Θέλω νὰ παραμιλάω, ἐσᾶς τί σᾶς νοιάζει;

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

18 Μαΐου 2020.

Οἱ Ἕλληνες, λέει, δὲν ἔχουν οὔτε 1000.- εὐρὼ
στὴν ἄκρη. Τοὺς φτωχοποίησαν γιὰ νὰ τοὺς ἔ-
χουν ὑποταγμένους.
~
Ἀλήθεια πρέπει νὰ εἶναι.
~
Πρὶν λίγο ἔβλεπα κάτι βιντεάκια γιὰ ήθοποιοὺς ποὺ πέθαναν στὴν ψάθα καὶ ἆλ-
λα παρόμοια. Βέβαια, στενοχωρέθηκα. Ἀλλὰ λίγο-πολὺ αὐτὰ εἶναι ἀναμενόμενα
στὸ θέατρο. Κι' αὐτὸ τὸ ἤξερα ἀπὸ μικρός. Χαίρομαι ποὺ ΔΕΝ ἔκανα ποτὲ καμί-
αν ὑποχώρηση στὴ ζωή μου, οὔτε χρηματικὴ οὔτε σεξουαλικὴ οὔτε ἄλλη δὲν
ξέρω τί. Ὁπότε, 1000 εὐρώ, στὴν ἄκρη, ἔχω, κι' ἄς μὲ κλέψανε δυὸ μέρες μετὰ
τὰ Χριστούγεννα. Καὶ τὴν κηδεία μου, ἐξασφαλισμένη τὴν ἔχω. Τὸ θεωρῶ κατά-
ρα νὰ γεννηθεῖς γιὰ νὰ πεθάνεις ἐξευτελισμένος. Ἀσυγχώρητο. Κι' ἄς εἴμαστε
καταδικασμένοι νὰ ξεχαστοῦμε τὴν ἄλλη κιόλας ἡμέρα. Ἡ ἀξιοπρέπεια εἶναι ἀτο-
μικὴ εὐθύνη.
* Ὅσο γιὰ τὴν Ἑλλάδα σας... Ἀλλοδαποὺς ἤθελε, ἀλλοδαποὺς ἔχει, μ' αὐτοὺς θὰ
ζήσει, μ' αὐτοὺς θὰ γαμιέται (καμιὰ φορὰ θὰ κάνουν καὶ παιδιά, τὸ ἕνα μετὰ τὸ
ἆλλο).

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Μνήμη εἶναι καὶ γυρίζει, ἐπιστρέφει, πῶς νὰ τὸ πῶ;
====
* 18 Μαΐου 2020.
(Ἀναμνήσεις - ὁ καλὸς ὁ σεξοθεραπευτής, πρὶν πεινάσει, διαφημίζεται):
~
18 Μαΐου 2018.
Κανονικά, ἀπὸ 22 Μαρτίου 2011, καὶ ὥρα 9:36.
~~~~



Κλινοσοφιστεῖες.
Γράφει ὁ Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

* ὀλίγαι, ἐκ τῶν πολλῶν, κλινοσοφιστοσυνταγῶν στύσεως.
(ἐννοεῖται ἀπευθυνόμεναι πρὸς ἄρρενας).

----------------------------------------"....καί ξάπλωσα γυμνούλης μέ τό χέρι ἐκεῖ. Ὁπότε θυμήθηκα:

Χίλιες καὶ μία λᾶγνες περιπτύσσεις·
νὰ κι' ἡ στύσις!
Μὲ χάρη, θερμὰ ἄν μὲ προσελκύσεις,
θὰ δεῖς στύσεις!
Μὲ ματιές, σὰν στρὶπ-τήζ, ἄν μὲ γδύσεις,
τρελλὲς στύσεις.
Κορμὶ προσφερθὲν εἰς περιηγήσεις,
πὸπ-κὸρν στύσις.
Μὴν ζητᾶς - σὰν δὲν δεῖς - ἐξηγήσεις:
ποῦ 'ν' ἡ στύσις·
ἄγκυρα ἔριξες σὲ ναυπηγήσεις
πρὶν φιλήσεις.
Τὰ κρεβάτια φτιάχτηκαν γι' ἀσκήσεις·
κι' οὐ ποιήσεις
ταῦτα διὰ νωθρὰς ὑπνοκατακλίσεις,
κι' ἆλλες ρήσεις
τῶν παπάδων· ἀλλ' ἄς προσκυνήσεις
ὅσες κλίσεις
σοὔδωσ' ὁ Θεὸς· νὰ μὴ δυστυχήσεις
μὲ στερήσεις.
Κοίταξε καλὰ πρὶν ξεψυχήσεις,
νὰ ἁμαρτήσεις.
Τοῦτο σημαίνει καυτὲς διειδύσεις,
κι' ἀναβλύσεις
χυμῶν· μὴ φοβᾶσαι νὰ μεθύσεις,
νὰ ριγήσεις,
ξέχνα τὶς θρησκοξομολογήσεις·
μὴν ἀργήσεις
κάθε καύλας τοὺς καρποὺς νὰ τρυγήσεις·
συγκινήσεις
ὅπου κι' ἄν βρεῖς, νὰ τὶς κυνηγήσεις·
ν' ἀγνοήσεις
ἠθικὲς τοῦ κόσμου παρανοήσεις
κι' ἐπινοήσεις.
Σοῦ πέσαν τὰ μαλλιά; Παρορμήσεις
μὴν ἀφήσεις
στὴν μπάντα. Τέτοιες γελοιογραφήσεις,
μὴ μασήσεις.
Ψηλὰ τὸν ψῶλο νὰ συντονίσεις,
ν' ἀγαπήσεις.
------------------------------------------------ .....μὲ χοὲς στοὺς νεκροὺς ἔρωτες".

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

(Ἀναμνήσεις - ρώτα κι' ἐμᾶς, νὰ σοῦ ποῦμε ἔρωτας τί εἶναι):
~
18 Μαΐου 2018.
Ἐγράφη:
14 Φεβρουαρίου 2011, καὶ ὥρα 10:31.
Κλινοσοφιστεῖες.
Γράφει ὁ Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Mιὰ μέρα, εἶπε ὁ Ἔρωτας στὴν Φιλία:
- Γιατὶ ὑπάρχεις ἐσύ;
Κι' ἀπάντησε ἡ Φιλία:
- Γιὰ νὰ σφουγγίζω τὰ δάκρυά σου.
* ἐρωτικὸ συμπέρασμα.
-----------------------------------------------"....καί ξάπλωσα γυμνούλης μέ τό χέρι ἐκεῖ. Ὁπότε θυμήθηκα:
Γιορτάζουν δεκατέσσερις Φεβρουαρίου
οὶ γλυκοστάλαχτοι τοῦ πλήρους φεγγαρίου
(τὸ καλόψησαν, μ' ἄφθονον ἅλας καὶ μὲ μέλι,
τσάκνα μπόλικη στὸν φοῦρνο, τέσσερα σκέλη,
σιδαύλιστρον ἀπαραιτήτως πυρακτωθέν·
φιλιὰ τρελλὰ ἁπανταχοῦ: σῆμα κατατεθέν).
Ἐκ παραδόσεως, πᾶντες ἐρωτεύονται·
ματιές, χάδια, μὰτς μοὺτς καὶ...κοροϊδεύονται:
- Πές μου, πᾶντα ἐσὺ θὰ μ' ἀγαπᾶς;
- Ἄν μ' ἄλλους (ἤ ἆλλες) δὲν μ' ἀπατᾶς!...
Ἐκ παραδόσεως, πᾶντες κερατώνονται·
τέκνα συχνῶς (κι' ὄχι κέρατα) φορτώνονται.
Φέρανε τὸν Σὰν-Βαλεντίνο προστάτη τους
( τὸν μουρόχαβλο ξάδερφο τῆς ἀπάτης τους)·
χαίρονται, κλαῖνε κι' ὀνειρεύονται φωνηδόν,
βρίζονται, βγάζουν τὰ μάτια τους ἀναφανδόν.
- Εἴθε, κυρ' Ἀφροδίτη μου, στὸν διάολο νὰ πᾶς!
Κι' ἄν ἐγὼ σ' ἀγαπῶ, κάλλιο, Σύ, μὴ μ' ἀγαπᾶς.
............................................................................μὲ χοὲς στοὺς νεκροὺς ἔρωτες".

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

(Ἀναμνήσεις - στὸ τέλος, θὰ δηλώσω ἀναμνησιολόγος)!
~
18 Μαΐου 2018.
Ἐγράφη:
12 Φεβρουαρίου 2011, καὶ ὥρα 9:14.
Στὴν Ποέτα,
ὁ Ἰάνης.
*
θὲς ν' ἀγαπήσεις;
Μεγάλες ἀγάπες μοῦ λὲς
καὶ κλαῖς!
Γιὰ δές:
ὑπάρχουν ἀγάπες πολλές;
Τῆς ἀγάπης ψευδαισθήσεις,
- ρήσεις!...
Φύσις!
Καὶ, λιγάκι, θὰ μεθύσεις.
Θἄχεις κλάψει, κι' ὤ, τί πόνος:
μόνος!
Φόνος!
Τῆς καρδιᾶς...πνιχτὸς ὁ τόνος!
Θές ν' ἀγαπήσεις; Ὄχι, μή!
Τιμή,
βωμοί,
δάκρυα... Χαμένη πληρωμή.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Αὐτὸ δὲν εἶναι, παιδί μου, ἀνάμνησις!
Σουβενὶρ τὸ λές - καὶ μὲ τὸ παραπάνω.
====
* ἀπὸ ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗ, 26 Δεκεμβρίου 2011, 8:57μ.μ.
Θέμα: Ποιό εἶναι τὸ μεγαλύτερο σωματικό σας μειονέκτημα;
~~
Ἆλλος παππούς, ὡσὰν ἐμένα, στὸ ποτῆρι νὰ τὸν πιεῖς,
δὲν ὑπάρχει, ψᾶξε ὅσο θές - κι' ἄν τὸν εὕρεις - τὸν θεοποιεῖς!
Εἶμαι τὸ τέλειο μωρό, χωρὶς ἐλαττώματα.
Ἰδού, κάτι σαφές, ποὺ τὸ βλέπεις αὐτόματα,
μ' ὅλο πού, τελευταίως, μὲ διεκδικοῦν τὰ πτώματα,
- τὸ λέω γιὰ νὰ κλείσω τὰ βρωμερά σας στόματα.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

24 Μαΐου 2019.
(Ἀντίγραφον - πολυτιμώτατον, θὰ πληρώνετε παράβολο
πρὶν τὸ διαβάσετε, κάθε φορά):
~
Ἡ εἴδησις:
Τὸ μοναδικὸ συνέδριο Λατινιστῶν στὴν Ἑλλάδα θὰ
πραγματοποιηθεῖ στὴν Κομοτηνή.
[ Ὅλοι ἐκεῖ θὰ βρίσκονται ].
Ἡ λὸ σκοκκασιὸν παρατήρησις:
* Θὰ ἔχει τὴν τιμητική του, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, καὶ τὸ λατι-
νικὸ ἐρωτηματικό ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Ἀλλοδαπ'-Ἕλληνες
ἀπὸ καταβολῆς τῆς χωριατιᾶς τους καὶ ποὺ δίνει παγκόσμιο
κύρος καὶ χάρη στὶς ἀνορθογραφίες τους.
Ἑλλάς, τελείως χαμένη ὑπόθεση καὶ χαρὰ τοῦ Ἐρντογάν.
----------------
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο:
Ὄχι. Στὸ Σχολεῖο πρέπει οἱ μαθητὲς νὰ μαθαίνουν νὰ μιλοῦν
μὲ σωστὴ προφορὰ τὴν γλώσσα τους (δὲν ἐννοῶ τὴν ὀρθο-
φωνία τοῦ θεάτρου ποὺ κι' αὐτὴ καταργήθηκε), νὰ μὴ χαϊδεύ-
ονται καθὼς μιλοῦν. Ἆλλο πράμα ἡ παιδικὴ φωνὴ κι' ἆλλο ἡ
παιδαριώδης.
Ἀλλὰ θὰ μοῦ πεῖς, μεγάλοι, στὴν Ἀλλοδαπ'-Ἑλλάδα, μιλοῦν
στὴν τηλεόραση γιὰ τραγικὰ συμβᾶντα καὶ παίρνουν ὕφος
σὰν νὰ κάνουν τσαλιμάκια. Κανεὶς σ' αὐτὸν τὸν τόπο δὲν συγ-
χρωτίζεται μὲ καταστάσεις. Καί, στὰ Φροντιστήρια Ξένων
Γλωσσῶν, ποὺ πᾶνε ἀπὸ 7 χρονῶ, μαθαίνουν προφορά. Σὲ
κοροϊδεύουν δέ, αὐτὰ τὰ ἴδια τὰ παιδιά, ἄν...ἐσὺ δὲν τὰ λὲς
σωστά.
------------------
Ὶάνης Λὸ Σκόκκο:
Ἄσε μας, μωρέ, ποὺ θὰ κάθομαι ἐγὼ νὰ χαραμίζω τὰ γερά-
ματά μου στοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα μιᾶς γλώσσας περι-
φρονημένης ἀπὸ τοὺς ἀνάξιους κτήτορές της, ἀφοῦ ἔτσι κι'
ἀλλοιῶς οἱ ὀθωμανοὶ θὰ μᾶς "φορμάρουν" τὴν δική τους καὶ
θὰ τὸ εὐχαριστηθοῦμε ψυχικῶς τε καὶ σεξουαλικῶς - γιὰ δια-
νοητικῶς, οὔτε λόγος, τσιφτετέλι!

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

24 Μαΐου 2019.
(Ἀντίγραφον - καὶ σ' ὅποιον ἀρέσει):
~
Σταῦρος Θεοδωράκης:
Ἕνας ὁμοφυλόφιλος μπορεῖ νὰ εἶναι κατάλληλος καὶ ἱκανὸς γονέας
ὅσο ἕνας ἑτεροφυλόφιλος.
==
* Πέραν παντὸς φόβου καὶ πάθους, ἔστω κι' ἄν δὲν ψηφίζω "Ποτάμι", αὐτό,
ποὺ λέει ἐδῶ, τὸ πιστεύω.
Στὶς τόσο ἀρνητικὲς ἀπαντήσεις, ὑποκρύπτεται χαζομάρα, ἄν ὄχι ὑποκρισία.
====================

24 Μαΐου 2019.
(Ἀντίγραφον - ποὺ ν' ἁγιάσουν τὰ πλῆκτρα τοῦ Ὑπολογιστοῦ μου):
-
Λέει:
Ὅπως καὶ νὰ σοῦ φερθεῖ κάποιος, μὴν κατεβαίνεις ποτὲ στὸ ἐπίπεδό του κτλ.
====
Λέω:
Λόγια τοῦ χεσμένου κώλου.
Ἅμα χρειαστεῖ, θὰ κατέβω καὶ θὰ παρακατέβω, ζωντανὸς δὲν θὰ φύγει οὔτε
ἀπὸ τὴν γλώσσα οὔτε ἀπὸ τὰ χέρια μου.
Ὕστερα, θὰ ἐπανέλθω ἄνετος κι' ὡραῖος στὸ ἐπίπεδό μου.

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Λίγη ἐξομολόγηση.
~~
Ἔψαχνα νὰ βρῶ κάτι στὸ διαδίκτυο γιὰ μιὰ πολὺ καλὴ φίλη μου,
τὴν Νιόβη Γαβριὴλ-Τριανταφύλου,
πεζογράφο - ποιήτρια καὶ δασκάλα ὀρθοφωνίας.
Εἴχαμε γνωριστεῖ ὡς μέλη τῆς Ἕνωσης τῶν Νέων Ἑλλήνων Λογοτεχνῶν
καὶ δημιουργήσαμε μία ξεχωριστὴ φιλία.
Καὶ ὅμως, πέθανε τὸ 1980 (τότε ποὺ πέθανε κι' ἡ μητέρα μου) καὶ δὲν
τὸ ἤξερα... Τὸ ἔμαθα πέντε χρόνια ἀργότερα, ἀφοῦ φαγώθηκα νὰ μάθω
ποῦ βρισκόταν... Ἔκλαψα ἀληθινά.
Ἕνα δεῖγμα της, τοῦ ποιά ἦταν, ἐδῶ:
http://ellyxnion.blogspot.com/2021/03/1900-1980_19.html
--------
Ἔψαξα καὶ ἕνα ἆλλο ὄνομα, γνωστοῦ μου, κατὰ τύχη, μουσικοῦ. Πέθανε
πρὶν..., σὲ ἡλικία 64 ἐτῶν. Νέος.
Δὲν μ' ἔνοιαξε.
Κάποτε, μὲ σταμάτησε ἔξω ἀπὸ ἕνα καφενεῖο τῆς Ὁμόνοιας, νὰ μοῦ πεῖ
εἰρωνικὰ πὼς κάποιος πολὺ φίλος μου (νοικάρης του), 59 χρονῶ τότε,
πρὶν δέκα χρόνια ἀπὸ τώρα, πέθανε. Νόμισα πὼς χάθηκε τὸ ἔδαφος
κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μου.
Αἰσθάνθηκα τὴν ἀνάγκη νὰ καθήσω, πρὶν πέσω...
Δὲν μὲ ἄφησε.
- Ὄχι, περιμένω ἕνα τεκνό... Εἶναι ἀλλοδαπός καὶ θὰ νιώθει ἄσχημα νὰ
μιλᾶμε ἐμεῖς ἑλληνικά.
Δὲν θέλω δεύτερη ἐγώ:
- Κακὸ ψόφο νἄχεις, μαλάκα! τοῦ εἶπα.
Κι' ἔφυγα.
Πέθανε, λέει, ἀπὸ μακροχρόνια ἀρρώστεια σὲ ἰδιωτικὸ Νοσοκομεῖο.
================
Εἰδικὰ γιὰ τοὺς Ἀλλοδαπ'-Ἕλληνες, ὅταν ἀκούω κακὰ μαντάτα, κάτι σὰν
ἀνακούφιση μὲ κυριεύει... Ἀλλὰ εἶναι πολλοί, π' ἀνάθεμά τους. Ὅσο πάει,
δὲν βρίσκεις Ἕλληνες. Οἱ μπάσταρδοι, ναί, τὸ λέω, εὔχομαι κακὸ ψόφο
νἄχουνε.

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Δὲν θ' ἀργήσουν ὅλ' αὐτά - νὰ γίνουν!
Ἄς γίνουν, ἐπιτέλους.
Πὲς πὼς ἔγιναν. Σιγὰ τώρα...
------

Πρὶν τὸ πράμα ξεθυμάνει:
****************
Ὁ Ἀμβρόσιος ἀφόρισε, λέει, τὸν Μητσοτάκη, τὴν Κεραμέως
καὶ τὸν Χαρδαλιά!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ὅλους τοὺς Ἕλληνες ἄν ἀφορίσει, μαζὺ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα, συγχρόνως
δέ, εὐλογῶντας τοὺς Τούρκους, νὰ κάνουν παγκόσμιο τζαμὶ τὴν Ἀκρόπολη τῶν
Ἀθηνῶν, τότε καὶ μόνον τότε, ἴσως, ποὺ δὲν τὸ πολυφαντάζομαι, μπορεῖ νὰ τα-
ρακουνηθεῖ κάπως ἀπὸ τὴ θέση Του ὁ Θεὸς καὶ νὰ πεῖ:
<- Σὰν πολλὴ φόρα δὲν πῆρες, Ἀμβρόσιε; Μὲ ρώτησες, Ἐμένα, ἄν θέλω νὰ μα-
γαρίσω τὴν Κόλαση, στέλνοντάς της ὅλους αὐτούς;>
Κι' ἀφοῦ τὸ σκεφτεῖ ἀκόμα λίγο, νὰ προσθέσει:
<- Καλά, κάνε ὅπως νομίζεις. Οἱ ρουφιάνοι, κάθε λογῆς, πρέπει νὰ ἐξαφανισθοῦν
ἀπὸ προσώπου Γῆς. Ἐσύ, εἶσαι πιὸ ἁρμόδιος, ὡς γνώστης, τῶν ἐπιγείων. Ἐγώ,
ποτὲ δὲν τὰ πῆγα καλὰ μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Ἐξ ἀρχῆς: καὶ τοὺς ἔδιωξα καὶ τοὺς
καταράστηκα. Καμιὰ φορά, μὲ πιάνουν οἱ χαζο-συναισθηματισμοί μου καὶ λυπᾶμαι,
ἀλλὰ...οὔστ! οὔστ, ἀπὸ κεῖ, μὴ στείλω κοπρόσκυλα νὰ τοὺς κατασπαράξουν. Δὲν
μοῦ φτούρησε, βλέπεις, ὁ κορωνοϊός. Ἄλλὰ ποῦ θὰ μοῦ πᾶνε; Ὁ Διάολος θὰ τοὺς
πάρει καὶ θὰ τοὺς σηκώσει, τοῦ ἔχω ἐμπιστοσύνη αὐτουνοῦ!...>

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Ἐπέρασαν, πές, δέκα χρόνια. Δὲν ἀλλάζει ὁ ἄνθρωπος, ἄχ!... Ἴδιος
παραμένω: ὥς καὶ οἱ γάτες μ' ἐρωτεύονται!... Χαλάλι τους.

26 Σεπτεμβρίου 2011, ὥρα 3:18μ.μ.
Κλινοσοφιστεῖες.
Γράφει .. .. ὁ Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

* Ἔχω μείνει ὀρφανὸ στοὺς πέντε ἔρωτες.....
Φανταστικὴ ἀ-βιογραφία.

................................. " ...καὶ ξάπλωσα γυμνούλης μὲ τὸ χέρι ἐκεῖ. Ὁπότε θυμήθηκα:

Ἐπειδἠ οἱ ἔρωτές μου μοῦ ἔχουν κάνει τὸν βίο ἀβίωτο,
τί ἀ-βιογραφικὸ νὰ στείλω;
Θέλω νὰ λανσάρω τὴν νέα μόδα τοῦ πετυχημένου ἐραστῆ.
Διαθέτω μύτη μεγάλη - ἔ, ὄχι καὶ σὰν τοῦ Συρανὸ! Μία ἔτσι νὰ κάνω καὶ φεύγουν
τὰ ροῦχα ἀπὸ πάνω μου - ὡς διὰ μαγείας.
Μοῦ ἀρέσουν πολὺ οἱ καθρέφτες ὁλόγυρα - δὲν χορταίνω νὰ μὲ θαυμάζω! Τί
ὡραῖα ποὺ τὸ κάνω!... - φαντάζομαι, ὅλοι καταλάβατε ποιό! Εἶναι καὶ πράγματα
ποὺ δὲν λέγονται οὔτε κἄν ὡς ὑπαινιγμός, - νὰ ἐξηγιόμαστε.
Ὅταν πλένομαι, τὸ νερὸ κατρακυλάει χυτὸ ἐπάνω μου καὶ δροσίζεται.Ὅταν σα-
πουνίζομαι, τὸ σαμπουὰν συγκεντρώνεται μαγεμένο καὶ χαζεύει μ' αὐτὰ ποὺ
βλέπει! Ὄχι, δὲν τοῦ ὑποβάλλω τέτοιες σκέψεις, ἐγώ... Μόνο του, τὸ νερό,
παθαίνει πλάκα!
Ἡ κλίνη μου σοφίζεται χίλια δυὸ ταλέντα τὸ λεπτὸ ἀλλὰ καὶ πάλι δὲν μὲ προλα-
βαίνει. Μᾶλλον χρειάζεται βοηθὸς ἐρωθεσίας, νὰ κρατᾶ σημειώσεις, ὥστε τὸ
βιβλίο μου νὰ εἶναι πλῆρες, χωρὶς παραλείψεις - λεπτομέρειες ποὺ δὲν τὶς θυ-
μᾶμαι, (ἔμ, παρασυρμένο μυαλὸ εἶναι αὐτὸ...) σίγουρα, μετά.
Μετρητὴ βόγγων ἔχω - καὶ μάλιστα πολὺ καλό, εἰσαγωγῆς, ἀπὸ τὴν Γερμανία
- σιγὰ μὴν ἔπαιρνα κινέζικο!...
Οἱ σκιὲς στοὺς τοίχους, μὲς τὸ ἡμίφως, εἶναι χορογραφίες πού, ἄν τὶς ἤξερε ὁ
Νουρέγιεφ, θὰ ζοῦσε ἀκόμα. Τῆς μοίρας του ἦταν!
Ὁ φυσικὸς χυμός μου εἶναι νὰ τὸν πιεῖς στὸ ποτῆρι. Χωρὶς παγάκια. Θὰ δροσι-
στεῖς θὲς δὲν θές.
Ὅταν θυμᾶμαι τοὺς ἔρωτές μου, ἀπορῶ πῶς δὲν τοὺς σκότωσα - νὰ τελειώναμε
πιὸ εὐχάριστα καὶ πιὸ ἐξηγημένα.
Λίγη φυλακή, πονεμένα ποιήματα, ἔ, καί; Ὁ Ἰάνης ὁ ἐρωτοφονιὰς θὰ μποροῦσε
νὰ τραγουδηθεῖ ἀπὸ τὸν Μητσιᾶ μιὰ χαρὰ, τώρα ποὔχει πάρει μάλιστα καὶ τὸ
κολάι, μὲ τὸν σκέτο Γιάννη τὸν φονιά. Σὲ καλό του θὰ τοὔβγαινε. Ἐμένα κι' ὄχι
τὸν Χατζιδάκι νὰ εὐγνωμονοῦσε, ὡς θἄπρεπε.
Ἄχ, δὲν μ' ἀρέσει νὰ θυμᾶμαι τί ἔχω τραβήξει ἀλλὰ λὲς καὶ ὁ Διάολος, ἄλλη
δουλειά δὲν ἔχει, στρώθηκε στὸ μυαλό μου καὶ δός του, τὸ τριβελίζει! Ἄμ, ἐγὼ
φταίω, ποὺ κάνω πὼς δὲν μὲ νοιάζει. Κι' αὐτό, τὸν τσιγκλάει ὅλο καὶ πιὸ πολύ,
νὰ μοῦ τὴν πέφτει.
Θὰ μποροῦσα νὰ τοῦ ὑποβάλω μήνυση - ἀλλὰ ὁ Διάολος ἔχει τοὺς δικαστὲς
μὲ τὸ μέρος του. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ σοβαροὶ κύριοι, κατόπιν ψιθυριστῆς συνεν-
νοήσεως, πίσω ἀπὸ τὶς δικογραφίες τους, θὰ μοῦ ἀνακοίνωναν αὐστηρῶς:
- Τἄθελε καὶ σένα ὁ κῶλος σου!
Κίχ δὲν θἄβγαζα. Γιατί, ἔνοχος ὤν, τί νὰ ἔλεγα; Ὁ λαὸς ἔτσι τὸ λέει: τἄθελε κι'
ἐσένα ὁ κῶλος σου!
Ἀσχέτως ἄν, κατὰ βάθος, τἄθελε λὰ μία τσουτσούνα! Ἄν τὄλεγα ἔτσι, θὰ νό-
μιζαν πὼς δὲν ξέρω καλὰ ἑλληνικὰ, πὼς μιλάω ἰδιωματικῶς - θεὸς φυλάξοι!
Ἔφεσις, σὲ τέτοιες περιπτώσεις δὲν γίνεται ποτέ. Ἄφεσις ἁμαρτιῶν, συνιστᾶται.
Βρὲ κερατάδες, νὰ σᾶς πῶ ἔτσι, τί ἄφεση - λὲς κι' ἔχω διάθεση νὰ συγχωρῶ!...
- ὅταν τὸ ἠθικό μου εἶναι σὲ ὕφεση καὶ σ' ἀντίθεση μὲ τὸ ταμπεραμέντο μου;
Δὲν βλέπετε πὼς δὲν θέλω πιὰ νὰ ξαναερωτευτῶ;
Καὶ τί θὰ κάνω; Σύνταξιν ἐρωτικήν, προτοῦ πεθάνω, θὰ πάρω; Μὲ περικοπές;
Βαλτοὶ εἴσαστε; Χρωστάω τίποτα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, π' ἀνάθεμά την;
Εἰς λίαν δύσκολον θέσιν, εὑρίσκομαι πλέον. Καταφεύγω εἰς τὰς γραφάς μου,
μήπως καὶ δι' ἐξομολογήσεων, ἄνευ χαϊδολογήσεων - μακρὰν ἐμοῦ παρορμή-
σεις θεολογήσεων, δικαιολογήσεων, ψευδολογήσεων... - κι' ἄνευ ἀπεραντολο-
γήσεων, μήπως, λέγω, εὕρω ἄκρην τινά.
Εὕρηκα! Πάω νὰ λουστῶ κι' ἔρχομαι. Πρῶτα θὰ ἡδονιστεῖ τὸ σαμπουάν - χαλάλι του!
Καὶ γρήγορα. Νὰ μὴν περιμένει καὶ ὁ βοηθὸς ἐρωθεσίας - μὲ τὴν ὥρα τὸν πλη-
ρώνω καὶ μὲ ΦΠΑ!
..................................................................................... μὲ χοὲς στοὺς νεκροὺς ἔρωτες".