Βοηθήστε τη δασκάλα του γένους τούτες τις δύσκολες ώρες

[bizeli]

μπιζελι αν ηταν να κανω τοσους λογαριασμους για να αγορασω μια μπλουζα θα ειχα αυτοκτονησει

ξερεις ποση σαβουρα αγοραζω;

Βρήκες τη ρίζα του προβλήματος.
Δυστυχώς, τα βιβλία είναι πολλές φορές κακογραμμένα και χάνεις την ουσία στο τέλος και πας μέσω τρικάλων καλαμπάκας.
Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες κι εμείς οι δάσκαλοι προσπαθούμε να διδάσκουμε περισσότερο βιωματικά και πρακτικά μαθηματικά, δλδ μαθηματικά που είναι περισσότερο χρήσιμα στην καθημερινότητα των παιδιών.
Από την άλλη είμαι "υποχρεωμένη" ας πούμε, να δείχνω στα παιδιά διάφορους τρόπους επίλυσης ενός προβλήματος (όπως πχ είναι και η αναγωγή στη μονάδα) αλλά πάντα στο τέλος συζητάμε ποιος είναι ο πιο εύκολος και πρακτικός τρόπος.
Εγώ ως συμβουλή τους λέω πάντα να μην δυσκολεύουν τη ζωή τους στα μαθηματικά και να επιλέγουν πάντα τον εύκολο τρόπο και να μην κάνουν παραπανίσιες πράξεις αλλά εγώ ως εκπ/κός είμαι υποχρεωμένη να τα δείχνω όλα.
Εκτός από κάποια που τα θεωρώ τελείως ό,τι να ναι. Εντάξει αυτά τρώνε άκυρο.

[bizeli]

Πάντως δεν ξέρω αν το προσέξατε που το είπα πριν αλλά αυτός ο ευλογημένος τρόπος (απλή μέθοδος των τριών) που σου λύνει τα χέρια μπαπ μπαμ είναι εκτός ύλης.

Βγάλτε την αναγωγή στη μονάδα ρε φίλε εκτός.
Την απλή μέθοδο βγάζεις που είναι σούπερ εργαλείο;

[Λαχουρένιος]

Εκτός από κάποια που τα θεωρώ τελείως ό,τι να ναι. Εντάξει αυτά τρώνε άκυρο.

Οπως?

[bizeli]

Εκτός από κάποια που τα θεωρώ τελείως ό,τι να ναι. Εντάξει αυτά τρώνε άκυρο.

Οπως?

Τώρα δεν μπορώ να σου πω συγκεκριμένα. Είναι κάποιες ασκήσεις πχ που είναι τελείως άκυρες και δεν προσφέρουν τίποτα. Μόνο τζάμπα χρόνο τρως να τις εξηγείς.
Προτιμώ αυτό που θέλει να πει η άσκηση να την πω με άλλον τρόπο ή να βάλω μια δικιά μου άσκηση που θα την καταλάβουν καλύτερα τα παιδιά. Το θέμα είναι να καλυφθεί ο διδακτικός στόχος. Τώρα αν θα λύσω μια άσκηση του βιβλίου ή βρω άλλον τρόπο το ίδιο είναι.
Υπόψη εννοείται ότι έχουμε το ελεύθερο από το υπουργείο να έχουμε αυτήν την ευελιξία.
Πάντως μάγκες εγώ διδάσκω τα τελευταία 11 χρόνια μόνο σε πέμπτη και έκτη και όπως καταλαβαίνετε τα βιβλία τα ξέρω απ έξω και ανακατωτά. Δλδ ξέρω τι αξίζει να διδάξω από αυτά και τι να πετάξω στα σκουπίδια.
Δλδ έχω εμπειρία στις μεγάλες τάξεις.

έντιτ: Πχ εντάξει τώρα η αναγωγή στη μονάδα που είναι κάτι που δυσκολεύει πάντα τα παιδιά (εδώ εγώ κόλλησα) είναι ολόκληρο κεφάλαιο. Δεν μπορώ να το πετάξω τελείως έξω. Μια αναφορά θα κάνω.Δε θα επιμείνω και τρελά όμως να λύνουν όλα τα προβλήματα σώνει και ντε με αναγωγή στη μονάδα.

[Προέλλην]

μπιζελι αν ηταν να κανω τοσους λογαριασμους για να αγορασω μια μπλουζα θα ειχα αυτοκτονησει

ξερεις ποση σαβουρα αγοραζω;

Τους λογαριασμούς τους κάνουν τα παιδάκια, όχι για να αγοράσουν μπλούζα, αλλά για να μην βγούν αγράμματα ντουβάρια.

[bizeli]

Τους λογαριασμούς τους κάνουν τα παιδάκια, όχι για να αγοράσουν μπλούζα, αλλά για να μην βγούν αγράμματα ντουβάρια.

Όχι προέλληνα έχει δίκιο σε αυτό που είπε ο nemo.
Αν είναι να κάνεις τόσες πράξεις για να βρεις ένα αποτέλεσμα....
Στο δημοτικό εστιάζουμε αρκετά στο να μπορούν τα παιδιά να βρίσκουν εύκολους και πρακτικούς τρόπους επίλυσης προβλημάτων που θα συναντούν και στην καθημερινότητά τους πχ.
Για αυτό δίνουμε και μεγάλη βάση στην εκτίμηση του αποτελέσματος.
Δε μας ενδιαφέρει τόσο (καλά μας ενδιαφέρει και αυτό) να βρουν ακριβώς το αποτέλεσμα αλλά να μπορούν να το εκτιμήσουν στο περίπου κάνοντας νοερές πράξεις.
Γιατί πχ αν αυτό το παιδάκι πάει να αγοράσει την μπλούζα πρέπει να ξέρει τι σημαίνει 30% έκπτωση πχ και να μπορεί να υπολογίσει έστω στο περίπου πόσο θα την αγοράσει τελικά την μπλούζα.

Για αυτό εγώ συμβουλεύω πάντα τους γονείς να παροτρύνουν τα παιδιά να ασχολούνται με τα μαθηματικά της καθημερινότητας. Πχ να πηγαίνουν σούπερ, να υπολογίζουν ρέστα, ποσότητες κτλ

Δε θα ξεχάσω ποτέ έναν μαθητή που είχα που δεν έβγαινε ποτέ από το σπίτι του. Δεν είχε πολλά ερεθίσματα γενικά.
Και είχα βάλει μια άσκηση που έπρεπε να αντιστοιχίσουν μονάδες μέτρησης με μεγέθη.
Πχ βάρος, όγκος, εμβαδόν κτλ
Και μου τα έβαλε όπως να ναι.
Και του λέω "βρε παιδί μου όταν πηγαίνεις στο σούπερ με τη μαμά έχεις ακούσει ποτέ να λέει βάλε μου 2 τ.μ. τυρί;"
Και μου λέει δεν έχω πάει ποτέ σούπερ μάρκετ.
Ο μπαμπάς και η μαμά ψωνίζουν.

[Προέλλην]

Ούτε εγώ δεν πήγαινα στο μάρκετ μικρός. Επίσης, δεν ασχολούμουν με τις τιμές και τις εκπτώσεις των ρούχων.

Βάρος, όγκο, εμβαδόν, ήξερα, γιατί τα έμαθα στο σχολείο.

[bizeli]

Ούτε εγώ δεν πήγαινα στο μάρκετ μικρός. Επίσης, δεν ασχολούμουν με τις τιμές και τις εκπτώσεις των ρούχων.

Βάρος, όγκο, εμβαδόν, ήξερα, γιατί τα έμαθα στο σχολείο.

Εντάξει ρε παιδί μου δε σου λέω ότι θα καταστραφεί το μέλλον σου αν δεν το κάνεις αλλά γενικά είναι καλό να έχουν ερεθίσματα τα παιδιά και εκτός σχολείου.
Σκέψου πχ ένα παιδί που ο μπαμπάς του είναι οικοδόμος πχ. Αν έχει δει τον μπαμπά του πώς δουλεύει θα ξέρει τι είναι το μέτρο, πώς να το χρησιμοποιεί, τις υποδιαιρέσεις του, εμβαδόν κτλ
Ή αν έχουν κάποιο μαγαζί και πηγαίνει και αυτό και βλέπει θα ξέρει από ρέστα, να υπολογίζει γρήγορα πράξεις με το μυαλό του κτλ.

[bizeli]

Και να σας πω και το άλλο; Εμένα με ενδιαφέρει τα παιδιά να έχουν μια υποτυπώδη έστω μαθηματική κριτική ικανότητα.
Όπως κι εγώ ας πούμε που έκανα στην αρχή το λάθος με το πρόβλημα στην αναγωγή στη μονάδα. Βρήκα κάτι που δε μου φάνηκε λογικό οπότε αναγκάστηκα να το ξαναδώ.
Όταν βάζω προβλήματα στα μαθηματικά τους τονίζω να ελέγχετε πάντα στο τέλος αν αυτό που βρίσκετε είναι λογικό αποτέλεσμα.
Πχ όταν βάζω ένα πρόβλημα και ζητάω να μου βρουν για παράδειγμα πόσο κάνει μια πορτοκαλάδα ε δεν μπορείς να βρεις ρε φίλε ότι κάνει 5.000 ευρώ. Δε στέκει.
Πολλά παιδιά τι κάνουν; Βρίσκουν εκεί έναν αριθμό με πράξεις στην τύχη και σου λέει έλυσα το πρόβλημα. Και νομίζουν ότι το έλυσαν και σωστά. Ούτε ελέγχουν μετά ούτε τίποτα αν έστω αυτό που βρήκαν είναι ρεαλιστικό.
Τα πιάνω μετά και τα λέω "βρε σεις είναι δυνατόν μια πορτοκαλάδα να κοστίζει 5.000 ευρώ;"
"ωωωωωωωω" λένε αυτά και χτυπάνε το κεφάλι τους. Ούτε καν τους περνάει από το μυαλό.
Δλδ το θέμα δεν είναι αν πχ η πορτοκαλάδα έκανε κανονικά 2 ευρώ και αυτά βρήκαν 3. Εντάξει, το τρως.
Αλλά το άλλο βγάζει μάτι.

Προσωπικά θεωρώ καλό στα μαθηματικά όποιον μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα. Κάτι άλλες ασκήσεις που είναι μηχανιστικές και τις μαθαίνεις σαν ποίημα και τις λύνεις... δε λέει τίποτα.
Πολλοί γονείς με ρωτάνε τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν τα παιδιά τους στα μαθηματικά.
Η απάντηση είναι "βάλτε τα από νωρίς να μαθαίνουν να λύνουν προβλήματα" και να αποκτήσουν μαθηματική σκέψη,

[Προέλλην]

Ούτε εγώ δεν πήγαινα στο μάρκετ μικρός. Επίσης, δεν ασχολούμουν με τις τιμές και τις εκπτώσεις των ρούχων.

Βάρος, όγκο, εμβαδόν, ήξερα, γιατί τα έμαθα στο σχολείο.

Εντάξει ρε παιδί μου δε σου λέω ότι θα καταστραφεί το μέλλον σου αν δεν το κάνεις αλλά γενικά είναι καλό να έχουν ερεθίσματα τα παιδιά και εκτός σχολείου.
Σκέψου πχ ένα παιδί που ο μπαμπάς του είναι οικοδόμος πχ. Αν έχει δει τον μπαμπά του πώς δουλεύει θα ξέρει τι είναι το μέτρο, πώς να το χρησιμοποιεί, τις υποδιαιρέσεις του, εμβαδόν κτλ
Ή αν έχουν κάποιο μαγαζί και πηγαίνει και αυτό και βλέπει θα ξέρει από ρέστα, να υπολογίζει γρήγορα πράξεις με το μυαλό του κτλ.

Το να πρέπει να έχει ερεθίσματα να διαβάζει, να του έχουν πάρει έναν χάρακα, ή ακόμη να το έχουν αρχίσει απο νήπιο με εκπαιδευτικά παιχνίδια για τέτοια πράγματα, το εξετάζουμε;