Ερώτηση για τις νεκρικές παραδόσεις

[Newbie20]

μιάς και στην χώρα μου τότε είχαμε κομμουνισμό και πολλές ελευθερίες απλώς δεν υπήρχαν

Απο ποια χωρα εισαι αν επιτρεπεται?

Εγώ από την Αλβανία (όπου θυμάμαι να ξενυχτούσαν τους νεκρούς μέχρι το 2000). Έχω ζήσει μερικά χρόνια Ελλάδα και εδώ και 15 χρόνια ζω στην Αμερική.

Γράφω θεατρικά έργα στα Αλβανικά (που δεν πάνε ποτέ στην σκηνή), και έχω στο νου μου ένα δράμα με μια κηδεία που η χειρά είναι κάπως φιλελεύθερη, ο αποθάνων ήταν βετεράνος κάποιου πολέμου, κινητά δεν υπάρχουν..... και κάπως έτσι μου φάνηκε πιο λογικό να μεταφέρω το δραμα στην Ελλάδα του 80 (όπου οι άνθρωποι ήταν πιο φιλελεύθεροι απ'ότι στην χώρα μου, κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχουν, και πριν έξι χρόνια πολλοί είχαν πάει εθελοντές στην Κύπρο

Αυτή ήταν η γενική ιδέα... το πως θα υλοποιηθεί δεν ξέρω

[bizeli]

Γράφω θεατρικά έργα στα Αλβανικά (που δεν πάνε ποτέ στην σκηνή),

Μήπως να δοκιμάσεις να γράψεις καμιά κωμωδία καλύτερα;

και έχω στο νου μου ένα δράμα με μια κηδεία που η χειρά είναι κάπως φιλελεύθερη, ο αποθάνων ήταν βετεράνος κάποιου πολέμου, κινητά δεν υπάρχουν..... και κάπως έτσι μου φάνηκε πιο λογικό να μεταφέρω το δραμα στην Ελλάδα του 80 (όπου οι άνθρωποι ήταν πιο φιλελεύθεροι απ'ότι στην χώρα μου, κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχουν, και πριν έξι χρόνια πολλοί είχαν πάει εθελοντές στην Κύπρο

Αυτή ήταν η γενική ιδέα... το πως θα υλοποιηθεί δεν ξέρω

Μια ερώτηση. Γιατί είναι τόσο σημαντικό στο στόρι σου η προϋπόθεση να μην υπάρχουν κινητά;
Παίζει κάποιο ρόλο στην υπόθεση αυτό;
Ρωτάω γιατί το τονίζεις αρκετά αυτό.

[Newbie20]

Γράφω θεατρικά έργα στα Αλβανικά (που δεν πάνε ποτέ στην σκηνή),

Μήπως να δοκιμάσεις να γράψεις καμιά κωμωδία καλύτερα;

και έχω στο νου μου ένα δράμα με μια κηδεία που η χειρά είναι κάπως φιλελεύθερη, ο αποθάνων ήταν βετεράνος κάποιου πολέμου, κινητά δεν υπάρχουν..... και κάπως έτσι μου φάνηκε πιο λογικό να μεταφέρω το δραμα στην Ελλάδα του 80 (όπου οι άνθρωποι ήταν πιο φιλελεύθεροι απ'ότι στην χώρα μου, κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχουν, και πριν έξι χρόνια πολλοί είχαν πάει εθελοντές στην Κύπρο

Αυτή ήταν η γενική ιδέα... το πως θα υλοποιηθεί δεν ξέρω

Μια ερώτηση. Γιατί είναι τόσο σημαντικό στο στόρι σου η προϋπόθεση να μην υπάρχουν κινητά;
Παίζει κάποιο ρόλο στην υπόθεση αυτό;
Ρωτάω γιατί το τονίζεις αρκετά αυτό.

Έχω γράψει και κωμική νουβέλα αλλά με τον κοροναϊο μόνο θάνατο βλέπω γύρω μου.... και η ιδέα ήταν να γράψω κάτι που δείχνει πως ο θάνατος πλέον έχει χάσει τη σημασία που είχε κάποτε.

Και τα τηλέφωνα παίζουν κάποιο ρόλο κ'εγώ κάπως (στο θεάτρο και κινηματογράφο) έχω γεύσεις που περιορίζονται στην πενηνταετία 1930-1980.... ντύσιμο των χαρακτήρων και έπιπλα στην σκηνή θέλω να είναι όπως τότε και κάπως μου μπήκε η ιδέα πως δεν θέλω ανθρώπους που μιλάνε στα κινήτα σε τούτη την κηδεία

ΤΠ, σας ευχαριστώ για τις πληροφορίες... μακάρι οι ιδέες να υλοποιηθούν, γιατί άλλο να σκεφτείς ένα δράμα και άλλο να το γράψεις.

[Ραν ταν πλαν]

Έχω γράψει και κωμική νουβέλα αλλά με τον κοροναϊο μόνο θάνατο βλέπω γύρω μου.... και η ιδέα ήταν να γράψω κάτι που δείχνει πως ο θάνατος πλέον έχει χάσει τη σημασία που είχε κάποτε.

Σωστά το έπιασες, οπότε θα μπορούσες να γράψεις κάτι με κεντρικό θέμα τη σχέση των ζωντανών με το θάνατο, την εμπορευματοποίηση του και του ίδιου του γεγονότος του θανάτου ως παράγοντα κοινωνικής ισότητας.
Ας πούμε το πώς αντιλαμβάνεται στην καταναλωτική κοινωνία ο άνθρωπος το θάνατο και ποιες παραστάσεις σχηματίζει γι' αυτόν η συνείδηση του, παράλληλα με την κερδοσκοπική εκμετάλλευση του και τον υποβιβασμό του σε κοινή εμπορευματική συναλλαγή μεταξύ των ζώντων μια και ζεις στην κατεξοχήν καταναλωτική και εμπορευματοποιημένη κοινωνία όλου του κόσμου.

[Diogos]

Δεν ξέρω για Θεσ/νίκη, αλλά Αθήνα τη δεκαετία του 80 δεν είχαν τέτοιες παραδόσεις.

[Λαχουρένιος]

Δεν ξέρω για Θεσ/νίκη, αλλά Αθήνα τη δεκαετία του 80 δεν είχαν τέτοιες παραδόσεις.

Eιχαν αρχισει να ξεβλαχευουν οι επαρχιωτες

[Λαχουρένιος]

Εγώ από την Αλβανία (όπου θυμάμαι να ξενυχτούσαν τους νεκρούς μέχρι το 2000). Έχω ζήσει μερικά χρόνια Ελλάδα και εδώ και 15 χρόνια ζω στην Αμερική.

Γράφω θεατρικά έργα στα Αλβανικά (που δεν πάνε ποτέ στην σκηνή), και έχω στο νου μου ένα δράμα με μια κηδεία που η χειρά είναι κάπως φιλελεύθερη, ο αποθάνων ήταν βετεράνος κάποιου πολέμου, κινητά δεν υπάρχουν..... και κάπως έτσι μου φάνηκε πιο λογικό να μεταφέρω το δραμα στην Ελλάδα του 80 (όπου οι άνθρωποι ήταν πιο φιλελεύθεροι απ'ότι στην χώρα μου, κινητά τηλέφωνα δεν υπήρχουν, και πριν έξι χρόνια πολλοί είχαν πάει εθελοντές στην Κύπρο

Αυτή ήταν η γενική ιδέα... το πως θα υλοποιηθεί δεν ξέρω

Θα ειναι δυσκολο παντως αφου δεν εισαι απο εδω γιατι μπορει να πεσεις σε πολλες ανακριβειες. Καλη επιτυχια σου ευχομαι. Παντως η κομμουνιστικη Αλβανια μου φαινεται πιο ενδιαφερουσα ως setting.

[Newbie20]

Έχω γράψει και κωμική νουβέλα αλλά με τον κοροναϊο μόνο θάνατο βλέπω γύρω μου.... και η ιδέα ήταν να γράψω κάτι που δείχνει πως ο θάνατος πλέον έχει χάσει τη σημασία που είχε κάποτε.

Σωστά το έπιασες, οπότε θα μπορούσες να γράψεις κάτι με κεντρικό θέμα τη σχέση των ζωντανών με το θάνατο, την εμπορευματοποίηση του και του ίδιου του γεγονότος του θανάτου ως παράγοντα κοινωνικής ισότητας.
Ας πούμε το πώς αντιλαμβάνεται στην καταναλωτική κοινωνία ο άνθρωπος το θάνατο και ποιες παραστάσεις σχηματίζει γι' αυτόν η συνείδηση του, παράλληλα με την κερδοσκοπική εκμετάλλευση του και τον υποβιβασμό του σε κοινή εμπορευματική συναλλαγή μεταξύ των ζώντων μια και ζεις στην κατεξοχήν καταναλωτική και εμπορευματοποιημένη κοινωνία όλου του κόσμου.

Μακάρι να ήμουν τόσο φιλοσοφικός

[Νεφερτίτη]

Στην Κρητη οχι μονο τον ξενυχτουσαν, αλλα τον μοιρολογουσαν. Για αλλες περιοχες δεν ξερω. Οσοι ζουσαν σε μεγαλα αστικα κεντρα ισως ειχαν εγκαταλειψει αυτη τη παραοδση.

[Ραν ταν πλαν]

Σωστά το έπιασες, οπότε θα μπορούσες να γράψεις κάτι με κεντρικό θέμα τη σχέση των ζωντανών με το θάνατο, την εμπορευματοποίηση του και του ίδιου του γεγονότος του θανάτου ως παράγοντα κοινωνικής ισότητας.
Ας πούμε το πώς αντιλαμβάνεται στην καταναλωτική κοινωνία ο άνθρωπος το θάνατο και ποιες παραστάσεις σχηματίζει γι' αυτόν η συνείδηση του, παράλληλα με την κερδοσκοπική εκμετάλλευση του και τον υποβιβασμό του σε κοινή εμπορευματική συναλλαγή μεταξύ των ζώντων μια και ζεις στην κατεξοχήν καταναλωτική και εμπορευματοποιημένη κοινωνία όλου του κόσμου.

Μακάρι να ήμουν τόσο φιλοσοφικός

Δε χρειάζεσαι φιλοσοφικό υπόβαθρο. Αρκούν βασικές γνώσεις κοινωνιολογίας και μεγάλη παρατηρητικότητα όσων γίνονται στο περιβάλλον σου, που για τους πολλούς περνάνε απαρατήρητα.
Θα βάζεις το ερώτημα, εν είδει κεφαλαίου σε ό,τι γράφεις, και θα το απαντάς μέσω του διαλόγου των ηρώων σου.
Π.χ. μπορείς να αρχίσεις να δουλεύεις πάνω στο γιατί οι ζωντανοί ''κανιβαλίζουν'' εμπορευματικά το νεκρό στις καπιταλιστικές κοινωνίες δίνοντας του όποιες προεκτάσεις εσύ θέλεις και σε όποιο ύφος, ακόμα και κωμικό, ταιριάζει στον τρόπο γραφής σου.