Τραγούδια και αναμνήσεις που μας φέρνουν στο μυαλό

[bizeli]

Καλοκαίρι 2009 σε καλοκαιρινό κλαμπ της Ορεστιάδας.

Τα χιτ της εποχής.

[bizeli]

Λοιπόν ακούστε φάση
Πρέπει να ήταν κάπου το 2006 (???) όπου είχε πρωτοβγεί το youtube. Εγώ χαμπάρι. Δεν είχα ιδέα.
Μια μέρα μου λέει η αδερφή μου
- Έλα να σου δείξω κάτι.
-Τι;
- Έλα και θα δεις
(Με οδηγεί στο δωμάτιο που είχαμε τον Η/Υ, μια κουμούτσα από τους παλιούς)
- Τι ρε;
- Θέλω να σου δείξω ένα βίντεο.
- Τι βίντεο; Στον υπολογιστή;
-Ναι
(Μάγκες εγώ το μόνο περιβάλλον που ήξερα τότε από υπολογιστές ήταν MS-DOS φάση, κανένα word αρχείο, ζωφραφική και από βίντεο είχα στο μυαλό μου μόνο κάτι δισδιάστατες εικόνες τύπου nintendo video games)
- Τι βίντεο ρε, της λέω, με ανθρώπους; Κανονικούς;
-Ναι, μου λέει.
(Και ξανά. Βίντεο με κανονικούς ανθρώπους εγώ είχα δει μόνο σε βίντεο που τραβούσαμε από κάμερα. Και μάλιστα τότε είχαμε μια SONY κάμερα που τα βίντεο γράφονταν σε κασετούλα αν θυμάμαι καλά)

Και μου βάζει ένα τραγούδι της Αρβανιτάκη. Δε θυμάμαι ποιο. Ας πούμε αυτό. Αρβανιτάκη πάντως ήταν.

Κι εγώ ήμουν σε μια τέτοια φάση


Μάγκες σχεδόν τρόμαξα. Αισθανόμουν άνθρωπος του μεσαίωνα και σαν κάποιος να είχε ανάψει αναπτήρα μπροστά μου.
Ωωωω μαγεία...

Ήταν τεράστιο τεχνολογικό άλμα για μένα ώστε να το χωρέσει ο νους μου και μάλιστα τόσο προσβάσιμο στους κοινούς θνητούς.

Αφού ξεπέρασα το πρώτο σοκ άρχισα να ρωτάω περισσότερες πληροφορίες Δλδ τι είναι αυτό το youtube; Τι ακριβώς μπορείς να κάνεις; Και πώς μπαίνεις;

[Adminović]

Αρχές Σεπτεμβρίου 2001, λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, ο φάδερ εχει να πάει Σίφνο για μια μελέτη που έχει αναλάβει σε ξενοδοχείο της Σίφνου. Μου λέει να πάμε μαζι και εννοείται πήγα.

Τα ξενοδοχεία και το νησί ψιλοάδεια. Στο ξενοδοχείο που ήμασταν ελάχιστοι τουρίστες, μεταξύ των οποίων η Ανέτ, 33 ετών Γερμανίδα, αρχιτέκτων απο το Μόναχο. Πιάσαμε την κουβέντα, μιας και εγώ τότε περνούσα μια φάση που ήθελα να γίνω αρχιτέκτων. Την άλλη μέρα μου πρότεινε αν θέλω να πάμε μαζί για μπάνιο και βόλτες στο νησί με το αμάξι που είχε νοικιάσει, ο φάδερ είπε το οκ καθώς ήταν πνιγμένος στη δουλειά. Απο αρχιτεκτονική ξεκινήσαμε την κουβέντα, στην ανατομία καταλήξαμε.
Αυτή ήταν και η πρώτη διεθνής επιτυχία μου.

Το τραγούδι (και η ταινία για την οποία γράφτηκε) είναι μεταγενέστερα, ωστόσο εγώ πάντα θυμάμαι τη Σίφνο και την Ανέτ κάθε φορά που το βλέπω ή το ακούω. Μία από τις παραλίες που δείχνει είναι εκεί που ήμασταν.

[bizeli]

Φρέσκια ανάμνηση. Πειράζει; Προχθεσινή


Περπατάω από το σπίτι μου στο σπίτι της αδερφής μου. Έχω ακουστικά στα αυτιά και ακούω μουσική. Κατά τύχη πιάνω έναν ροκάδικο σταθμό όπου έπαιζε ένα τραγούδι που μου άρεζε. Τελειώνει αυτό που λέτε και είμαι έτοιμη να αλλάξω σταθμό.
Και ξεκινάει αυτό το οποίο δεν το ήξερα (αν και scorpions, εντάξει μη βαράτε)
Εξακολουθούσα να θέλω να αλλάξω σταθμό αλλά για κάποιον λόγο δεν το έκανα. Κάτι με κράτησε.
Και πέφτει το ρεφρέν

Καταρχάς αναγνωρίζω αμέσως ότι είναι scorpions, κάνω χίλιες μετάνοιες για το θανάσιμο αμάρτημά μου να μην ξέρω το τραγούδι και προσπαθώ να πιάσω τι λένε οι στίχοι για να το ψάξω στο YT.
Κι επειδή ως γνωστόν είμαι κάτοχος proficiency και ευτυχώς τα αγγλικά μου είναι άψογα το βρίσκω αμέσως.
Και από τότε το ακούω ξανά και ξανά.

Τι θα μου θυμίζει αυτό το τραγούδι;
Τη διαδρομή από το σπίτι μου στο σπίτι της αδερφής μου φυσικά!!! Ξέρω κι γω; Τι άλλο;

[Προέλλην]

Καλοκαίρι 2009 σε καλοκαιρινό κλαμπ της Ορεστιάδας.

Τα χιτ της εποχής.

[bizeli]

Κι όμως φίλε ήταν γαμάτα.
Και το κλαμπ φουλ κόσμο, καλοκαιρινό, κυριλάτο.
Γενικά πέρασα πολύ ωραία Ορεστιάδα.


Απλά μου έχει μείνει αυτό το τραγούδι γιατί ήταν στα πολύ χιτ εκείνης της εποχής και μόλις το έβαλε ξεσαλώσαμε όλοι.

[Προέλλην]

Το τραγούδι αυτό που θυμίζει τελείως παρακμιακά κλαμπ εποχής στην Ξάνθη.

[bizeli]

Τίποτα συγκεκριμένο.
Είναι ένα από τα τραγούδια που άκουγα παιδί στο repeat και ονειροβατούσα.
Κυριολεκτικά χανόμουν στον κόσμο μου.
Αυτό και κάποια ακόμα που μου έρχονται σιγά σιγά στο μυαλό.

[nemo]

που ησουν βρε παπαρα !! και ημουν ετοιμος να γραψω οτι ενταχτηκες στο κομμα του κασι
για την μεσσηνια και θα αλλαζες μεχρι και το νικ για να μην γινεις ρεζιλι στους αριστερους
του ελευθερου ..μου το χαλασες γμτ μου

[Προέλλην]

Μικρός, ίσα που με θυμάμαι, πριν ακούσω αυτό απλά δεν πήγαινα για ύπνο.