
μπουάνα πορδέλλην εγω κοσμογκυρισμένο μαυρούκο γιορτασει κριστουγκεννα παρέα σου
μη κλαις
.gif)


.gif)

bizeli έγραψε:My social and professional life είναι φουλ.
Δεν ξέρω πώς το καταφέρνω αλλά αυτή τη στιγμή μπορώ να βγω έξω και να γυρίσω με 10 τηλέφωνα.
Η λίστα των ανθρώπων που γνωρίζω είναι ένα κατεβατό με άτομα που πρέπει αναγκαστικά να αλληλεπιδρώ για διάφορους λόγους. Και συνεχώς αυξάνεται.
Κάτι που δεν επιζητώ καθόλου.
Κατά βάθος είμαι μοναχικό και αθόρυβο άτομο.
Προσεύχομαι να έρθει η μέρα που θα έχω την ησυχία μου και δεν θα έχω να κάνω απολύτως ΤΙΠΟΤΑ.
Έχω πελαγώσει.

bizeli έγραψε:My social and professional life είναι φουλ.
Δεν ξέρω πώς το καταφέρνω αλλά αυτή τη στιγμή μπορώ να βγω έξω και να γυρίσω με 10 τηλέφωνα.

Λαχουρένιος έγραψε:Ε καλα τωρα, αυτο που λες δεν γινεται. Καπως θα δινεις θαρρος με τον τροπο σου.

bizeli έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:Ε καλα τωρα, αυτο που λες δεν γινεται. Καπως θα δινεις θαρρος με τον τροπο σου.
Γίνεται και παραγίνεται και ονομάζεται adulthood.
Πρόσεχε όταν λέω "κοινωνική ζωή" δεν εννοώ τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια μόνο ούτε το πόσους φίλους έχουμε.
Μιλάω για όλες αυτές τις υποθέσεις που πρέπει να διεκπεραιώσεις μέσα στην καθημερινότητά σου από τη στιγμή που ανοίγεις το πρωί τα μάτια σου μέχρι να τα κλείσεις και να πέσεις το βράδυ για ύπνο (αν περισσέψει χρόνος και για αυτό).
Όλα αυτά είναι ανάλογα της φύσης του επαγγέλματός σου και της κοινωνικής σου δραστηριότητας στην προσωπική σου ζωή.
Όπου κοινωνική δραστηριότητα βάλε και το παραμικρό τηλέφωνο/γνωριμία που πρέπει να κρατήσεις για να διεκπεραιώσεις μια δουλειά.
Η μοναδική περίπτωση που μπορεί κάποιος να έχει μηδέν social life είναι είτε να είναι ανήλικος (όπου θα τρέχουν άλλοι για αυτόν) είτε να είναι άνεργος ψυχασθενής απομονωμένος στο σπίτι του και να μην αλληλεπιδρά με κανέναν.
Σε κάθε άλλη περίπτωση μέσα στην καθημερινότητά σου αναπόφευκτα από τη στιγμή που βγαίνεις από το σπίτι σου θα γνωρίσεις κόσμο για τον α΄ ή β΄ λόγο.

Λαχουρένιος έγραψε:bizeli έγραψε:
Γίνεται και παραγίνεται και ονομάζεται adulthood.
Πρόσεχε όταν λέω "κοινωνική ζωή" δεν εννοώ τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια μόνο ούτε το πόσους φίλους έχουμε.
Μιλάω για όλες αυτές τις υποθέσεις που πρέπει να διεκπεραιώσεις μέσα στην καθημερινότητά σου από τη στιγμή που ανοίγεις το πρωί τα μάτια σου μέχρι να τα κλείσεις και να πέσεις το βράδυ για ύπνο (αν περισσέψει χρόνος και για αυτό).
Όλα αυτά είναι ανάλογα της φύσης του επαγγέλματός σου και της κοινωνικής σου δραστηριότητας στην προσωπική σου ζωή.
Όπου κοινωνική δραστηριότητα βάλε και το παραμικρό τηλέφωνο/γνωριμία που πρέπει να κρατήσεις για να διεκπεραιώσεις μια δουλειά.
Η μοναδική περίπτωση που μπορεί κάποιος να έχει μηδέν social life είναι είτε να είναι ανήλικος (όπου θα τρέχουν άλλοι για αυτόν) είτε να είναι άνεργος ψυχασθενής απομονωμένος στο σπίτι του και να μην αλληλεπιδρά με κανέναν.
Σε κάθε άλλη περίπτωση μέσα στην καθημερινότητά σου αναπόφευκτα από τη στιγμή που βγαίνεις από το σπίτι σου θα γνωρίσεις κόσμο για τον α΄ ή β΄ λόγο.
Αλλο οι τυπικες επαφες που γινονται μεσα σε καποια επαγγελματικα πλαισια ή σε πλαισιο πελατη-υπαλληλου και αλλο η κοινωνικη ζωη. Δεν ειναι καμια τρελη αλληλεπιδραση να πληρωσεις τον ταμεια του σουπερ μαρκετ ή να παραγγειλεις ποτα απο τον σερβιτορο.

Προέλλην έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Αλλο οι τυπικες επαφες που γινονται μεσα σε καποια επαγγελματικα πλαισια ή σε πλαισιο πελατη-υπαλληλου και αλλο η κοινωνικη ζωη. Δεν ειναι καμια τρελη αλληλεπιδραση να πληρωσεις τον ταμεια του σουπερ μαρκετ ή να παραγγειλεις ποτα απο τον σερβιτορο.
Ισχύει. Ειδικότερα, δεν θα κατηγοριοποιούσα τις επαγγελματικές επαφές ως κοινωνική ζωή, όσο κι αν αυτές έχουν μια τέτοια χροιά. Ας πούμε, μετά απο ένα meeting πας για φαγητό με πελάτες ή συνεργαζόμενη εταιρία, και κάνεις small talk, όσο προσωπικό και να γίνει αυτό σε κάποιες φάσεις, είναι απλά δουλειά, όχι κοινωνική ζωή.
