itteithe έγραψε:Δεν θα κρίνω τις υποκριτικές ικανότητες των προαναφερθέντων (και όσων υποδύθηκαν τον Τζόκερ), αλλά θα ήθελα να εκφράσω το παράπονό μου για το γεγονός οτι κανένας σεναριογράφος και σκηνοθέτης δεν απεικόνισε τον Τζόκερ έτσι όπως πραγματικά είναι σαν χαρακτήρας. Ο Τζόκερ δεν είναι σχιζοφρενείς, ούτε παρανοϊκός, ούτε πρεζάκιας. Είναι ο μόνος χαρακτήρας του σύμπαντος της DC που αντιλαμβάνεται πως είναι πλασματικός χαρακτήρας κόμικ. Δεν είναι "τρέλα" αυτό που τον διακατέχει, αλλά υπερ-συνείδηση. Θα μπορούσε να πει κανείς πως ο Τζόκερ είναι το αντίστοιχο του Deadpool της Marvel. Βέβαια στα πλαίσια του "σκοτεινού" και "ρεαλιστικού" που προσπαθεί να λανσάρει το φραντσάιζ, καταλαβαίνω πως είναι πιο εύκολο και εύπεπτο να παρουσιάσεις απλώς έναν "τρελό" στο κοινό, ενώ για τους ηθοποιούς τέτοιου είδους χαρακτήρες είναι πεδίον δόξης λαμπρό.
Αυτο ειναι μια πολυ ενδιαφερουσα ερμηνεια αλλα γιατι θεωρεις οτι αυτο ειναι το original concept του Τζοκερ?
Eγω πιστευω πως δε θελει υπεραναλυση το πραγμα. Ο Τζοκερ ειναι οντως ενας τρελος κλοουν. Αυτα ειναι κομιξ που γραφτηκαν για παιδια και εφηβους προπολεμικα, δεν εχουν καποιο ιδιαιτερο βαθος, ειναι αυτο που φαινονται. Εκ των υστερων και για διαφορους λογους διαφοροι δημιουργοι εδωσαν δικες τους ερμηνειες και παραλλαγες στους χαρακτηρες, δεκαετιες αφου δημιουργηθηκαν.
Για αυτο το λογο οι αγαπημενες μου ταινιες με σουπερ ηρωες ηταν εκεινες οι 2 που ειχε βγαλει ο Μπαρτον για τον Μπατμαν στις αρχες του '90, γιατι δεν προσπαθησαν να δειξουν οτι ειναι κατι παραπανω απο αυτο που ειναι, δηλαδη ιστοριες/ταινιες για παιδια. Ο Νολαν απο την αλλη προσπαθησε να το παιξει πολυ βαρια κουλτουρα και για αυτο βρισκω τις ταινιες του βαρετες, αν και ειμαι απο τους λιγους που το λεω αυτο.
Το Τζοκερ ηταν πετυχημενο αν και ''κουλτουρε'' αλλα ξεφυγε σχεδον εντελως απο το συμπαν του κομικς για να το καταφερει αυτο.