Λοιπόν, χθες το βράδυ πέρασα ένα τελείως άκυρο και άνευ σημασίας βράδυ με εμένα να παλεύω με το κινητό μου, γιατί προφανώς έχω φάει κάποια γκαντεμοκατάρα στο κεφάλι μου να ταλαιπωρούμαι χωρίς λόγο και αιτία.
Δλδ δεν παίζει αυτό που έγινε.
Εκεί που έτρωγα και σέρφαρα στο κινητό, κάνω μια απότομη κίνηση και το κινητό πέφτει μες στο πιάτο μου που έτρωγα μακαρονάδα με σάλτσα και τριμμένο κασέρι.
Πασαλείφθηκε όλο με σάλτσα και λάδια, οι υποδοχές (για ακουστικά, φόρτιση και ηχείο) που έχει από κάτω γέμισαν με σάλτσες και κομμάτια από κασέρι.
Κι εκεί που λες εντάξει δεν θα έπαθε τίποτα το τρομερό, εννοείται ότι από μια μικρή μαλακία πήγαν όλα σκατά.
Πήρα γρήγορα χαρτί το σκούπισα αλλά όσο το σκούπιζα διαπίστωνα ότι τα ζουμιά και τα κομμάτια από κασέρι είχαν εισχωρήσει παντού. Και να φανταστείτε ότι το έχω και σε θήκη. Αυτή η θήκη ποτέ δε με έχει βοηθήσει. Όσες πτώσεις έφαγε το κινητό μου ήταν σε κάτι άκυρες στάσεις που η θήκη δε βοηθούσε πουθενά.
Anyway, παίρνω εκεί πέρα και μια οδοντογλυφίδα να καθαρίσω το φαί που μπήκε μέσα στις υποδοχές εκεί που μπαίνουν τα βύσματα και εννοείται ότι τα έκανα χειρότερα.
Μετά το κινητό άρχισε να κάνει κάτι τελείως παλαβά, ώσπου στο τέλος πήρα τη μοιραία απόφαση να το κάνω επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων (αφού εννοείται ότι προηγουμένως είχα προσπαθήσει άπειρες φορές να το κάνω επανεκκίνηση, προτού προβώ στο απονενοημένο διάβημα των εργοστασιακών ρυθμίσεων).
Λοιπόν, φτιάχνω ντεμέκ πρώτα αντίγραφο ασφαλείας μπας και σώσω τίποτα από το κινητό μου και εννοείται ότι έκανα μια τρύπα στο νερό. Εννοείται ότι τίποτα δε σώθηκε (αλλά ακόμα εγώ δεν το ήξερα).
Και ήρθε η ώρα να πατήσω με τρεμάμενο χέρι την επαναφορά εργοστασιακών ρυθμίσεων. Το πατάω και αρχίζει και γαμιέται το σύμπαν.
Άλλαξε τα πάντα. Ό,τι ρύθμιση είχα, ό,τι εικονίδιο, ό,τι επαφή, ό,τι μήνυμα, ό,τι σημείωση, ό,τι αρχείο, ό,τι φωτογραφία, τα πάντα.
Άντε όλα από την αρχή πάλι. Κωδικούς, ρυθμίσεις, εφαρμογές, μέιλ, σκατά, να προσπαθώ να επαναφέρω το κινητό στην κατάσταση που το είχα. Ό,τι θυμόμουν δλδ.
Πάω να το παλέψω λίγο και με το αντίγραφο ασφαλείας που είχα κρατήσει μπας και έσωζα τίποτα από κει. Τίποτα. Μαλακίες όλα.
Να γκουγκλάρω στο νετ να ψάχνω να βρω λύσεις. Τίποτα. Δε βοήθησε πουθενά.
Το μόνο που κατάφερα είναι να κάψω τα εγκεφαλικά μου κύτταρα και να κερδίσω έναν βαρβάτο πονοκέφαλο.
Το κινητό εξακολουθούσε να είναι κολλημένο και φαινόταν να έχει κάποιο bug στο λειτουργικό του.
Το παράτησα και έπεσα και κοιμήθηκα.
Σήμερα το πρωί που ξύπνησα φαινόταν να λειτουργεί κανονικά.

Κανονικά που λέει ο λόγος, γιατί με τα τόσα κουμπιά που πατούσα από δω και από κει έκανα τόσες τρομερά άπειρες αλλαγές που ακόμα δεν ξέρω πώς να το επαναφέρω όπως ήταν.
Αλλά τουλάχιστον έφυγε το bug που είχε φάει κόλλημα και δε λειτουργούσε.