Ραν ταν πλαν έγραψε:Στον επόμενο γύρο θα κάνουμε καλύτερη και ολοκληρωμένη δουλειά.
Περιμένουμε να γίνει ο πόλεμος με την Τουρκία, τον οποίο θα χάσετε, ώστε να ανέβουν οι επαναστατικές διαθέσεις του λαού και τότε θα λογαριαστούμε.
Θα σας περιμένουμε τώρα ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε και σας υποσχόμαστε ότι και εμείς θα κάνουμε καλύτερη και ολοκληρωμένη δουλειά.
Δες που πήγε και στρατοπέδευσε ο Κλαούζεβιτς του ΕΛΑΣ ... πες μου στον θεό σου από που να ξεφύγει;
Από τα πλάγια και στο πίσω μέρος του φαραγγιού του Φάγγου είναι αδύνατη η διέλευση, μπροστά του είχε ποτάμι και λόφο, ο τόπος που στρατοπέδευσε μοιάζει με μπουκάλι και η έξοδος βγάζει σε ποτάμι!!!

Απόσπασμα είναι το πρώτο και μοναδικό ως τώρα “ντοκουμέντο” από πρώτο χέρι για τα όσα συνέβησαν στο Φάγγο. Γράφει, λοιπόν, εκεί ο Β. Γκονέζος ( σε παρένθεση επεξηγηματικά σχόλια) :
“Φεύγοντας προς τα κάτω (12 Ιουνίου), χτυπηθήκαμε στο Λιάσκοβο (Πετρωτό ) από εχθρικά τμήματα και γυρίσαμε πίσω. Πήγαμε στο χωριό Κοθόνι. Εκεί συγκέντρωσα πληροφορίες. Είδα πως πολλά τμήματα κινούνται για κύκλωσή μας. Του είπα υπεύθυνα να τους βγάλω στη Μεσοχώρα κι από κει να φύγουμε Ζαγόρια – Αλβανία. Δεν θέλησε.
Είναι αλήθεια πως τις μέρες αυτές
ύστερα από τη διαγραφή του είχε απογοητευθεί (η διαγραφή έγινε τον Απρίλιο και ανακοινώθηκε εσωκομματικά, η αποκήρυξη δημοσιεύτηκε στις 12 Ιουνίου στο ΅Ριζοσπάστη΅, η διαγραφή δημοσιοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου ) . Το βράδυ κινηθήκαμε προς το Μυρόφυλλο.
Πέσαμε σε ενέδρα και χωριστήκαμε σε δυο κομμάτια. Το μεγάλο που αποτελούνταν από 70 άνδρες έφυγε προς Τετράκωμο- γεφύρι Κοράκου. Στο δεύτερο ήμασταν 26, περάσαμε το ποτάμι και πήγαμε προς τη Μεσούντα. Μας πήρε ημέρα και μείναμε εκεί. Ήταν 15 του Ιούνη.
Κατά το βράδυ ο εχθρός, αφού
έπιασε τους παρατηρητές μας (Δράκος και Πάλλας ), μας κύκλωσε κι άρχισε από κοντά να μας βάζει. Κινηθήκαμε προς το ποτάμι του Μυρόφυλλου.
Πριν φθάσουμε κάτω, ο Βελουχιώτης έβγαλε το περίστροφο και μας είπε “έζησα 42 ( o Αρης γεννήθηκε το 1905 στη Λαμία κι όχι το 1903) χρόνια και καλά και άσχημα. – Εσείς σκεφτείτε τι θα κάνετε – γεια σας.” Κι αυτοκτόνησε; (το ερωτηματικό στο κείμενο, ίσως, από λάθος στη μηχανογραφημένο κείμενο είτε ως ένα είδος αποδοκιμασίας ή απορία για την αυτοκτονία. Το τελευταίο είναι πιθανότερο καθώς στη μαρτυρία του ίδιου για την αυτοκτονία προστίθεται στο βιβλίο του και η φράση : ” Δεν μπόρεσα να καταλάβω τη σκέψη του, ούτε και να αντιδράσω…” ).
Γύρισε κι ο Τζαβέλας (Γιάννης Αγγελέτος) στο ίδιο μέρος άνοιξε μια χειροβομβίδα κι αυτοκτόνησε.
Στο ίδιο μέρος σκοτώθηκε κι ένας σύντροφος με το ψευδώνυμο Γεροκόζιακας (ο Κώστας Αργύρης χτυπήθηκε από πολυβόλο των διωκτών που έβαζε προς τη ρεματιά) . Εγώ κι ένας επονίτης Λέων ( Νικολόπουλος), ο οποίος είχε τραυματιστεί ελαφρά στο κεφάλι μείναμε κυκλωμένοι και κρυμμένοι κάτω από μια πέτρα στο νερό τρεις μέρες.
Την επομένη μέρα (16 Ιουνίου ) αυτοί κατέβηκαν στη χαράδρα και κόψανε το κεφάλι, τα δυο χέρια και τα δυο πόδια από το γόνα και κάτω του Άρη. Επίσης το κεφάλι και το δεξί χέρι του Τζαβέλα..”
(Η έκθεση είδε το φως πρώτη φορά το 1997 με την ιστορική έρευνα του Γρ. Φαράκου “Αρης Βελουχιώτης. Το χαμένο Αρχείο – Άγνωστα Κείμενα” ).
http://vimaiteas.blogspot.com/2020/06/blog-post_45.html
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».