Echelon έγραψε:Εν τω μεταξύ αυτή η ιστορία με το "ένα όπλο για δύο στρατιώτες και ο κομισάριος να περιμένει από πίσω με το οπλοπολυβόλο" άρχισε να αναπαράγεται από όταν βγήκε η ταινία "Εχθρός προ των πυλών" που έδειχνε ένα τέτοιο σκηνικό. Τώρα βέβαια με την πάροδο των χρόνων άρχισε να εμπλουτίζεται. Ένας το όπλο, ένας τις σφαίρες και 5-6 περιμένουν. Σε 30 χρόνια θα γράφουν ότι υπήρχε ένα όπλο για κάθε ταξιαρχία πεζικού και σε 100 ότι για κάθε αεροπλάνο που παρήγαγαν πασάλειβαν μια παρθένα με αίμα αγελάδας και την σφάζανε.
Για την εισβολή στη Νορμανδία τα έχουμε πει. Κατάφερε τον αντικειμενικό της στόχο, ο οποίος ήταν να σταματήσει τους Σοβιετικούς στο Βερολίνο.
οχι, είναι πιο παλιά: Ενώ το αμερικανικό κοινό αρχικά είχε συμπάθεια για τον ηρωικό αγώνα του σοβιετικού λαού,
με την αρχή του ψυχρού πολέμου αυτό έπρεπε να αλλάξει.
Επιστρατευτηκαν οι γερμανοί αξιωματικοί της Βέρμαχτ που για να καλυψουν τα εγκλήματα τους πούλησαν τον μυθο οτι μάχονταν ασιατικές ορδές που δε λογαριαζαν την ανθρώπινη ζωή και αυτη η αφήγηση υιοθετήθηκε απο τα δυτικά μέσα.
With the onset of the Cold War, Americans suddenly had to make a serious psychological adjustment from viewing the Russians as their allies, which they were during the war, and the Soviet marshals were household figures in the United States during World War II, to the Russians as potential enemies, and a similar type of psychological adjustment for the Germans as enemies to the Germans as potential allies.

https://orientalreview.org/2013/06/29/m ... r-culture/


