woody έγραψε:Ας μιλήσουμε καθαρά.
Μη μου παρουσιάζεις τα διεθνή δικαστήρια και τους διεθνείς οργανισμούς σαν να είναι ναοί δικαιοσύνης. Στην πραγματικότητα, πολλές φορές λειτουργούν σύμφωνα με τα συμφέροντα των ισχυρών. Αν τα διεθνή δικαστήρια και οι διεθνείς συμφωνίες ήταν πάντα δίκαιες, τότε τα νησιά του Αιγαίου που κάποτε πέρασαν στην Ιταλία δεν θα κατέληγαν έτσι απλά στην Ελλάδα.
Αν εννοείς τα νησιά που για χιλιάδες χρόνια ήταν ελληνικά και που εκεί ζούσαν στην συντριπτική πλειοψηφία Έλληνες, μια χαρά δίκαιο και σύμφωνο και με το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών ήταν ότι ενώθηκαν με την υπόλοιπη Ελλάδα. Κι αν αυτά είχαν εφαρμοστεί και σε άλλα εδάφη, η Τουρκία σήμερα δεν θα ήταν ούτε στο 1/3 της έκτασης που κατέχει.
Τα διεθνή δικαστήρια εφαρμόζουν το διεθνές δίκαιο. Όχι το α λα καρτ διεθνές δίκαιο που ονειρεύεται η Τουρκία, η οποία θεωρεί πως έχει δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα της στα 12 ναυτικά μίλια (κάτι που προβλέπεται μόνο στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας), αλλά ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα, η οποία έχει κρυώσει την συγκεκριμένη σύμβαση, δεν έχει δικαίωμα να το κάνει. Εκεί δεν ισχύουν οι τουρκικές φαντασιώσεις για νησιά που δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή αοζ. Οπότε, λογικό που δεν θες η χώρα σου να πάει σε αυτά.
Η Ελλάδα δεν πήρε πολλά από αυτά τα νησιά πολεμώντας την Τουρκία. Τα πήρε μέσα από διπλωματικές αποφάσεις, επειδή οι μεγάλες δυνάμεις έτσι ήθελαν. Δεν ήθελαν μια ισχυρή Τουρκία με έλεγχο στο Αιγαίο. Προτίμησαν να τα αφήσουν σε μια Ελλάδα που ήταν πιο εύκολα ελεγχόμενη. Και εσύ μου μιλάς για δίκαιη διεθνή τάξη;
Ίμβρος και Τένεδος, με χιλιάδες χρόνια ελληνικής ιστορίας και πλήρως ελληνικό πληθυσμό, απελευθερωμένα από το ελληνικό ναυτικό δόθηκαν στην Τουρκία. Εσύ πήρες νησιά χωρίς να πολεμήσεις. Και εξαφανισες τους Έλληνες από αυτά (είναι που σε νοιάζει η τύχη του ελληνικού λαού).
Κοίτα το Ιράκ. Οι ΗΠΑ είπαν ότι το Ιράκ έχει όπλα μαζικής καταστροφής, το κατήγγειλαν διεθνώς και μετά εισέβαλαν. Πολλά κράτη δεν συμφώνησαν, αλλά αυτό δεν τους σταμάτησε. Κατέστρεψαν μια χώρα για συμφέροντα και πετρέλαιο. Μετά αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχαν τέτοια όπλα και ουσιαστικά είπαν «κάναμε λάθος». Και τι έγινε; Τίποτα. Ποιο διεθνές δικαστήριο τιμώρησε πραγματικά τους ισχυρούς;
Είπα εγώ ότι οι εισβολές σε ξένα κράτη είναι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο;
Η Τουρκία πόσες εισβολές έχει κάνει μέχρι σήμερα;
Κατάλαβες τώρα γιατί η Τουρκία δεν θέλει τα διεθνή δικαστήρια (όπως δεν τα θέλουν και οι ΗΠΑ);
Το ίδιο έγινε και με τη Μοσούλη. Η Τουρκία ζήτησε να γίνει δημοψήφισμα, να αποφασίσει ο λαός. Αυτό δεν έγινε δεκτό, γιατί ήξεραν ότι τότε η Μοσούλη και τα πετρέλαιά της μπορούσαν να καταλήξουν στην Τουρκία. Και αυτό δεν το ήθελαν. Δεν ήθελαν μια Τουρκία πιο δυνατή, πιο πλούσια και πιο ανεξάρτητη. Άρα μη μου μιλάς για «δίκαιες διαδικασίες» όταν η ιστορία είναι γεμάτη από αποφάσεις που πάρθηκαν για πετρέλαιο, έλεγχο και γεωπολιτικά συμφέροντα.
Δηλαδή έρχονται άλλοι και κλέβουν από την Τουρκία αυτά που η Τουρκία είχε κλέψει πριν από άλλους. Ο κλέψας του κλέψαντος εν ολίγοις.
Πραγματικά με κάνει να γελάω το ότι πιστεύεις πως τα διεθνή δικαστήρια είναι πάντα ουδέτερα και δίκαια. Δεν περίμενα να πιστεύεις τόσο εύκολα σε αυτό το παραμύθι.
Διεθνή δικαστήρια δεν θες. Να συμφωνήσεις με την Ελλάδα στη βάση του διεθνούς δικαίου δεν θες. Θέλεις μόνο η Ελλάδα να σου παραχωρήσει δικά της δικαιώματα ή εδάφη, γιατί υποτίθεται είσαι πιο ισχυρός (ή έτσι νομίζεις ότι είσαι). Και όχι μόνο αυτό, αλλά σε ενοχλεί που η Ελλάδα συνάπτει συμμαχίες για να αντιμετωπίσει την επιθετική σου συμπεριφορά. Κι όλα αυτά υποτίθεται τα κάνεις γιατί είσαι οπαδός της διεθνούς ειρήνης και σε νοιάζει το καλό του ελληνικού λαού.
Οκ, καταλάβαμε τί πραγματικά θες. Αλλά μην κάνεις πολλά όνειρα. Ήδη Αμερική και Ισραήλ έχουν αποφασίσει να τελειώσουν την Τουρκία.
Και για το αρμενικό ζήτημα, η ιστορία που σου έχουν μάθει είναι μονόπλευρη. Οι Αρμένιοι και οι Τούρκοι ζούσαν μαζί για αιώνες. Μετά ήρθαν οι μεγάλες δυνάμεις, κυρίως οι Βρετανοί, και άρχισαν να χρησιμοποιούν εθνότητες και θρησκείες για να διαλύσουν την αυτοκρατορία, όπως έκαναν και με τους Άραβες. Όταν ομάδες άρχισαν να επιτίθενται στον τοπικό πληθυσμό στην ανατολή, όταν άνθρωποι σκοτώνονταν ξανά και ξανά, η σύγκρουση μεγάλωσε. Αλλά στη Δύση παρουσιάζουν την ιστορία σαν να υπήρχε μόνο ένας θύτης και μόνο ένα θύμα. Αυτό δεν είναι ιστορία. Είναι πολιτική προπαγάνδα.
Ναι, ναι.
Όλοι περνούσαν υπέροχα υπό οθωμανική κατοχή και ξαφνικά τρελάθηκαν και ήθελαν να απαλλαγούν από τους Οθωμανούς.
Αν σε ενδιέφερε πραγματικά να μάθεις, είναι εύκολο να ψάξεις ανεξάρτητες πηγές και να δεις πόσο καλά περνούσαν οι χριστιανοί τότε.
Η Τουρκία έχει πολλούς εχθρούς γιατί δεν δέχεται να γίνει υπηρέτης κανενός. Η σύγχρονη Τουρκία δεν πήγε στην Αφρική και σε άλλες περιοχές για να τις αποικίσει όπως έκαναν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Εκεί που άλλοι πήγαν για να κλέψουν, να εκμεταλλευτούν και να ελέγξουν, η Τουρκία σήμερα προσπαθεί να χτίσει σχέσεις και να βοηθήσει. Γι’ αυτό ενοχλεί. Γιατί μια ανεξάρτητη Τουρκία δεν βολεύει κανέναν από αυτούς.
Και στην Αφρική πήγε και στη Βιέννη πήγε (άσχετα αν έπαθε πανωλεθρία) και σε πολλά ακόμα θα είχε πάει, αν μπορούσε.
Αλλά αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί κάποιοι στην Ελλάδα εμπιστεύονται τόσο τυφλά την Αμερική και την Ευρώπη. Νομίζετε ότι σας αγαπούν; Όχι. Σας χρησιμοποιούν. Σήμερα σας στηρίζουν επειδή τους συμφέρει. Αύριο, αν αλλάξουν τα συμφέροντά τους, θα σας αφήσουν μόνους όπως άφησαν και άλλους. Το ίδιο έκαναν με τους Κούρδους, το ίδιο κάνουν με την Ουκρανία, το ίδιο θα κάνουν με όποιον δεν τους χρειάζεται πια.
Ναι, είπαμε, θα γίνουμε δορυφόρος της Τουρκίας για το καλό μας.
Για να μας φερθεί τόσο καλά όπως έκανε με τους Έλληνες της Ίμβρου, της Τενέδου, της Κωνσταντινούπολης ή όπως κάνει σήμερα με τους Κούρδους, που κάποτε πίστεψαν κι αυτοί στους Τούρκους ότι τηρούν τις υποσχέσεις τους.
Η Ελλάδα πρέπει να καταλάβει ότι για τις μεγάλες δυνάμεις είναι ένα εργαλείο πίεσης απέναντι στην Τουρκία. Ένα πιόνι σε μια μεγαλύτερη γεωπολιτική σκακιέρα. Και όσο πιο γρήγορα το καταλάβετε, τόσο καλύτερα για τους δύο λαούς.
Η Ελλάδα πολύ καλά έχει καταλάβει ότι έχει να κάνει με έναν γείτονα που διαρκώς κάνει εισβολές και γενοκτονίες. Δεν χρειάζεται να καταλάβει κάτι παραπάνω. Και πολύ καλά κάνει με τις διεθνείς της συμμαχίες ώστε να αμύνεται έναντι αυτού του γείτονα. Αν τώρα ο επιθετικός αυτός γείτονας ήθελε όντως ειρήνη με την Ελλάδα, υπάρχουν οι τρόποι και ήδη τους αναλύσαμε.
Η Τουρκία δεν είναι απλώς τα σύνορά της στον χάρτη. Υπάρχουν εκατομμύρια Τούρκοι και μουσουλμάνοι σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει ιστορία, υπάρχει κρατική παράδοση, υπάρχει μνήμη, υπάρχει δύναμη. Οι Τούρκοι δεν είναι ένα έθνος 100 ή 200 ετών. Έχουν χιλιάδες χρόνια ιστορίας, πολέμων, κρατών και αυτοκρατοριών πίσω τους.
Το μόνο που έχουν πετύχει είναι ότι κατέλαβαν την διαλυμένη από τους δυτικούς και τους Άραβες Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Στην Κεντρική Ασία, από όπου προέρχονται, οι Μογγόλοι τους είχαν καταστρέψει.
Και βέβαια, με την επιθετικότητα κατά των χριστιανών, κατάφεραν να δημιουργήσουν εχθρούς που στην συνέχεια οδήγησαν στην διάσπαση της αυτοκρατορίας τους.
Εσείς πολλές φορές διαβάζετε την ιστορία μόνο όπως σας τη δίδαξαν. Αλλά η ιστορία δεν είναι μόνο τα σχολικά σας βιβλία. Διάβασε και τι έγινε στη Μικρά Ασία. Διάβασε μαρτυρίες, ημερολόγια και πράξεις στρατιωτών. Διάβασε τι έγινε σε χωριά, σε σπίτια, σε γυναίκες και παιδιά. Μη μου μιλάς λοιπόν σαν να υπάρχει μόνο μία πλευρά που υπέφερε και μία πλευρά που φταίει πάντα.
Μια χαρά ξέρω τί έγινε στη Μικρά Ασία και τις βιαιότητες και από πλευράς ελληνικού στρατού.
Εσύ έχεις ένα θέμα να ξεχνάς τί είχε γίνει ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ πάει εκεί έστω και ένας Έλληνας στρατιώτης.
Αν θέλεις πραγματικά να μιλήσουμε για ειρήνη, τότε πρώτα πρέπει να σταματήσεις να βλέπεις την Τουρκία μέσα από τα μάτια της Δύσης. Γιατί η Δύση δεν γράφει ιστορία για να πει την αλήθεια. Γράφει ιστορία για να υπηρετήσει τα συμφέροντά της.
Ξέρω πολύ καλά τί εστί Τουρκία και δεν χρειάζομαι κανένα δυτικό να μου το εξηγήσει.
Η Τουρκία δεν φοβάται τα διεθνή δικαστήρια. Η Τουρκία δεν εμπιστεύεται ένα σύστημα που εφαρμόζει τη δικαιοσύνη επιλεκτικά. Όταν ο αδύναμος κάνει κάτι, τον τιμωρούν. Όταν ο ισχυρός καταστρέφει χώρες, απλώς λένε «λάθος έγινε» και συνεχίζουν.
Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Αυτό είναι υποκρισία.
Η Τουρκία δεν φοβάται τα διεθνή δικαστήρια, αλλά τελικά τα φοβάται. Βλέπεις εκεί οι ανοησίες με νησιά που δεν έχουν αοζ ή υφαλοκρηπίδα και κολυμπάνε πάνω σε ξένες υφαλοκρηπίδες δεν περνάνε.