Η άλλη σύνθεση του γκρίζου προκύπτει από την πολυχρωμία. Είναι σαν ένα κουτί με μπαστουνάκια από πλαστελίνες σε διάφορα χρώματα, τα οποία όντως είναι πολύ χαριτωμένα όταν είναι αχρησιμοποίητα το ένα δίπλα στο άλλο. Όταν όμως ανακατευτούν λόγω χρήσης, φεύγει η χαριτωμενιά και η πρώτη όμορφη εντύπωση και προκύπτει ένα άχαρο γκρίζο, που δεν έχει καν τη γοητεία του κοντράστ της ασπρόμαυρης φωτογραφίας. Σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, έχει επίσης πολλές εκφράσεις.
Γενικώς, στα χρώματα ισχύει ότι και στα πράγματα, τις ιδέες ή τους ανθρώπους. Την πρακτική και συναισθηματική αξία τους, την αποκαλύπτουν ή την απομυθοποιούν μόνον η χρήση και ο χρόνος.
ωραια λαχουρ κανε την κίνηση σου ..τι δεν καταλαβες ωστε να σου το εξηγησω και ελπιζω να μη εχουμε παρεξηγησεις ...γιατι το κειμενο αξιζει και με ενδιαφερει να μαθω τι καταλαβε ο καθενας μας δηλαδη





