Ραν ταν πλαν έγραψε:
Kaι όμως, μόνο μέσα από την κατάργηση της ταξικής ανταγωνιστικής κοινωνίας η ανθρώπινη συνείδηση μπορεί να αισθανθεί ευτυχία ως αποτέλεσμα της αισθητηριακής-συγκινησιακής μορφής του ιδανικού που προσφέρει ο ολοκληρωμένος κομμουνισμός.
Ο μαρξισμός-λενινισμός απέδειξε επιστημονικά ότι η τάση του ανθρώπου προς την προσωπική αποκλειστικά ευτυχία είναι ουτοπία (τα ψυχολογικοπαθητικά αποτελέσματα της οποίας φαίνονται στο παρόν νήμα)
αποσπασμένη από τους σκοπούς και τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου που εκφυλίζεται σε εγωισμό και τραυματίζει ηθικά και ψυχολογικά την προσωπικότητα του συνανθρώπου που οδηγείται στο σαλτάρισμα από το μπαλκόνι.
Σύμφωνα με τη μεγαλοφυή σταλινική αντίληψη για μια υγιή ψυχικά κοινωνία η αναζήτηση της ευτυχίας δεν περιορίζεται στην κατάσταση που ήδη υπάρχει, αλλά αντίθετα τονίζεται ότι η διαρκής τάση για ένα καλύτερο μέλλον (και η υπερνίκηση των εμποδίων που φράζουν το δρόμο προς αυτό) δεν είναι η απόκτηση της προσωπικής μας ευτυχίας αλλά η ολοκληρωτική ανάπτυξη των ικανοτήτων μας και η χρησιμοποίηση τους στη συνειδητή δράση που αποσκοπεί στην επιτυχία των κοινών σκοπών της κοινωνίας.
Μόνο η συνειδητή επαναστατική πάλη για την κοινωνική αναδιάρθρωση και την πραγματοποίηση της δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης των κομμουνιστικών ιδανικών, για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας, σε συνάφεια με τον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον για όλη την ανθρωπότητα γεμίζουν τη ζωή του ανθρώπου με εκείνη τη βαθιά ικανοποίηση που του προκαλεί την αίσθηση της ευτυχίας, παραμερίζοντας ολοκληρωτικά την αστική καπιταλιστική-ατομικιστική και στρεσογόνα αντίληψη της ευτυχίας που προκύπτει από την προσωπική επιτυχία και μαθηματικά οδηγεί στην κατάθλιψη, στη σεξουαλική ανεπάρκεια και την ανοργασμικότητα εκατομμύρια ανθρώπους πολύ πριν σαρανταρίσουν.
Ναι αλλά αυτό είναι μια μακροπρόθεσμη θεώρηση.
Το θέμα είναι τώρα πώς την παλεύουμε.
.gif "Laughing")
