• Ενεργά Θέματα 
Η περιήγηση στον παρόντα ιστότοπο συνεπάγεται ότι συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Χρήσης Cookies.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Θέματα ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 24 Νοέμ 2022, 17:02

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος : Απελευθέρωση Βορείου Ηπείρου απ' τον ελληνικό στρατό.

Συνθήκη ειρήνης Λονδίνου 30/5/1913 : Η Ελλάδα δεσμεύεται πως οι Μεγάλες δυνάμεις θα αποφασίσουν για τα νησιά του Αιγαίου.

Ελληνοτουρκική συνθήκη των Αθηνών 14/11/1913 : Η Ελλάδα δεσμεύεται εκ νέου πως οι Μεγάλες δυνάμεις θα αποφασίσουν για τα νησιά του Αιγαίου.

22/11/1913 : Συλλαλητήριο Βορειοηπειρωτών στην Κορυτσά. Σχηματίζεται ο ιερός λόχος Κορυτσάς με 1.200 ένοπλα μέλη.

Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας 17/12/1913 : Οι Μεγάλες δυνάμεις κατοχυρώνουν την Βόρειο Ήπειρο στην Αλβανία.


31/1/1914 : Οι 6 Μεγάλες Δυνάμεις ( Αγγλία , Γαλλία , Ρωσία , Ιταλία , Γερμανία και Αυστροουγγαρία ) δηλώνουν στην Ελλάδα πως τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου ( πλην Ίμβρου , Τενέδου και Καστελόριζου - τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα ήταν άλλη ιστορία ) θα γίνονταν δικά της όταν θα αποχωρούσε ο ελληνικός στρατός απ' την Βόρεια Ήπειρο ( και τη νήσο Σάσωνα ). Ο Βενιζέλος το αποδέχεται , παρόλο που προσπάθησε να πείσει τις Δυνάμεις για το άδικο της απόφασής τους. Οι Βορειοηπειρώτες όμως , οι Νοτιοηπειρώτες , απόδημοι Ηπειρώτες , Ηπειρώτες των Αθηνών , οι Μακεδονομάχοι , οι Κρητικοί ,οι Μανάτες , οι Αιτωλοί και οι Ακαρνάνες , οι Επτανήσιοι , οι Αγαιοπελαγίτες , οι Κύπριοι και άλλοι Έλληνες δεν το δέχονται. Σχηματίζονται ελληνικοί "ιεροί λόχοι" σε Κορυτσά , Ερσέκα , Λεσκοβίκι , Ιωάννινα , Πρεμετή , Κολώνια , Αργυρόκαστρο και Χειμάρα. Μορφές της αντίστασης αναδεικνύονται ο Χιμαριώτης Μακεδονομάχος Σπυρομήλιος , ο Μακεδονομάχος Γεώργιος Τσόντος Βάρδας , ο Παύλος Γύπαρης , ο Θεόδωρος Μαντούβαλος ( καπετάν Ταΰγετος ) κ.α.

9/2/1914 : Ο Σπυρομήλιος κηρύττει την αυτονομία της Χειμάρας με τους αντάρτες του.

17/2/1914 : Oι Βορειοηπειρώτες επαναστατούν και κηρύττουν την ανεξαρτησία της Βορείου Ηπείρου με ηγέτη τον Γεώργιο Ζωγράφο στο Αργυρόκαστρο και υπουργούς τους Καραπάνο , Δούλη , Παρμενίδη και τους μητροπολίτες Δρυινουπόλεως Βασίλειο , Κορυτσάς Γερμανό και Κονίτσης - Βέλλας Σπυρίδωνα. Συγκεντρώνουν 7.000 ενόπλους.
Επαναστατούν οι Άγιοι Σαράντα. Επαναστατεί το Δέλβινο με 1.700 ενόπλους.
Ο συνταγματάρχης Κοντούλης και ο υποστράτηγος Παπούλας στην Κορυτσά , υπακούοντας στις εντολές της ελληνικής κυβέρνησης , παραδίδουν την διοίκηση της πόλης στους Αλβανούς και Ολλανδούς αξιωματικούς. Οι Κορυτσαίοι όμως δεν μένουν αδρανείς. Δραστηριοποιούνται στα χωριά Βίγλιστα, Σμάρδεσι/Κρυσταλλοπηγή , Κωστενέτσι , Μπρέσνιτσα/Βατοχώρι και Χρούπιστα/Άργος Ορεστικό με ηγέτες τους Κοβατσίδη , Παπαγεωργίου, Σιδέρη , Γεωργακόπουλο και Σούλιο.

20/2/1914 : Ο Ζωγράφος ενημερώνει τον Βενιζέλο ότι οι Βορειοηπειρώτες δεν έχουν μίσος για την Αλβανία. Αντίθετα επιθυμούν το κράτος στο οποίο ζουν τόσοι ορθόδοξοι αδελφοί να ακμάσει. Μέχρι όμως τότε ο αλβανικός λαός θα είναι απολίτιστος. Σφαγές , δηώσεις ,ληστείες και αναρχία μας απειλούν. Αντίθετα εμείς σεβόμαστε τους μωαμεθανούς. Αλλοίμονο σε εκείνον τον Ηπειρώτη που θα παραβιάσει την τιμή , την ζωή και την περιουσία μωαμεθανού. Είμαστε αδέλφια των ηρώων του Κιλκίς , της Δοϊράνης , του Λαχανά και του Μπιζανίου. Αγωνιζόμαστε για την ελευθερία της Ηπείρου μας. Ζήτω η Ήπειρος.

21/2/1914 : Ο Βενιζέλος προτείνει στις Δυνάμεις να δοθεί η περιοχή του Αργυροκάστρου στην Ελλάδα και η Χιμάρα να αποκτήσει αυτονομία. Για αντάλλαγμα η Ελλάδα θα έδινε στην Αλβανία 2.500.000 φράγκα και μικρά εδαφικά ανταλλάγματα. Δεν έγιναν αποδεκτά τα αιτήματα.

22/2/1914 : Ο Βενιζέλος στέλνει τα πλοία Αλφειός και Ευρώτας να αποκλείσουν τους Άγιους Σαράντα ώστε να μην λαμβάνουν εφόδια και ενισχύσεις οι Βορειοηπειρώτες. Ο Ζωγράφος του διαμαρτύρεται : Η δυστυχής εγκαταλελειμμένη Ήπειρος εγνώριζε ήδη εν τη απεγνωσμένη αυτής αμύνη, αμέτοχος ήθελε παραστή η επίσημος Ελλάς. Αμέτοχος , αλλ' ουχί αντίπαλος. :crying11:

23/2/1914 : Κηρύσσεται η αυτονομία της Πρεμετής.

19/3/1914 : Ο Γεώργιος Σούλιος εισέρχεται με τους άνδρες του στην Κορυτσά. Ακολουθούν συγκρούσεις Ελλήνων - Ελληνοβλάχων με Αλβανούς , ρουμανίζοντες Βλάχους και Ολλανδούς. Δυστυχώς οι Έλληνες επικρατούν μόνο για λίγο και γρήγορα η Κορυτσά περνά υπό αλβανικό έλεγχο.
Οι Κρητικοί οπλαρχηγοί Βάρδας , Ιωάννης Τσόντος , Παπαδάκης , Βρανάς και Μελαδάκης συγκρούονται με αλβανικές δυνάμεις στα αλβανόφωνα ελληνικά χωριά Μπραδοβίτσα , Δάρδα και Χότσιστα.

22/3/1914 : Φτάνουν απ' το Αργυρόκαστρο 130 Κρήτες εθελοντές με αρχηγό τον Σφακιανό βουλευτή Ιωσήφ Αναγνωστάκη. Στης 23/3 έρχονται 120 Αιγυπτιώτες εθελοντές και ακολουθούν άλλοι 170 Κρητικοί.

Μάρτιος - Απρίλιος 1914 : Μερικά για τις συγκρούσεις.
Στην περιοχή Λεσκοβίκι - Ερσέκα - Κολώνια οι αυτονομιστές του Δελβίνου Τσίπουρας και Καρασεβδάς αντιμετωπίζουν τους σκληροτράχηλους Αλβανούς του Σαλή Μπούτκα.
Στο μέτωπο της Πρεμετής διακρίνονται στις συγκρούσεις οι Μακεδονομάχοι καπετάν Φιλώτας ( Απόστολος Παπαγεωργίου ) και καπετάν Ταϋγετος ( Μαντούβαλος ) με τους συμπατριώτες τους Αλέξ. Μαυροειδή και ποιητή Σταμάτιο Ράπτη. Ακόμη οι Κούταλης , Κολιβάνος , Παπαδόπουλος , Φαρμάκης Γεωργουλάκης , Γεωργακάκης , Κέλης , Τσέλιος , Ζαχαρίας , Βάντζος , Δαφνιάς , Φλωρόπουλος και άλλοι Ηπειρώτες , Κρητικοί , Λάκωνες , Μανιάτες , παλαίμαχοι μακεδονομάχοι κ.λπ.
Στην ανακατάληψη της Μονής Τσέπου διακρίνονται οι Ρώμας , Στράτος , Πολυμενάκος , Ταγαρόπουλος, Κωσταρέλος , Τσαγκαράκης , Μήλεσης , Μίγλης , Καρασεβδάς , Πνευματικάτος , Μαυρομιχάλης , Ζυγομαλάς , Ζήρας και Τσεκούρας.
Στην Χειμάρα , στο Τεπελένι , στο Λιμπόχοβο , στη Σάλεση , Άρζα κ.α. διακρίνονται οι Βάρφης , Φαναριώτης , Γκίκας , Σπυριδογιάννης , Μπόλας, Κρομμύδας , Μίγλης , Αναγνωστάκης , Παπίλαρης , Μελαδάκης , Νικηφοράκης, Γερογιάννης, Πατρικαλάκης, Μαντάς , Μαναρώλης , Ποντικάκης , Τσίπουρας, Κωνσταντούλης , Κούνδουρας κ.α.
Στη μάχη της Μπέζανης έπεσε ο Μαναρώλης.
Στη μάχη της Πήλιουρης στη Χειμάρα ( 9/4 ) οι αυτονομιστές απώθησαν 300 Αρβανίτες.
Στις 24/4 έγινε η μάχη της Νικολίτσας ( Κορυτσάς ). Διακρίθηκαν οι Μπινόπουλος , Αστέρης , Κονδύλης , Παπακώστας , οι Μακεδονομάχοι Καραβίτης , Ιω. Τσόντος και Γεω. Τσόντος Βάρδας ( τραυματίστηκε ) και ο ίλαρχος Βασ. Μελάς ( αδελφός του Παύλου Μελά ). Στη μάχη αυτή έπεσε ο Κρητικός οπλαρχηγός Μελαδάκης.
Οι Αλβανοί ζητούν ανακωχή. Οι Βορειοηπειρώτες δέχονται και ο Μακεδονομάχος Τσίπουρας υπογράφει ανακωχή με τον Ολλανδό αξιωματικό Verholst.

27/4 - 5/5: Ανακωχή.

17/5/1914 : Υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Αναγνωρίζεται η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Επίσημη γλώσσα η ελληνική και υποχρεωτική στα σχολεία , ενώ η αλβανική προαιρετική. Δικαίωμα διατήρησης ιδιαίτερης στρατιωτικής δύναμης εκ μέρους των Ηπειρωτών.
Ο Σπυρομήλιος αρνείται να δεχτεί το πρωτόκολλο.
Εντούτοις η κατάσταση στην Αλβανία είναι έκρυθμη ( μάλιστα τον Σεπτέμβριο του 1914 παραιτήθηκε ο ηγεμόνας της Αλβανίας Ολλανδός Γουλιέλμος Βηλντ και στο Δυράχιο σχημάτισε κυβέρνηση ο Εσσάντ πασάς Τοπτάνη ). Ουσιαστικά η χώρα ήταν ακυβέρνητη και γι' αυτό οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν.

24/6/1914 : Απελευθέρωση της Κορυτσάς. Απ' τα χωριά Γράμμοστα , Κιάρι Κολώνιας και Βίγλιστα , οι Βάρδας , Τσίπουρας , Κονδύλης , Μαυραντζάς , Βρανάς , Ξυρούχας , Ι. Τσόντος , Μ. Τσόντος , Γερογιάννης , Σεϊμένης κ.α. επιτίθενται στην αλβανοκρατούμενη Κορυτσά. Πρώτος μπήκε ο Μακεδονομάχος Παύλος Γύπαρης με τους Κρητικούς του και έγραψε : Η πόλις άπασα υπεδέχθη ημάς έξαλλος εκ χαράς και ενθουσιασμόν.

1/7/1914 : Φουρίδης και ( μακεδονομάχος ) Παπατζανετέας νικούν στο Κούτσι.
Στις περιοχές Αργυροκάστρου , Τεπελενίου , Χουμελίτσας, Λαμπόβου , Κορώνης , Κοντοκουκίου , Χορμόβου , Λέκλης , Τριμπουκίου και Γκοντράς διακρίνονται οι Ζήρας , Καραβίτης , Φουρίδης , Μήλεσης , Τσαβίδης , Τσέγγος κ.α.

16/9/1914 : Το Βεράτι στα χέρια των Ελλήνων ( Στράτος , Δρέλιας , Λεοντοκιανάκης , Μπιτσώρης , Βιτωράτος , Καρδάμης ). Για την είσοδο των Ελλήνων στο Βεράτι σημειώνει ο ταγματάρχης Περ. Δρέλιας στο ημερολόγιό του : Αδύνατον να περιγραφή τι κατά την στιγμήν εκείνην εγένετο υπό των χριστιανών , φιλούντων τους πόδας των ιππέων και ψαλλόντων το "Χριστός Ανέστη".
Δυστυχώς ο Ζωγράφος διέταξε να το εγκαταλείψουν για εθνικούς λόγους. Είχαν προχωρήσει πολύ και προκαλούσαν τους Μεγάλους. Όλοι το εγκατέλειψαν εκτός από τους Μανιάτες οπλαρχηγούς Λεοντοκιανάκη και Στεφανάκο με 150 άνδρες τους ( πολλοί ντόπιοι ) και τον γιατρό Καϊάνα. Και οι τρεις θανατώθηκαν.

πηγή : κείμενα του Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου απ' το "Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού" , τόμος 5
( Θα συνεχίσω )

===============================================
Η εκτέλεση των Μανιατών οπλαρχηγών στο Βεράτιο το 1914.
ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
https://www.himara.gr/istoria/13154-san-simera-simera-to-1914-i-ektelesi-ton-voreioipeiroton-oplarchigon-sto-veratio
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )

Άβαταρ μέλους
Ακρίδης Κατσαριδόπουλος
Basic poster
Basic poster
Δημοσιεύσεις: 742

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Ακρίδης Κατσαριδόπουλος » 24 Νοέμ 2022, 18:20

Τλαξκαλτέκος έγραψε:22/2/1914 : Ο Βενιζέλος στέλνει τα πλοία Αλφειός και Ευρώτας να αποκλείσουν τους Άγιους Σαράντα ώστε να μην λαμβάνουν εφόδια και ενισχύσεις οι Βορειοηπειρώτες. Ο Ζωγράφος του διαμαρτύρεται : Η δυστυχής εγκαταλελειμμένη Ήπειρος εγνώριζε ήδη εν τη απεγνωσμένη αυτής αμύνη, αμέτοχος ήθελε παραστή η επίσημος Ελλάς. Αμέτοχος , αλλ' ουχί αντίπαλος. :crying11:

Αυτό δεν είναι αλήθεια :lieee: Βλ. και τις προηγούμενες αναρτήσεις μου: viewtopic.php?f=20&t=10967&start=60#p353237 viewtopic.php?f=20&t=10967&start=150#p368616

Οι ένοπλες δυνάμεις των «αυτονομιακών» απαρτίστηκαν εν μέρει από ντόπιους εθελοντές, κυρίως όμως από επήλυδες επαγγελματίες πολεμιστές και «λιποτάκτες» του ελληνικού στρατού· στην πραγματικότητα, επρόκειτο για προσχηματική μεταμφίεση των «ταγμάτων στρατού κατοχής» σε δήθεν «ανταρτικά σώματα» με βάση κεντρικό σχεδιασμό του ελληνικού ΓΕΣ ώστε η «άμυνα» της περιοχής (η οποία «διά μόνον των εντοπίων θα ήτο τελείως αδύνατος») να «παρουσιάζηται διεξαγομένη υπό επαναστατικής τυπικώς κυβερνήσεως», ενώ στην πραγματικότητα διευθυνόταν με αξιωματικούς συνδέσμους από την Αθήνα και τα Γιάννενα (Αρχείο Δαγκλή, τ. Β, σ. 85-92)


Τλαξκαλτέκος έγραψε:Αντίθετα εμείς σεβόμαστε τους μωαμεθανούς. Αλλοίμονο σε εκείνον τον Ηπειρώτη που θα παραβιάσει την τιμή , την ζωή και την περιουσία μωαμεθανού.

Ολόκληρες κωμοπόλεις όπως το Φράσαρι και το Λεσκοβίκι πυρπολούνται στις 23.4.1914, λίγο πριν από την εκεχειρία – το πρώτο «για να μην πέσει στα χέρια των Αλβανών», το δεύτερο «με τη δικαιολογία ότι τα αυτονομιακά στρατεύματα πυροβολήθηκαν από τους μουσουλμάνους κατοίκους». «Εκ θεμελίων» καταστράφηκε επίσης το Τεπελένι στις 29.6.1914, ενέργεια που η επίσημη ιστορία του ΔIΣ προτιμά να φορτώσει στους υποχωρούντες Αλβανούς, μολονότι η πόλη κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους. Απροσδιόριστα «έκτροπα», μεταξύ των οποίων «λεηλασίες» και «πυρπολήσεις» εγκαταλειμμένων μουσουλμανικών περιουσιών, συνοδεύουν την κατάληψη της Κορυτσάς τον Ιούνιο, ενώ καίγονται επίσης «πλείστα χωρία του κάμπου». Σε μεταγενέστερο κείμενό του, ο διοικητής Κορυτσάς (κι αργότερα πρώτος πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αλβανία) Αλέξανδρος Κοντούλης επιρρίπτει μεγάλο μέρος της ευθύνης γι' αυτό το «διωγμό του μουσουλμανικού στοιχείου» στον επικεφαλή των ελληνικών αντάρτικών σωμάτων της Κορυτσάς, μακεδονομάχο Γεώργιο Τσόντο Βάρδα. Οι επίμαχες τακτικές ωστόσο κάθε άλλο παρά περιορίστηκαν στο συγκεκριμένο τομέα. μεταξύ των αλβανικών χωριών που κάηκαν από τα βορειοηπειρωτικά στρατεύματα συγκαταλέγονται τα χωριά Γαρδίκι (18.4.14) και Φούσα-ε-Μπαρδ (19.4.14) στην κοιλάδα του Δρίνου, τα Σάλεσι, Μαρκάτι και Νινάτι της Κονισπολης, καθώς και τα Ντομπράν, Κόσνιτσα, Τεκές, Σμερδένι, Στάνη Μάρδα, Τρόβα, Οστίνα και Ρόμασι που καταστράφηκαν κατά την εξόρμηση προς το Μπεράτι (11-13.9.14): κατά τη σύντομη δε κατοχή αυτής της τελευταίας πόλης απ' τους «αυτονομιακούς», θα ξεσπάσει εξέγερση των μουσουλμάνων κατοίκων, η οποία «Εκατεπνίγη εις το αίμα της, φονευθέντων περί των τριάκοντα Αλβανών στασιαστών». Ανάλογες επιδόσεις συναντάμε και στην περιοχή της Χιμάρας, ο στρατιωτικός αρχηγός της οποίας (ταγματάρχης Χωροφυλακής Σπυρομήλιος) ήδη από το Φεβρουάριο του 1913 επέβαλε την τάξη με τη σύλληψη «ομήρων εξ εκάστου χωρίου» και «αγρίαν εφαρμογήν νόμου», ενώ το Μάιο της διας χρονιάς ξεκαθάριζε ότι, έτσι και η επαρχία δεν παραχωρηθεί στην Ελλάδα, «θα τα καύση όλα». Έχοντας απορρίψει ακόμη και την αυτονομία που παραχωρούσε στη Β. Ήπειρο το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, οι ένοπλοι της Χιμάρας πυρπολούν το καλοκαίρι του 1914 τα μουσουλμανικά χωριά Μπόρσι (10.6.), Κούτσι (30.6.) και Λαΐφι (8.7.), διασκορπίζοντας στα πέριξ τους «τρόμω συσχεσθέντες» κατοίκους τους· στη συνέχεια, οι μεν ντόπιοι θα επιστρέψουν στα χωριά τους, οι δε επήλυδες θα παραμείνουν επί ποδός πολέμου, εισηγούμενοι την εξόντωση των επιζώντων «Τουρκαλβανών» προκειμένου να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η ηρεμία της περιφέρειας. Κάποιες φορές, οι πυρπολήσεις μουσουλμανικών χωριών συνοδεύονται και από μαζικές σφαγές των κατοίκων τους, όπως στα χωριά Παναρίτη, Χόρμοβο και Κόδρα η ελληνική κυβέρνηση, απ' την πλευρά της, θα επιχειρήσει ν' αποποιηθεί κάθε ευθύνη, αποδίδοντας αυτά τα εγκλήματα όχι «στους Έλληνες κατοίκους της περιοχής ή στους έλληνες αξιωματικούς που λιποτάκτησαν απ' τον ελληνικό στρατό» αλλά σε «συμμορίες ληστών και εγκληματιών που κατέφθασαν στην Ήπειρο από όλα τα μέρη της Ελλάδας και ιδίως από την Κρήτη, που λέγεται ότι έχει εντελώς απογυμνωθεί από το εγκληματικό στοιχείο του πληθυσμού της»

[…] Στις τέσσερις ανατολικότερες επαρχίες (Κορυτσάς, Πρεμετής, Λεσκοβικίου, Κολόνιας), μέσα στο οκτάμηνο της «Αυτονομίας» καταστράφηκαν ολοσχερώς 75 μουσουλμανικά χωριά, εν μέρει άλλα 10, μαζί με 3 μικτά χωριά κι όλα τα μουσουλμανικά σπίτια σε άλλα 25, έναντι μόλις 1 χριστιανικού χωριού και 46 χριστιανικών σπιτιών σε 12 μικτά χωριά· επιπλέον το φθινόπωρο του 1914 κατά κανόνα «οι χριστιανοί κάτοικοι ευρίσκοντο εις τα χωρία των», ενώ οι μουσουλμάνοι στο μεγαλύτερο μέρος τους είχαν μετοικίσει ως πρόσφυγες σε βορειότερες περιοχές της Αλβανίας, στο Κωνσταντινούπολη ή ακόμη και στα μετόπισθεν του Βασιλείου της Ελλάδος.

—————————————————————————————


In some cases even the fanaticism has been greater on the Christian side. The ruins of hundreds of burned villages, mainly Mohammedan, which were destroyed at the time of the Zographos government in 1914 are sad signs of the revenge which the Christians have taken for earlier wrongs.

http://www.albanianhistory.net/1923_Lea ... index.html
0 .

Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 24 Νοέμ 2022, 19:16

Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:
Τλαξκαλτέκος έγραψε:22/2/1914 : Ο Βενιζέλος στέλνει τα πλοία Αλφειός και Ευρώτας να αποκλείσουν τους Άγιους Σαράντα ώστε να μην λαμβάνουν εφόδια και ενισχύσεις οι Βορειοηπειρώτες. Ο Ζωγράφος του διαμαρτύρεται : Η δυστυχής εγκαταλελειμμένη Ήπειρος εγνώριζε ήδη εν τη απεγνωσμένη αυτής αμύνη, αμέτοχος ήθελε παραστή η επίσημος Ελλάς. Αμέτοχος , αλλ' ουχί αντίπαλος. :crying11:

Αυτό δεν είναι αλήθεια :lieee: Βλ. και τις προηγούμενες αναρτήσεις μου: viewtopic.php?f=20&t=10967&start=60#p353237 viewtopic.php?f=20&t=10967&start=150#p368616

Οι ένοπλες δυνάμεις των «αυτονομιακών» απαρτίστηκαν εν μέρει από ντόπιους εθελοντές, κυρίως όμως από επήλυδες επαγγελματίες πολεμιστές και «λιποτάκτες» του ελληνικού στρατού· στην πραγματικότητα, επρόκειτο για προσχηματική μεταμφίεση των «ταγμάτων στρατού κατοχής» σε δήθεν «ανταρτικά σώματα» με βάση κεντρικό σχεδιασμό του ελληνικού ΓΕΣ ώστε η «άμυνα» της περιοχής (η οποία «διά μόνον των εντοπίων θα ήτο τελείως αδύνατος») να «παρουσιάζηται διεξαγομένη υπό επαναστατικής τυπικώς κυβερνήσεως», ενώ στην πραγματικότητα διευθυνόταν με αξιωματικούς συνδέσμους από την Αθήνα και τα Γιάννενα (Αρχείο Δαγκλή, τ. Β, σ. 85-92)

Αυτό ισχύει μερικώς. Με την έννοια ότι έδειχναν ανοχή στους στρατιωτικούς και ηθική στήριξη. Αλλά επίσημα η κυβέρνηση δεν βοήθησε. Αλλιώς ο Κοντούλης και ο Παπούλας δεν θα παρέδιδαν την Κορυτσά στις αλβανικές αρχές, αλλά στους αυτονομιστές που συνωμοτούσαν. Επίσης όταν μιλάμε για Κωστόπολο θα είναι πάντα καλό να ξέρουμε τι ακριβώς γράφει ο Δαγκλής και τι σχολιάζει ή ερμηνεύει ο Κωστόπουλος.


Τλαξκαλτέκος έγραψε:Αντίθετα εμείς σεβόμαστε τους μωαμεθανούς. Αλλοίμονο σε εκείνον τον Ηπειρώτη που θα παραβιάσει την τιμή , την ζωή και την περιουσία μωαμεθανού.

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Ολόκληρες κωμοπόλεις όπως το Φράσαρι και το Λεσκοβίκι πυρπολούνται στις 23.4.1914, λίγο πριν από την εκεχειρία – το πρώτο «για να μην πέσει στα χέρια των Αλβανών», το δεύτερο «με τη δικαιολογία ότι τα αυτονομιακά στρατεύματα πυροβολήθηκαν από τους μουσουλμάνους κατοίκους». «Εκ θεμελίων» καταστράφηκε επίσης το Τεπελένι στις 29.6.1914, ενέργεια που η επίσημη ιστορία του ΔIΣ προτιμά να φορτώσει στους υποχωρούντες Αλβανούς, μολονότι η πόλη κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από μουσουλμάνους. Απροσδιόριστα «έκτροπα», μεταξύ των οποίων «λεηλασίες» και «πυρπολήσεις» εγκαταλειμμένων μουσουλμανικών περιουσιών, συνοδεύουν την κατάληψη της Κορυτσάς τον Ιούνιο, ενώ καίγονται επίσης «πλείστα χωρία του κάμπου». Σε μεταγενέστερο κείμενό του, ο διοικητής Κορυτσάς (κι αργότερα πρώτος πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αλβανία) Αλέξανδρος Κοντούλης επιρρίπτει μεγάλο μέρος της ευθύνης γι' αυτό το «διωγμό του μουσουλμανικού στοιχείου» στον επικεφαλή των ελληνικών αντάρτικών σωμάτων της Κορυτσάς, μακεδονομάχο Γεώργιο Τσόντο Βάρδα. Οι επίμαχες τακτικές ωστόσο κάθε άλλο παρά περιορίστηκαν στο συγκεκριμένο τομέα. μεταξύ των αλβανικών χωριών που κάηκαν από τα βορειοηπειρωτικά στρατεύματα συγκαταλέγονται τα χωριά Γαρδίκι (18.4.14) και Φούσα-ε-Μπαρδ (19.4.14) στην κοιλάδα του Δρίνου, τα Σάλεσι, Μαρκάτι και Νινάτι της Κονισπολης, καθώς και τα Ντομπράν, Κόσνιτσα, Τεκές, Σμερδένι, Στάνη Μάρδα, Τρόβα, Οστίνα και Ρόμασι που καταστράφηκαν κατά την εξόρμηση προς το Μπεράτι (11-13.9.14): κατά τη σύντομη δε κατοχή αυτής της τελευταίας πόλης απ' τους «αυτονομιακούς», θα ξεσπάσει εξέγερση των μουσουλμάνων κατοίκων, η οποία «Εκατεπνίγη εις το αίμα της, φονευθέντων περί των τριάκοντα Αλβανών στασιαστών». Ανάλογες επιδόσεις συναντάμε και στην περιοχή της Χιμάρας, ο στρατιωτικός αρχηγός της οποίας (ταγματάρχης Χωροφυλακής Σπυρομήλιος) ήδη από το Φεβρουάριο του 1913 επέβαλε την τάξη με τη σύλληψη «ομήρων εξ εκάστου χωρίου» και «αγρίαν εφαρμογήν νόμου», ενώ το Μάιο της διας χρονιάς ξεκαθάριζε ότι, έτσι και η επαρχία δεν παραχωρηθεί στην Ελλάδα, «θα τα καύση όλα». Έχοντας απορρίψει ακόμη και την αυτονομία που παραχωρούσε στη Β. Ήπειρο το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, οι ένοπλοι της Χιμάρας πυρπολούν το καλοκαίρι του 1914 τα μουσουλμανικά χωριά Μπόρσι (10.6.), Κούτσι (30.6.) και Λαΐφι (8.7.), διασκορπίζοντας στα πέριξ τους «τρόμω συσχεσθέντες» κατοίκους τους· στη συνέχεια, οι μεν ντόπιοι θα επιστρέψουν στα χωριά τους, οι δε επήλυδες θα παραμείνουν επί ποδός πολέμου, εισηγούμενοι την εξόντωση των επιζώντων «Τουρκαλβανών» προκειμένου να διασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η ηρεμία της περιφέρειας. Κάποιες φορές, οι πυρπολήσεις μουσουλμανικών χωριών συνοδεύονται και από μαζικές σφαγές των κατοίκων τους, όπως στα χωριά Παναρίτη, Χόρμοβο και Κόδρα η ελληνική κυβέρνηση, απ' την πλευρά της, θα επιχειρήσει ν' αποποιηθεί κάθε ευθύνη, αποδίδοντας αυτά τα εγκλήματα όχι «στους Έλληνες κατοίκους της περιοχής ή στους έλληνες αξιωματικούς που λιποτάκτησαν απ' τον ελληνικό στρατό» αλλά σε «συμμορίες ληστών και εγκληματιών που κατέφθασαν στην Ήπειρο από όλα τα μέρη της Ελλάδας και ιδίως από την Κρήτη, που λέγεται ότι έχει εντελώς απογυμνωθεί από το εγκληματικό στοιχείο του πληθυσμού της»

[…] Στις τέσσερις ανατολικότερες επαρχίες (Κορυτσάς, Πρεμετής, Λεσκοβικίου, Κολόνιας), μέσα στο οκτάμηνο της «Αυτονομίας» καταστράφηκαν ολοσχερώς 75 μουσουλμανικά χωριά, εν μέρει άλλα 10, μαζί με 3 μικτά χωριά κι όλα τα μουσουλμανικά σπίτια σε άλλα 25, έναντι μόλις 1 χριστιανικού χωριού και 46 χριστιανικών σπιτιών σε 12 μικτά χωριά· επιπλέον το φθινόπωρο του 1914 κατά κανόνα «οι χριστιανοί κάτοικοι ευρίσκοντο εις τα χωρία των», ενώ οι μουσουλμάνοι στο μεγαλύτερο μέρος τους είχαν μετοικίσει ως πρόσφυγες σε βορειότερες περιοχές της Αλβανίας, στο Κωνσταντινούπολη ή ακόμη και στα μετόπισθεν του Βασιλείου της Ελλάδος.

—————————————————————————————


In some cases even the fanaticism has been greater on the Christian side. The ruins of hundreds of burned villages, mainly Mohammedan, which were destroyed at the time of the Zographos government in 1914 are sad signs of the revenge which the Christians have taken for earlier wrongs.

http://www.albanianhistory.net/1923_Lea ... index.html

Αυτά τα είπε ο Ζωγράφος στις 20/2 , δηλαδή πριν ξεκινήσουν οι συγκρούσεις. Μετά βεβαίως και είχαμε έκτροπα.
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )

Άβαταρ μέλους
Ακρίδης Κατσαριδόπουλος
Basic poster
Basic poster
Δημοσιεύσεις: 742

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Ακρίδης Κατσαριδόπουλος » 24 Νοέμ 2022, 19:47

Τλαξκαλτέκος έγραψε:Επίσης όταν μιλάμε για Κωστόπολο θα είναι πάντα καλό να ξέρουμε τι ακριβώς γράφει ο Δαγκλής και τι σχολιάζει ή ερμηνεύει ο Κωστόπουλος.

Έχω παραθέσει και το αρχικό κείμενο του Δαγκλή. Δεν νομίζω να διαφέρει από αυτό που γράφει ο Κωστόπουλος.

Τλαξκαλτέκος έγραψε: Αυτό ισχύει μερικώς. Με την έννοια ότι έδειχναν ανοχή στους στρατιωτικούς και ηθική στήριξη. Αλλά επίσημα η κυβέρνηση δεν βοήθησε. Αλλιώς ο Κοντούλης και ο Παπούλας δεν θα παρέδιδαν την Κορυτσά στις αλβανικές αρχές, αλλά στους αυτονομιστές που συνωμοτούσαν.

Η αλβανική εκδοχή των γεγονότων είναι διαφορετική. Λένε πως πριν την εκκένωση της Κορυτσάς ο ελληνικός στρατός άφησε στο νοσοκομείο κάποιους στρατιώτες οι οποίοι σε συνεργασία με τα ανταρτικά σώματα έξω απ’ την πόλη οργάνωσαν μια εξέγερση κατά των αλβανικών αρχών.

______________________


Εικόνα
Εικόνα
Τελευταία επεξεργασία από Ακρίδης Κατσαριδόπουλος σε 24 Νοέμ 2022, 22:20, έχει επεξεργασθεί 5 φορές συνολικά.
0 .

Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 24 Νοέμ 2022, 21:41

Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:
Τλαξκαλτέκος έγραψε:Επίσης όταν μιλάμε για Κωστόπολο θα είναι πάντα καλό να ξέρουμε τι ακριβώς γράφει ο Δαγκλής και τι σχολιάζει ή ερμηνεύει ο Κωστόπουλος.

Έχω παραθέσει και το αρχικό κείμενο του Δαγκλή. Δεν νομίζω να διαφέρει από αυτό που γράφει ο Κωστόπουλος.

Τλαξκαλτέκος έγραψε: Αυτό ισχύει μερικώς. Με την έννοια ότι έδειχναν ανοχή στους στρατιωτικούς και ηθική στήριξη. Αλλά επίσημα η κυβέρνηση δεν βοήθησε. Αλλιώς ο Κοντούλης και ο Παπούλας δεν θα παρέδιδαν την Κορυτσά στις αλβανικές αρχές, αλλά στους αυτονομιστές που συνωμοτούσαν.

Η αλβανική εκδοχή των γεγονότων είναι διαφορετική. Λένε ότι πριν την εκκένωση της πόλης ο ελληνικός στρατός άφησε στο νοσοκομείο κάποιους στρατιώτες οι οποίοι σε συνεργασία με τα ανταρτικά σώματα έξω απ’ την πόλη οργάνωσαν μια εξέγερση κατά των αλβανικών αρχών.

______________________


Εικόνα
Εικόνα

Αυτά το 1913. Μάλιστα ο ίδιος ο Κοντούλης φρόντισε για την εκπαίδευση των ιερολοχιτών της Κορυτσάς. Όταν όμως το 1914 ήρθαν οι κυβερνητικές εντολές για παράδοση , ο ίδιος ο Κοντούλης πίεσε την παράδοση. Ο Βάρδας παραξενεύτηκε και ο Παπούλας του είπε : αδύνατον αποφυγής του μοιραίου.
Και σημειώνει ο Βάρδας :
Από της στιγμής εκείνης δεν ετόλμων να εμφανίζωμαι εις την πόλιν και την αγοράν, διότι ο λαός πολλάς ελπίδας εστηριζεν επ' εμού. Αι στιγμαί εκείναι δι' εμέ ήσαν στιγμαί αγωνίας.
Ο Παπούλας τόνισε στα μέλη της Εθνικής Άμυνας Κορυτσάς που αντιδρούσαν :
... [ H Aυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς ] Δεν επιτρέπει ουδεμίαν επ' ουδενί λόγω αντίστασιν. Προδότην της πατρίδος θα αποκαλέση πάντα , όστις είτε δι' όπλων , είτε δι' άλλου τινός μέσου , ήθελεν αντιστή εις την απόφασιν Αυτού ταύτην.
Ο Ζωγράφος έγραφε στον Βενιζέλο : Δια παντός μέσου παρεμποδίζεται νυν ο αγών ημών. Τας κινήσεις, τα μέτρα μας, όλα παραλύουν αι Ελληνικαί Αρχαί. Δεν επιτρέπουσι την εις Ήπειρον μετάβασιν των δυνάμεων να συνδράμωσιν ημάς. Απαγορεύουσι την χρήσιν των τηλεγραφικών γραμμών, την έλευσιν οπλιτών, την συλλογήν και αποστολήν εράνων, και μέσων αμυντικών. Διά παντός τέλος μέσου παρεμποδίζεται η οργάνωσις της αμύνης. Διαμαρτυρόμεθα εναντίον της στάσεως, ήτις συν τη ελευθερία, και τη υπάρξει των καταδικασθέντων πληθυσμών, εκθέτει εις κίνδυνον και την τιμήν της Ηπείρου.
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )

Άβαταρ μέλους
Ακρίδης Κατσαριδόπουλος
Basic poster
Basic poster
Δημοσιεύσεις: 742

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Ακρίδης Κατσαριδόπουλος » 24 Νοέμ 2022, 23:07

Τλαξκαλτέκος έγραψε:21/2/1914 : Ο Βενιζέλος προτείνει στις Δυνάμεις να δοθεί η περιοχή του Αργυροκάστρου στην Ελλάδα

Ολόκληρη η περιοχή του Αργυροκάστρου; :sgrat:
0 .

Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 24 Νοέμ 2022, 23:40

Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:
Τλαξκαλτέκος έγραψε:21/2/1914 : Ο Βενιζέλος προτείνει στις Δυνάμεις να δοθεί η περιοχή του Αργυροκάστρου στην Ελλάδα

Ολόκληρη η περιοχή του Αργυροκάστρου; :sgrat:

Συγκεκριμένα γράφει ο Βακαλόπουλος :

ένταξη ορισμένων αστικών κέντρων της κοιλάδας του Αργυροκάστρου στο ελληνικό βασίλειο με αντάλλαγμα την επέκταση των αλβανικών ορίων ως το ακρωτήριο της Παγανιάς, καθώς και την καταβολή 2.500.000 φράγκων.
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )

Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 24 Νοέμ 2022, 23:54

Ξεκινάει ο Α΄ΠΠ. Η Ιταλία είχε πάρει την άδεια απ' τις Δυνάμεις να καταλάβει την νήσο Σάσωνα ( την οποία είχε εγκαταλείψει ο ελληνικός στρατός ) και τώρα το πραγματοπιεί.

10/10/1914 : Στις μάχες του Τόσκεση και του Βελούκασι οι Μαντούβαλος και Παπαγεωργίου πετυχαίνουν τις τελευταίες νίκες του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα.
Η Ελλάδα παίρνει την άδεια απ' τις Δυνάμεις και καταλαμβάνει ( Ιωάννου , Κοντούλης , Παπούλας ) τις Πρεμετή, Κορυτσά και Αργυρόκαστρο.
Στην Κορυτσά γίνεται θερμή υποδοχή του ελληνικού στρατού που είχε αποχωρήσει μόλις 8 μήνες πριν.

24/10/1914 : Παραιτείται η αυτονομιακή κυβέρνηση Ζωγράφου.

Μυστική συνθήκη Λονδίνου 26/4/1915 : Η Ιταλία θα βγει στον Α΄ΠΠ στο πλευρό της Αντάντ. Για αντάλλαγμα θα πάρει Τρεντίνο , Ιστρία, Δαλματία , νησιά Αδριατικής , νήσο Σάσωνα και Αυλώνα. Η Ιταλία δεσμεύεται να μην εναντιωθεί στην θέληση της Αγγλίας , της Γαλλίας και της Ρωσίας να μοιραστούν κάποια κομμάτια της υπόλοιπης Αλβανίας στο Μαυροβούνιο , στην Σερβία και στην Ελλάδα.

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 1916 : Βλέποντας τις ενέργειες των Ιταλών στην Αλβανία , οι Αυστριακοί καταλαμβάνουν Σκουτάρι, Βεράτι και Δυρράχιο. Η Βουλγαρία καταλαμβάνει το Έλβασαν.

Μάρτιος 1916 : Με βασιλικό διάταγμα η Ελλάδα κηρύσσει επίσημα την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα. Η Ιταλία και οι υπόλοιπες Δυνάμεις διαμαρτύρονται.

Αύγουστος 1916 : Η Ιταλία καταλαμβάνει την Χειμάρα και το Τεπελένι. Στην Ελλάδα επικρατεί ο Εθνικός Διχασμός . Με εντολή των Δυνάμεων ο ελληνικός στρατός εγκαταλείπει την Βόρειο Ήπειρο και την καταλαμβάνει η Ιταλία και η Γαλλία.

Οκτώβριος 1916 : Οι Αλβανοί υπό τον Σαλή Μπούτκα καίνε την Μοσχόπολη. Οι κάτοικοί της καταφεύγουν στην Κορυτσά.

Δεκέμβριος 1916 : Η Γαλλία καταλαμβάνει την Κορυτσά.

Ιανουάριος - Μάρτιος 1917 : Η Ιταλία καταλαμβάνει Δελβινάκι , Κακαβιά , Κόνιτσα και Σαγιάδα.

7/6/1917 : Η Ιταλία καταλαμβάνει τα Ιωάννινα.

28/9/1917 : Η Ελλάδα είναι πλέον στο πλευρό της Αντάντ και οι Ιταλοί εγκαταλείπουν τα Ιωάννινα.

Ιανουάριος 1919 : Οι ΗΠΑνοί προτείνουν να δοθεί στην Ελλάδα η Χειμάρα , το Αργυρόκαστρο , οι Άγιοι Σαράντα και το Δέλβινο, όχι όμως η Πρεμετή , το Λεσκοβίκι , η Ερσέκα και η Κορυτσά.
Οι αλβανικές αρχές ισχυρίζονται πως στην Βόρειο Ήπειρο ζουν 212.000 Αλβανοί και μόλις 16.500 Έλληνες. Αντίθετα στην Τσαμουριά ζούσαν 54.000 Αλβανοί σε συνολικό πληθυσμό 60.000 κατοίκων.

Μάιος 1919 : Οι Άγγλοι προτείνουν ολόκληρη η Βόρειος Ήπειρος να δοθεί στην Ελλάδα με την Κορυτσά να βρίσκεται κάτω από ΗΠΑνική προστασία.
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )

Άβαταρ μέλους
Ακρίδης Κατσαριδόπουλος
Basic poster
Basic poster
Δημοσιεύσεις: 742

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Ακρίδης Κατσαριδόπουλος » 25 Νοέμ 2022, 18:39

Η ελληνική προπαγάνδα για τη Β. Ήπειρο: Οι εκδόσεις

Σχετικὰ μὲ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἐπιλέγη πρωτίστως τὸ βιβλίο τοῦ René Puaux, ποὺ ἐξεδόθη τὸ 1914, στὸ Παρίσι, μὲ τίτλο: La malheureuse Épire. Μετεφράσθη στὰ ἀγγλικὰ μὲ τίτλο: The sorrows of Epirus καὶ στὶς 24 Αὐγούστου 1918, ὁ Κακλαμάνος ἐτηλεγράφησε στὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν στὴν Αθήνα: «Ἡ ἀγγλικὴ μετάφραση τοῦ ἔργου τοῦ René Puaux, ποὺ ἐξεδόθη σὲ κομψὸ τόμο εἶναι ἕτοιμη. 600 ἀντίτυπα ἀπεστάλησαν, σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες σας, στὶς πρεσβεῖες τῆς Οὐάσιγκτῶνος, Παρισίων καὶ Βέρνης καὶ 300 ἐδόθησαν στὸν κ. Ἐμπειρῖκο, γιὰ νὰ σᾶς σταλοῦν μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία.

»Τὰ ὑπόλοιπα θὰ διανεμηθοῦν ἐδῶ καὶ ἐνεργῶ ὥστε οἱ ἀντίστοιχες βιβλιογραφίες νὰ δημοσιευθοῦν στὸν Τύπο.»


Ἐχρησιμοποιήθη ἐπίσης ἡ μελέτη τοῦ ἄγγλου συνταγματάρχου Murray, ποὺ εἶχε ἀκολουθήσει ὡς δημοσιογράφος τὴν διεθνῆ ἐπιτροπὴ καθορισμοῦ τῶν ἑλληνοαλβανικῶν συνόρων, τὸ 1913, στὴν περιοδεία της καὶ εἶχε δημοσιεύσει τὶς ἐντυπώσεις του στὸ ἀγγλικὸ περιοδικὸ World. Ἡ μελέτη αὐτή, εὐνοϊκὴ πρὸς τὴν Ἑλλάδα, εἶχε τίτλο: Nothern Epirus in 1913, Λονδίνο, 1914.

Ἡ ἑλληνικὴ προπαγάνδα ἀπὸ τὸ 1918, ἐξέδωσε ἀρκετὰ βιβλία γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ἐὰν τὸ πλέον γνωστὸ ἦταν αὐτὸ τοῦ Λέοντος Μακκᾶ, ποὺ εἶχε κυκλοφορήσει τὸ 1921, ἀπὸ τὸν οἶκο Berger-Levrault ὡς «ἐκπροσώπου τῆς πανηπειρωτικῆς Ἑνώσεως τῆς Ἀμερικῆς» στὸ Παρίσι, μὲ τίτλο: La question gréco-albanaise (Τὸ ἑλληνοαλβανικὸ ζήτημα), δὲν εἶναι σίγουρα τὸ μόνο. Ἰδοὺ ἕνα παράδειγμα: Τηλεγράφημα πρὸς Κακλαμάνο. «Παρίσι, 16 Ιανουαρίου 1919. Ὁ κ. Α. Καραπάνος σᾶς ἔγραψε ἐδῶ καὶ κάποιες ἡμέρες σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῶν προπαγανδιστικῶν ἐντύπων γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἐκ τῶν ὁποίων ἕνα πρέπει νὰ μεταφρασθῇ στὰ ἀγγλικά. Παρακαλῶ νὰ ἐπισπεύσετε τὴν μετάφραση αὐτή. Πολίτης.»

Απάντηση: «Λονδίνο, 17 Ιανουαρίου 1919. Τὸ μόνο ἔντυπο γιὰ τὴν Ἤπειρο τοῦ ὁποίου ἡ πρεσβεία ἔχει τὸ χειρόγραφο, εἶναι αὐτὸ τοῦ κ. Κασσαβέτη, ποὺ τυπώνεται τώρα. Θὰ στείλω τὰ δοκίμια στὸν κ. Καραπᾶνο καὶ μερικὲς ἑκατοντάδες ἀντίτυπα μόλις τυπωθῇ. Θὰ στείλω ἐπίσης στὸν κ. Καραπᾶνο τὸ χειρόγραφό τῆς διατριβῆς τοῦ κ. Καλαποθάκη σχετικὰ μὲ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, γιὰ προσωπική του χρήση, δεδομένου ὅτι ἡ διατριβὴ αὐτὴ θ ̓ ἀποτελέσῃ τμῆμα τοῦ βιβλίου ποὺ ἀναφέρεται στὸ τηλετύπημά μου ἄρ. 3802. Κακλαμάνος.»

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα


Πηγή: Προπαγάνδα και πιέσεις στην διεθνή πολιτική. Η Ελλάδα και οι διεκδικήσεις της στην συνδιάσκεψη της ειρήνης (1919-1920)
Τελευταία επεξεργασία από Ακρίδης Κατσαριδόπουλος σε 25 Νοέμ 2022, 23:45, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.
0 .

Άβαταρ μέλους
Τλαξκαλτέκος
Extreme poster
Extreme poster
Δημοσιεύσεις: 2626

Re: ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΣΛΑΒΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 25 Νοέμ 2022, 21:48

29/7/1919 Ελληνοϊταλική Συμφωνία Βενιζέλου - Τιττόνι : Mε την συμφωνία αυτή η περιοχή της Αυλώνας γινόταν ιταλική και η Αλβανία ιταλικό προτεκτοράτο. Ακόμη η Ιταλία θα είχε ελεύθερη ζώνη στην ελληνική Σμύρνη , τα σαντζάκια Αίδινίου και Μεντεσέ , καθώς και την κοιλάδα του Μαιάνδρου , την οποία κατείχε ο ελληνικός στρατός κατά το ήμισυ. Η Ελλάδα θα έπαιρνε την Θράκη , την Βόρεια Ήπειρο ( Αργυρόκαστρο - Κορυτσά )και τα Δωδεκάνησα , εκτός από την Ρόδο. Η Ρόδος θα παρέμενε ιταλική , αλλά μετά από κάποια χρόνια θα γινόταν δημοψήφισμα για το αν θέλει να ενωθεί με την Ελλάδα. Τότε η Ιταλία θα την παραχωρούσε στην Ελλάδα , όχι όμως πριν η Αγγλία παραχωρήσει στην Ελλάδα την Κύπρο.
Η συμφωνία αυτή δεν ίσχυσε ποτέ , γιατί το άρθρο 7 προέβλεπε πως θα ίσχυε μόνο αν ικανοποιούσε η Ιταλία τις εδαφικές αξιώσεις της στην Μ.Ασία.

Νοέμβριος 1919 : Οι Ιταλοί φεύγουν απ' το τρίγωνο Πωγωνίου , ελληνικό έδαφος που είχαν καταλάβει κατά την περίοδο του Α΄ΠΠ και του Εθνικού Διχασμού.

17/5/1920 : Η ΗΠΑνική Γερουσία δέχεται να παραχωρηθεί ολόκληρη η Βόρειος Ήπειρος στην Ελλάδα , δηλαδή και η Κορυτσά, ενώ μέχρι τότε οι ΗΠΑ έλεγαν να παραχωρηθεί μόνο η Δυτική Βόρειος Ήπειρος ( Αργυρόκαστρο ) και όχι η Ανατολική ( Κορυτσά ).

27/5/1920 : Οι Αλβανοί της Κορυτσάς , ο μητροπολίτης Δυρραχίου Ιάκωβος και ο στρατηγός Ν. Τρικούπης συμφωνούν πως Έλληνες και Αλβανοί θα σεβαστούν ό,τι αποφασίσουν οι Δυνάμεις. Ακόμη πως θα προστατευθούν οι ζωές όλων , και χριστιανών και μωαμεθανών ( Σύμφωνο Καπεστίτσας ). Οι ελληνοαλβανικές σχέσεις βελτιώνονται πολύ.

Ιούλιος 1920 : Η Ιταλία ενημερώνει την Ελλάδα πως δεν θα τηρήσει το Σύμφωνο Βενιζέλου - Τιττόνι γιατί δεν βλέπουν να ικανοποιούνται οι διεκδικήσεις της στην Μικρά Ασία.

2 Αυγούστου 1920 : Ιταλοαλβανικό Σύμφωνο φιλίας. Η Ιταλία θα αποχωρήσει από την Αλβανία και θα κρατήσει μόνο τη νήσο Σάσωνα.

9/11/1921 Παρίσι : Γαλλία , Αγγλία , Ιταλία και Ιαπωνία αναγνωρίζουν ανεξάρτητο και κυρίαρχο αλβανικό κράτος , όπως προέβλεπε το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας του 1913. Ακόμη η Ιταλία θα προστάτευε στρατιωτικά την Αλβανία αν της επιτιθόταν κάποιος.

Αύγουστος 1923 : Δολοφονία Ιταλού στρατηγού Τελλίνι στον δρόμο Γιάννινα - Κακαβιά από αγνώστους. Για αντίποινα οι Ιταλοί βομβαρδίζουν και καταλαμβάνουν την Κέρκυρα. Η Ελλάδα καταβάλει αποζημίωση . Στα χρήματα συμπεριλαμβάνονταν και τα ιταλικά έξοδα κατοχής της Κέρκυρας !

27/9/1923 : Οι Ιταλοί αποχωρούν απ' την Κέρκυρα.

27/1/1925 : Νέο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας . Γαλλία , Αγγλία και Ιταλία καθόριζαν τα σύνορα της Αλβανίας με την Ελλάδα και την Γιουγκοσλαβία.

1923 - 1926 : Οι μουσουλμάνοι της Θεσπρωτίας έπρεπε και αυτοί να μεταφερθούν στην Τουρκία όπως οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι της Ελλάδας μετά την Μικρασιατική Καταστροφή ( πλην Δυτικής Θράκης ).
Οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες εξισλαμίστηκαν πιθανότατα τον 17ο αι. Είχαν τουρκική / μουσουλμανική εθνική συνείδηση και όχι αλβανική. Πίστευαν μάλιστα πως κατάγονταν απ' την Τουρκία.
Το 1925 - 1928 ήταν 16.000 - 25.000.
Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο πολέμησαν κατά των Ελλήνων.
Τον Μάρτιο του 1924 η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής ελληνικών και τούρκικων πληθυσμών , κάτω απ' την αλβανική και ιταλική πίεση, αποφάσισε πως οι "μουσουλμάνοι Τσάμηδες αλβανικής καταγωγής" δεν πρέπει να μεταφερθούν στην Τουρκία.
Στις αρχές του 1925 Αλβανία και Τουρκία τα βρίσκουν ώστε να μην μεταφερθούν οι Τσάμηδες.
Η Ελλάδα πιέζει και ζητά απ' την Τουρκία να αποδεχθεί την μεταφορά 12.000 - 15.000 μουσουλμάνων της Τσαμουριάς. Τον Ιούλιο του 1925 η Τουρκία αποδέχεται να δεχθεί μόνο 5.000 μουσουλμάνους της Θεσπρωτίας , αλλά ο φιλοαλβανός δικτάτορας Πάγκαλος δεν επιτρέπει την μεταφορά. Ο Πάγκαλος ήθελε να αναθερμανθούν οι οικονομικές ελληνοαλβανικές σχέσεις . Γι' αυτό εξαίρεσε οριστικά τους μουσουλμάνους Τσάμηδες απ' την ανταλλαγή και διέλυσε τους βορειοηπειρωτικούς συλλόγους ( 11/2/1926 ) :s_mad για να δείξει φιλική διάθεση προς την Αλβανία. Τα αρχεία των βορειοηπειρωτικών συλλόγων τα παρέδωσε στους οικείους νομάρχες και απέδωσε τις περιουσίες τους στην Εθνική Τράπεζα ! :o
Πολλοί Τσάμηδες έχουν τουρκική συνείδηση και θέλουν να φύγουν στην Τουρκία παρά την τουρκική άρνηση και την εθνικιστική αλβανική προπαγάνδα. Το ελληνικό κράτος έχει απαλλοτριώσει τα τσιφλίκια τους ( 1.000.000 στρέμματα ) - όπως έχει κάνει βεβαίως και με τους Έλληνες τσιφλικάδες - και τα έδωσε σε Έλληνες πρόσφυγες και ακτήμονες.

Μάρτιος 1928 : Η Αλβανία καταφεύγει στην Κοινωνία των Εθνών για την καταπάτηση των κτημάτων των Τσάμηδων από την Ελλάδα. Η Ελλάδα ( Νικ. Πολίτης ) απαντά πως εμείς κατασχέσαμε τα τσιφλίκια όλων των τσιφλικάδων , χριστιανών και μουσουλμάνων , για την εγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων. Η αποζημίωση ήταν ίδια για όλους. Δεν κοιτάξαμε κοινωνική τάξη ή υπηκοότητα. Δεν θα μεταχειριστούμε λοιπόν ευνοϊκότερα τους Αλβανούς υπηκόους απ' τους Έλληνες υπηκόους επειδή το ζητά η Αλβανία. Έστω όμως για να τα έχουμε καλά ως γείτονες δεχόμαστε να εξετάσουμε την προοπτική ορισμένων επιπλέον παραχωρήσεων προς όφελός τους. Αλλά για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους οι μωαμεθανοί της Τσαμουριάς είναι Έλληνες πολίτες και η Αλβανία δεν έχει κανένα δικαίωμα να ανακατεύεται στα εσωτερικά της Ελλάδας. Ειδικά που οι μουσουλμάνοι της Τσαμουριάς εμφανίζονται πότε ως Έλληνες υπήκοοι αλβανικής καταγωγής , πότε ως απλώς Έλληνες υπήκοοι και πότε ως Οθωμανοί υπήκοοι επικαλούμενοι την Συνθήκη των Αθηνών του 1913.

Ιούνιος 1928 : Η ΚτΕ απέρριψε την αλβανική προσφυγή.

Απρίλιος 1939 : Η Ιταλία καταλαμβάνει την Αλβανία.

Ελληνοϊταλικός Πόλεμος 1940 41 : Η Ελλάδα απελευθερώνει την Βόρειο Ήπειρο για 4η φορά : Ερσέκα 18/11/40 , Κορυτσά και Λεσκοβίκι 22/11/40 , Μοσχόπολη 24/11 , Πόγραδετς 30/11, Πρεμετή 4/12 , Άγιοι Σαράντα 6/12, Δέλβινο 7/12 , Αργυρόκαστρο 8/12, Χειμάρα 22/12 , Κλεισούρα 10/1/1941.

Ιούλιος 1942 : Ίδρυση ΜΑΒΗ ( Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου ) στα Τίρανα απ' τους Κώνστα , Μάνο, Τάσο και Κοκκαβέση. Με πρωτεργάτες τους Βιδάλη , Σαχίνη και Λίτο το ΜΑΒΗ επεκτάθηκε σε Δέλβινο , Πωγώνι , Ζαγοριά, Λιντζουριά , Αργυρόκαστρο , Άγιους Σαράντα , Πρεμετή, Χειμάρα , Κορυτσά , Ερσέκα και Λεσκοβίκι. Το ΜΑΒΗ συνδέεται οργανωτικά με τον ΕΔΕΣ. Σε συγκρούσεις σε Λιμπόχοβο , Μπίστριτσα, Σμίνετσι, Μουζίνα , Δρόβιανη , Λιντζουριά , Πόγραδετς και Μπόροβα πρωταγωνιστούν οι Γουβέλης , Πήλιος , Κόκκαλης , Κοκκαβέσης , Μιχαήλ και Στεφάνου.

καλοκαίρι - φθινόπωρο 1943 : Τον Αύγουστο του 1943 στην Κονίσπολη , τον Σεπτέμβριο του 1943 στο Λαβινότ του Ελβασάν και το Νοέμβριο του 1943 στην Πολίτσιανη υπογράφονται συμφωνίες όπου οι Αλβανοί αναγνωρίζουν την αυτονομία , και την αυτοδιοίκηση των Βορειοηπειρωτών.

Νοέμβριος 1943 : Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρεμβάλλεται μεταξύ ΕΔΕΣ και ΜΑΒΗ , στο τμήμα της ηπείρου που βρίσκεται στην ελληνική επικράτεια. Χάνεται έτσι ο σύνδεσμος ΕΔΕΣ - ΜΑΒΗ. Συλλαμβάνεται ο Βορειοηπειρώτης αγωνιστής Γκινάλης . Ο αγωνιστής Σαχίνης προδίδεται στο Φρόντι Νασιονάλ του Ενβέρ Χότζα και πεθαίνει με βασανιστήρια. Στο Αργυρόκαστρο εκτελούνται 52 Βορειοηπειρώτες και στην υπόλοιποι Βόρεια Ήπειρο άλλοι 130. 83 ελληνικά χωριά και κωμοπόλεις λεηλατήθηκαν ( Μπόροβα , Μπαρμπάτσι, Σάλεσι , Πόντα , Στίκκα , Πόζανη, Τσασόβα , Ζέππα , Βλαχουψηλοτέρα , Πρεμετή , Λεσκοβίκι κ.α. ).

Δεκέμβριος 1943 : Ουσιαστικά το ΜΑΒΗ παύει να υπάρχει ως συγκροτημένη οργάνωση. Την Βόρεια Ήπειρο και τη Νότια Αλβανία έλεγχε η αλβανική Οργάνωση Τσέτα , οι φιλογερμανοί Ρετζέπ Πλιάκο και Κιαζήμ Κεράνη , το Φρόντι Νασιονάλ ( Αργυρόκαστρο , Κορυτσά , Αυλώνα , Βεράτι , Σκόδρα ) και το Μπάλι Κομπετάρ. Το τελευταίο συνεργαζόταν με τους Γερμανούς κατά του Ενβέρ Χότζα.
Το ΚΚΕ ( 7η Μεραρχία ΕΛΑΣ Ηπείρου ) σχημάτισε την "Αντιφασιστική Ομάδα της Μειονότητας" με Αλβανό αρχηγό και μέλη βιαίως στρατολογημένους Βορειοηπειρώτες.

1942 - 1944 : Δρουν στη Θεσπρωτία οι αλβανικές συμμορίες των Νταλιάνη , Τζαμαλή και Αβδουλά Κασήμ. Οι Αλβανοτσάμηδες ίδρυσαν κυβέρνηση ( Ξίλια )και χωροφυλακή ( Τζενταρμερία ). Υπό την ηγεσία του Νουρί Ντίνου και του αδελφού του Μαζάρ Ντίνου , του Ρετζέπ Ντίνου , του Αβδουλά Χίμη και άλλων έκαψαν 24 χωριά , απήγαγαν 300 ομήρους , σκότωσαν 800 άτομα και βίασαν 50 κορασίδες που πήραν για τα χαρέμια τους. :fullofwin:

Σεπτέμβριος 1944 : Άγγλοι κομάντος αποβιβάζονται στην περιοχή Άγιοι Σαράντα - Χειμάρα και ενώνονται με Βορειοηπειρώτες αγωνιστές. Νικούν σε μάχη τους Αλβανούς , αλλά ηττώνται απ' τους Γερμανούς. Άγγλοι και Μαξακούλης συλλαμβάνονται. Ο τελευταίος το σκάει καθώς τον οδηγούσαν για εκτέλεση και καταφεύγει στην Ελλάδα.

Οκτώβριος 1944 : Ο Παπανδρέου δηλώνει πως η Βόρεια Ήπειρος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας. Ο Ζαχαριάδης (ΚΚΕ) απαντά πως πρέπει να γίνει δημοψήφισμα.

Μάιος 1945 : Ο Ζαχαριάδης (ΚΚΕ) δηλώνει πως οι εδαφικές αξιώσεις της Ελλάδας στην Βόρεια Ήπειρο απειλούν την βαλκανική σταθερότητα.

25 - 27 /6 / 1945 : 12η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Ο Ζαχαριάδης λέει πως δεν πρέπει να αλλάξουν τα σύνορα του 1939 και ότι η αρχή της αυτοδιάθεσης πρέπει να ισχύσει σε Δωδεκάνησα , Κύπρο και Βόρεια Ήπειρο.

1946 : Το Μικτό Επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ βγάζει το πόρισμά του για την Βόρεια Ήπειρο.
Λέει πως το λιγοστό περίσσευμα παραγωγής της περιοχής έχει μεγάλη σημασία για την φτωχή Αλβανία.
Αν η Αλβανία επιτεθεί στην Ελλάδα , η Ελλάδα εύκολα θα προασπίσει τα σύνορά της.
Η προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα θα ενίσχυε τις αμυντικές δυνατότητες της τελευταίας , αλλά όχι στον βαθμό που να εγγυάται την επιτυχή αντιμετώπιση μιας επίθεσης από συνασπισμό δυνάμεων στον οποίο θα συμμετείχε η Αλβανία. Και την Βόρεια Ήπειρο να προσαρτήσει η Ελλάδα , δύσκολα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει επίθεση συνασπισμού κρατών χωρίς ξένη βοήθεια.
Αν η Ελλάδα προσαρτήσει την Βόρειο Ήπειρο , τότε αδυνατίζει πολύ η θέση της Αλβανίας σε περίπτωση επίθεσης απ' τα νότια.
Αν δοθεί η Βόρειος Ήπειρος στην Ελλάδα , ενδεχομένως να ξεκινήσει αντάρτικος αγώνας και να διαταραχθεί η ειρήνη στα Βαλκάνια.
Αν η Αλβανία χάσει την Βόρεια Ήπειρο , θα εξαρτηθεί οικονομικά ακόμη περισσότερο απ' την Γιουγκοσλαβία . Μπορεί μάλιστα και να ενσωματωθεί σε αυτή.


7/4/1951 : Στην Ήπειρο ζουν μόνο 127 αλβανόφωνοι μουσουλμάνοι.

πηγή : κείμενα του Κωνσταντίνου Βακαλόπουλου στο Αλησμόνητες Πατρίδες του Ελληνισμού , τόμος 5
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )


Επιστροφή σε “Ιστορία”