Σε όλο τον κόσμο, αυξανόμενος αριθμός ατόμων αναφέρει ότι αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας λόγω της έκθεσης του σε ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες. Στον οδηγό θα δούμε κατά πόσο είναι υπαρκτή αυτή η ευαισθησία, γνωστή και ως EHS ή ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία, και αν πράγματι είναι μια ασθένεια ικανή να μας προκαλέσει δυσάρεστα συμπτώματα και αλλεργίες, από συνεχή έκθεση στο Wi-Fi και τα κινητά.
Κατά την τελευταία δεκαετία, η χρήση κινητών τηλεφώνων και άλλων ασύρματων τεχνολογιών έχει γίνει ευρέως διαδεδομένη στην καθημερινότητά μας, όχι μόνο στα σπίτια μας, αλλά και στους χώρους εργασίας και στα σχολεία.
Αυτές οι τεχνολογίες εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητικά πεδία, γνωστά ως EMF, στο εύρος των ραδιοσυχνοτήτων (RF-EMF). Βρίσκονται παντού γύρω μας, αλλά όπως είναι φυσικό δεν μπορούμε να τα δούμε.
Οι συσκευές ακτινογραφίας, οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί πομποί, τα κινητά τηλέφωνα, οι φούρνοι μικροκυμάτων και το Wi-Fi είναι όλες καθημερινές πηγές ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων.

Ένας ικανός αριθμός ατόμων ανα την υφήλιο έχει αναφέρει μια σειρά ειδικών συμπτωμάτων που αποδίδονται στην έκθεση στα EMF. Αυτή η δυσανεξία θεωρείται ως ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία (EHS), ή αλλεργία στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο.
Για ορισμένα άτομα, αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια, όπως δυσφορία και πονοκέφαλοι.
Ωστόσο, για άλλους μπορεί να είναι πιο σοβαρά έως και ακραίες μορφές αναπηρίας, σε σημείο να μην μπορούν να εργαστούν ή να κάνουν απλές καθημερινές δραστηριότητες.
H έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.), αναφέρει σε σχετική έκθεση ότι η ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία δεν έχει επιστημονική βάση, και δεν είναι αναγνωρισμένη ιατρική διάγνωση. Επιπλέον, δεν αποτελεί ένα ενιαίο ιατρικό πρόβλημα, καθώς δεν έχει αποδειχθεί συσχέτιση μεταξύ έκθεσης και συμπτωμάτων.
Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν αρκετές απόψεις επιστημόνων, όπως ο καθηγητής Olle Johansson του Ινστιτούτου Karolinska στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, που διατείνονται ότι η EHS είναι βλάβη, καθώς τα συμπτώματα είναι υπαρκτά, όπως και οι ασθενείς.
Αρκετοί από αυτούς τους επιστήμονες τα αποδίδουν εν μέρει στην έκθεσή σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, χωρίς ωστόσο να ισχυρίζονται ότι τα συμπτώματα αποτελούν μέρος οποιουδήποτε αναγνωρισμένου συνδρόμου.

Τι ισχύει στις περισσότερες χώρες
Η ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία δεν αναγνωρίζεται επισήμως στις περισσότερες χώρες. Ωστόσο, η Σουηδία και η Γερμανία έχουν χαρακτηρίσει την EHS ως “επαγγελματική ασθένεια”, μια πάθηση δηλαδή που προσβάλλει ορισμένα άτομα αποκλειστικά και μόνο λόγω του επαγγέλματός τους.
Μάλιστα, στην Γαλλία, παρότι η χώρα δεν αναγνωρίζει την ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία ως ασθένεια, εντούτοις, τοπικό δικαστήριο επιδίκασε το ποσό των 800 ευρώ μηνιαίως ως χορήγηση επιδόματος αναπηρίας σε μια 39χρονη γυναίκα.
Η Marine Richard, πρώην ραδιοφωνική παραγωγός, ισχυρίστηκε ότι πάσχει από ακραία μορφή αλλεργίας στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τα κινητά τηλέφωνα.
Υπήρξε μεγάλος ντόρος, καθώς η απόφαση χαρακτηρίστηκε ως μια “επανάσταση” στο δικονομικό σύστημα της Γαλλίας, καθώς δημιούργησε παγκόσμιο νομικό προηγούμενο νομιμοποιώντας ισχυρισμούς ότι το Wi-Fi και άλλες συσκευές EMF μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία.

Τα συμπτώματα
Τα συμπτώματα της EHS παρομοιάζονται με τη διαταραχή που σχετίζεται με την χαμηλού επιπέδου περιβαλλοντική έκθεση σε χημικές ουσίες, όπως για παράδειγμα η συνήθης έκθεσή μας σε πόλη με έντονη ατμοσφαιρική ρύπανση.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια ασαφή συμπτωματολογία χωρίς συγκεκριμένη χημική αιτιολογία, που παραπέμπει μόνο σε αλλεργίες, και τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Τα πιο κοινά είναι δερματολογικά, όπως κοκκινίλα, μυρμήγκιασμα, και αίσθηση καψίματος. Επίσης υπάρχουν συμπτώματα νευρασθένειας όπως έντονοι πονοκέφαλοι, κόπωση, δυσκολίες συγκέντρωσης, ζάλη, ναυτία, αίσθηση ταχυπαλμίας, κρίσεις πανικού, και πεπτικές διαταραχές.
Πως αντιμετωπίζεται η ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία
Ο Π.Ο.Υ. στην μελέτη του αναφέρει ότι η θεραπεία των γιατρών στα προσβεβλημένα άτομα θα πρέπει να επικεντρώνεται στην ψυχολογική αξιολόγηση και στον εντοπισμό εναλλακτικών ψυχιατρικών συνθηκών που μπορεί να είναι υπεύθυνες για τα συμπτώματα, όπως το στρες.
Η ιατρική αξιολόγηση θα πρέπει να ερευνά όλες τις τυχόν ειδικές συνθήκες που μπορεί να ευθύνονται για τα συμπτώματα. Επιπλέον, ο Π.Ο.Υ συνιστά και την αξιολόγηση του χώρου εργασίας και της κατοικίας για τον εντοπισμό παραγόντων που θα μπορούσαν να συμβάλουν στα εμφανιζόμενα συμπτώματα.
Τέτοιοι παράγοντες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την ατμοσφαιρική ρύπανση του εσωτερικού χώρου, τον υπερβολικό θόρυβο, τον κακό φωτισμό, αλλά και εξωγενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση.
Όπως διαφαίνεται από τον πλέον επίσημο φορέα παγκοσμίως, τα αίτια που σχετίζονται με την ηλεκτρομαγνητική υπερευαισθησία είναι πιο πιθανό να οφείλονται σε ψυχολογικές παθήσεις, αλλά και στις βεβαρημένες περιβαλλοντικές συνθήκες, παρά στην έκθεση στα EMF.
Η ιστορία μιας μυστηριώδους ασθένειας που προκαλείται από την ταχεία τεχνολογική πρόοδο δεν φαίνεται να κερδίζει έδαφος στις ημέρες μας. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να το αντικρούσει με βεβαιότητα.


στοιχεία από https://www.pcsteps.gr/251510-%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%B1%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1/
.gif)
