Ραν ταν πλαν έγραψε:Αν δεν πάθεις δε θα μάθεις.
Ενδιαφέρει όμως και η μουνοδουλική συμπεριφορά σου όταν σου έδωσε πουλόχαρτο η χοντροκώλα.
Θα δώσεις πολύτιμα στοιχεία για τη σύντομη μελέτη που θα αναρτήσω λίαν συντόμως εδώ πάνω στην κοινή διαχρονική συμπεριφορά του ανίατου μουνόδουλου.

Ε τωρα, δε μπορω να μπω σε λεπτομερειες. Οι γνωστες παπαριες που κανει καθε ανασφαλης μαλακας: κλαματα, απογνωση, παρακαλετα κλπ

Πραγματα που σε κανουν ακομα πιο ντεκαυλε και σε απομακρυνουν ακομα περισσοτερο απο την αλλη. Ενταξει, ανηλικος ημουν οποτε δεν ειμαι σκληρος με τον εαυτο μου. Πρεπει να παθεις για να μαθεις. Αν εκανα τα ιδια τωρα στα 30φευγα θα ημουν για κλωτσες.
Παντως το εντυπωσιακο ειναι η εκπληξη και η πικρια (?!) που δειχνει το αλλο ατομο οταν παυεις να ασχολεισαι μαζι τους και προχωρας σε επομενη σχεση. Σε εχουν για τοσο
μαλακα δεδομενο που δεν μπορουν να φανταστουν να εισαι καπου αλλου και τους πειραζει να κανεις κατι αλλο παρα το γεγονος οτι σε εχουν χεσμενο. Παρανοια.
Mε το περασμα των ετων και την εμπειρια εχω καταληξει πως οι εντονες εκδηλωσεις ''αγαπης'' και οι εμμονες με ατομα του αλλου φυλου εχουν να κανουν περισσοτερο με δικες σου ανασφαλειες και ελλειψη αγαπης προς τον εαυτο σου παρα με το αλλο ατομο. Οσο αγαπας περισσοτερο τον ιδιο σου τον εαυτο, τοσο πιο δυσκολα ''ερωτευεσαι'' και δινεις αξια στον ενα και στον αλλο αλλα εχεις τις προυποθεσεις να χτισεις κατι πιο σοβαρο, αν φυσικα αξιζει το αλλο ατομο και εχει την ιδια προθεση.