Τραγούδια και αναμνήσεις που μας φέρνουν στο μυαλό

[bizeli]

Μικρός, ίσα που με θυμάμαι, πριν ακούσω αυτό απλά δεν πήγαινα για ύπνο.

Χαχαχαχαχαχχα ... ναι!!!
Ταυτίζομαι

[Ραν ταν πλαν]

Θύμηση από ταξίδι με τρένο που πιτσιρικάς το άκουγε (μας είχε ζαλίσει τα παπάρια στην πραγματικότητα με την ''καμήλα'' και τον ''παπαγάλο'') σε αυτά τα πώς τα λένε στη διαπασών και συνέπεσε το τραγούδι με χέσιμο χοντρής στο WC του βαγονιού που μας έστειλε όλους τους συνταξιδεύοντες τρέχοντας και στο λίγο πριν ξερνάω τ' άντερα μου στο μπαρ προς αναζήτηση καθαρού αέρα όταν άνοιξε (και άφησε ανοιχτή το αναίσθητο κήτος) την πόρτα της χέστρας.
Σημείωση το ότι η χοντρή ατάραχη έστρωσε την κωλάθρα της στη θέση της ρίχνοντας μας παράλληλα και επιτιμητικές ματιές την ώρα που σύσσωμοι οι συνεπιβάτες έφευγαν πανικόβλητοι από το θάλαμο αερίων στον οποίο είχε μεταβάλλει πλέον το βαγόνι.
Θα συμπληρώσω και ότι με δεδομένη την απουσία μπιντέ από τις χέστρες των τρένων η χοντρή θα σκούπισε την κωλάθρα της με στεγνό χαρτομάντηλο τραβώντας τρόπον τινά το σκατό μέχρι τη μέση.

[Adminović]

Το τραγούδι με το οποίο άρχιζε το fight club.
Εκεί είχα ακούσει πρώτη φορά να συζητάνε για τις mazoo and the zoo.

[bizeli]

Θύμηση από ταξίδι με τρένο που πιτσιρικάς το άκουγε (μας είχε ζαλίσει τα παπάρια στην πραγματικότητα με την ''καμήλα'' και τον ''παπαγάλο'') σε αυτά τα πώς τα λένε στη διαπασών ...

πω πωωωω...
Και ως εδώ φτάνει.
Δεν παλεύεται η φάση αδερφάκι μου.

[Adminović]

Σε ένα βίντεο που είχα ανεβάσει σε έναν από τους λογαριασμούς μου στο ίνσταγραμ, ακουγόταν στο ραδιόφωνο αυτό το τραγούδι.

Κι από κάτω να με ρωτάνε συνέχεια στα σχόλια ποιο τραγούδι ακούγεται (ξένοι βασικά).
Δεν το περίμενα να έχει τέτοιο σουξέ...

[bizeli]

Σε ένα βίντεο που είχα ανεβάσει σε έναν από τους λογαριασμούς μου στο ίνσταγραμ, ακουγόταν στο ραδιόφωνο αυτό το τραγούδι.

Κι από κάτω να με ρωτάνε συνέχεια στα σχόλια ποιο τραγούδι ακούγεται (ξένοι βασικά).
Δεν το περίμενα να έχει τέτοιο σουξέ...

Γενικά τα βαλκανοέθνικ/ανατολίτικα τραγούδια έχουν πέραση. Ίσως για αυτό να σε ρωτούσαν.
Όπως αυτό έχει κάνει θραύση σε tiktok

[Ραν ταν πλαν]

Από αλήστου μνήμης εποχή κατά την οποία φακλάνες διακοσίων κιλών φάνταζαν στα μάτια μας καλλονές αφού το τότε αποκλειστικό μας κριτήριο σε ό,τι αφορά τη σύναψη επαφής τρίτου τύπου με το ισχυρό φύλο ήταν το υποψήφιο θήραμα να αναπνέει.
Μεταμεσονύχτια έχω βουτήξει (εννοείται χωρίς δίπλωμα) για πολλοστή φορά το σένιο όχημα του πατρός (που πάντα ξεχνούσε τα κλειδιά σε εμφανές σημείο και περιέργως δεν απορούσε ποτέ γιατί αλλού παρκάριζε και αλλού έβρισκε το αυτοκίνητο του) και κόβουμε τσάρκες με το τακίμι μου τον Ναπολέοντα σε κεντρικό (και πασίγνωστο ως ''αμαρτωλό'') δρόμο που τότε ήταν άνοδος κάθοδος και στη μέση ρέμα (σήμερα αποκλειστικά πεζόδρομος) με τον ουρανό του Πανταζή να τρίζει τζάμια σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων και που υπήρξε η αιτία να τραβήξουμε την προσοχή ζευγαριού σαρανταφεύγα λουσάτων πουρών (τότε όλες τις άνω των εικοσιπέντε πουρόγριες τις βλέπαμε) που έπαιρναν το απεριτίφ τους σε γνωστό τότε και πολυτελές pastry shop.
Άμεσο διπλοπαρκάρισμα χωρίς αλάρμ (δεν ήξερα από που ανάβουνε) σε απόσταση οπτικής επαφής με τα θηράματα (έτσι νομίζαμε τα άβγαλτα) τα οποία πριν την πάροδο πενταλέπτου και χωρίς πολλά πολλά είχαν κολλήσει κάτι σοβαντισμένες μούρες στα παράθυρα ρωτώντας αθώα αν θα κάναμε μια βόλτα παρέα.
Και επειδή η μακρυγορία δεν είναι κάτι που με χαρακτηρίζει τελειώνω λέγοντας ότι σε μισή ώρα είμασταν στρωμένοι στο σαλόνι της μιας και τα επακολουθήσαντα παραλείπονται γιατί είμαστε σοβαρό φόρουμ σημειώνοντας όμως ότι όλα όσα ξέραμε μέχρι τότε διαπιστώσαμε ότι ήταν σταγόνα στον ωκεανό βλέποντας το χριστό φαντάρο και πράγματα ανείπωτα για το τι μπορούν οι γυναίκες να κάνουν με τα εργαλεία που τις προίκισε η φύση.

[bizeli]

Από αλήστου μνήμης εποχή κατά την οποία φακλάνες διακοσίων κιλών φάνταζαν στα μάτια μας καλλονές αφού το τότε αποκλειστικό μας κριτήριο σε ό,τι αφορά τη σύναψη επαφής τρίτου τύπου με το ισχυρό φύλο ήταν το υποψήφιο θήραμα να αναπνέει.
Μεταμεσονύχτια έχω βουτήξει (εννοείται χωρίς δίπλωμα) για πολλοστή φορά το σένιο όχημα του πατρός (που πάντα ξεχνούσε τα κλειδιά σε εμφανές σημείο και περιέργως δεν απορούσε ποτέ γιατί αλλού παρκάριζε και αλλού έβρισκε το αυτοκίνητο του) και κόβουμε τσάρκες με το τακίμι μου τον Ναπολέοντα σε κεντρικό (και πασίγνωστο ως ''αμαρτωλό'') δρόμο που τότε ήταν άνοδος κάθοδος και στη μέση ρέμα (σήμερα αποκλειστικά πεζόδρομος) με τον ουρανό του Πανταζή να τρίζει τζάμια σε ακτίνα δύο χιλιομέτρων και που υπήρξε η αιτία να τραβήξουμε την προσοχή ζευγαριού σαρανταφεύγα λουσάτων πουρών (τότε όλες τις άνω των εικοσιπέντε πουρόγριες τις βλέπαμε) που έπαιρναν το απεριτίφ τους σε γνωστό τότε και πολυτελές pastry shop.
Άμεσο διπλοπαρκάρισμα χωρίς αλάρμ (δεν ήξερα από που ανάβουνε) σε απόσταση οπτικής επαφής με τα θηράματα (έτσι νομίζαμε τα άβγαλτα) τα οποία πριν την πάροδο πενταλέπτου και χωρίς πολλά πολλά είχαν κολλήσει κάτι σοβαντισμένες μούρες στα παράθυρα ρωτώντας αθώα αν θα κάναμε μια βόλτα παρέα.
Και επειδή η μακρυγορία δεν είναι κάτι που με χαρακτηρίζει τελειώνω λέγοντας ότι σε μισή ώρα είμασταν στρωμένοι στο σαλόνι της μιας και τα επακολουθήσαντα παραλείπονται γιατί είμαστε σοβαρό φόρουμ σημειώνοντας όμως ότι όλα όσα ξέραμε μέχρι τότε διαπιστώσαμε ότι ήταν σταγόνα στον ωκεανό βλέποντας το χριστό φαντάρο και πράγματα ανείπωτα για το τι μπορούν οι γυναίκες να κάνουν με τα εργαλεία που τις προίκισε η φύση.

Καλά καμιά σοβαρή ανάμνηση δεν έχεις να μας πεις;

[Ραν ταν πλαν]

Καλά καμιά σοβαρή ανάμνηση δεν έχεις να μας πεις;

Πολλές και ευρείας γκάμας. Από αδιάφορες μέχρι συγκλονιστικές.
Βρίσκομαι σε αυτό το σημείο καμπής που το είναι μου πλέον έχει καθοριστεί από τις αναμνήσεις.
Με το παρακάτω ας πούμε θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες λέξεις και να πήξω το ''ελεύθερο'' στην αναμνησιακή σοβαρότητα...

... αλλά ντρέπομαι.
Και για έναν συνειδητοποιημένο μαρξιστή - λενινιστή του επιπέδου μου και ακόλουθο του Μπουκοφσκικού ρεαλισμού του παραλόγου μεταξύ ντροπής και ξεφτίλας η δεύτερη επιλογή είναι μονόδρομος ως η πλέον ανώδυνη.

[nemo]

Και γι' αυτό επίσης θα έγραφα αναμνησιακό σεντόνι τριών μέτρων αλλά το προφίλ μου ως σκληρός σταλινικός κομμουνιστής θα κατέρρεε πάραυτα και θα με έπαιρνε στο ψιλό ακόμα και ο Βαλλον.

οτι και να πεις δεν το γλιτωνεις..η μονη σου ελπιδα ειναι να συνταχθεις με τον κασι
και ισως να σε δουμε βουλευτη μεσσηνιας