Ποιος ήταν ο αγαπημένος σας επαναστάτης του 1821;

[Λαχουρένιος]

Mιλαω για διανοουμενους ρε, οχι για τις κυβερνησεις και τους στρατους.

[Μάντης]

είπαμε ένας είναι .....ο Κολοκοτρώνης ...πάει και τελείωσε.

[Adminović]

Ο Κολοκοτρώνης (ή Μπιθέγκουρας στα αρβανίτικα) είχε το επώνυμο Τσεργίνης (το Κολοκοτρώνης αρχικά ήταν παρατσούκλι) και καταγόταν από το σλάβικο οικισμό Λιμποβίτσι της Αρκαδίας.
Το Λιμποβίτσι προέρχεται μάλλον από τη λέξη Ljubovic-a (σημαίνει "αγαπητό") και υπάρχει είτε σαν επώνυμο είτε σαν τοπωνυμιο σε σλαβικες χώρες. Πχ http://www.maplandia.com/croatia/zadar- ... a-poljana/
Το Τσεργίνης προφανώς είναι από το σλάβικο τσέργα (= μαλλινη κουβέρτα / βελέτζα).

Τώρα λοιπόν εξηγείται γιατί δεν φοβόταν ποτέ και τίποτα και γιατί πολέμησε με λύσσα τους Τουρκαλβανούς.

[Διάδοχος]

Πολύ ενδιαφέρουσες επισημάνσεις απο τον Άδμιν.

Να τονiστεί επίοσης ότι ο Θεόδωρος δεν έμοιαζε όπως στο 5χίλιαρο ή όπως στις αφίσες των σχολικών εορτών όπως πάνε να τον παρουσιάσουν οι αθεόφοβοι:





(λολ), αλλά έτσι:

[pluton]

Παραδοσιακά η αριστερά θεωρεί τον καλύτερο επαναστάτη του 1821 τον τσαγκάρη Παναγιώτης Καρατζάς 1776 – 1821

Ολους τους επαναστατες τους αγαπαμε παντως.

Και τον Μαυροκορδάτο; Και τον Π Π Γερμανό; και τον Κωλέττη;

Δες επιστολές δύο καπεταναίων σε μια εμφύλια διαμάχη.


Καραϊσκάκης στην πρόταση συμφιλίωσης που του στέλνει στα 1824 με επιστολή ο οπλαρχηγός της Ρούμελης Ν. Στορνάρης του γράφει:

«Γενναιότατε αδελφέ καπ. Νικόλα, ...είδα όσα με γράφεις. Έχει και τουμπλέκια [τουρκικά όργανα του ιππικού] ο πούτζος μου, έχει και τρουμπέτες [ελληνικά όργανα]. Όποια θέλω από τα δυο θα μεταχειρισθώ...».

Η ανταπάντηση ήρθε στο ίδιο κλίμα: «Επειδή έχεις και τουμπλέκια και τρουμπέτες βάστα, λοιπόν, διότι ο πούτζος μας και με τουμπλέκια και με τρουμπέτες θέλει σε κυνηγήσει...».

[pluton]

Νικηταρας ....ισως και ο Διακος αν ζουσε ...δώσανε και δεν ήθελαν τιποτα

Οι περισσότεροι το έκαναν.

[pluton]

Νταξει, τι να σου γεμισουν το ματι, μουστακληδες κατσαπλιαδες ηταν, αρκετοι στην υπηρεσια του Σουλτανου πριν την επανασταση, και επισης καποιοι εγιναν ρουφιανοι πριν ή κατα τη διαρκεια της επαναστασης.

Ειχαν κατι @@ να ομως, και το γεγονος οτι πολεμησαν, ενω μεγαλο μερος της αλβανοσλαβουριας ηταν ουδετερο ή φιλοτουρκο, τους κανει ηρωες.

Οι ξενοι μας στηριζαν λογω αγαπης στην αρχ. Ελλαδα και για επειδη εβλεπαν την επανασταση ως φιλελε κινημα (που ηταν)

Έχω εντελώς διαφορετική άποψη για τους λόγους που μας στήριξαν ... ο φιλελληνισμός ήταν το αμπαλάζ της υπόθεσης ... Η μεγάλη εξυπνάδα που πέτυχε η Επανάσταση ήταν τα ΔΑΝΕΙΑ.... μάλιστα τα δάνεια έστω και αν τα ξεκοκάλισαν τα λαμόγια οι πολιτικοί...

Γιατί θα μου πεις; Απλά όταν έφτασε η Επανάσταση μετά από 8 χρόνια να βρίσκεται λίγο πριν να γονατίσει, τότε μπήκε στα Ευρωπαϊκά σαλόνια και στις Ευρωπαϊκές τράπεζες το απλό ερώτημα : "Αν χαθεί η Ελληνική Επανάσταση από ποιόν θα πάρουμε τα λεφτά μας; Από τον Σουλτάνο μήπως;"

Έτσι έγινε επιτακτική η ανάγκη της δημιουργίας Ελληνικού κράτους για να μπορέσουν να πάρουν οι τοκογλύφοι τους τον παρά που δάνεισαν....

Αυτά είναι που λέω διαρκώς, εγώ που βρίζω όσο κανείς τους πολιτικούς... οι πολιτικοί της Ελλάδος (ακριβώς επειδή είναι οι πλέον διεφθαρμένοι και το πλέον σιχαμερό κομμάτι της φυλής μας) αποτελούν και το ισχυρότερο όπλο για την επιβίωση αυτού του τόπου... αυτά τα ρεμάλια καταφέρνουν να κυβερνούν και να ξεγελούν τον εξυπνότερο λαό της γης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.... οι κουτόφραγκοι θα τους ξέφευγαν;

[pluton]

Ο Κολοκοτρώνης (ή Μπιθέγκουρας στα αρβανίτικα) είχε το επώνυμο Τσεργίνης (το Κολοκοτρώνης αρχικά ήταν παρατσούκλι) και καταγόταν από το σλάβικο οικισμό Λιμποβίτσι της Αρκαδίας.
Το Λιμποβίτσι προέρχεται μάλλον από τη λέξη Ljubovic-a (σημαίνει "αγαπητό") και υπάρχει είτε σαν επώνυμο είτε σαν τοπωνυμιο σε σλαβικες χώρες. Πχ http://www.maplandia.com/croatia/zadar- ... a-poljana/
Το Τσεργίνης προφανώς είναι από το σλάβικο τσέργα (= μαλλινη κουβέρτα / βελέτζα).

Τώρα λοιπόν εξηγείται γιατί δεν φοβόταν ποτέ και τίποτα και γιατί πολέμησε με λύσσα τους Τουρκαλβανούς.

Αν θέλαμε να πούμε αρβανίτικα Κολοκοτρώνης το σωστό θαρρώ είναι (Σε μια πιο ελεύθερη απόδοση) ΜΠΙΘΙΚΟΤΣΗΣ.

[pluton]

Νικηταρας ....ισως και ο Διακος αν ζουσε ...δώσανε και δεν ήθελαν τιποτα

Οι περισσότεροι το έκαναν.

Ο εκ των πρωταγωνιστών της επανάστασης του 1821 Ανδρέας Λόντος, πρώην μεγαλοκτηματίας έδωσε στον εθνικό αγώνα μεγάλο τμήμα της περιουσίας του. Έφτασε στη θέση του υπουργού Εσωτερικών και μοίρασε τα χρήματά του και τη σύνταξη που λάμβανε ως στρατηγός σε πρώην συναγωνιστές του. Τα τελευταία του χρόνια ζούσε πάμφτωχος, ξεπουλώντας τα τελευταία του υπάρχοντα, ενώ το 1846 αυτοκτόνησε.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Ο Ζηνόβιος Βάλβης, που έκανε δύο θητείες ως πρωθυπουργός, ζούσε αρκετά λιτά και είχε τη συνήθεια να ντύνεται με κάπα τσοπάνου. Πέθανε πάμφτωχος το 1872 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.

Το ίδιο φτωχός έφυγε από τη ζωή το 1879 ο εξάκις πρωθυπουργός Επαμεινώντας Δεληγιώργης. Την επόμενη της κηδείας του η Πολιτεία χορήγησε στην οικογένειά του σύνταξη 500 δραχμών το μήνα, για να μην πεινάσουν τα παιδιά του.

Φτωχότερος από ότι μπήκε στην πολιτική έφυγε και ο επτάκις πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης. Είχε αναγκαστεί να πουλήσει σχεδόν ολόκληρη την πατρική του περιουσία, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε σε νοικιασμένο σπίτι.

Ανάλογη στάση κράτησε και ο Γεώργιος Καφαντάρης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός το 1924. Όταν μάλιστα πληροφορήθηκε ότι κάποιος πολιτικός μηχανικός θέλησε να του παραχωρήσει δωρεάν κάποιο σπίτι για να μείνει, καθώς γνώριζε τα οικονομικά και προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, αρνήθηκε κατηγορηματικά, δηλώνοντας «πού ξέρω τι αξιώσεις θα προβάλει και τι θέματα θα έχει να επιλύσει για να προτείνει τέτοιο πράγμα». Χρειάστηκε να κάνει συμβολαιογραφικό έγγραφο ο πολιτικός μηχανικός, στο οποίο δήλωνε ρητά ότι δεν θα προβάλει καμία αξίωση, για να γίνει τελικά δεκτή η δωρεά του.

Τέλος, ο Νικόλαος Πλαστήρας έμεινε στην ιστορία ως φτωχός πρωθυπουργός, για τον λιτό τρόπο ζωής του. Απαγόρευε στους συγγενείς του να χρησιμοποιούν το όνομά του για δικό τους όφελος έμενε στο νοίκι, ενώ αρνήθηκε να βάλει τηλέφωνο φωνάζοντας «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται και εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».

Μάλιστα, είχε επιστρέψει ένα χρυσό στυλό που του είχε στείλει ο εκδότης Δημήτρης Λαμπράκης, ενώ στο σπίτι του κοιμόταν σε στρατιωτικό ράντσο. Όταν πέθανε το 1953, άφησε μόνο 216 δραχμές στην ψυχοκόρη του, δέκα δολάρια και μία προφορική διαθήκη «Όλα για την Ελλάδα».

[Adminović]

Ο Κολοκοτρώνης (ή Μπιθέγκουρας στα αρβανίτικα) είχε το επώνυμο Τσεργίνης (το Κολοκοτρώνης αρχικά ήταν παρατσούκλι) και καταγόταν από το σλάβικο οικισμό Λιμποβίτσι της Αρκαδίας.
Το Λιμποβίτσι προέρχεται μάλλον από τη λέξη Ljubovic-a (σημαίνει "αγαπητό") και υπάρχει είτε σαν επώνυμο είτε σαν τοπωνυμιο σε σλαβικες χώρες. Πχ http://www.maplandia.com/croatia/zadar- ... a-poljana/
Το Τσεργίνης προφανώς είναι από το σλάβικο τσέργα (= μαλλινη κουβέρτα / βελέτζα).

Τώρα λοιπόν εξηγείται γιατί δεν φοβόταν ποτέ και τίποτα και γιατί πολέμησε με λύσσα τους Τουρκαλβανούς.

Αν θέλαμε να πούμε αρβανίτικα Κολοκοτρώνης το σωστό θαρρώ είναι (Σε μια πιο ελεύθερη απόδοση) ΜΠΙΘΙΚΟΤΣΗΣ.

Το κότσι είναι το εξόγκωμα, όπως άλλωστε έχει ενταχθεί η λέξη και στα ελληνικά.
Η πέτρα / κοτρώνα είναι γκουρ στα αλβανικά. http://www.eudict.com/?lang=albeng&word=gur