sharp έγραψε:Εκτός αν ο εργοδότης ήταν καθήκαρος, οπότε μην μπορώντας να τον αλλάξεις κατέληγες στα αγχος, καταθλιψη, ψυχολογικα, χαπια κλπ.
Σο γουατ? Στον καπιταλισμο οι περισσοτεροι εργοδοτες καθικια ειναι. ΟΚ σιγουρα θα υπηρχαν καθικια διευθυντες (οχι εργοδοτες, εργοδοτης ηταν το κρατος), αλλα θεσμικα δεν μπορουσε να σου κανει και πολλα σε σχεση με εναν καπιταλιστη εργοδοτη.
sharp έγραψε:Μαρξιστικά / οικονομικά τι σήμαινε αυτό; Το γνωρίζεις, έχεις ερμηνεία;
Περιορισμος εως εξαλειψη της αγορας, αρα και περιορισμος του νομου της αξιας.
Η παραγωγη ειχε ως κινητρο την καλυψη των λαικων αναγκων καθως και μακροπροθεσμων αναγκων της χωρας (πχ εργα υποδομης) οχι το κερδος οπως στον καπιταλισμο.
Πχ ελεγαν εχουμε 100 εκ. πληθυσμο αρα πρεπει να παραγουμε 200 εκ. παπουτσια. Στον καπιταλισμο μια αντιστοιχη επενδυση θα γινοταν μονο μεχρι το σημειο που μεγιστοποιειται το κερδος, οχι με βαση το ποσα παπουτσια χρειαζεται ο πληθυσμος.