τι σκέφτεσαι τώρα;

[Adminović]

eleos

Μποφίλιου ούτε με βαριά ναρκωτικά δεν θα άντεχα να ακούσω.

Είσαστε άτεχνοι, άμουσοι και αντικομμουνιστές.

Αφού κι εσύ στα κρυφά Τερλέγκαρο ακούς.

[Λαχουρένιος]

Όταν ξεκίνησα να δουλεύω ήμουν μικρότερη από τους γονείς των παιδιών. Τώρα είμαι μεγαλύτερη.


Πάντως σοβαρά. Πρώτη φορά το άκουσες το τραγούδι;

Ναι, δεν ασχολούμαι καθόλου με ελληνική μουσική. Μόνο ό,τι τύχει να πιάσει το αυτί μου από κάπου. Δεν νομίζω να το ξέρουν πολλοί κάτω των 50 πάντως.

[bizeli]

Δεν νομίζω να το ξέρουν πολλοί κάτω των 50 πάντως.

[Ραν ταν πλαν]

Είσαστε άτεχνοι, άμουσοι και αντικομμουνιστές.

Αφού κι εσύ στα κρυφά Τερλέγκαρο ακούς.

Οι ''τερλέγκηδες'' είναι μουσικά υποπροϊόντα της λούμπεν αστικής τάξης και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων απορρίπτονται
από όλους εμάς τους συνεπείς αγωνιστές του ταξικού αγώνα.
Ομολογούμε όμως ότι ενίοτε και κάτω από ιδιαίτερες συναισθηματικές καταστάσεις υποκύπτουμε και σε ανθυγιεινά για την επαναστατικότητα μας μουσικά ακούσματα.
Αυτό γιατί δε λέει να είσαι πεσμένος με τα μούτρα στη βαριά καψούρα και να τη βγάζεις με το ''τους ανθρώπους της ζωής μου''
της συντρόφισσας Μποφίλιου και όχι με το ''όπως θα παίρνω τις στροφές'' του πρίγκιπα των σκυλιών.
Ίσως στο μέλλον να βρούμε, με βάση την κοσμοθεωρία μας, τη χρυσή τομή μεταξύ της χαϊλίδικης επαναστατικής κουλτούρας μας και το υποβόσκων ένστικτο του ''σκύλου'' με το οποίο μας έχει παιδιόθεν διαβρώσει ο αστισμός ώστε να μην αισθανόμαστε
ενοχές κατά τη διάρκεια των καψούρικων περιόδων μας.

[Adminović]

Οι ''τερλέγκηδες'' είναι μουσικά υποπροϊόντα της λούμπεν αστικής τάξης και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων απορρίπτονται
από όλους εμάς τους συνεπείς αγωνιστές του ταξικού αγώνα.
Ομολογούμε όμως ότι ενίοτε και κάτω από ιδιαίτερες συναισθηματικές καταστάσεις υποκύπτουμε και σε ανθυγιεινά για την επαναστατικότητα μας μουσικά ακούσματα.

Τί λε ρε που δεν έχει επαναστατικότητα και αγωνιστικό πνεύμα ο Άρχοντας.
Υπάρχει στον κόσμο πιο επαναστατικό άσμα από αυτό το ποίημα - αριστούργημα;
Όλο Μποφίλιου ακούτε εκεί στο ΚΚΕ, γι'αυτό τελευταία έχετε γίνει τέρμα βουτυρομπεμπέδες.

[Ραν ταν πλαν]

Οι ''τερλέγκηδες'' είναι μουσικά υποπροϊόντα της λούμπεν αστικής τάξης και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων απορρίπτονται
από όλους εμάς τους συνεπείς αγωνιστές του ταξικού αγώνα.
Ομολογούμε όμως ότι ενίοτε και κάτω από ιδιαίτερες συναισθηματικές καταστάσεις υποκύπτουμε και σε ανθυγιεινά για την επαναστατικότητα μας μουσικά ακούσματα.

Τί λε ρε που δεν έχει επαναστατικότητα και αγωνιστικό πνεύμα ο Άρχοντας.
Υπάρχει στον κόσμο πιο επαναστατικό άσμα από αυτό το ποίημα - αριστούργημα;
Όλο Μποφίλιου ακούτε εκεί στο ΚΚΕ, γι'αυτό τελευταία έχετε γίνει τέρμα βουτυρομπεμπέδες.

Εντάξει, μια δόση ψιλοφλωριάς, σε σχέση με τα αγωνιστικά πρότυπα του παρελθόντος μας, την έχουμε
λόγω της αναπόδραστης επιρροής που ασκεί πάνω μας η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας μέσω
της ανελέητης προπαγάνδας των πρωινάδικων.
Αλλά η μέχρι τώρα συμμετοχή και δράση μας στον ταξικό αγώνα εγγυάται ότι την επόμενη τριακονταετία
θα πλησιάσουμε, στο μέτρο του δυνατού, τη δυναμική κομμουνιστών αγωνιστών του παρελθόντος
όπως ο καπετάν Πέρδικας ή ο καπετάν Ζήκος και θα τολμούσα να έλεγα ακόμα και του καπετάν Παπαφίγκου
του ξακουστού μπουρλοτιέρη του ΕΛΑΝ.

[nemo]

εχω κανει απειρα παραπονα σε δασκαλους και εκπαιδευτικους για το εργο τους
που ειναι σε εντελως υποβαθμισμενο επιπεδο
το εργο που προσφερουν καθημερινως μπορουμε να το χαρακτηρισουμε
σαν μια προεκλογικη ομιλια πολιτευτων λενε λενε λενε και δεν καταληγουν πουθενα

Η απόλυτη φρίκη σημειώθηκε σε σχολείο της δυτικής Αττικής καθώς μια 13χρονη μαθήτρια, έπεσε θύμα βιασμού από τρεις ανηλίκους ηλικίας 14, 15 και 17 ετών μέσα στο προαύλιο!

[nemo]

απο 13 ετων παμε στα 93 και 94 απο αναρτηση του τζημερου
διαβαζουμε οτι καποιος σαμιρ βιασε τις ηλικιωμενες και η μια πεθανε απο ανακοπη

πρεπει να ειναι το παγκοσμιο ρεκορ στις ηλικιες

[pluton]

Οι ''τερλέγκηδες'' είναι μουσικά υποπροϊόντα της λούμπεν αστικής τάξης και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων απορρίπτονται
από όλους εμάς τους συνεπείς αγωνιστές του ταξικού αγώνα.
Ομολογούμε όμως ότι ενίοτε και κάτω από ιδιαίτερες συναισθηματικές καταστάσεις υποκύπτουμε και σε ανθυγιεινά για την επαναστατικότητα μας μουσικά ακούσματα.

Τί λε ρε που δεν έχει επαναστατικότητα και αγωνιστικό πνεύμα ο Άρχοντας.
Υπάρχει στον κόσμο πιο επαναστατικό άσμα από αυτό το ποίημα - αριστούργημα;
Όλο Μποφίλιου ακούτε εκεί στο ΚΚΕ, γι'αυτό τελευταία έχετε γίνει τέρμα βουτυρομπεμπέδες.

Ο καπετάν Πέρδικας ξέρεις τι καπετάνιος ήταν τούτος και του έφτιαξαν και άγαλμα του γιδοβοσκου,

Εγώ πάλι δεν μπορώ να ξεχάσω το ανεπανάληπτο σέρβις της Σιμονα Χαλεπ

FB_IMG_1697631947848.jpg

[bizeli]

Θυμάμαι όταν πήγαινα δημοτικό μας είχε βάλει ο δάσκαλος να ακούσουμε ένα τραγούδι. Το "κόκκινο γαρύφαλλο" πρέπει να ήταν και όλοι είχαμε πάθει σοκ. Καταρχάς που ακούγαμε τραγούδι μέσα στην τάξη. Ακούγαμε τραγούδι μέσα στην τάξη πέρα από τον εθνικό ύμνο, πέρα από τραγούδια της 28ης ή της 25ης Μαρτίου ... τέσπα ακούγαμε κάτι διαφορετικό χωρίς να είναι συνδεδεμένο με κάποια εθνική επέτειο ή κάποια άλλη γιορτή or whatever. Κάποιο κοσμικό τραγούδι ... πιο λαϊκό. Μας είχε κάνει πολλή εντύπωση αυτό. Μας πώς του ήρθε του δασκάλου να παίξει τραγούδι μέσα στην τάξη;
Μια διαφορετική εμπειρία.
Και όλο του λέγαμε "πάλι κύριε πάλι πάλι"
Και το είχαμε μάθει και το τραγουδούσαμε. Και μας είχε αρέσει τόσο πολύ.
Σαν είδε ο δάσκαλος ότι αυτό τραβούσε μέσα στην τάξη πετάει κάποια στιγμή. Έχει κανείς από εσάς το "Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες" ;
Τότε τα τραγούδια ήταν δυσεύρετα και αν ήθελες κάποιο έπρεπε να ψάξεις να το βρεις.
Πετάγομαι και λέω "εγώ το έχω κύριε". Όντως το είχαν σε κασέτα οι γονείς μου και το ήξερα.
Αισθάνθηκα τέτοια τιμή που εγώ προσωπικά θα έφερνα ένα τραγούδι μέσα στην τάξη και μάλιστα ένα τραγούδι που ζήτησε ο δάσκαλος.
Σχολάμε και τρέχω να πω στους δικούς μου να βρούμε την κασέτα με το τραγούδι. Και ψάχναμε ψάχναμε ψάχναμε... Με είχε λούσει κρύος ιδρώτας μέχρι να το βρούμε. Ώσπου τελικά το βρήκαμε. Αισθάνθηκα τέτοια ανακούφιση.
Όλο το βράδυ πρέπει να μην κοιμήθηκα. Περίμενα πώς και πώς να ξημερώσει η επόμενη μέρα να πάω το τραγούδι στον δάσκαλο.
Ώσπου η μεγάλη μέρα έφτασε. Κρατούσα την κασέτα στα χέρια μου λες και κουβαλούσα το Άγιο Φως. Τα λεπτά μέχρι να μπούμε στην τάξη μου φαίνονταν αιώνες. Όχι μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι, όχι να συγκεντρωθούμε για προσευχή, όχι να πούμε προσευχή... κοιτούσα τον δάσκαλο στα μάτια μην τον χάσω και δεν του δώσω την κασέτα.
Επιτέλους μπήκαμε μέσα και ήρθε η ώρα να του παραδώσω την κασέτα με τόση ευλάβεια.
"Το έφερα κύριε"
Παίρνει το κασετοφώνο ο δάσκαλος, βάζει την κασέτα και αρχίζει και παίζει το τραγούδι.
Περιττό να σας πω τι γινόταν όταν έπεφτε το ρεφρέν εκεί που δυνάμωνε το τραγούδι. Ήταν για εμάς ροκιά στα αυτιά μας. Και το τραγουδούσαμε και το τραγουδούσαμε...
Αισθανόμουν εκείνη την ημέρα το τιμώμενο πρόσωπο. Είχα φουσκώσει σαν παγόνι.

Ψέματα. Δεν ήταν το "κόκκινο γαρύφαλλο" αυτό που μας έβαλε ο δάσκαλος να ακούσουμε. Απλά δεν μου ερχόταν εκείνη την ώρα.
Το "κάθε πρωί που κίναγα να πάω στη δουλειά" είναι το σωστό.
Τώρα το θυμήθηκα.