Adminović έγραψε:Τλαξκαλτέκος έγραψε:
Στην Ελλάδα είχαμε 3 πληθυσμιακές ομάδες απ' τις οποίες δημιουργήθηκαν οι αρχαίοι Έλληνες.
1) Προέλληνες Μεσογειακοί ( Προϊνδοευρωπαίοι ) , απόγονοι των νεολιθικών κατοίκων. Αυτοί έφτασαν απ'την ανατολία στην Ελλάδα και δημιούργησαν τον νεολιθικό πολιτισμό της ( 6800 - 3000 π.Χ. ). Τέτοιοι ήταν οι Λέλεγες , οι Έκτηνες, οι Κυλικράνες, οι Μινωίτες, οι Ετεοκρήτες, οι Κύδωνες κ.α. Συγγένευαν γλωσσικά με τους Χάττι της Μ. Ασίας. Αυτοί είναι οι ομάδες E1b1b1a1 και J2.
2) Προέλληνες Ινδοευρωπαίοι . Συγγενείς των Λουβίων . Τέτοιοι ήταν οι Πελασγοί , Αχαιοί ( Πρωτο- Αχαιοί ), Αίμονες, Καδμείοι, Δρύοπες, Άονες, Ύαντες, Τέμμικες, Καύκωνες κ.α. Τέτοιοι ήταν ίσως και οι Μινωίτες ( κατ' άλλους ήταν Μεσογειακοί ).
3) Έλληνες. Ελληνικά φύλα ήταν οι Δαναοί, Αχαιοί, Άβαντες, Αθαμάνες, Αινιάνες, Αιολείς, Αιτωλοί, Αρκάδες, Βοιωτοί, Δωριείς, Έλληνες, Επειοί, Θεσσαλοί, Ίωνες, Μακεδόνες, Μινύες, Μυρμιδόνες, Περραιβοί, Γραικοί, Δόλοπες, Φωκείς, Κεφαλλήνες, Λαπίθες, Λοκροί, Μάγνητες, Φθίοι, Φλεγύες, Λοκροί κ.α.
Αυτά όλα είναι υποθέσεις και θεωρίες. Δεν έχει αποδειχτεί τίποτα από όσα λες.
Το μόνο στοιχείο που μπορούμε να έχουμε είναι οι ιστορικές πηγές και η ανάλυση του dna των οστών των αρχαίων πληθυσμών, που δείχνουν στενή σχέση με ΝΔ Τουρκία, καθώς και περιοχές της Μ. Ανατολής, Καυκάσου, Ιράν κλπ.
Το ινδοευρωπαϊκό στοιχείο στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι ιδιαίτερα έντονο, έστω κι αν η γλώσσα κατατάσσεται στις ινδοευρωπαϊκές.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, όποιοι κι αν ήταν αυτοί που αρχικώς μιλούσαν την πρωτοελληνική γλώσσα και όποια πορεία και αν ακολούθησαν μέχρι να φτάσουν στην σημερινή κεντρική και νότια Ελλάδα, στην πορεία έχουν αναμειχθεί και με πάρα πολλούς άλλους πληθυσμούς, οι αρχικές κοιτίδες των οποίων φέρονται να είναι κυρίως η ΒΑ Αφρική και η Μέση Ανατολή.
Δεν μπορείς να αποδείξεις αν αυτοί που ήταν από ΒΑ Αφρική ήταν πχ οι Προέλληνες ή οι Πελασγοί ή κάποιος άλλος.
Σύμφωνα με τους μύθους των αρχαίων Ελλήνων, οι ίδιοι οι Δαναοί φέρονται να έχουν κάποια σχέση με αυτά τα μέρη και ότι αποτέλεσαν κύμα μετανάστευσης από την Ανατολία μαζί και με άλλους (σε αυτό επίσης συμφωνούν τα ευρήματα του dna).
Εγώ δεν το αποκλείω να ήταν εν μέρει και ινδοευρωπαίοι και ενδεχομένως αυτοί που έφεραν τη γλώσσα εδώ, πάντως είναι σαφές ότι οι ιστορικές πηγές μιλάνε για -έστω εν μέρει- αιγυπτιακή καταγωγή των Δαναών.
Επίσης, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι στα κεντρικά και βόρεια Βαλκάνια υπήρχε ένας ιδιαίτερα προηγμένος πολιτισμός, ο οποίος έφτανε μέχρι τη βόρεια Ελλάδα και ότι ίσως ήταν παλαιότερος ακόμα κι από εκείνους της Μεσοποταμίας, όπου μέχρι σήμερα θεωρούνταν η κοιτίδα όλων των πολιτισμών σε Μ. Ανατολή και Ευρώπη. Και σε αυτές τις περιοχές κυριαρχούσαν από τότε οι Πρωτοευρωπαίοι.
Αυτά δεν είναι θεωρίες. Είναι αυτά που ισχύουν. Αυτά θα διαβάσεις στην "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" της Εκδοτικής Αθηνών, στην "Ιστορία των Ελλήνων" της ΔΟΜΗΣ και στην ΠΑΠΥΡΟΣ. Γενικά έργα στα οποία γράφουν καθηγητές πανεπιστημίου. Δεν έχεις μόνο την βιολογία και την ιστορία. Έχεις και την γλωσσολογία και την αρχαιολογία.
Φυσικά και δείχνουν στενή σχέση από την Μέση Ανατολή αφού από εκεί ήρθε η αγροτική επανάσταση στην Ελλάδα και μέσω της Ελλάδας στα υπόλοιπα Βαλκάνια.
Το ινδοευρωπαϊκό στοιχείο που είναι η ομάδα R και είναι 25 %. Αρκετά μεγάλο.
ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Δεν αναμίχθηκαν στην πορεία. Σίγουρα αφομοίωσαν στην πορεία τους προς την Βαλκανική και άλλους λαούς με την μέθοδο της χιονοστιβάδας , αλλά ήταν εδώ που βρήκαν τις ομάδες από την Μέση Ανατολή και αναμίχθηκαν μαζί τους. Όπως βρήκαν οι Χετταίοι τους Χάττι στην Μ.Ασία. Οι Χετταίοι έδωσαν την γλώσσα και οι Χάττι το όνομα του λαού.
Μπορείς να το αποδείξεις. Το "Πελασγοί" έχει ινδοευρωπαϊκή προέλευση και ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σχετίζεται με την βλάστηση. Άρα ήταν σίγουρα Ινδοευρωπαίοι.
Κατά την άποψή μας, η πλέον σοβαρή και επιστημονική αντιμετώπιση του ζητήματος των Πελασγών έγινε από τον καθηγητή και Ακαδημαϊκό Μιχ. Σακελλαρίου (βλ. Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄, σ.358-360) ο οποίος υποστήριξε τα εξής:
«…Μόλις το 1958 συσχετίσθηκε το όνομα των Πελασγών με την «πελασγική γλώσσα», όταν δηλαδή διατυπώθηκε η υπόθεση ετυμολογίας του ονόματος από Ινδοευρωπαϊκές ρίζες σύμφωνα με φωνητικούς νόμους που είχαν ήδη διαπιστωθεί ως νόμοι της «πελασγικής». Αυτές οι ινδοευρωπαϊκές ρίζες είναι bhel – «ανθώ, ακμάζω» και osgho – «κλάδος».
Ένα σύνθετο bhel – osgho – s , που θα σήμαινε «ανθισμένο κλαδί», έγινε Πελασγός, με μια σειρά μεταβολών: έλλειψε η δασύτης από το bh γιατί ακολουθούσε το επίσης δασύ gh , το b εξελίχθηκε σε π, το gh έγινε γ, το ο μεταβλήθηκε σε α. Αυτή η ετυμολογία είναι απόλυτα ικανοποιητική από φωνητική άποψη: εξηγούνται όλες οι μεταβολές σύμφωνα με νόμους που δεν διατυπώθηκαν επίτηδες (πράγμα που, δυστυχώς, γίνεται αρκετά συχνά), αλλά είχαν ήδη παρατηρηθεί στα κατάλοιπα του προελληνικού ινδοευρωπαϊκού υποστρώματος…
…Το πρόβλημα της εθνικής θέσεως των Πελασγών μπορεί να προσεγγισθεί με αφετηρία ωρισμένα στοιχεία των παραδόσεων για τον ήρωα Πελασγό, επώνυμο του λαού. Σύμφωνα με μύθους της Αρκαδίας, του Άργους και της Θεσσαλίας, τριών διαφορετικών χωρών, που όμως είχαν κατοικηθεί από Πελασγούς, ο ήρωας Πελασγός συνδέεται με προόδους στη διατροφή των ανθρώπων: στο Άργος και στη Θεσσαλία με την καλλιέργεια των δημητριακών και την παρασκευή ψωμιού, στην Αρκαδία με την ανακάλυψη της θρεπτικής αξίας του καρπού της βαλανιδιάς. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι η αρχαία ελληνική λέξη για την βαλανιδιά, δρυς, παράγεται από μια ινδοευρωπαϊκή ρίζα που σήμαινε γενικότερα «δένδρο». Με αφετηρία αυτά τα στοιχεία μπορούμε να εικάσουμε ότι ο Πελασγός, πριν γίνει ήρωας, ήταν η προσωποποίηση ενός βλαστικού πνεύματος που έκανε δένδρα και στάχυα να παράγουν καρπούς. Ακόμη πιο παλαιά αυτό το πνεύμα θα ταυτιζόταν με κάθε δένδρο και φυτό.
Ένας πολύ αρχαίος ποιητής, ο Άσιος, μας λέει ότι η γη «ανέδωκε» τον Πελασγό στα βουνά τα σκεπασμένα από υψίκομα δένδρα. Η λέξη «ανέδωκε» φέρνει στο νου την εικόνα ενός φυτού που προβάλλει από την γη και η χρήση του πληθυντικού για τα βουνά μας εμποδίζει να αντιληφθούμε την γέννηση του Πελασγού ως γεγονός που έγινε μια μόνη φορά σε ωρισμένο τόπο και ωρισμένο χρόνο και εξυπακούει μάλλον την γένεση κάθε δένδρου.
Η σχέση του Πελασγού με την βλάστηση προκύπτει και έμμεσα: σύμφωνα με μια παράδοση, ίσως θεσσαλική, ο Πελασγός είχε ένα γιο που λεγόταν Χλωρός. Τέλος είναι χρήσιμη η μαρτυρία του Πλινίου ότι ένα είδος δάφνης λεγόταν pelasgum. Το πρώτο κέρδος που αποκομίζουμε από τα προηγούμενα είναι ένα στοιχείο της θρησκείας των Πελασγών. Το δεύτερο είναι η σύναψη των Πελασγών με το προελληνικό ινδοευρωπαϊκό υπόστρωμα, γιατί η παλαιά ιδιότης του Πελασγού ως βλαστικού πνεύματος ταιριάζει με τις σημασίες που εξυπακούονται από την αναγωγή του ονόματος Πελασγός στον τύπο bel – osgho -. Η ρίζα bel- δεν σημαίνει μόνον «ανθώ», αλλά και «βλαστάνω», «φουσκώνω», «πρασινίζω».
«Πελασγός» θα ήταν λοιπόν αρχικά το κλαδί την εποχή της φυλλοφορίας και της ανθοφορίας και έπειτα το πνεύμα που έκαμε τα κλαδιά να βγάζουν φύλλα και άνθη. «Πελασγοί» ήταν οι άνθρωποι που απένεμαν λατρεία σ’ αυτό το πνεύμα και πίστευαν ότι υπήρχαν χάρη σ’ αυτό…
…Διάφορες ελληνικές παραδόσεις τοποθετούν τους Πελασγούς αμέσως πριν από τους Αρκάδες στην Αρκαδία, από τους Δαναούς στο Άργος, από τους Ίωνες στην Β. Πελοπόννησο και στην Αττική, από διάφορα ελληνικά φύλα στην Θεσσαλία. Επειδή οι Δαναοί, έφθασαν στο τέλος της δευτέρας φάσεως της Πρωτοελλαδικής και τα άλλα ελληνόγλωσσα φύλα στο τέλος της τρίτης και από την άλλη μεριά, η Πρωτοελλαδική Εποχή παρουσιάζει μια ενότητα πολιτισμού σ’ όλη την διάρκεια της, είναι εύλογο να υποθέσει κάποιος ότι οι Πελασγοί εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα από την αρχή αυτής της εποχής, δηλαδή σύγχρονα ή σχεδόν σύγχρονα με τους Αίμονες…».
http://ethnologic.blogspot.com/2009/12/pelasgians.html
Πάλι η γλωσσολογία θα σε βοηθήσει να εννοήσεις πως οι Λέλεγες ήταν Προϊνδοευρωπαίοι. Γράφει ο Σακελλαρίου :
«…Το εθνικό όνομα Λέλεγες έχει ενικό αριθμό χωρίς λε- : Λέξ. Το λε- που μπαίνει στον πληθυντικό δεν είναι παρά το πρόθημα που διαφοροποιεί αυτόν τον αριθμό από τον ενικό στη γλώσσα των Χάττι, λαού που κατοίκησε στη Μ. Ασία πριν από τους Ινδοευρωπαίους. Άρα οι Λέλεγες μιλούσαν την ίδια γλώσσα με τους Χάττι. Τα ονόματα των Τυρρηνών, των Εκτήνων και των Κυλικράνων, μπορούν να αποδοθούν στο μεσογειακό υπόστρωμα γιατί δεν προσφέρονται σε ινδοευρωπαϊκή ετυμολογία και γιατί το επίθημα –αν– που περιέχουν δεν είναι ινδοευρωπαϊκό, αλλά μεσογειακό, γεγονός που δεν εμπόδισε βέβαια να χρησιμοποιηθεί αργότερα στον σχηματισμό ονομάτων ινδοευρωπαϊκών φύλων, μεταξύ άλλων και ελληνικών. Από το ίδιο υπόστρωμα έχουν διασωθή τοπωνύμια διαδεδομένα στην Ιβηρική χερσόνησο, στη Ν. Γαλλία, στην Ιταλία, στη Βαλκανική μαζί με την Ελλάδα, στη Μ. Ασία, στον Καύκασο. Όλα έχουν μονοσύλλαβες ρίζες με ένα φωνήεν που αποδίδεται άλλοτε με α και άλλοτε με ε, π.χ. Καρ- / Κερ-, Καλ- / Κελ-, Γαρ- / Γερ-, Σαλ- / Σελ-, Ταβ- / Τεβ- : φαίνεται ότι οι Ινδοευρωπαίοι που διετήρησαν αυτά τα τοπωνύμια δυσκολεύθηκαν να προφέρουν με ακρίβεια ένα ξένο φωνήεν που ήταν ανάμεσα σε α και ε. Κάθε μια από αυτές τις ρίζες περιέχεται κατά κανόνα σε ονόματα τόπων που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Από αυτή τη παρατήρηση εξάγεται το συμπέρασμα ότι κάθε τέτοια ρίζα ήταν το όνομα του αντιστοίχου πράγματος στην πανάρχαιη αυτή γλώσσα…
…Η άφιξη των πρώτων Ινδοευρωπαίων στην Ελλάδα, χρονολογείται στην αρχή της Χαλκοκρατίας . Άρα οι λαοί που μιλούσαν αυτή τη γλώσσα θα επεκράτησαν στην Ελλάδα ενωρίτερα, έως το τέλος της Νεολιθικής Εποχής, σε μερικά μέρη και έως την αρχή της Χαλκοκρατίας. Πότε ήλθαν; Προς το παρόν δεν μπορεί να δοθή απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα…» (Ι.Ε.Ε. τομ. Α΄, σελ. 356-357).
Για τους Δαναούς τα είπαμε. Δεν τα επαναλαμβάνω. Πρωτοελληνικός λαός ( σύμφωνα με την γλωσσολογία και την ιστορία ) που μαζί με τους υπόλοιπους Λαούς της Θάλασσας έφτασαν ως την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη ( σύμφωνα με την αρχαιολογία ). Αν εσύ βασιζόμενος στην μυθολογία θέλεις να πιστεύεις ότι επέστρεψαν πίσω στον ελλαδικό χώρο φέροντας μαζί τους Χαμίτες και Σημίτες δικαιωμά σου.
Τίποτα δεν υπήρχε στα Βαλκάνια πριν μεταφερθεί εκεί από την Ελλάδα και την Μικρά Ασία. Το βάζω για τελευταία φορά :
ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Συγκρίνεις έναν νεολιθικό πολιτισμό με τον πολιτισμό των Σουμερίων.
Aυτογιαουρτώσου ! 
Τί, δεν ισχύει;;; 
.gif "Laughing")
