Κορυφαίος Έλληνας ηθοποιός

[Διάδοχος]

Ποιος είναι κατά την γνώμη σας;




Κατά την δική μου, αυτός:

[Diego]

Από τους παλιούς έχουμε καμιά εικοσαριά πραγματικά καλούς: Γκιωνάκης, Φωτόπουλος, Κωνσταντάρας, Σταυρίδης, Παπαγιαννόπουλος, Χορν, Μυράτ, Μινωτής, Καρακατσάνης, Καζάκος, Κωνσταντάρας, Ρίζος, Βέγγος.
Ισως υποτιμούμε ορισμένους τύπου Κωνσταντάρα επειδή παίζανε σε κωμωδίες ωστόσο δεν ήταν εύκολος ο ρόλος τους (η κωμωδία πάντα είναι πιο δύσκολη απο την τραγωδία) και η στάση τους, η ολη τοποθεσια σωματος και λόγου ειναι για ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ.Η σωστη ατακα τη σωστη στιγμη με τη σωστη γκριμάτσα (ασχετα αν ΔΕΝ θα γελασεις).Αν το ξανασκεφτείς και αναλύσεις πάλι τις γκριμάτσες των Σταυρίδη, Ρίζου κοκ καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο ήταν αυτό που κάνανε.Προσωπικά πιστεύω το γεγονός πως είχαν πολλά βιώματα, τους βοήθησε.


Από τους νέους Τσακιρογλου, Πιατας, Μπέζος (οταν δεν παιζει σε ηλιθιες ευκολιες κωμωδιες), Φιλιππίδης (οταν επισης δεν μαλακιζεται), Μαρκουλακης (στον Αμλετ ηταν πραγματικα ΚΑΛΟΣ σε μια μετρια παρασταση),Μιχαλακόπουλος, Μοσχίδης αλλά το πρόβλημα είναι πως χαντακώνονται σε ηλίθια έργα στην ελληνική τιβί πολλοί από αυτούς.

[Διάδοχος]

Από τους παλιούς έχουμε καμιά εικοσαριά πραγματικά καλούς: Γκιωνάκης, Φωτόπουλος, Κωνσταντάρας, Σταυρίδης, Παπαγιαννόπουλος, Χορν, Μυράτ, Μινωτής, Καρακατσάνης, Καζάκος, Κωνσταντάρας, Ρίζος, Βέγγος.
Ισως υποτιμούμε ορισμένους τύπου Κωνσταντάρα επειδή παίζανε σε κωμωδίες ωστόσο δεν ήταν εύκολος ο ρόλος τους (η κωμωδία πάντα είναι πιο δύσκολη απο την τραγωδία) και η στάση τους, η ολη τοποθεσια σωματος και λόγου ειναι για ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ.Η σωστη ατακα τη σωστη στιγμη με τη σωστη γκριμάτσα (ασχετα αν ΔΕΝ θα γελασεις).Αν το ξανασκεφτείς και αναλύσεις πάλι τις γκριμάτσες των Σταυρίδη, Ρίζου κοκ καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο ήταν αυτό που κάνανε.Προσωπικά πιστεύω το γεγονός πως είχαν πολλά βιώματα, τους βοήθησε.

Ναι, εκείνη ήταν χρυσή γενιά ηθοποιών. Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν προσάρμοζαν κάθε φορά τον θεατρικό εαυτό τους στον ρόλο, αλλά το αντίθετο.

Αυτό σήμερα το πετυχαίνουν ελάχιστοι, ας πούμε ο Φιλιππίδης, ο Πιατάς, ο Χαϊκάλης, σαν ηθοποιοί και αυτοί έχουν μια συγκεκριμένη ταυτότητα, χωρίς φυσικά να τους συγκρίνω με τους γίγαντες του παρελθόντος.



Σαν γενική παρατήρηση, δεν είναι τόσο δόκιμο να συγκρίνουμε την χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου με την σημερινή. Μιλάμε για εποχή που έβγαιναν 80 ταινίες τον χρόνο, όπου δεν υπήρχε τηλεόραση και ακόμη και οι μικρές επαρχικές πόλεις είχαν 2-3 σινεμά η κάθε μία. Δεν νομίζω ότι κάνουν μόνο οι ηθοποιοί τον κινηματογράφο, αλλά και ο κινηματογράφος τους ηθοποιούς.

[White]

Χατζηχρήστος

[Χαοτικός]

Γιώργος Κωνσταντίνου, Σωτήρς Μουστάκας, Νικήτας Πλατύς.

[Diego]

Μην κοιτάς τις μικρές ηλίθιες κωμωδίες τύπου εκείνες και εγω ή σαχλοταινιες του Μαρκουλακη.Εκει απλα μαλακιζονται για τα φραγκα, χαραμιζοντας το ταλέντο τους.
Ο γράφων έχει δη Shakespeare in London και σε διαβεβαιώνει πως ο Μαρκουλάκης ως Αμλετ σε μια μέτρια προς το καλή παράσταση, έδωσε καταπληκτική παράσταση.Φωνή, κίνηση, χορός, θέση σώματος, γκριμάτσες-με καλύτερη του σκηνή εκείνη της αποκάλυψης του ρόλου του θείου του.Είναι καλός ηθοποιός απλά μαλακίζεται.

Ο Μπέζος είναι εξαίρετος ηθοποιός όταν θέλει σε σοβαρά έργα.Δεν μιλάω μόνο για καλές κωμωδίες τύπου "της Ελλάδος τα παιδιά" όπου σε μια εξαιρετικά ποιοτική σκηνή έδωσε ψήγματα Verdi αλλά και σε θεατρικές παραστάσεις Μολιέρου.

Απλά ξανά: Μαλακίζονται τις περισσότερες φορές και ξεχνά ο πολύς κόσμος πως έχουν κάνει και ποιοτικό θέατρο.Πχ τώρα δεν θα πήγαινα ούτε με μπαζουκας να δω τον ηρωα με παντουφλες του Μπεζου-αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν ήταν καλός ως Ταρτούφος ή πως ως Στρεψιαδης στις Νεφέλες ήταν αδιάφορος.

[Διάδοχος]

Εντάξει, απο τις 100 δουλειές που έκαναν έτυχε σε κάποιους να τους βγούν και 1-2 παραστάσεις. Αυτό δεν τους κάνει ηθοποιούς συγκρίσιμους με τους κλασσικούς.

[Τσακαλι]

Απο τους κορυφαίους Δημήτρης Χορν,Βασίλης Λογοθετίδης,Δημήτρης Μυράτ,Θ.Βέγγος,Μίμης Φωτόπουλος


Δημήτρης Μυράτ, Η Παράσταση

[Τσακαλι]

Ο Δημήτρης Μυράτ στην ταινία "Τεντέν και το μυστήριο του χρυσόμαλλου δέρατος"


Ο αυθεντικός τίτλος της ταινίας είναι "Τεντέν και το μυστήριο του χρυσόμαλλου δέρατος" (Tintin et le Mystere de la Toison d'or). Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Γαλλία στις 6 Δεκεμβρίου του 1961. Η ταινία γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και στον Πειραιά σύμφωνα με τις περιγραφές της ταινίας αλλά φυσικά περιλαμβάνει για τις ανάγκες της ταινίας και τοποθεσίες που δεν είναι αναγνωρίσιμες.
Ηθοποιοί ζωντανεύουν τους γνωστούς ήρωες του καρτούν και μεταξύ αυτών συμμετέχουν και οι Έλληνες Δημήτρης Μυράτ, Δήμος Σταρένιος και με συμμετοχή συγκροτημάτων της Δόρας Στράτου.

Ο Μυράτ υποδύεται έναν έμπορο όπλων με το όνομα Karabine. Κάθε φορά που στην ταινία γίνεται αναφορά για αυτόν τον έμπορο όπλων, η αναφορά αυτή συνοδεύεται με το γνωστό σήμα εταιρείας αλλά σε κόκκινο, προκαλώντας αντιδράσεις την εποχή εκείνη για τα υπονοούμενα που άφηνε




http://pireorama.blogspot.no/2013/02/1961.html

[Perseus]

Αυλωνιτης