Ουρουγουάη

[Maspoli]

Νήμα για άρθρα, νέα, φωτογραφίες και ότι άλλο σχετικό θέλει να ανεβάσει όποιος αγαπά τη θρυλική Σελέστε

[Maspoli]

Ο Έκτωρ Κάστρο

Ο μονόχειρας που σκόραρε πρώτος στο πρώτο Μουντιάλ ήταν και αυτός που σκόραρε τελευταίος σφραγίζοντας την κατάκτηση του τροπαίου από τη Σελέστε. Είχε χάσει το χέρι του σε εργατικό ατύχημα που συνέβη όταν ήταν 13 χρονών.





Στην καριέρα του κατέκτησε:
Χρυσό Ολυμπιακό στα 1928
Το Μουντιάλ του 1930
2 Κόπα Αμέρικα στα 1926 και 1935
3 πρωταθλήματα Ουρουγουάης ως ποδοσφαιριστής με τη Νασιονάλ: 1924, 1933, 1934
και 5 πρωταθλήματα Ουρουγουάης ως προπονητής (πάλι με τη Νασιονάλ): 1939, 1940, 1941, 1942, 1943 και 1952.

Με τη Νασιονάλ είχε 231 συμμετοχές και 149 γκολ.
Με την εθνική, 25 συμμετοχές και 24 γκολ.

Πέθανε στα 1960, 55 ετών, από καρδιακή προσβολή.

[zteo]

Ποιος σχετικα συγχρονος Ουρουγουανος ποδοσφαιριστης ειχε το παρατσουκλι ο πριγκηπας(El Príncipe)?

[jason]

εδώ γράφουμε τις αναμνήσεις μας απ τον μεγάλο παμπλο;

[LavrentyiBeria]

El Chino

[Εθνικοκοινωνιστης]

ο βαρελα (αρχηγος της ουρουγουαης το 50) εχει ακουστει οτι ειχε ελ ριζες

στηριζουμε ιταλια και ουρουγουαη στα παγκοσμια

[Maspoli]

ο βαρελα (αρχηγος της ουρουγουαης το 50) εχει ακουστει οτι ειχε ελ ριζες

στηριζουμε ιταλια και ουρουγουαη στα παγκοσμια

Δεν ειναι μυθος αυτο. Πραγματικοτητα ειναι οτι ειχε και ελληνικη καταγωγη

[Εθνικοκοινωνιστης]

ο βαρελα (αρχηγος της ουρουγουαης το 50) εχει ακουστει οτι ειχε ελ ριζες

στηριζουμε ιταλια και ουρουγουαη στα παγκοσμια

Δεν ειναι μυθος αυτο. Πραγματικοτητα ειναι οτι ειχε και ελληνικη καταγωγη

τεραστιος παικτης με τεραστια ουμπαλα

http://www.sombrero.gr/2010/12/%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%82/

αγαπαμε και φραντζεσκολι (ηθελε να τον φερει ο βαρδινογιαννης αλλα ασχολιοταν με το παρει στο τζαμπε χατζι και στοιτσκοφ εκεινη την εποχη)

αντε να δουμε κανενα ουρουγουανο παικταρα (εκτος απο τον προπονηταρα μαρκαριαν) στην παναθα συντομα

ειχα ακουστει για τον σκυλο αρέβαλο πριν χρονια αλλα δεν προχωρησε

[Maspoli]

Για τον Ομπντουλιο Βαρελα οτι και να γραφτει, ειναι λιγο.

[Maspoli]

Πριν από τον μεγάλο Εουσέμπιο, πριν από τον Πελέ, υπήρξε ο Αντράντε.







Ο Αντράντε παρότι εν πολλοίς άγνωστος πια στον έξω από τη λατινική Αμερική κόσμο, ήταν ίσως ο πρώτος σταρ του ποδοσφαίρου και σχεδόν σίγουρα ο πρώτος έγχρωμος. Η θέση του ήταν πιο κοντά σε αυτό που σήμερα θα περιγράφονταν ως "αμυντικός μέσος" και πολλά γεγονότα της ζωής του κινούνται ακριβώς πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει το μύθο από την πραγματικότητα.
Γεννήθηκε το 1901 στην Ουρουγουάη από μάνα Αργεντίνα. Αυτός που θεωρείται πατέρας του, ήταν ο Χοσέ Ιγνάσιο Αντράντε, στο πιστοποιητικό γέννησης ήταν δηλωμένος ως μάρτυρας. Ο Χοσέ Ιγνάσιο ήταν πρώην δούλος που το είχε σκάσει από τη Βραζιλία και έλεγαν ότι ήταν γνώστης αφρικανικής μαγείας. Σίγουρα θα χρειάστηκε πολλή από αυτή τη μαγεία για να γίνει πατέρας αφού σύμωνα με τα χαρτιά του, τη στιγμή γέννησης του Χοσέ Λεάντρο ήταν 98 ετών.
Για την καταγωγή του Αντράντε, όταν πια έπαιζε στην εθνική, κάποιοι πήγαν να σηκώσουν αντιρρήσεις αλλά το θέμα δεν προχώρησε. Ήταν μια εποχή που η Ουρουγουάη επέτρεπε σε έγχρωμους να φοράνε την φανέλλα της εθνικής όταν άλλες χώρες δεν το επέτρεπαν.
Ο Αντράντε κατέκτησε με την εθνική τα 2 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια το 1924 στο Παρίσι και το 1928 στο Άμστερνταμ, τα οποία η FIFA αναγνωρίζει ως ισότιμα των μουντιάλ μιας και τότε δεν υπήρχαν ακόμη τα μουντιάλ. Το 1924 λόγω των εμφανίσεών του απέκτησε τα προσωνύμια "μαύρο θαύμα" και "μαύρο μαργαριτάρι". Σε Παρίσι και Άμστερνταμ πολλές κυρίες ήθελαν να τον γνωρίσουν από πολύ κοντά και αυτός προσπάθησε να μην τις αφήσει παραπονεμένες. Δυστυχώς, αυτή η συγκεκριμένη επιτυχία του απέφερε ως "δώρο" η αγάπη του για το αλκοόλ να γίνει πάθηση και να πάθει σύφιλη. Η σύφιλη και μια σύγκρουση του στο δοκάρι κατά τη διάρκεια ενός ματς στους Ολυμπιακούς του 1928 οδήγησαν αργότερα στην τύφλωσή του από το ένα μάτι. Η επιτυχία οδήγησε επίσης και στην αλλαζονεία. Όταν η έγχρωμη κοινότητα του Μοντεβιδέο διοργάνωσε μια γιορτή υποδοχής του κατά την επιστροφή του από την Ευρώπη, αυτός δεν έδωσε το παρόν.
Μετά τους Ολυμπιακούς του 1928 είπε ότι αποσύρεται από την εθνική αλλά το 1930 συμμετείχε κανονικά στο μουντιάλ και το κατέκτησε (αν και με σαφώς μικρότερη επιρροή στην αγωνιστικήταυτότητα της ομάδας).
Σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε πρώτα με την Μπέλα Βίστα (σαν έφηβο, η Πενιαρόλ τον είχε απορρίψει). Συνέχισε με τη Νασιονάλ κατακτώντας 4 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα. κατόπιν αγωνίτηκε και στην Πενιαρό κατακτώντας δύο πρωταθλήματα.
Το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας σημαδεύτηκε από πραγματική βύθισή του στο περιθώριο. Πέθανε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και έρμαιο του αλκοόλ κατά το 1957. Το 1950 ο ανηψιός του Βίκτωρ Ροντριγκεζ Αντράντε ήταν μέλος της θρυλικής ομάδας που σήκωσε το μουντιάλ μέσα στο Μαρακανά.