Δημοσίευσηαπό Αρίστος » 30 Απρ 2020, 19:51
Εξαιρετικο κειμενο.
Hariton Haritonidis
28 Απριλίου στις 5:09 μ.μ. ·
Αν θέλουμε να προχωρούμε ως έθνος, δεν πρέπει να ζούμε με μύθους που μας νανουρίζουν ή μας τρομοκρατούν. Οφείλουμε να τους «ξετινάζουμε» στην ορθολογική εξέταση. Εν προκειμένω ο προς εξέταση μύθος είναι οι αιτίες των όντως εκπληκτικών επιδόσεων της χώρας στην επιδημία.
Όχι, το ότι προς το παρόν την γλυτώσαμε, ΔΕΝ οφείλεται στην αποτελεσματικότητα της κυβερνησάρας μας και την αυθεντία του κ. Τσιόδρα. Οφείλεται στο ότι είμαστε μια μακρινή επαρχία της Δυτικής Ευρώπης που έχει περιορισμένες επαφές με την εστία της επιδημίας. Το ότι είμαστε μέλος της Ευρωζώνης και αισθανόμαστε «διαφορετικοί» από τις πλεμπαίες χώρες που μας περιβάλλουν, δεν ενδιαφέρει καθόλου τον ιό. Ο ιός δεν μεταδίδεται από τα ευρώ, ούτε από τη σημαία με τα αστεράκια, ούτε από τα ΕΣΠΑ, ούτε από τις σφυρίχτρες των μενουμευρώπηδων. Μεταδίδεται από ένα και μόνο: τις ανθρώπινες επαφές. Και τέτοιες η Ελλάδα με την ΕΣΤΙΑ της επιδημίας, το Μιλάνο, έχει ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ. Αντιθέτως ΠΥΚΝΟΤΑΤΕΣ επαφές με το Μιλάνο έχουν οι άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι για την Δ. Ευρώπη η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μια κατάσταση του μυαλού και μερικά κονδύλια –όπως είναι με εμάς. Η Δ. Ευρώπη είναι σαν ΜΙΑ ενιαία χώρα. Οι διακρατικές κινήσεις των πολιτών της είναι πολυπληθέστατες. Μπαίνουν στα SUV τους και με μισή ώρα οδήγηση στις αουτοστράντες, χωρίς να το καταλάβουν, ακούνε γύρω τους άλλη γλώσσα. Ιταλοί και Ελβετοί έχουν το σπίτι τους στη μια χώρα και το εξοχικό τους στην άλλη, όπως οι Αθηναίοι έχουν το δικό τους στο Λαγονήσι ή το Πόρτο Ράφτη. Η Ιταλική και η Γαλλική Ριβιέρα είναι μια συνεχής γραμμή. Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Γερμανία, Αυστρία είναι ένας συμπαγής χώρος. Και ό,τι συμβαίνει με την αναψυχή, συμβαίνει με τις σπουδές και την εργασία.
Αυτά ΔΕΝ ισχύουν επ' ουδενί με εμάς. Εμείς σ’ αυτή την ένωση ανήκουμε ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ, όπως ο Πόρος ανήκει στον Πειραιά, ενώ πολλοί Πειραιώτες δεν έχουν πατήσει το πόδι τους εκεί. Οι Έλληνες για να ταξιδέψουν στην Δ. Ευρώπη έχουν μόνο τις αεροπορικές πτήσεις. Το ίδιο και οι δυτικοευρωπαίοι προς στην Ελλάδα. Οδικώς υπάρχει το «φράγμα» των 1000 χιλιομέτρων της πρώην Γιουγκοσλαβίας, και από θαλάσσης η Αδριατική που διαπλέουν υπομονετικά τα φέρρυ μπόουτ της Igoumenitsa. Ένα αεροπλανάκι έχουμε που μας συνδέει. Ειδικά μήνα Φεβρουάριο, από την Δ. Ευρώπη στην Ελλάδα δεν έρχεται ψυχή.
Επομένως ΦΥΣΙΚΑ και θα συγκρίνουμε τις επιδόσεις μας με αυτές της Αλβανίας, των Σκοπίων, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Βουλγαρίας. Γιατί γεωγραφικά, ταξιδιωτικά, εμπορικά, άρα και επιδημιολογικά με ΑΥΤΕΣ έχουμε κοινά χαρακτηριστικά. Ποια χαρακτηριστικά; Τον ίδιο βαθμό απομόνωσης από την εστία της επιδημίας.
Τι συνέβη λοιπόν; Την εποχή που ο ιός ήδη σάρωνε βουβά το Μιλάνο και την Λομβαρδία, ο ΠΟΥ ήταν σε μαύρα μεσάνυχτα. Ο κ. Τσιόδρας στις 22 Ιανουαρίου αναμασώντας τις απόψεις των «ανωτέρων» του, μας έλεγε ότι ο ιός πολύ δύσκολα μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο(!), η φονικότητά του είναι αυτή μιας εποχικής γρίπης, και είναι απίθανο να δούμε κρούσμα στην Ευρώπη(!). Σε αυτά τα μαύρα μεσάνυχτα ζούσαν φυσικά και οι ανυποψίαστοι Ιταλοί: δεν έρχεται εδώ… κι αν έλθει, μια απλή γριπούλα… άρα νόου κίνδυνος (έτσι τους έλεγαν οι ειδικοί). Όταν λοιπόν άρχισαν οι πρώτες δύσπνοιες και οι πρώτοι θάνατοι στις ΜΕΘ, και κατάλαβαν ότι ΔΕΝ είναι μια γριπούλα, οι φορείς ήταν ήδη εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως εκατομμύριο. Τις ίδιες ακριβώς μέρες στην Ελλάδα οι φορείς ήταν μερικές δεκάδες άτομα. Ποιοι; Αυτοί που είχαν έλθει από Μιλάνο, και το γκρουπ από τους Αγίους Τόπους. Συνεπώς όταν οι Ιταλοί κατέβασαν τα ρολά, ήταν ήδη γεμάτοι από φορείς, ενώ εμείς άδειοι. Κι αυτή είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ αιτία της επιτυχίας μας.
Η Ελλάδα ΔΕΝ πήρε μέτρα ενωρίτερα από τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Αντιθέτως τα πήρε ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ τις. Στις 8 Μαρτίου απαγόρευσε την κυκλοφορία η Ιταλία, στις 14 Μαρτίου η Ελλάδα. Παρομοίως όλες οι χώρες της Δ. Ευρώπης. Μια μέρα πριν μια μέρα μετά δεν ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά. Αυτό που την έκανε, ήταν το ΠΟΣΟΥΣ φορείς είχε η κάθε χώρα όταν άρχισε το lockdown. Η Ιταλία εν αγνοία της έβραζε στον ιό. Το ίδιο και η υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη που, όπως είπαμε, γεωγραφικά, πολιτισμικά, εμπορικά, άρα ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ είναι συναφής χώρος.
Απόδειξη ότι η επιδημιολογική συνάφεια είναι ο καθοριστικός παράγων, είναι η Νότια Ιταλία! Η εικόνα εκεί μοιάζει περισσότερο με αυτή της Ελλάδος και των Βαλκανίων, παρά με της Β. Ιταλίας, που κατ’ όνομα είναι η ίδια χώρα. Γιατί; Γιατί ακριβώς είναι κατ’ όνομα. Η Β. Ιταλία είναι πολύ εγγύτερος «κόσμος» στη Β. Ευρώπη απ’ ό,τι στο Νότο της –Λέγκα του Βορρά, αν θυμάστε. Και αυτός είναι ο ΜΟΝΟΣ λόγος που η εικόνα της Β. Ιταλίας μοιάζει με την εικόνα της Β. Ευρώπης, ενώ ΔΕΝ μοιάζει με αυτήν της Νότιας.
Συνεπώς αυτό που μας έσωσε δεν ήταν ο εθνικός ηγέτης Κυριάκος, ο Top Gun κ. Χαρδαλιάς και η μεταβλητή αυθεντία του κ. Τσιόδρα (όχι μάσκες – ναι μάσκες – τα παιδιά κολλάνε – τα παιδιά δεν κολλάνε,) αλλά το ότι ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ.
Αλλιώς θα είχαμε λοιμωχθεί με ελικίκου.
.
1 .
Αναφερόμενος στη χαλάρωση της καραντίνας, ο Σόιμπλε δήλωσε ότι "δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε την απόφαση αποκλειστικά στους επιδημιολόγους, αλλά πρέπει να σταθμίσουμε και τις σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, ψυχολογικές ή άλλες επιπτώσεις".
.