Ένας Τούρκος που θέλει να καταλάβει την ελληνική οπτική

[woody]

Επειδή πρόσθεσα αυτό το κείμενο ως μετάφραση, μπορεί σε ορισμένα σημεία να υπάρχουν νοηματικά λάθη. Σας ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων.


Γεια σας,

Είμαι Τούρκος και προσπαθώ να βλέπω τα ιστορικά και πολιτικά ζητήματα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά. Πιστεύω ότι οι ιστορικές εντάσεις ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες έχουν αφήσει διαφορετικά ίχνη στη συλλογική μνήμη των δύο κοινωνιών. Ωστόσο, από όσο παρατηρώ, ενώ στην Τουρκία υπάρχει κάποια προκατάληψη απέναντι στους Έλληνες, στην ελληνική κοινωνία νιώθω ότι υπάρχει πιο έντονη και πιο διαδεδομένη αρνητική στάση απέναντι στους Τούρκους. Θα ήθελα πραγματικά να καταλάβω τους λόγους.

Η Οθωμανική περίοδος είναι μια σημαντική ιστορική περίοδος τόσο για τους Τούρκους όσο και για τους άλλους λαούς της περιοχής. Οι Τούρκοι είχαν σε όλη την ιστορία τους ισχυρή κρατική παράδοση και έπαιξαν σημαντικό ρόλο και στον στρατιωτικό τομέα. Δεν θεωρώ σωστό να ερμηνεύεται αυτή η πολεμική πλευρά αποκλειστικά ως «βαρβαρότητα». Πιστεύω ότι η τουρκική ιστορία δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο μέσα από τους πολέμους, αλλά και μέσα από το γεγονός ότι διαφορετικοί λαοί και θρησκείες έζησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο ίδιο πολιτικό σύστημα.

Για παράδειγμα, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία πολλές διαφορετικές κοινότητες μπόρεσαν να διατηρήσουν τη θρησκεία, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι η αποδοχή των Σεφαραδιτών Εβραίων που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492. Αυτό δείχνει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σε ορισμένες περιόδους, μπόρεσε να αποτελέσει καταφύγιο για ανθρώπους διαφορετικών θρησκειών.

Φυσικά, κάθε κοινωνία στην ιστορία έχει λάθη, πόνους και αμφιλεγόμενες περιόδους. Οι σχέσεις ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες δεν μπορούν να εξηγηθούν μόνο μέσα από μονόπλευρες αφηγήσεις. Η περίοδος του Μικρασιατικού Πολέμου, τα γεγονότα στη Σμύρνη και γύρω από αυτήν, το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου, το Κυπριακό και πολλά άλλα ιστορικά θέματα εξακολουθούν να επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι δύο κοινωνίες βλέπουν η μία την άλλη. Στην Τουρκία αυτά τα γεγονότα διδάσκονται και στα σχολικά βιβλία, γι’ αυτό και υπάρχει έντονη ιστορική συνείδηση στην κοινωνία μας.

Το βασικό ερώτημα που έχω είναι το εξής: Ποιος είναι ο κύριος λόγος που στην ελληνική κοινωνία υπάρχει τόσο έντονη αντίδραση απέναντι στους Τούρκους; Έχει να κάνει μόνο με το οθωμανικό παρελθόν ή επηρεάζεται και από τις σύγχρονες σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας, το ζήτημα του Αιγαίου, το Κυπριακό και τις πολιτικές ισορροπίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Επίσης, είναι γνωστό ότι πολλές ευρωπαϊκές δυνάμεις απέκτησαν ισχύ μέσα από αποικιοκρατικές πολιτικές και εκμετάλλευση πολλών περιοχών του κόσμου. Από την Αφρική μέχρι την Ασία, υπάρχουν πολλά παραδείγματα σκληρής ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Παρ’ όλα αυτά, όταν το θέμα αφορά την Τουρκία, θεωρώ ότι ορισμένοι κύκλοι χρησιμοποιούν μια γλώσσα που κατηγορεί μόνο τους Τούρκους. Θεωρώ επίσης ότι ζητήματα όπως το Κουρδικό συχνά ερμηνεύονται από το εξωτερικό με ελλιπή, μονόπλευρο ή πολιτικά φορτισμένο τρόπο.

Δεν πιστεύω ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες πρέπει να ζουν μέσα σε μόνιμη εχθρότητα. Αντίθετα, πιστεύω ότι τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να συζητούνται με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, ισορροπία και σεβασμό και από τις δύο πλευρές. Και εμείς έχουμε τους δικούς μας πόνους, τις δικές μας απώλειες και τις δικές μας ιστορικές ευαισθησίες. Γνωρίζω όμως ότι και εσείς έχετε τη δική σας ιστορική αφήγηση και τις δικές σας ευαισθησίες.

Γι’ αυτό ο σκοπός μου δεν είναι να τσακωθώ, αλλά να καταλάβω. Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που διαμορφώνουν την ελληνική αντίληψη απέναντι στους Τούρκους; Ποια ιστορικά ζητήματα πιστεύετε ότι πρέπει να συζητηθούν πιο ανοιχτά και πιο αντικειμενικά, ώστε οι δύο κοινωνίες να καταλάβουν καλύτερα η μία την άλλη;

Θα ήθελα πραγματικά να ακούσω τις απόψεις σας.

[Adminović]

Γεια σας,

Είμαι Τούρκος και προσπαθώ να βλέπω τα ιστορικά και πολιτικά ζητήματα όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά. Πιστεύω ότι οι ιστορικές εντάσεις ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες έχουν αφήσει διαφορετικά ίχνη στη συλλογική μνήμη των δύο κοινωνιών. Ωστόσο, από όσο παρατηρώ, ενώ στην Τουρκία υπάρχει κάποια προκατάληψη απέναντι στους Έλληνες, στην ελληνική κοινωνία νιώθω ότι υπάρχει πιο έντονη και πιο διαδεδομένη αρνητική στάση απέναντι στους Τούρκους. Θα ήθελα πραγματικά να καταλάβω τους λόγους.

Καλώς ήρθες φίλε στο φόρουμ!

Δεν υπάρχει μόνο στους Έλληνες αρνητική εικόνα για τους Τούρκους. Υπάρχει και σε όλους τους χριστιανικούς λαούς που ήταν υπό οθωμανική κατοχή αλλά ακόμα και σε αραβικές χώρες. Από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσεις να προβληματίζεσαι.

Η Οθωμανική περίοδος είναι μια σημαντική ιστορική περίοδος τόσο για τους Τούρκους όσο και για τους άλλους λαούς της περιοχής. Οι Τούρκοι είχαν σε όλη την ιστορία τους ισχυρή κρατική παράδοση και έπαιξαν σημαντικό ρόλο και στον στρατιωτικό τομέα. Δεν θεωρώ σωστό να ερμηνεύεται αυτή η πολεμική πλευρά αποκλειστικά ως «βαρβαρότητα». Πιστεύω ότι η τουρκική ιστορία δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο μέσα από τους πολέμους, αλλά και μέσα από το γεγονός ότι διαφορετικοί λαοί και θρησκείες έζησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο ίδιο πολιτικό σύστημα.

Για παράδειγμα, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία πολλές διαφορετικές κοινότητες μπόρεσαν να διατηρήσουν τη θρησκεία, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους. Ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι η αποδοχή των Σεφαραδιτών Εβραίων που εκδιώχθηκαν από την Ισπανία το 1492. Αυτό δείχνει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σε ορισμένες περιόδους, μπόρεσε να αποτελέσει καταφύγιο για ανθρώπους διαφορετικών θρησκειών.

Η οθωμανική διοίκηση είχε θεσμοθετήσει
σημαντικές διακρίσεις κατά των μη μουσουλμάνων. Μπορείς να τα αναζητήσεις σε ανεξάρτητες ιστορικές πηγές. Στην ουσία ο χριστιανός υπήκοος της αυτοκρατορίας ήταν πολίτης δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας. Αυτό, σε συνδυασμό και με την διαφθορά και αυθαιρεσία των τοπικών αρχόντων, οδηγούσε τους χριστιανούς είτε στην μετανάστευση προς τις χριστιανικές χώρες της Ευρώπης (τότε ήταν που δημιουργήθηκαν οι περισσότερες κοινότητες Ελλήνων σε άλλα κράτη της Ευρώπης) είτε σε ασπασμό του ισλάμ, ώστε να γίνουν ίσοι με τους υπόλοιπους μουσουλμάνους, είτε σε επαναστάσεις κατά των Οθωμανών, τις οποίες συνήθως κατέπνιγαν με σφαγές και διωγμούς οι Οθωμανοί. Αυτό συνεπαγόταν μεγάλη μείωση στα φορολογικά έσοδα της αυτοκρατορίας, γι' αυτό και δέχονταν με ευχαρίστηση λαούς μη μουσουλμάνους που έβλεπαν θετικά την προοπτική να πληρώνουν φόρο και να έχουν κάποιες ελευθερίες και από ένα σημείο και μετά έδειξαν μεγαλύτερη ανεκτικότητα και προς τους χριστιανικούς λαούς της αυτοκρατορίας, ιδίως σε περιοχές που κινδύνευαν να τις χάσουν από άλλα, χριστιανικά, κράτη.

Το βασικό ερώτημα που έχω είναι το εξής: Ποιος είναι ο κύριος λόγος που στην ελληνική κοινωνία υπάρχει τόσο έντονη αντίδραση απέναντι στους Τούρκους; Έχει να κάνει μόνο με το οθωμανικό παρελθόν ή επηρεάζεται και από τις σύγχρονες σχέσεις Τουρκίας-Ελλάδας, το ζήτημα του Αιγαίου, το Κυπριακό και τις πολιτικές ισορροπίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Αν ρωτάς για το σήμερα, το παρελθόν δεν παίζει μεγάλο ρόλο. Και με άλλους λαούς υπήρξαν πόλεμοι και έχθρα στο παρελθόν, αλλά σήμερα οι σχέσεις τους με τους Έλληνες είναι εξαιρετικές. Η διαρκής επιθετική και διεκδικητική στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας είναι που διατηρεί αυτό το κλίμα στην Ελλάδα.

Επίσης, είναι γνωστό ότι πολλές ευρωπαϊκές δυνάμεις απέκτησαν ισχύ μέσα από αποικιοκρατικές πολιτικές και εκμετάλλευση πολλών περιοχών του κόσμου. Από την Αφρική μέχρι την Ασία, υπάρχουν πολλά παραδείγματα σκληρής ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Παρ’ όλα αυτά, όταν το θέμα αφορά την Τουρκία, θεωρώ ότι ορισμένοι κύκλοι χρησιμοποιούν μια γλώσσα που κατηγορεί μόνο τους Τούρκους. Θεωρώ επίσης ότι ζητήματα όπως το Κουρδικό συχνά ερμηνεύονται από το εξωτερικό με ελλιπή, μονόπλευρο ή πολιτικά φορτισμένο τρόπο.

Οι άλλες χώρες συνήθως επιτέθηκαν κατά ξένων λαών. Οι Οθωμανοί στην ουσία επιτέθηκαν κατά του ίδιου τους του λαού ή των λαών που ήθελαν να έχουν ως υπηκόους. Πυροβόλησαν δηλαδή τα πόδια τους.

Δεν πιστεύω ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες πρέπει να ζουν μέσα σε μόνιμη εχθρότητα. Αντίθετα, πιστεύω ότι τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να συζητούνται με μεγαλύτερη ειλικρίνεια, ισορροπία και σεβασμό και από τις δύο πλευρές. Και εμείς έχουμε τους δικούς μας πόνους, τις δικές μας απώλειες και τις δικές μας ιστορικές ευαισθησίες. Γνωρίζω όμως ότι και εσείς έχετε τη δική σας ιστορική αφήγηση και τις δικές σας ευαισθησίες.

Γι’ αυτό ο σκοπός μου δεν είναι να τσακωθώ, αλλά να καταλάβω. Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που διαμορφώνουν την ελληνική αντίληψη απέναντι στους Τούρκους; Ποια ιστορικά ζητήματα πιστεύετε ότι πρέπει να συζητηθούν πιο ανοιχτά και πιο αντικειμενικά, ώστε οι δύο κοινωνίες να καταλάβουν καλύτερα η μία την άλλη;

Θα ήθελα πραγματικά να ακούσω τις απόψεις σας.

Ο Τούρκος και ο Έλληνας ήταν στην ουσία ο μουσουλμάνος και εκείνος που ακολουθούσε το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης. Αν άλλαζες θρησκεία, αυτόματα γινόσουν Τούρκος. Ψάξε να δεις από ανεξάρτητες πηγές πόσοι άλλαξαν θρησκεία τότε, ακόμη και άτομα που θεωρούνται σήμερα εθνικοί ήρωες της Τουρκίας. Γι' αυτό και οι Τούρκοι έχουν σε πολύ μεγάλο ποσοστό DNA από τους γηγενείς λαούς της Ανατολίας και των Βαλκανίων. Αυτό πάντως που δημιουργεί μεγάλο χάσμα είναι η διαφορά στον προσανατολισμό των χωρών. Στην Ελλάδα υπάρχει ως κυρίαρχη τάση η αποκαλούμενη δυτική κουλτούρα, κάτι που επικράτησε ήδη με τη δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους και κάτι που υπήρχε σαν τάση ήδη από την εποχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και δημιουργούσε εσωτερικές προστριβές. Στην Τουρκία κυριαρχεί η αραβικής προέλευσης θρησκεία του ισλάμ και η ανατολίτικη νοοτροπία και κουλτούρα. Αυτά δεν μπορούν να συνυπάρξουν ποτέ. Είναι σαν να προσπαθείς να ενώσεις το νερό με το λάδι. Η μόνη περίπτωση να μπορέσουν να συνυπάρξουν θα ήταν να επέστρεφαν και οι δύο λαοί στο κοινό ανατολικό ρωμαϊκό παρελθόν, κάτι που δεν βλέπω να είναι εφικτό.