Η περιήγηση στον παρόντα ιστότοπο συνεπάγεται ότι συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Χρήσης Cookies.

Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Θέματα ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Άβαταρ μέλους
Ραν ταν πλαν
Kalamata Lover
Kalamata Lover
Δημοσιεύσεις: 9023
Τοποθεσία: Καλαμάτα

Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό Ραν ταν πλαν » 15 Σεπ 2020, 15:01

Επειτα από τριήμερο σκληρό αγώνα κατά των ταγματασφαλιτών, οι δυνάμεις του 8ου και 9ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ,
μαζί με τον εφεδρικό ΕΛΑΣ Μεσσηνίας, απελευθερώνουν την κωμόπολη του Μελιγαλά,
στην οποία είχαν ταμπουρωθεί σχεδόν 1.000 ταγματασφαλίτες, σε μια ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν την απελευθέρωση της Μεσσηνίας από το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
Οι ταγματασφαλίτες είχαν συγκεντρωθεί στον Μελιγαλά από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας, ενώ στο διάβα τους είχαν προβεί σε ανείπωτες λεηλασίες, βιασμούς και σφαγές (το τρομοκρατικό αυτό όργιο συνεχίστηκε και στον ίδιο τον Μελιγαλά).

Οταν ο ΕΛΑΣ έφτασε στον Μελιγαλά, οι ταγματασφαλίτες αρνήθηκαν να παραδοθούν, σίγουροι για τα πλεονεκτήματα που τους προσέφεραν οι ισχυρές γερμανικές οχυρώσεις της κωμόπολης, αλλά και ενθαρρυνόμενοι από τους Εγγλέζους
(που τους χρειάζονταν για να χτυπήσουν το λαϊκό κίνημα και να αποκαταστήσουν στην αστική εξουσία την «επόμενη μέρα» του πολέμου).

Μετά τη μάχη ο λαός της περιοχής ζητούσε με κάθε τρόπο να εκδικηθεί τις εγκληματικές αυτές μορφές των ταγματασφαλιτών, που είχαν διαπράξει ανήκουστα κακουργήματα σε βάρος του.
Μόνο έπειτα από την αποφασιστική επέμβαση των καπεταναίων, έγινε εφικτό να κατευναστεί η εκδικητική ορμή λαού και ανταρτών.
Εκτοτε, οι διάφοροι νοσταλγοί των Ταγμάτων Ασφαλείας (βλ. χρυσαυγίτες και όχι μόνο), με την ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου, συναθροίζονται στον Μελιγαλά, για να «τιμήσουν» τους «ηρωικούς», όπως λένε, νεκρούς, που σφαγιάστηκαν από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες».

https://www.rizospastis.gr/page.do?publ ... 2&pageNo=2
0 .
εθνικόφρων κομμουνιστής

Άβαταρ μέλους
Ραν ταν πλαν
Kalamata Lover
Kalamata Lover
Δημοσιεύσεις: 9023
Τοποθεσία: Καλαμάτα

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό Ραν ταν πλαν » 15 Σεπ 2020, 15:21

Η αλήθεια για το Μελιγαλά

Επί δεκαετίες ακροδεξιές ομάδες, με την ανοχή επίσημων εκπροσώπων της αστικής τάξης, συναθροίζονται στο Μελιγαλά, για να «τιμήσουν» τους «ηρωικούς» όπως λένε νεκρούς, που σφαγιάστηκαν από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες»!
Φέτος, μάλιστα, επιχειρείται να διοργανωθούν διάφορες εκδηλώσεις με τη συμμετοχή και ξένων νεοφασιστικών οργανώσεων από διάφορες χώρες της ΕΕ, όπου διώκονται οι κομμουνιστές ενώ οι νεοφασίστες δρουν ελεύθερα.
Για τη μάχη του Μελιγαλά έχουν γραφτεί και γράφονται από τους αντιπάλους του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ πάρα πολλά, παραποιώντας τα γεγονότα και την ιστορική αλήθεια.
Πρόκειται για μια προσπάθεια συγκάλυψης της εγκληματικής και αντιλαϊκής πολιτικής της αστικής τάξης και σε εκείνα τα χρόνια. Κανενός Ελληνα εργαζόμενου δεν μπορεί να πονάει η καρδιά του για τους ταγματασφαλίτες.
Πληρώθηκαν όπως τους άξιζε.

Τα «Τάγματα Ασφαλείας», που είχαν συγκροτηθεί προς το τέλος του 1943 από την κατοχική κυβέρνηση Ι. Ράλλη για την αντιμετώπιση του «κομμουνιστικού κινδύνου» και την «προστασίαν του κοινωνικού καθεστώτος», είχαν συγκεκριμένη αποστολή κατά τη στιγμή της αποχώρησης των Γερμανών, να αποτελέσουν την οπισθοφυλακή και πλαγιοφυλακή τους, ώστε να κρατήσουν τις θέσεις τους και να απασχολήσουν και φθείρουν τον ΕΛΑΣ. Ετσι, όχι μόνο θα στερούσαν τον ΕΛΑΣ από τα ηθικά και υλικά οφέλη που θα αποκόμιζε από το χτύπημα των Γερμανών, αλλά θα του προξενούσαν και απώλειες.

Κυρίως, όμως, τα «Τάγματα Ασφαλείας», όπως προαναφέρθηκε, συγκροτήθηκαν ως ένα ένοπλο χέρι της αστικής τάξης, ενταγμένο στους σχεδιασμούς της για τη μεταπολεμική εξέλιξη της πολιτικής κατάστασης. Γι' αυτό και στη συγκρότηση των «Ταγμάτων Ασφαλείας» συμμετείχαν οι Βενιζελικοί Θ. Πάγκαλος και Στυλ. Γονατάς, καθώς και άλλοι.

Στον απελευθερωτικό αγώνα

Εγραψε σχετικά με τα «Τάγματα Ασφαλείας» ο ιδρυτής τους Ι. Ράλλης: «Κατορθώσαμεν να έχωμεν εις τη διάθεσιν της Κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητος, δύναμιν εγγυωμένην πλήρως την ασφάλεια και την τάξιν.
Κατορθώσαμεν τέλος να εύρουν οι κ.κ. Παπανδρέου, Κανελλόπουλος, κλπ. ενταύθα αποβιβαζόμενοι, ΕΛΛΑΔΑ».
«Ο κίνδυνος του κομμουνισμού είναι εγγύς. Η εξουθένωσις της Ελληνικής Φυλής και ημών αυτών έσεται βέβαια αν δεν ετοιμασθώμεν και αντιδράσωμεν». («Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου», Αθήναι 1947, σελ. 70 και 92).
Εξάλλου πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει την Πελοπόννησο όταν διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο Μελιγαλά.

Η απόφαση της κυβέρνησης της λεγόμενης «Εθνικής Ενότητας», που ενώ κατάγγειλε τα «Τάγματα Ασφαλείας» στην πράξη τα προστάτευε, δεν ήταν παρά μια καταδολίευση του ΕΑΜ. Οι μυστικές οδηγίες των Αγγλων και των παλαιοκομματικών προς τα «Τάγματα Ασφαλείας» ήταν να μην παραδοθούν και να πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ.
Ο ΕΛΑΣ δεν είχε άλλη διέξοδο από το βίαιο αφοπλισμό και τη διάλυση των «Ταγμάτων Ασφαλείας», τα οποία, όμως, προσπαθούσαν να κρατηθούν ως τον ερχομό των Αγγλων, που όπως αποδείχτηκε αργότερα, θα τα μετατρέπανε σε «συμμαχικό» στρατό.

Επομένως η βίαιη διάλυση των «Ταγμάτων Ασφαλείας», ήταν βέβαιο ότι θα προσέκρουε στις επιδιώξεις των Αγγλων και της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας». Ο Γ. Παπανδρέου άλλωστε είχε αρχίσει από παλιά (και οι Αγγλοι ιμπεριαλιστές το ίδιο), να κάνει λόγο ευθέως για τρομοκρατία του ΕΑΜ ή της «ΕΑΜικής μειοψηφίας κατά της πλειοψηφίας», και το επισημοποίησε στο Λίβανο.

Στις 8/9/1944, ο ΕΛΑΣ έδωσε τη μάχη για την απελευθέρωση της Καλαμάτας από τους ταγματασφαλίτες. Αιχμαλώτισε το μεγαλύτερο μέρος, ένα τμήμα όμως, με επικεφαλής τον κατοχικό Νομάρχη Μεσσηνίας Περωτή, διέφυγε προς Μελιγαλά. Στο δρόμο προς το χωριό Ασπρόχωμα, οι ταγματασφαλίτες έσφαξαν 30 πολίτες και 4 ΕΛΑΣίτες, οι οποίοι εκτελούσαν τηλεφωνική υπηρεσία σ' αυτό το χωριό.

Η μάχη του Μελιγαλά
Αντάρτες του ΕΛΑΣ

Οι εκκλήσεις του ΕΛΑΣ να σταματήσουν οι συγκρούσεις δε βρήκαν καμιά ανταπόκριση, εξαιτίας των ραδιουργιών των Αγγλων και της κυβέρνησης του Καΐρου, που πίστευαν ότι μ' αυτά θα μπορέσουν να καταβάλουν τις ισάριθμες σχεδόν δυνάμεις της ΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ και να κρατήσουν υπό τον έλεγχό τους την Πελοπόννησο ως την άφιξη των αγγλικών στρατευμάτων.
Για την τριήμερη σκληρή μάχη που έδωσε ο ΕΛΑΣ στο Μελιγαλά, όπου είχαν συγκεντρωθεί γύρω στους 1.000 ταγματασφαλίτες, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το «Ματωμένο και ένδοξο χρονικό» του γιατρού Στάθη Κανναβού, Επάρχου διοικητικού αντιπροσώπου της ΠΕΕΑ, εκείνη την εποχή. Το χρονικό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εθνική Αντίσταση» (τεύχος 21, 1979).

«11 Σεπτέμβρη. Στην οχυρωμένη μ' όλα τα μέσα της πολεμικής τέχνης από τους Γερμανούς κωμόπολη του Μελιγαλά,
έχουν συγκεντρωθεί να δώσουν την αποφασιστική δολοφονική τους μάχη, οι πιο αιμασταγείς ταγματαλήτες 2 επαρχιών. Οι βάσεις Βελίκας, Καλαμάτας, Μελιγαλά, Διαβολιτσιού, Δώριου, Κοπανακιού.
Αποβραδίς, οι ηρωικοί ΕΛΑΣίτες του 8ου και 9ου Συντάγματος, έχουν δέσει γύρω από το άντρο αυτό της εθνοπροδοσίας ασφυκτικό κλοιό. Εφεδροελασίτες και από τις 3 επαρχίες πλαισιώνουν κι εδώ, στις πρώτες γραμμές, τον ΕΛΑΣ, ενεργούν αναγνωρίσεις, δίνουν πληροφορίες. Και τρεις μέρες και τρεις νύχτες, από το χάραμα της 12 Σεπτέμβρη, ο μικρός κάμπος και τριγύρω τα βουνά κρατούν την ανάσα τους στο ασταμάτητο σάλαγο της φονικής σύρραξης.
Για τον ΕΛΑΣ, χάρη στις Καζέρτες και στα Λίβανα, κάθε σφαίρα, είναι ακριβότερη κι από το χρυσό.
Είσαι υποχρεωμένος χίλιες να σφυρίζουν στ' αυτιά σου και ν' απαντάς με μία. Μονάχα που διαθέτει κανόνι!
Είναι μια σκέτη κάννη, ψαρεμένη από το ΕΛΑΝ στ' απομεινάρια κάποιου ναυαγίου. Για να ψευτοσταθεί στον τόπο της, ύστερα από κάθε βολή, φορτώνεται μ' έναν αρμακά πέτρες. Μα κι έτσι, πάλι κλοτσοπηδάει και τα φέρνει όλα γύρω της, άνω - κάτω. Και οι άντρες για σιγουριά έχουν δέσει από τη σκανδάλη της ένα καραβόσκοινο, κι αυτό τραβάνε από καμιά δεκαριά μέτρα μακριά κάθε φορά που θέλουν να πυροβολήσουν!


14 Σεπτέμβρη.
Μια εγγλέζικη αποστολή έρχεται καταϊδρωμένη και ζητάει να περάσει στις γραμμές της εθνοπροδοσίας.
Θα έπειθε λέει, τους αλήτες να σταματήσουν την αιματοχυσία, να παραδοθούν στον ΕΛΑΣ και να περιμένουν να κριθούν από την Κυβέρνηση. Οταν το παράλλο πρωινό, αιχμάλωτοι πια του ΕΛΑΣ, οι διπλοπουλημένοι αυτοί στους ξένους επιδρομείς "εθνικόφρονες" ρωτήθηκαν γιατί έστω και την τελευταία στιγμή δε δέχτηκαν να σταματήσουν την αιματοχυσία, η απάντησή τους ήταν και πάλι αυτή του αναίσθητου, επαγγελματία προδότη.
- Οι Εγγλέζοι μας πίεσαν να συνεχίσουμε...

Για το Μεσσηνιακό λαό για μια ακόμη τώρα φορά ενισχύονταν οι ανησυχίες του για το αύριο, ενώ οι ταγματαλήτες με τις ευλογίες τώρα γερμανών, εγγλέζων, της κυβέρνησης συνέχιζαν με πιο πολλή λύσσα, και αναισθησία το αιματοκύλισμα του λαού. Ο ΕΛΑΣ έχασε όσα σε καμιά μάχη του με τους Γερμανούς, κάπου 200 διαλεχτά παλικάρια.
Οι ταγματαλήτες ως την τελευταία στιγμή, έβγαλαν από το Μπεζεστένι ομήρους τους και τους εκτελούσαν.

15 Σεπτέμβρη.
Λίγο μετά το ηλιοβάρεμα, οι δολοφόνοι του Μελιγαλά, σηκώνουν από παντού λευκές σημαίες. Πετούν στα φυλάκια τα άτιμα όπλα τους και μπουλούκια - μπουλούκια, τρέχουν να κλειστούν στο Μπεζεστένι. Λίγες στιγμές πριν την παράδοσή τους, στις ανατολικές παρυφές της κωμόπολης είχε φτάσει χωρίς να προλάβει να πάρει μέρος στη μάχη το 11ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ μαζί με το θρυλικό καπετάνιο του Λαϊκού μας στρατού - τον Αρη Βελουχιώτη.


Ο πόνος, η οργή και το αίσθημα της πιο άγριας εκδίκησης των χιλιάδων μαυροφορεμένων από τα γύρω χωριά που πλημμύρισαν την κωμόπολη ήταν ολόκληρο βουνό. Και μ' όλα αυτά, ο πατριωτισμός και η ανθρωπιά του εθνικολαϊκού μας κινήματος δεν υστέρησε.
Από την πρώτη ημέρα με τη βοήθεια του ΕΛΑΣ διώχτηκαν στα χωριά τους εκατοντάδες ανοργάνωτοι, που περιφέρονταν στην πόλη, λεηλατούσαν και προκαλούσαν ανεύθυνα. Από τις πρώτες στιγμές οι κατά τόπους οργανώσεις ξεκαθάρισαν από το Μπεζεστένι πάνω ίσως κι από χίλιους Γερμανοντυμένους που υποτίθονταν ότι δε βαρύνονταν μ' εγκλήματα και τους έστειλαν στα σπίτια τους.
Από την ίδια ημέρα το Λαϊκό Συμβούλιο Αυτοδιοίκησης συνέρχονταν και με εισήγηση του υποφαινόμενου αποφάσιζε την οργάνωση συσσιτίου για τις οικογένειες των ταγματαλητών!

Και μέσα σ' ένα τέτοιο αιμοσταγές περιβάλλον το ανθρώπινο πρόσωπο του Λαϊκού μας αγώνα, εύρισκε και πάλι την αντοχή του να εκδηλωθεί.

16 Σεπτέμβρη.
Ενα μετά το άλλο τα 3 Συντάγματα του Λαϊκού Στρατού αποσύρονται από το Μελιγαλά και προχωρούν από την απάνω Τριφυλία, την Ιθώμη, την Εύα, τη Βουφράδα, σ' ένα μέτωπο που πιάνει όλο το μάκρος του Νομού. Ολες οι δυνάμεις θα συγκλίνουν στους Γαργαλιάνους, τη μεγάλη αντάρτισσα πόλη του Μωρηά, με τους 600 αντάρτες της και τους χιλιάδες κυνηγημένους της. Εδώ έχει φωλιάσει ο αρχιδολοφόνος Στούπας και με τις ορδές του συνεχίζει και μετά την αποχώρηση των Γερμανών τις επιδρομές και τη σφαγή στα χωριά της Κάτω Τριφυλίας και της Πυλίας.

Στη σύρραξή του αυτή με τα τελευταία υπολείμματα της εθνοπροδοσίας, ο ΕΛΑΣ πληρώνει και πάλι μ' ακριβές απώλειες. Οι δολοφόνοι του Στούπα, ηττημένοι, σκορπίζονται στις σταφίδες και στην πορεία τους προς την Πύλο αιματοκύλησαν την περιοχή, σκοτώνοντας άνανδρα, κάθε χωριάτη που δούλευε ανύποπτος στα χτήματά του. Ο αρχιπροδότης Στούπας κλείνεται στο Κάστρο της Πύλου να γλιτώσει. Μα κάποτε αποκάνει από την αντιλαϊκή λύσσα του και αυτοκτονεί.

Ετσι, στις 20 Σεπτέμβρη η Μεσσηνία είναι λεύτερη. Ο ηρωικός καπετάνιος του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα Αρης Βελουχιώτης προχωρεί σ' όλο το μάκρος, από Πύλο - Μεσσήνη, Αρκαδικά σύνορα, αποχαιρετάει το λαό και με τα 3 Συντάγματα του ΕΛΑΣ τραβάει για το κέντρο του Μωρηά.

Εκεί, στα τέλη του Σεπτέμβρη, έφτανε στην Καλαμάτα και ο αντιπρόσωπος της Κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» κ. Παναγ. Κανελλόπουλος. Από την πρώτη κι όλας στιγμή φάνηκε ότι μοναδική έγνοια και αγωνία της Κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου ήταν το πώς θα περιμαζέψει, θα διατηρήσει οπλισμένους και θα μεταφέρει στην Αθήνα τους ταγματαλήτες, για τη νέα αιματοχυσία που ετοίμαζε με τους Αγγλους πάτρωνές της.
Λαϊκές επιτροπές από όλα τα στρώματα ανεβοκατεβαίνουν κάθε μέρα στο ξενοδοχείο που στάθμευε ο Αντιπρόσωπος της κυβέρνησης, χωρίς να παίρνουν έστω μια αόριστη απάντηση για τα προβλήματα ζωής ή θανάτου, που τους πίεζαν.
Κι ήταν πάλι και τότε η πρωτοβουλία και πίεση των λαϊκών οργανώσεων, που έδινε μια άμεση και σωστική λύση σε πολλά αδιέξοδα.
Με την υπογραφή του κ. Κανελλόπουλου του Διοικητ. Αντιπροσώπου Επαρχίας Καλαμάτας και του υποφαινόμενου σαν Διοικητικού αντιπροσώπου της Επαρχίας Μεσσήνης, εκδίδονταν για το Νομό και κυκλοφορούσαν ειδικά χαρτονομίσματα, εγγυημένα από το κράτος που θα δημιουργούνταν. Μ' αυτά πληρώθηκαν χιλιάδες υπάλληλοι που ένα δυο μήνες έμειναν απλήρωτοι και νηστικοί. Μ' αυτά άνοιξε και κινήθηκε η αγορά κι ο λαός ένιωσε ξανά ότι μπορεί μόνος του να κουμαντάρει κάθε πλευρά της ζωής του».

«Προσοχή νάρκες»
Η μάχη του Μελιγαλά δεν τελείωσε με τη νικηφόρα έκβαση που είχε η μάχη για τον ΕΛΑΣ.
Δημιουργήθηκε ένα φοβερό κλίμα που μύριζε θανατικό. Ο λαός της περιοχής ζητούσε με κάθε τρόπο να εκδικηθεί, ξεπαστρεύοντας τις εγκληματικές αυτές μορφές των ταγματασφαλιτών που είχαν διαπράξει ανήκουστα κακουργήματα σε βάρος του.

Η κατάληψη της μισητής εχθρικής εστίας από τον ΕΛΑΣ και μετά μάλιστα από τέτοιο φοβερό κόστος σε αίμα, είχε εξαγριώσει τα πράγματα. Κάποιοι αντάρτες είχαν αρχίσει να καίνε σπίτια απ' τα οποία τους χτυπούσαν και χρειάστηκε να επέμβει ο καπετάνιος Φώτης Αποστολόπουλος, για να συγκρατήσει την εκδικητική τους ορμή.

Για την εκδικητική μανία του κόσμου, ο Αρίστος Καμαρινός λέει σχετικά: «Είχα την ευθύνη της συγκέντρωσης των αιχμαλώτων στο Μπεζεστένι. Το έργο μας ήταν πολύ δύσκολο. Επρεπε να συγκρατήσουμε ομάδες εξοργισμένων πολιτών, οι οποίοι οπλισμένοι με τσεκούρια ορμούσαν να εκδικηθούν για τα θύματά τους. Για να περιφρουρήσουμε τους αιχμαλώτους, βάλαμε ισχυρή φρουρά στο Μπεζεστένι και γράψαμε με μεγάλα γράμματα: "Προσοχή Νάρκες!"».

«Τους αιχμαλώτους», διηγείται ο Βαγγέλης Μαχαίρας, «σε πρώτη φάση τους μεταφέραμε στις αρχικές μας θέσεις. Συγκεντρώθηκαν εκεί εκατοντάδες αγανακτισμένοι Μεσσήνιοι, που φώναζαν: "Δολοφόνοι, προδότες, σκοτώσατε τους δικούς μας". Και απειλούσαν λιντσαρίσματα. Με το πιστόλι στ' αριστερό μου χέρι (το δεξί το είχα στο γύψο), τους είπα: "Δεν θα επιτρέψω να θιγεί ούτε ένας αιχμάλωτος" και τους εξήγησα: " Δεν ξέρουμε ποιοι κάνανε εγκλήματα. Χρειάζεται ανάκριση και αν θέλατε να εκδικηθείτε ας ερχόσαστε να λάβετε μέρος στη μάχη. Τρεις μέρες κράτησε"».

Συνεχίζει ο Στάθης Κανναβός: «Οπως και στη Μεσσηνία, η ιστορία στην ένδοξη για το λαό εκείνη περίοδο περπάτησε με βήματα βαριά και απαραχάρακτα. Σπιθαμή με σπιθαμή το χώμα της έχει ποτιστεί με το αίμα χιλιάδων αγνών πατριωτών και ηρώων. Στη μνήμη του Κώστα Ξυδέα, του Νικήτα Σούμπλη, του Αντώνη Δημόπουλου, του Γιώργη Ζερμπίνου, της Ελένης Πιερράκου, του Τάκη Μουντζουρέα, του Κώστα Μπασακίδη, του Κώστα Κανελλόπουλου, του Μήτσου Κανελλόπουλου, του Γιάννη Δρυνέα, του Θόδωρου Κορμά, του Τάκη Αλεβιζάτου, του Μήτσου Οικονομόπουλου, του Πούλου Πουλόπουλου, του Τάκη Κουλαμπά, του Νίκου Μητρόπουλου, του Κώστα Σταθόπουλου, του Κλέαρχου Συρράκου, του Χρίστου Αντωνόπουλου, του Κώστα Νέζη, του Αντώνη Νέζη, του Βασίλη Μπράβου, του Νίκου Ανδριανόπουλου, του Παναγιώτη Κατσώλη, του Παναγιώτη Μπάρτζιου, του γιατρού Ματζή, του Μήτσου Κούκλινου, του Θόδωρου Μπουμπού, του Κούτρη, του Παναγιωτακάκη και των άλλων δεκάδων νεκρών κι αθάνατων στελεχών του».

Η μάχη του Μελιγαλά ήταν μια μάχη ταξική μεταξύ των δυνάμεων της λευτεριάς και κοινωνικής προόδου και της πιο μαύρης αντίδρασης.

Συμπεράσματα
Είναι θεμελιακής σημασίας το γενικότερο συμπέρασμα που προκύπτει, τόσο από τα γεγονότα στο Μελιγαλά όσο και από τα ανάλογα σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, που αφορούσαν σε συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τα «Τάγματα Ασφαλείας», με τον ΕΔΕΣ, με την ΕΚΚΑ και άλλες οργανώσεις: Εχθρός όλων των αστικών δυνάμεων (και των Γερμανόφιλων και Αγγλόφιλων) ήταν το λαϊκό κίνημα (ΕΑΜ) και φυσικά το ΚΚΕ, παρά τις οξύτατες αντιθέσεις που υπήρχαν ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις, αντιθέσεις που τις έφεραν να μάχονται μεταξύ τους και με τα όπλα.

Ωστόσο, κι ενώ συγκρούονταν μεταξύ τους, ταυτόχρονα συνεργάζονταν για την αντιμετώπιση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.

Το γεγονός εξηγείται: «... η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας περιέχονταν στον αντιφασιστικό χαρακτήρα του πολέμου».
Και εκδηλώθηκε με ακόμη πιο ανοιχτό και οξύτατο τρόπο μετά την άνοιξη του 1943, όταν είχε επέλθει η στροφή στον πόλεμο σε βάρος της Γερμανίας και υπέρ της Σοβιετικής Ενωσης. Από τότε ακριβώς αναπροσαρμόστηκε πιο συγκροτημένα η στρατηγική των αστικών δυνάμεων (Εγγλέζων - ντόπιων) κατά του ΕΑΜ (όχι όμως και η στρατηγική του ΕΑΜικού κινήματος), με τις γνωστές εξελίξεις που ακολούθησαν.
0 .
εθνικόφρων κομμουνιστής

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8109

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό nemo » 15 Σεπ 2020, 15:38

Περιμενουμε και την γνωμη του πλουτωνα και θα αποφασισουμε
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8109

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό nemo » 15 Σεπ 2020, 20:43

τον μπαγασα τον πλουτωνα ειναι εδω και κανει τον ψοφιο

τελικως για να μαθαινουμε την αρχη στους σκοτωμους στην Πελοπόννησο ποιος την εκανε ;

γιατι για μενα και για ολον τον κοσμο μετραει η αρχη των πραγματων
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου

Άβαταρ μέλους
NikosVy
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2108

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό NikosVy » 15 Σεπ 2020, 22:01

Επειδή εγώ διαβάζω από Isaac Bashevis Singer και πάνω, υπάρχει κανένα βιβλίο ντοκουμέντο τέτοιου κύρους που να επιβεβαιώνει αυτά;

Ή βιβλιογραφία τύπου Κράχτη μόνο;

Εικόνα
0 .
Διαχειριστής κάποιου Φόρουμ έγραψε: NikosVy πήρα καθυστερημένα το μήνυμά σου που παραπονιέσαι ότι ο Συντονιστής Ηράκλειτος σε βρίζει εσένα ότι "χρειάζεσαι βοήθεια ειδικού" και αφήνει υπόνοιες για τα συγγενικά σου πρόσωπα. Λυπάμαι αλλά μόνο εκείνος είναι αρμόδιος να διαγράψει τα ποστ του. ΟΚ, τώρα που πέρασε η ώρα τα έσβησα εγώ. Σου βάζω Κίτρινη κάρτα για να μην δημιουργείς ένταση. Τι; Απαιτείς να σου ζητήσει συγγνώμη ο Ηράκλειτος; Σου βάζω οριστικό μπαν. Αιτιολογία: "Αμφισβητείς αυτό που σου λέω ότι δηλαδή ο διαχειριστής δεν ευθύνεται για όλα όσα γράφονται, και εσύ εφόσον τα αμφισβητείς, αμφισβητείς τους όρους του Φόρουμ, επομένως μόνος σου θέτεις εαυτόν εκτός του Φόρουμ".

Άβαταρ μέλους
pluton
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8227

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό pluton » 16 Σεπ 2020, 10:00

Ταγματασφαλίτες ήταν αυτοί που πολέμησαν στο Μελιγαλά από την μια μεριά, από την άλλη μεριά ήταν μακελάρηδες, χασάπηδες πχ οι ανήλικοι, οι γυναίκες, οι γέροι που σφαγιάστηκαν ήταν Τάγματα Ασφαλεϊα;

Μιας και μιλάς για τον Μελιγαλά, στις 21-22 Σεπτεμβρίου έγινε και η μάχη των Γαργαλιάνων και στην συνέχεια στην Πύλο η παράδοση.

Εικόνα

Ταγματάρχης Παναγιώτης Στούπας ταγματασφαλίτης άνθρωπος χαμηλών τόνων δεν πείραξε κανένα, πολέμησε στην Μ Ασία και τραυματίστηκε σοβαρά, πολέμησε και διακρίθηκε στην Αλβανία, ξεκίνησε αντίσταση με τον Βρετανό ταγματάρχη Reed αλλά που να σταθεί με τον ΕΛΑΣ να μη επιτρέπει καμιά αντίσταση που δεν κηδεμονεύετε από το ΕΑΜ. Στις 15 Μαρτίου 1944, ο Στούπας μπήκε στα ΤΑ... πολέμησε στις 22ας Σεπτεμβρίου 1944, εις την πόλιν των Γαργαλιάνων αυτοκτόνησε στο κάστρο της Πύλου.

Το νεκρό σώμα του Στούπα παρέμεινε καθισμένο στην καρέκλα, όπου το βρήκε ο αποκαλούμενος καπετάν «Πέρδικας» που λίγα λεπτά αργότερα εισήλθε στο κάστρο. Ο Δημήτρης Γιαννακούρας ή «Πέρδικας», την ώρα της είσοδου του προσφωνεί ειρωνικά «αδέρφια» τους Ταγματασφαλίτες και τους άμαχους, όμως όταν αντιλαμβάνεται ότι ο Στούπας αυτοκτόνησε ως μια συμβολική κίνηση απέναντι στους κομμουνιστές, τον μαχαιρώνει ενώ είναι ήδη νεκρός στο στήθος και στην πλάτη.

Ο Δημήτρης Γιαννακούρας πήρε από το τραπέζι το πηλίκιο του Στούπα και το φόρεσε. Μετά, έβγαλε από τον νεκρό το χιτώνιο του, με την κορώνα και το αστέρι του Ταγματάρχη, και το φόρεσε κι αυτό.

Οι συμμορίτες που συνόδευαν τον Στούπα αφαίρεσαν τα χρυσά δόντια κι έσπασαν τα κόκκαλα των χεριών και των ποδιών του Στούπα. Τέλος έριξαν τη σορό του σε έναν λάκκο για να εξαφανίσουν τα ίχνη του, ενώ το επόμενο χρονικό διάστημα ο Πέρδικας κυκλοφορούσε με το πηλίκιο και το χιτώνιο του Στούπα.

Η λαϊκή μούσα τραγούδησε το χαμό του Στούπα:

«Στούπα να μην παραδοθείς,
τα όπλα να μη δώσεις,
στου Βελουχιώτη τα σκυλιά
ψυχή μην παραδόσεις!

Δεν παραδίνω τ’ άρματα,
ούτε τα παλικάρια,
στους Γαργαλιάνους πολεμούν
σαν άγρια λιοντάρια!

Κι ο Παπαδήμας φώναξε,
βάζει φωνή μεγάλη,
«βάλτε μια σφαίρα μες τ’ αυτί,
μόνοι σας σκοτωθείτε, να μην παραδοθείτε!

Κι ο Στούπας τους αγκάλιασε
και το πιστόλι βγάζει,
στο κεφάλι του τ’ αδειάζει!

Ενώ σε άλλο δημώδες τον θρηνεί:

«Μὴν εἴδατε τὸν ἀρχηγό, τὸν δόλιο ταγματάρχη
τοῦ παπα-Σπύρου τὸ παιδί, τῆς Λεύκης τὸ καμάρι
στὸν Ἀβαρίνο κοίτεται, στὸ Κάστρο μὲς τὴν μέση..»
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».

Άβαταρ μέλους
pluton
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8227

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό pluton » 16 Σεπ 2020, 14:30

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

Τα πολλά θύματα του Μελιγαλά, περίπου το 95%, δεν έπεσαν στη μάχη, ούτε δολοφονήθηκαν ως αντίποινα για δικά τους εγκλήματα. Εσφάγησαν για πολιτικούς λόγους, τελετουργικά στην Πηγάδα τις επόμενες ημέρεςμ γιατί δεν δέχονταν να συμμετάσχουν στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ. (Οι αριθμοί αναλυτικά κατωτέρω).

Το Τάγμα του Μελιγαλά ήταν για 4 1/2 μήνες υπό τη διοίκηση του ταγματάρχη Στούπα που ήταν ΚΑΘΕΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΚΤΕΛΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΒΙΑΣ, και δεν είχε κάνει εκτελέσεις πλην μιάς που έγινε εν αγνοία του για αντεκδίκηση από ταγματασφαλίτες από το χωριό του τη Λεύκη.

Όποιες εκτελέσεις είχαν γίνει το 1943-44 στην περιοχή γύρω από τον Μελιγαλά, είχαν γίνει από Γερμανούς ως ήταν αντίποινα για ενέδρες του ΕΛΑΣ.

Τις τελευταίες εβδομάδες πριν τη μάχη, Τάγμα του Μελιγαλά είχε συλλάβει 300 περίπου στελέχη του ΕΑΜ και της ΟΠΛΑ από την γύρω περιοχή και τους κρατούσε υπό περιορισμό στον Μελιγαλά, από τον φόβο ότι θα δρούσαν ως Πέμπτη φάλαγγα. Κανείς δεν είχε βασανισθεί, ανακριθεί ή δικαστεί. Όλοι ελευθερώθηκαν σώοι.

- Ο ολικός αριθμός των θυμάτων είναι άγνωστος. περίπου 1700
- Νεκροί ταγματασφαλίτες στη μάχη – περίπου 30. Άμαχοι, 60-70 από τον βομαρδισμό και τις αυτοδικίες των πρώτων ωρών μετά τη μάχη από αντάρτες του ΕΛΑΣ,
-Σύνολο νεκρών ταγματασφαλιτών (από τα αρχεία του ΥΠΕΑ). Αξιωματικοί 47, και 704 οπλίτες.
-Άμαχοι. Άγνωστο. Ένας ιδιώτης (!) έχει καταγράψει 1154 ονόματα, που σημαίνει ότι ο «Ελάχιστος Αριθμός Αμάχων Νεκρών» είναι 403, ενώ ο μεγαλύτερος υπολογίζεται σε 1000. Όλοι οι άμαχοι δεν εσφάγησαν στον Μελιγαλά, αλλά και σε πολλά γύρω χωριά που τους μετέφεραν από τον Μελιγαλά.
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8109

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό nemo » 16 Σεπ 2020, 18:22

pluton έγραψε:Ταγματασφαλίτες ήταν αυτοί που πολέμησαν στο Μελιγαλά από την μια μεριά, από την άλλη μεριά ήταν?
»

ασε τα ασματα και βαλε τα χρονικα των γεγονοτων ..ποιος αρχισε πρωτος θελουμε να μαθουμε
για να απαντησουμε στον ραν οπως πρεπει και επιβάλλεται λεμεεεε!!!!!! :D
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου

Άβαταρ μέλους
pluton
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8227

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό pluton » 17 Σεπ 2020, 09:28

nemo έγραψε:
pluton έγραψε:Ταγματασφαλίτες ήταν αυτοί που πολέμησαν στο Μελιγαλά από την μια μεριά, από την άλλη μεριά ήταν?
»

ασε τα ασματα και βαλε τα χρονικα των γεγονοτων ..ποιος αρχισε πρωτος θελουμε να μαθουμε
για να απαντησουμε στον ραν οπως πρεπει και επιβάλλεται λεμεεεε!!!!!! :D


Τι να βάλω ρε παιδί μου όλα τα λέει αυτό:

το 95%, δεν έπεσαν στη μάχη
0 .
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».

Άβαταρ μέλους
nemo
Supreme poster
Supreme poster
Δημοσιεύσεις: 8109

Re: Μελιγαλάς 15 Σεπτέμβρη 1944.

Δημοσίευσηαπό nemo » 17 Σεπ 2020, 09:37

pluton έγραψε:
nemo έγραψε:ασε τα ασματα και βαλε τα χρονικα των γεγονοτων ..ποιος αρχισε πρωτος θελουμε να μαθουμε
για να απαντησουμε στον ραν οπως πρεπει και επιβάλλεται λεμεεεε!!!!!! :D


Τι να βάλω ρε παιδί μου όλα τα λέει αυτό:

το 95%, δεν έπεσαν στη μάχη


ναι τι; εγω ακομη δεν ξυπνησα στην τριτη γουλια καφε ειμαι ακομη και δεν καταλαβαινω αυτο το 95% που λες
0 .
το απόλυτο ένα που συχαίνομαι είναι οι αυταπάτες
επειδη είναι και ο λόγος της ύπαρξής μου


Επιστροφή σε “Ιστορία”