Λαχουρένιος έγραψε:Yποτονικους τους βλεπω τους φιλοδυτικους το τελευταιο διημερο. Πρεπει να χει πεσει πολυ πουτσα στην χουντα του Κιεβου.
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:Yποτονικους τους βλεπω τους φιλοδυτικους το τελευταιο διημερο. Πρεπει να χει πεσει πολυ πουτσα στην χουντα του Κιεβου.
αφού είστε αστείοι τί να πούμε. ο νίμο καραμπινάτο ψέκι, ο βαλόν μανιοκαταθλιπτικός, ο αρίστος λολ όμως, εσύ όποτε ψελλίζεις επιχείρημα πέφτει πόιτσα, τί να κάνουμε, τα λέμε μεταξύ μας. ξεχνάω κανέναν; α, ναι, για να είμαι δίκαιος ο ραντανπλάν είναι εξελίξιμος
Λαχουρένιος έγραψε:ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:
αφού είστε αστείοι τί να πούμε. ο νίμο καραμπινάτο ψέκι, ο βαλόν μανιοκαταθλιπτικός, ο αρίστος λολ όμως, εσύ όποτε ψελλίζεις επιχείρημα πέφτει πόιτσα, τί να κάνουμε, τα λέμε μεταξύ μας. ξεχνάω κανέναν; α, ναι, για να είμαι δίκαιος ο ραντανπλάν είναι εξελίξιμος
Τι ποιτσα ρε, κωλοφεραντζα εχω παει τον Προελληνα και τον Νικοβυ αυτη τη βδομαδα.
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Τι ποιτσα ρε, κωλοφεραντζα εχω παει τον Προελληνα και τον Νικοβυ αυτη τη βδομαδα.
τότε γιατί είδα την φασολάδα να κυκλοφορεί με τη σούφρα σου σε μπεγλέρι;
Λαχουρένιος έγραψε:NikosVy έγραψε:Ο κομμουνιστές του φόρουμ, λόγω παλιών αντανακλαστικών (τικ) από την εποχή που ήταν η ΕΣΣΔ η μαμά Ρωσία και επομένως είχε πάντα δίκιο (όπως Σύμφωνο Ρίπεντροφ - Μολότωφ), αισθάνονται την ενόμυχη ανάγκη να δικαιολογήσουν ακόμα και την πορδή του Πούτιν ότι μοσχοβολάει, ταυτιζόμενοι με αλλόκοτους αλλοίθωρους Τραμπιστές και αγανακτισμένους οι πρόγονοι των οποίων ως Αρχαίοι Έλληνες είχαν ανακαλύψει πρώτοι την Αμερική.
Αν, λέω "αν" πάει στραβά η εισβολή του Πούτιν.......
Μπορεις να μου πεις οχι ενα, αλλα μισο ελληνικο αριστερο κομμα που να εχει παρει θεση υπερ του Πουτιν?
NikosVy έγραψε:Προέλλην έγραψε:Ώριμη και πολύ ρεαλιστική πρόταση, πιθανώς να συμβεί
Δεν γίνονται ποτέ στα Διεθνή Οικονομικά αυτοι ο ευσεβείς πόθοι.
ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ έγραψε:"Στις 23 Φλεβαρη πεθανε ο πατερας μου. Την επομενη ξεκινησε ο πολεμος. Ενω αλλοι εφευγαν απο το Κιεβο, εγω με τον αντρα μου τρεχαμε για να κανονισουμε την κηδεια του μπαμπα μου. Οι σειρηνες ξεκινησαν και εμεις πηγαιναμε απο γραφειο σε γραφειο και τελικα δεν προλαβαμε να κανουμε την κηδεια.
Ειμαι προγραμματιστρια σε Γερμανικη εταιρια και οι ανθρωποι με βοηθησαν να περασω στην Πολωνια.
Εννια ατομα στριμωχτηκαμε σε ενα Peugeot 307. Εγω, η μαμα μου, η αδερφη μου, οι δυο αντρες μας, τεσσερα παιδακια και τα δυο σκυλια μας. Δεν μπορουσαμε ουτε να ανασανουμε μεσα στο αμαξι και οδηγησαμε για 16 ωρες ασταματητα. Φτασαμε σε ενα χωριο 140 χιλ. εξω απο το Κιεβο.
Το επομενο πρωι ξεκινησαμε παλι για τα συνορα. Στο χωριο αυτο ηταν πλεον πολυ επικινδυνα. Η ουρα των αυτοκινητων ηταν τοσο μεγαλη που δεν θα φταναμε ποτε. Παρατησαμε το αμαξι και περπατησαμε. Ειχαμε 17 χιλ ως τα συνορα. Τα παιδια περπατουσαν και εκλαιγαν απο το κρυο. Ηθελα να κλαψω κι εγω, αλλα κρατηθηκα γιατι επρεπε.
Η λυκαινα μας, η Pulya, ειναι 12μιση ετων και δυσκολα πια περπαταει. Προσπαθουσε, αλλα εκανε λιγα βηματα και επεφτε. Ημουν νεο κοριτσι οταν ηρθε στην οικογενεια μας, εχει ζησει ολες τις λυπες και τις χαρες μας και ειναι ο σκυλος της μαμας μου και οτι της εχει μεινει απο την ζωη που ηξερε.
Ο αντρας μου την πηρε στην πλατη και την κουβαλησε ωσπου να φτασουμε στα συνορα.
Οταν φτασαμε οι δυο αντρες μας εφυγαν. Γυρισαν πισω για να πολεμησουν. Εμεις μπηκαμε σε μια κοκκινη σκηνη, ολοι παγωμενοι και με μουσκεμενα ποδια. Μια γυναικα μου αφησε το παιδι της να το προσεχω. Ενα 11χρονο τρομαγμενο κοριτσακι. Η μανα επρεπε να μπει στην Πολωνια, να συναντησει μια γυναικα που θα τις βοηθουσε. Συμφωνησα.
Μειναμε στην σκηνη 7 ωρες, τρεις γυναικες, πεντε παιδια και δυο σκυλια. Πολλοι γυρω μας ηταν σε πανικο και αλλοι χρειαζονταν γιατρο επειγοντως.
Οταν πατησαμε τα ποδια μας στην Πολωνια και δειξαμε τα διαβατηρια μας, καταλαβα οτι ειμαστε ενταξει, ειμαστε καλα.
Αφησαμε πισω τους συγγενεις μας, ολους μαζεμενους σε ενα μικρο σπιτακι σε ενα χωριο. Δεν εχουν ουτε φαι, ουτε νερο, ουτε φαρμακα. Κοβουν ξυλα και καινε για να ζεσταθουν.
Πολλοι φιλοι μας ειναι ακομα στο Κιεβο ή αλλου, σε καταφυγια μαζι με τα παιδια τους.
Βλεπουμε ολη μερα ειδησεις, αυτα που γινονται μου ειναι απιστευτα.
Αν και ειμαι ασφαλης, δεν ηθελα να φυγω απο την πατριδα μου.
Αφησα πισω τον αντρα μου, ειναι ολη μου η ζωη, ο φιλος μου, ο συντροφος μου, αυτος που μου δινει κουραγιο και δυναμη.
Αφησα πισω την αγαπη μου και τον νεκρο πατερα μου σε ενα ψυγειο. Και δεν ξερω εαν και σε τι θα γυρισω."
Η Alisa ειπε την ιστορια της στον Alfie Packham της Guardian.
.gif "Laughing")
