Ποιος γκρίνιαζε και γκρίνιαζε κάθε μέρα για την απελπιστική κατάσταση στον περιφερειακό;
Ποιος έγραφε ατελείωτα κατεβατά για τις δραματικές του εμπειρίες στον περιφερειακό;
Ποιος μιλούσε συνεχώς για τα προβλήματα στον περιφερειακό;
Ποιανού η ζωή είχε γίνει ένας καθημερινός εφιάλτης;
Ποιος ήθελε να πάει σε ψυχολόγο εξαιτίας του περιφερειακού;
Σε ποιον είχε γίνει εμμονή ο περιφερειακός;
Στο μπιζέλι.
Όποιος με διαβάζει ξέρει τη σχέση αγάπης και μίσους (μίσους κυρίως) που είχα με τον περιφερειακό. Ατελείωτα "αφιερώματα" εδώ πέρα.
Και έρχεται τώρα το fly over. Ένα κατασκευαστικό έργο που θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής μας στους ελληνικούς δρόμους.
Αλλά για αυτό χρειάζεται κάπου στα 4-5 χρόνια (το λιγότερο) θυσίας και ταλαιπωρίας από τους Θεσσαλονικείς.
Πείτε μου τώρα. Εγώ ειδικά δικαιούμαι να ομιλώ; Γκρίνιαζα γκρίνιαζα. Ορίστε ....
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
Από τη μια δεν αντεχόταν η προηγούμενη κατάσταση αλλά και από την άλλη και η τωρινή ...
Αυτή θα είναι η ζωή μας για τα επόμενα χρόνια;
Δεν αντέχεται.
Θα μπορούσαν πιθανώς να είχαν προβλεφθεί κάποια έξτρα μέτρα προκειμένου να αποφευχθούν όσο το δυνατόν περισσότερο κάποιες προβληματικές καταστάσεις;
Καταλαβαίνω ότι τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα χρειάζονται και κάποιες θυσίες από τους πολίτες αλλά κάτι πάει πολύ λάθος σε όλο αυτό.
Μιλάμε κάθε μέρα για ένα κυκλοφοριακό έμφραγμα στους δρόμους της πόλης εξαιτίας του fly over.
Καταλαβαίνω, επίσης, ότι πάντα στην αρχή θα υπάρχει και η ανάλογη γκρίνια μέχρι να το συνηθίσουμε και να το βουλώσουμε ... αλλά δεν ήταν δυνατόν εγώ ειδικά να μην ανοίξω νήμα για το fly over.
