Τραγούδια και αναμνήσεις που μας φέρνουν στο μυαλό

[Adminović]

Εδώ θα βάζουμε τραγούδια και θα γράφουμε και ποιες, ευχάριστες ή δυσάρεστες, αναμνήσεις μας φέρνουν στο μυαλό όταν τα ακούμε.

[Adminović]

Ξεκινώ εγώ με το Ma Baker.

Ήταν Οκτώβριος του σωτηρίου έτους 1991 και θα έπαιζαν στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός με την ΑΕΛ. Ένας θείος μου θα πήγαινε να το δει και έπεισε τους γονείς μου να με αφήσουν να πάω μαζί του.

Πρώτη μου φορά σε γήπεδο, με το που μπήκαμε στο ΟΑΚΑ είχα μείνει από την ατμόσφαιρα και κοίταζα γύρω γύρω. Εκείνη τη στιγμή στα μεγάφωνα έπαιζε το Ma Baker. Κάθε φορά που το ακούω, αυτό θυμάμαι, και βέβαια την νίκη μας με 1-3 στον αγώνα.

[bizeli]

Καλά το ma baker σου θυμίζει ματς με Παναθηναϊκό και ΑΕΛ;
Ωραία ξεκινήσαμε.

[Adminović]

Καλά το ma baker σου θυμίζει ματς με Παναθηναϊκό και ΑΕΛ;
Ωραία ξεκινήσαμε.

Όχι ακριβώς.
Την πρώτη μου γηπεδικη εμπειρία μου θυμίζει.
Δεν ξέρω πώς να σου το εξηγήσω, αλλά σαν μικρό παιδί εντυπωσιάζεσαι την πρώτη φορά που θα πας γήπεδο και μάλιστα σε τόσο μεγάλο γήπεδο. Είναι πολύ διαφορετική η αίσθηση από ό,τι να το βλέπεις στην τηλεόραση.

[bizeli]

Natalie Imbruglia και Anouk.
Δύο τραγούδια από την εφηβεία μου όπου το MTV τα έπαιζε 80.000.000 φορές την ημέρα.
Τα ξέρω απ'έξω και ανακατωτά μέχρι και σήμερα

[bizeli]

Όχι ακριβώς.
Την πρώτη μου γηπεδικη εμπειρία μου θυμίζει.
Δεν ξέρω πώς να σου το εξηγήσω, αλλά σαν μικρό παιδί εντυπωσιάζεσαι την πρώτη φορά που θα πας γήπεδο και μάλιστα σε τόσο μεγάλο γήπεδο. Είναι πολύ διαφορετική η αίσθηση από ό,τι να το βλέπεις στην τηλεόραση.

Καταλαβαίνω τι λες.
Και τώρα εντυπωσιάζεσαι, όχι μόνο μικρό παιδί.
Έχει φάση το όλο κλίμα.
Εγώ μόνο μια φορά στη ζωή μου έχω πάει σε αγώνα του ΠΑΟΚ αλλά ούτε θυμάμαι με ποιον έπαιζε.

[bizeli]

Λοιπόν ακούστε.
Εγώ είμαι πιο μικρή από την αδερφή μου. Ε και όπως καταλαβαίνετε η αδερφή μου ήταν πιο μπροστά από εμένα ηλικιακά. Από κάποιο σημείο και μετά,κατά την εφηβεία της, είχε τις δικές της παρέες, τα δικά της ενδιαφέροντα κι εγώ ήμουν λίγο στην απ΄ έξω ως το "μικρό αδερφάκι".
Αλλά όσο να ναι επηρεάζεσαι όταν έχεις μεγαλύτερα αδέρφια.
Λοιπόν, κι έρχονται μια μέρα τα ξαδέρφια μας σπίτι (όπου ήταν συνομήλικα με την αδερφή μου, εγώ είμαι η μικρότερη στο σόι) και φέρνουν τραγούδια να ακούσουν αλλά σε φάση λες και ήταν βαποράκια κι έφεραν ναρκωτικά.
Πολλή μυστικοπάθεια.
Κλείστηκαν μέσα στο δωμάτιο της αδερφής μου (όπου για κάποιο λόγο μου επέτρεψαν κι εμένα να μπω) και η μια μου ξαδέρφη έβγαλε μέσα από το μπουφάν της μια κασέτα με διάφορα τραγούδια σε φάση σου φέρνω good stuff λες και ήταν ηρωίνη.
Και αρχίζουν και ακούνε τα τραγούδια.
Ένα από αυτά ήταν αυτό (κατά 90% αυτό ήταν γιατί η μνήμη μου με απατάει κάπως αλλά νομίζω αυτό ήταν, αν δεν ήταν αυτό και θυμηθώ ποιο ήταν θα σας το βάλω αλλά η υπόλοιπη ιστορία παραμένει όπως είναι)

Εγώ ήμουν σε φάση "ουόου". Τρελάθηκα με το τραγούδι.
Περάσαν οι μέρες που λέτε. Εγώ είχα πάθει κόλλημα με το τραγούδι. Μπουκάρω στα κρυφά στο δωμάτιο της αδερφής μου, βρίσκω το τραγούδι και το βάζω να παίζει. Ήταν μεσημέρι και η μητέρα μου κοιμόταν.
Και αρχίζω και χορεύω πάνω στο τραπέζι του σαλονιού όπου είχε τζάμι πάνω.
Κάποια στιγμή ακούγεται ένα κρακ, ξυπνάει η μητέρα μου, με πετυχαίνει πάνω στο τραπέζι, με τραβάει από το χέρι, με κατεβάζει κάτω, μου δίνει και μια γερή στον γκώλο και κάπως έτσι τελειώνει η ιστορία.

ps: Πω πω έφαγα φλασιά τώρα. Αυτό ήταν ή κάποιο άλλο; Δεν είμαι σίγουρη. Μου έρχεται στο μυαλό και κάποιο άλλο αλλά έρχεται και φεύγει. Δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς.

[Προέλλην]

Τραγούδαρα. Και ο Νόπφλερ μεγάλη κιθάρα.

[bizeli]

Τραγούδαρα. Και ο Νόπφλερ μεγάλη κιθάρα.

Μέχρι και ξύλο φάγαμε εμείς κύριε για τις μουσικές μας επιλογές.

Χωρίς πλάκα, πάντως, είχα πάθει love at first listening.
Το άκουγα συνέχεια και συνέχεια.

[Adminović]

Ίσως το πρώτο κόλλημα που έφαγα ποτέ για τραγούδι πρέπει να ήταν αυτό εδώ.
Θυμάμαι 5-6 ετών να το τραγουδώ συνέχεια, χωρίς φυσικά τότε να ξέρω τί λένε οι στίχοι (και τους οποίους πρέπει να είχα σκοτώσει ).

Τώρα πώς είχα κολλήσει, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως ότι τότε έπαιζε το τραγούδι αυτό συχνά στο ράδιο, οπότε λογικά εκεί το άκουσα και μου άρεσε.