Λαχουρένιος έγραψε:Δεν σε αρέζουν οι ηγέτες των συστημάτων εκείνων, τα οποία φροντίζουν να βγάζουν όλατα άπλυτά τους στη φόρα, να μην επιτρέπουν περσονάλιτι καλτ, να μπορεί ο πολίτης να τους κράζει ελεύθερα, να τους αλλάζει κάθε λίγα χρόνια. Αυτά δεν σου αρέσουν, τα θεωρείς αδυναμία.
Εγω σου γράφω το εξής, το οποίο δεν θέλεις να καταλάβεις: η ισχύς της Ευρώπης είναι ότι τα κράτη της επιβιώνουν μέσα σε συνθήκες ελευθερίας, κάτι που δεν είναι δυνατό στη ρωσία.
Μπερδεύεις την ελευθερία και την δημοκρατία με την αδυναμία. Δεν κομίζεις κάτι νέο, έχουν ξανακουστεί αυτά ούκ ολίγες φορές τα τελευταία 100++ χρόνια.
Σε συνθήκες πολέμου η πολιτική αστάθεια και ο κοινωνικός ή εθνικός διχασμός ΕΙΝΑΙ αδυναμία και δεν νομίζω ότι χρειάζεται περαιτέρω επεξήγηση το γιατί
Δεν έχει μεγάλη διαφορά αυτά που κάνει ο πούτλερ τώρα, απο αυτά που έκανε και επί ειρήνης. Επίσης, βασικό σημείο, δεν μιλάμε απλά για
πόλεμο, αλλά για εισβολή και προσαρτήση εδαφών ξένου κράτους. Την ανάγκη να εντείνει την ήδη υπάρχουσα δικτατορική καταστολή, την δημιούργησε ο ίδιος συνειδητά και σχεδιασμένα, στα πλαίσια επιβίωσης-διαιώνισης του δικτατορικού του καθεστώτος.
Λαχουρένιος έγραψε:Η ΕΕ το παίζει φιλελεύθερη εκ του ασφαλούς. Όταν σφίγγουν τα γάλατα γίνεται και αυτή αντιδημοκρατική όπως πχ όταν ανέτρεψε τον Γιανουκόβιτς το '14 ή όταν ακύρωσε το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ρουμανία πριν μερικούς μήνες.
Οι Ρουμάνοι δεν έκαναν κάτι άλλο απο το να προστατέψουν tην δημοκρατία τους, την δημοκρατία τους, όχι κάποιο πατερούλικο/μητερούλικο κόμμα, όχι κάποιον ξεχασμένο δικτάτορα που ήταν νιός και γέρασε με μπότοξ στην εξουσία. Και δη απέναντι σε δύναμη που τους στερεί και κατέχει τμήμα της χώρας τους (Μολδαβία).
Η δημοκρατία επιτρέπει τη συμμετοχή πολιτικών δυνάμεων που εκπροσωπούν διάφορες απόψεις και ιδεολογίες, ακόμη και εκείνες που μπορεί να αντιτίθενται στο ίδιο το δημοκρατικό σύστημα. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις έχουν απεριόριστη ελευθερία να δρουν χωρίς περιορισμούς. Yπάρχουν συγκεκριμένοι περιορισμοί για ομάδες ή κόμματα που υπονομεύουν την ίδια τη δημοκρατία ή επιθυμούν την ανατροπή της μέσω βίας ή παράνομων μέσων. Σε πολλές δημοκρατίες, υπάρχουν νόμοι κατά της προδοσίας, της υποκίνησης βίας και αντισυνταγματικών ενεργειών. Εάν μια πολιτική δύναμη ή κόμμα εκφράζει ανοιχτά την πρόθεσή του να καταλύσει τη δημοκρατία, αν πιστοποιείται ότι δρα ως βραχίωνας ξένουν εχθρικού κράτους, υπάρχει ο κίνδυνος να τεθεί εκτός νόμου ή να αντιμετωπίσει νομικές συνέπειες.
Ένα παράδειγμα είναι η απαγόρευση πολιτικών δυνάμεων που είναι υπέρ της βίας ή της αποδοχής αυταρχικών καθεστώτων. Σε δημοκρατικά κράτη, η συνταγματική τάξη και οι αρχές του κράτους δικαίου αποτελούν βασικό παράγοντα για την προστασία του δημοκρατικού συστήματος. Παρ' όλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις, η ελευθερία της έκφρασης και η πολιτική πολυφωνία παραμένουν θεμελιώδη δικαιώματα, ακόμα και για ομάδες που ενδέχεται να αμφισβητούν ή να κριτικάρουν το σύστημα.
Η πρόκληση για τη δημοκρατία είναι να ισορροπήσει την ελευθερία αυτών των δυνάμεων με την προστασία της δημοκρατικής τάξης και των δικαιωμάτων των πολιτών.
Tα παραπάνω, δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που συμβαίνουν στη ρωσία, ανέκαθεν. Γιατί η χώρα αυτή δεν είχε ποτέ δημοκρατία, ούτε και μπορεί να την αντέξει. Κάθε μία φορά που επιχείρησε να εκδημοκρατιστεί, την εξουσία κατέλαβαν σχεδόν αμέσως δυνάμεις που εγκαθίδρυσαν και πάλι δικταρορία.
Παρακάτω, τα δημοκρατικά συστήματα χαρακτηρίζονται μεταξύ άλλων απο τα εξής:
Κράτος Δικαίου: Η δημοκρατία βασίζεται στην αρχή ότι όλοι, είτε πολίτες είτε ηγέτες, υπόκεινται στους ίδιους νόμους. Η δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη και να διασφαλίζει την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών.
Διαχωρισμός των Εξουσιών: Η εξουσία στην δημοκρατία συνήθως χωρίζεται σε τρεις βασικούς τομείς: τη νομοθετική, τη δικαστική και την εκτελεστική εξουσία. Αυτός ο διαχωρισμός αποτρέπει την υπερβολική συγκέντρωση εξουσίας σε έναν μόνο θεσμό ή άτομο.
Ελευθερία της Έκφρασης και του Τύπου: Στις δημοκρατίες, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν τις απόψεις τους ελεύθερα, χωρίς φόβο καταστολής. Ο τύπος (δημοσιογράφοι και μέσα ενημέρωσης) μπορεί να ασκεί κριτική στην κυβέρνηση χωρίς περιορισμούς.
Ανθρωπιστικά Δικαιώματα και Ατομικές Ελευθερίες: Η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι θεμελιώδης σε κάθε δημοκρατικό σύστημα. Οι πολίτες απολαμβάνουν δικαιώματα όπως η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του συνέρχεσθαι, το δικαίωμα της προσωπικής ασφάλειας και η ισότητα ενώπιον του νόμου.
Λογοδοσία και Διαφάνεια: Οι κυβερνήσεις και οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να είναι λογοδοτούντες για τις πράξεις τους και να δρουν με διαφάνεια. Οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να παρακολουθούν και να αμφισβητούν τις κυβερνητικές αποφάσεις και δράσεις.
πράγματα που δεν υπάρχουν στο μπεντσινάδικο.
Ξανά, αποτελεί εκ του πονηρού γραφικότητα να προσπαθεί κάποιος να εξισώσει κάποιος τις χώρες της Ε.Ε. και δη του πυρήνα της με την ρωσία.
Λαχουρένιος έγραψε:Τα τελευταία 15 χρόνια διολισθαίνει αργά αλλά σταδιακά στον εκφασισμό της και όλα αυτά χωρίς να μεσολαβήσει κάποιος πόλεμος ή οικονομική κρίση αλλά απλώς μια στασιμότητα. Απέναντι σε μια επόμενη μεγάλη πολιτική, εθνική ή οικονομική κρίση θα πέσουν και τα τελευταία φύλλα συκής περί δημοκρατίας.
Όχι φυσικά. Σε κανέναν εκφασισμό δεν διολισθαίνει, τουναντίον. Απλά τα τελευταία χρόνια μαρσάρει τις ψυχολογικές επιχειρήσεις η FSB. Αν κάποιος δεί ποιοί διαμαρτύρονται για "εκφασισμό", όλως τυχαίως είναι αποκλειστικά η πουτινολάτρα ακροδεξιά και ακροαριστερά, που και οι δύο έχουν ως όραμα να καταργήσουν την δημοκρατία και να εγκαταστήσουν φασιστικού τύπου συστήματα.