Ραν ταν πλαν έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Κλάνεις ασυστόλως?
Δε χρειάζεται να κλάνει ο ίδιος όταν στα σίγουρα θα κλάνει η συγκάτοικος μετά την παρέλευση ευλόγου χρονικού διαστήματος κατά το οποίο θα θεωρήσει ότι έδεσε το γάιδαρο.
Και το κλάσιμο θα είναι το ελάχιστο αφού πιθανότατα θα χέζει με ανοιχτή την πόρτα της τουαλέτας και η σκατίλα θα διαχέεται σε όλο το σπίτι.
Άσε που θα βρομάει το στόμα της το πρωί και θα ζέχνει η σέλα της (καβάλος στα αθηναίικα) μετά από δέκα ώρες στη δουλειά.
Για να μην αναφέρουμε το μαρτύριο του κρύου κώλου που θα υποστεί ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Και βάλε στο κάδρο και την κρεβατομουρμούρα πού θα τον αναγκάζει να κοιμάται στο χαλάκι του σκύλου γιατί ο σκύλος της συγκατοίκου θα κοιμάται στον καναπέ.
Όπως και πολλά άλλα που ένα σοβαρό άντρα τον οδηγούν μαθηματικά στο να απωλέσει την ικανότητα του να συγκατοικεί εκτός κι αν πρόκειται για κανα μουνόδουλο θύμα σαν τον Βαλλον.
Το έχω πει και αλλού, το πρόβλημα είναι καθαρά δικό μου. Είμαι από αυτούς που όταν γυρνούνε από τη δουλειά χρειάζονται τουλάχιστον 1 ώρα που να μη κάνω απολύτως τίποτα και να μη μιλάω με κανέναν.
Αν βέβαια υπάρχει αγάπη θα αφουγκραστώ τα προβλήματα του άλλου (ή της άλλης) και θα συμπάσχω. ΟΜΩΣ αν ο δεσμός τελειώσει για κάποιο λόγο, τότε συνειδητοποιώ ότι στην πραγματικότητα όλη αυτή η διαδικασία με έφθειρε σε υποσυνείδητο επίπεδο και ότι με τη λήξη του δεσμού απελευθερώνομαι.
Δεν ήμουν έτσι πάντα, απλώς από κάποια σημεία και έπειτα έχω ανάγκη από την απόλυτη ησυχία.
)