Λαχουρένιος έγραψε: Η ημιμαθεια ειναι χειροτερη της αμαθειας.
Είναι η πουτάνα.
Ειδικά όταν οι γνώσεις σου πάνω στο μαρξισμό αποκτώνται μέσα από άρθρα του Μανδραβέλη στην ''Καθημερινή''.
Ο Μαρξισμός είναι ολοκληρωμένο και συνεχώς αναπτυσσόμενο οικονομικό, φιλοσοφικό και κοινωνικο-πολιτικό σύστημα του οποίου η αφομοίωση της ουσίας απαιτεί μελέτη εφ' όρου ζωής.
Και όταν κάποιος τον ''αφομοιώσει'' έστω και στα βασικά του οικονομικά σημεία (τα υπόλοιπα απαραίτητα αλλά έπονται) νομοτελειακά δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από κομμουνιστής.
Και είναι ''θράσος'' το να έχει άποψη πάνω στο μαρξισμό (ή τον κομμουνισμό) κάποιος που αγνοεί τη βασική διαδικασία της παραγωγής του κεφαλαίου ή τι είναι η εργασία, το εμπόρευμα και τι το χρήμα (όπως πχ τι σημαίνει διπλός χαρακτήρας της αξίας [σε κάθε μορφή της] που εικονίζεται στα εμπορεύματα μέσω της σχετικής και της γενικής της μορφής) τη διαδικασία ανταλλαγής εμπορευματικών αξιών (πχ της εργατικής δύναμης) με χρήμα, τη διαδικασία της εργασίας και την παραγωγή υπεραξίας (δλδ το ποσοστό υπεραξίωσης του απαραίτητου χρόνου εργασίας) μέσα από αυτή, τι εννοούμε μιλώντας για σχετική και απόλυτη υπεραξία και πώς
παράγονται αυτά τα δύο, το τι διάλο πράμα είναι αυτό που ονομάζουμε μισθό και γιατί μας τον δίνουν όταν δουλεύουμε, πώς συσσωρεύεται το κεφάλαιο δημιουργώντας πλούτο μέσω της αγορασμένης εργασίας που παράγει υπεραξία και γιατί ο πλούτος επιβάλλεται να ακολουθεί κυκλική πορεία (και να μην καταχωνιάζεται κάτω από στρώματα ή σε κλειστές καταθέσεις στην Ελβετία) για να διατηρεί τον παραγωγικό του χαρακτήρα στον καπιταλισμό και πάνω απ' όλα να αγνοεί το ότι η συνολική διαδικασία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής μέσω της εμπορευματοποίησης των προϊόντων και της μετατροπής της υπεραξίας της εργασίας σε κέρδος είναι ο βασικός πυλώνας του καπιταλισμού.
Και οπωσδήποτε να γνωρίζει γιατί ο καπιταλισμός του παραχωρεί (περιστασιακά) το δικαίωμα να απολαμβάνει τα ''καλά'' του.
Αυτά είναι τα ελάχιστα και απολύτως βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος που έχει την απαίτηση να σταθεί σε μια κουβέντα απέναντι σε μαρξιστές αν θέλει ο ρόλος του σε αυτή να μην περιοριστεί σε αυτόν της γλάστρας ή σε εισπράκτορα συγκατάβασης.
