Γιατι ο διαλογος (γενικα) ειναι ανουσιος

[Λαχουρένιος]

Θα ξεκινησω με μερικες παραδοχες που αφορουν αν οχι ολους, τους περισσοτερους απο μας

- Ολοι μας εχουμε ενα συνολο αξιων, αξιες που εχουμε εσωτερικευσει απο το περιβαλλον μας, πανω στο σωστο και το λαθος και την αρμοζουσα συμπεριφορα

- Ολοι μας, ακομα και ο πιο φαινομενικα ανηθικος ανθρωπος, θελει οι πραξεις του να ευθυγραμμιζονται με τις αξιες αυτες

Στην πραξη, οι ανθρωποι σαν ειδος, ειναι φτιαγμενοι για να επιβιωνουν οχι για να υπακουν ηθικες αξιες.
Ετσι στη ζωη του ο καθε ανθρωπος θα βρεθει σε στιγμες που θα πρεπει να διαλεξει αναμεσα στις αξιες του και στην επιβιωση.

Οπου επιβιωση οχι απαραιτητα με την κυριολεκτικη εννοια, επιβιωση μπορει να σημαινει και αποφυγη ψυχικου και συναισθηματικου στρες.

Η εμπειρια μου λεει οτι οι πιο πολλοι θα επιλεξουν την ζαχαρενια τους παρα τις αξιες τους. Απο εκει ξεκιναει το πανηγυρι.

Το μυαλο μας, για να αποφυγουμε τον συναισθηματικο πονο που δημιουργει η παραβιαση των αξιων μας, αρχιζει και πλαθει την πραγματικοτητα με τετοιο τροπο, ωστε να φανει οτι δεν υπαρχει αντιφαση αναμεσα στα πιστευω και τις πραξεις μας.

Αυτο συμβαινει λιγοτερο ή περισσοτερο υποσυνειδητα σε ολους μας και ονομαζετε γνωστικη ασυμφωνια.

Παραδειγματα γνωστικης ασυμφωνιας:

- Λεω και πιστευω οτι ψηφιζω ενα κομμα επειδη συμφωνω με τις ιδεες του και με βαση ιστορικα γεγονοτα, αλλα στην πραξη το ψηφιζω γιατι μου εχει κανει ρουσφετια ή επειδη ο πατερας μου ειχε πολεμησει με αυτην την παραταξη παλια

- Λεω και πιστευω οτι αγαπαω την γυναικα μου αλλα την εχω κανει ταρανδο

- Λεω και πιστευω οτι ειμαι χοντρος λογο θυρεοειδη αλλα στην πραξη δεν μπορω να αντισταθω στο πιτογυρο

- Λεω και πιστευω οτι πιστευω σε μια θρησκεια ακομα και αν στην πραξη δεν ζω συμφωνα με αυτη και δεν εχω αποδειξεις για την εγκυροτητα της

κοκ

[Λαχουρένιος]

Πως αυτο επηρεαζει το διαλογο?

Στον διαλογο ο αλλος θα υπερασπιστει οχι τις πραξεις του, αλλα τις αξιες και την εικονα που εχει χτισει για τον εαυτο του.
Δε θα δεχθει κανενα επιχειρημα οσο σοβαρο και αν ειναι, αν αυτο κανει ζημια στον αυτοεικονα του.
Ουτε εισαι σε θεση να ξερεις αν λεει αληθεια ο αλλος ή οχι αν δεν τον ξερεις καλα, γιατι ουτε ο ιδιος καταλαβαινει οτι λεει ψεματα.

Ο διαλογος εχει νοημα:

- Αναμεσα σε ατομα που γνωριζονται καλα οποτε η παπατζα μειωνεται στο ελαχιστο
- Για θεματα ησσονος σημασιας που η αυτοεκτιμηση του καθενος δεν μπαινει σε κινδυνο

Οι αποψεις του αλλου θα αλλαξουν στην πραξη μονο οταν δεχθει ενα τετοιο σοβαρο χαστουκι απο την πραγματικοτητα, ωστε θα πρεπει ειτε να αλλαξει ειτε να βουλιαξει μενοντας κολλημενος στην αυτοεικονα του.

Τρανταχτο παραδειγμα τα πολιτικα.

Για χρονια επιχειρηματολογουσα κατα της ΝΔΣΟΚ, με τα ιδια λογια που λενε ολοι λιγο πολυ πλεον. Δεν με ακουγε κανεις ομως, γιατι οι περισσοτεροι ειχαν βολευτει απο αυτα τα κομματα. Με το να τα κατακρινουν κατεκριναν και την επιλογη τους να βολευτουν.

Οταν κοπηκε η μασα αρχισαν να τους βριζουν χωρις ομως να σταματησουν να κοροιδευουν τους εαυτους τους. Επλασαν ενα νεο παραμυθι και συνεχισαν τις ζωες τους σαν φασιστες ή νεοφωτιστοι αριστεροι.
Δεν παραδεχθηκαν φυσικα οτι σταματησαν να ψηφιζουν ΝΔΣΟΚ γιατι εχασαν τα ρουσφετια, αλλα ειπαν οτι το εκαναν γιατι ειναι λαμογια, προδοτες κλπ.

Που ανεκαθεν το γνωριζαν, αλλα το εθαβαν στο υποσυνειδητο τους για να τσεπωνουν λεφτα.

Το ιδιο σκηνικο επαναληφθηκε και με ΣΥΡΙΖΑ. Τα ψεμματα του Αλεξη ηταν πιο φανερα και απο τον ηλιο, αλλα μονο οταν αρχιζε να περναει μετρα, αρχισαν ολοι να τον λενε ψευτη.

[Λαχουρένιος]

Αυτο σημαινει οτι λιγο πολυ οι πολιτικες συζητησεις που κανουμε εδω και γενικα ειναι ανουσιες.

Οταν μιλας με τον αλλον, δεν ξερεις τι κρυβεται απο πισω. Τι δουλεια κανει, αν τον εχει διορισει καποιος και ποιος, γενικα τι καπνο φουμαρει.

Ολοι το παιζουν ιδεολογοι και αμεροληπτοι.

Ο διαλογος εκει μπορει να εχει μονο 2 αποτελεσματα

α) Να αναδειχθουν οι διαφορες μεταξυ δυο ιδεολογιων και παραταξεων

β) Να αναδειχθει η αναξιοπιστια του πολιτικου αντιπαλου μεσω της αντιφατικοτητας των επιχειρηματων του και της πολιτικης του κομματος του

Κανεις δε θα αλλαξει γνωμη μεσα απο το διαλογο. Μονο οταν η ιδια η πολιτικη ζωη μας αναγκασει σε αλλαγες θα αλλαξουμε.