bizeli έγραψε:Δεν την καταλαβαίνω αυτή την αντιστοίχιση. Είναι θέμα μεγέθους;
Καταρχήν πολλοί άνθρωποι βρίσκουν ενδιαφέρον στη ζωή ενός μυρμηγκιού, μα τι λέω, στη ζωή μιας αμοιβάδας στην απλοϊκότερη μορφή ύπαρξης του έμβιου κόσμου.
.gif "Laughing")
Και όχι απλά βρίσκουν ενδιαφέρον αλλά θεωρούν και τη ζωή τους, ανεξαρτήτως μεγέθους, σημαντική ως μέρος ενός οικοσυστήματος.
Αλλά έτερον εκάτερον.
Κατά δεύτερον, έτσι όπως το θέτεις αποδίδεις στο σύμπαν την ιδιότητα μιας ανώτερης δύναμης(όχι απαραίτητα θεϊκής). Άρα δέχεσαι ότι υπάρχει κάτι ανώτερο από σένα που το ονομάζεις σύμπαν, άσχετα αν νοιάζεται ή δεν νοιάζεται για σένα.
Δεν ιεραρχω τα οντα, πιστευω αντικειμενικα πως ολα ειναι το ιδιο και δεν υπαρχει καμια αξια και νοημα στο συμπαν. Θεωρω απιθανο να νοιαζεται καποιο ανωτερο ον για το σεναριο της ζωης ενος οντος που ζει ενα κοκκο αμμου (σε συγκριση με το υπολοιπο συμπαν) και ζει μονο μερικα χρονια. Δεν ειναι πως νομιζω πως το συμπαν ειναι ενα ανωτερο ον, αλλα λεω οτι χωρικα και χρονικα ειναι τιτανιο απεναντι στον ανθρωπο.
Υποκειμενικα δινω αξια στον εαυτο μου και τους συνανθρωπους μου γιατι μονο ετσι μπορω να ζησω στα χρονια που εχω. Ειναι πραγματιστικη επιλογη οχι μεταφυσικη. Δεν πιστευω οτι ο ανθρωπος εχει εγγενη αξια.
Ο,τι αξια εχει ενα μικροβιο, ενα δεντρο, ενας πλανητης κλπ εχει και ενας ανθρωπος. Οπως θεωρουμε κουφη την ιδεα να εχει ενας σκυλος πεπρωμενο, το ιδιο ισχυει και με τον ανθρωπο.
Δεν το πάω καθόλου στο θρησκευτικό και στενά κιόλας. Άσχετα αν έχουν ασχοληθεί και οι θρησκείες με τέτοιου είδους ερωτήματα αλλά δεν έχουν ασχοληθεί μόνο αυτές.
Όλα αυτά ξεκινούν από την ανθρώπινη περιέργεια για τον κόσμο. Το πού θα βρει κάποιος τις απαντήσεις δε με ενδιαφέρει.
Θέλω να πω μην μου κολλήσεις την ταμπέλα ότι υπονοώ ότι οι απαντήσεις βρίσκονται στις θρησκείες ή υιοθετώ αυτά που λένε και εν προκειμένω η χριστιανική.
Είπαμε δηλώνω αγνωστικίστρια.
Παλιά ήμουν πιο απόλυτη.
Πίστευα στο τίποτα με σιγουριά.
Εγω ξεκινησα χριστιανος και οσο μεγαλωνω γινομαι ολο και πιο πεπεισμενος αθεος. Το μελλον δεν ξερω τι μου επιφυλασσει αλλα μεχρι στιγμης ετσι μου εχει παει. Μπορω να δεχτω το οτιδηποτε αρκει να υπαρχουν αποδειξεις για αυτο. Η μη υπαρξη αποδειξεων ειναι ανυπαρξια για αυτο δεν πιστευω σε θρησκειες και υπερφυσικα οντα.
Η ανθρωπινη ιστορια εχει δειξει πως μονο η επιστημη εχει την μεθοδο με την οποια γνωριζουμε το συμπαν και η γνωση ειναι ενα ταξιδι που δεν τελειωνει ποτε. Ειναι μια διαδικασια χωρις τελος, με πισωγυρισματα και σκαμπανεβασματα, δεν ειναι αποκαλυπτικη γνωση οπου καποιο θεικο ον εξηγει τα παντα μεσα απο καποια βιβλια και οσα λεει ισχυουν για παντα.
Ναι αλλά τι σχέση έχει αυτό που λες εσύ με αυτό που είπα εγώ. Εγώ είπα ότι έχεις δυο επιλογές. Την α΄ και τη β΄.
Επιλέγεις την α΄. Επιλέγεις την α΄ από ελεύθερη βούληση ή επιλέγεις την α΄ γιατί είναι το πεπρωμένο σου να διαλέξεις την α;
Δεν συγκρίνουμε τις ελευθερίες που έχουν οι άνθρωποι ανά μεταξύ τους αλλά ανά άτομο.
Για να δώσω ένα παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητή.
Είναι να επιλέξεις ανάμεσα σε δυο πτήσεις για τον ίδιο προορισμό. Στην Α και στη Β. Επιλέγεις τη Β πτήση.
Αργότερα μαθαίνεις ότι το αεροπλάνο της Α πτήσης έπεσε και σκοτώθηκαν όλοι.
Αν επέλεγες κι εσύ την Α πτήση θα σκοτωνόσουν κι εσύ.
Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ήταν γραφτό να επιλέξεις τη Β πτήση για να μη σκοτωθείς.
Λέμε τώρα.... τον δικηγόρο του διαβόλου κάνω τώρα αλλά μωρέ δεν πιστεύεις καθόλου στα λεγόμενα παιχνίδια της μοίρας;
Οχι δεν πιστευω. Αυτα προερχονται απο την αλαζονια του ανθρωπου που νομιζει οτι αυτος και το ειδος του ειναι κατι το ιδιαιτερο και υπαρχει προνοια για αυτον. Εκατομυρια ζωντανα πλασματα απο μικροβια μεχρι ανθρωπους πεθαινουν καθε μερα. Ενας θανατος πανω ή κατω δεν εχει καμια σημασια.
Δε θα λεγες ποτε οτι μια γατα γλυτωσε απο διερχομενο αυτοκινητο επειδη αυτο ηταν το ριζικο της
Αυτο οι ανθρωποι το κανουν γιατι νομιζουν οτι εχουν καποια ιδιαιτερη θεση μεσα στον κοσμο.
