ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

[pluton]

29Η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1949

[pluton]

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!




Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος.
Καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση! (δηλαδή και το ΚΚΕ;) της Βουλής των Ελλήνων στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 και τιμάται κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου.


Την πρωτοβουλία είχαν τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με μικρασιατική καταγωγή, ο Γιάννης Καψής, ο Γιάννης Διαμαντίδης και ο Γιάννης Χαραλάμπους, οι οποίοι κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου στις 12 Μαΐου 1997. Στην εισηγητική έκθεση ανέφεραν, μεταξύ άλλων, ότι:

«Η κατάρρευση των ελληνικών δυνάμεων το 1922 στη Μικρά Ασία, οι σφαγές, λεηλασίες και η προσφυγιά που ακολούθησαν, αποτελούν το αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας εξόντωσης του ελληνικού στοιχείου από τα χώματα της Μικρά Ασίας, που έβαλε τέρμα στην τρισχιλιετή παρουσία του στην πέραν του Αιγαίου Ελλάδα, μια περιοχή όπου αναπτύχθηκε η ωριμότερη φάση του ελληνικού πολιτισμού […] την τερατώδη αυτή γερμανική σύλληψη πρώτοι οι Νεότουρκοι ανέλαβαν να κάνουν πράξη. Και κοντά στις βάρβαρες ασιατικές μεθόδους του βίαιου εξισλαμισμού, του γενιτσαρισμού και των κατά τακτά διαστήματα φυλετικών εκκαθαρίσεων ήρθε να προστεθεί η τευτονική ψυχρή μεθοδικότητα με τη λειτουργία των περίφημων ταγμάτων εργασίας».

[Ραν ταν πλαν]

1944
Επειτα από τριήμερο σκληρό αγώνα κατά των ταγματασφαλιτών, οι δυνάμεις του 8ου και 9ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ,
μαζί με τον εφεδρικό ΕΛΑΣ Μεσσηνίας, απελευθερώνουν την κωμόπολη του Μελιγαλά,
στην οποία είχαν ταμπουρωθεί σχεδόν 1.000 ταγματασφαλίτες, σε μια ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν την απελευθέρωση της Μεσσηνίας από το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
Οι ταγματασφαλίτες είχαν συγκεντρωθεί στον Μελιγαλά από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας, ενώ στο διάβα τους είχαν προβεί σε ανείπωτες λεηλασίες, βιασμούς και σφαγές (το τρομοκρατικό αυτό όργιο συνεχίστηκε και στον ίδιο τον Μελιγαλά).
Οταν ο ΕΛΑΣ έφτασε στον Μελιγαλά, οι ταγματασφαλίτες αρνήθηκαν να παραδοθούν, σίγουροι για τα πλεονεκτήματα που τους προσέφεραν οι ισχυρές γερμανικές οχυρώσεις της κωμόπολης, αλλά και ενθαρρυνόμενοι από τους Εγγλέζους
(που τους χρειάζονταν για να χτυπήσουν το λαϊκό κίνημα και να αποκαταστήσουν στην αστική εξουσία την «επόμενη μέρα» του πολέμου).

Μετά τη μάχη ο λαός της περιοχής ζητούσε με κάθε τρόπο να εκδικηθεί τις εγκληματικές αυτές μορφές των ταγματασφαλιτών, που είχαν διαπράξει ανήκουστα κακουργήματα σε βάρος του.
Μόνο έπειτα από την αποφασιστική επέμβαση των καπεταναίων, έγινε εφικτό να κατευναστεί η εκδικητική ορμή λαού και ανταρτών.
Εκτοτε, οι διάφοροι νοσταλγοί των Ταγμάτων Ασφαλείας (βλ. χρυσαυγίτες και όχι μόνο), με την ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου, συναθροίζονται στον Μελιγαλά, για να «τιμήσουν» τους «ηρωικούς», όπως λένε, νεκρούς,
που σφαγιάστηκαν από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες».

[pluton]

1944
Επειτα από τριήμερο σκληρό αγώνα κατά των ταγματασφαλιτών, οι δυνάμεις του 8ου και 9ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ,
μαζί με τον εφεδρικό ΕΛΑΣ Μεσσηνίας, απελευθερώνουν την κωμόπολη του Μελιγαλά,
στην οποία είχαν ταμπουρωθεί σχεδόν 1.000 ταγματασφαλίτες, σε μια ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν την απελευθέρωση της Μεσσηνίας από το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ.
Οι ταγματασφαλίτες είχαν συγκεντρωθεί στον Μελιγαλά από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας, ενώ στο διάβα τους είχαν προβεί σε ανείπωτες λεηλασίες, βιασμούς και σφαγές (το τρομοκρατικό αυτό όργιο συνεχίστηκε και στον ίδιο τον Μελιγαλά).
Οταν ο ΕΛΑΣ έφτασε στον Μελιγαλά, οι ταγματασφαλίτες αρνήθηκαν να παραδοθούν, σίγουροι για τα πλεονεκτήματα που τους προσέφεραν οι ισχυρές γερμανικές οχυρώσεις της κωμόπολης, αλλά και ενθαρρυνόμενοι από τους Εγγλέζους
(που τους χρειάζονταν για να χτυπήσουν το λαϊκό κίνημα και να αποκαταστήσουν στην αστική εξουσία την «επόμενη μέρα» του πολέμου).

Μετά τη μάχη ο λαός της περιοχής ζητούσε με κάθε τρόπο να εκδικηθεί τις εγκληματικές αυτές μορφές των ταγματασφαλιτών, που είχαν διαπράξει ανήκουστα κακουργήματα σε βάρος του.
Μόνο έπειτα από την αποφασιστική επέμβαση των καπεταναίων, έγινε εφικτό να κατευναστεί η εκδικητική ορμή λαού και ανταρτών.
Εκτοτε, οι διάφοροι νοσταλγοί των Ταγμάτων Ασφαλείας (βλ. χρυσαυγίτες και όχι μόνο), με την ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου, συναθροίζονται στον Μελιγαλά, για να «τιμήσουν» τους «ηρωικούς», όπως λένε, νεκρούς,
που σφαγιάστηκαν από τους «κομμουνιστοσυμμορίτες».

Αμέσως μετά την απελευθέρωση του Μελιγαλά, οι απελευθερωτές άνοιξαν πλήθος στρατόπεδα όπου μεταξύ των άλλων γινόντουσαν και εκτελέσεις.

Το μεγαλύτερο ήταν στο Μπεζεστένι. Διοικητικά άνηκαν στην "Λαικη Πολιτοφυλακη", την αστυνομία δηλαδή του ΕΑΜ. Είχαν στρατοπεδάρχη και φυλακές που ήταν πολιτοφύλακες (αστυνομικοί του ΕΑΜ) η αντάρτες ΕΛΑΣιτες.

Οι άνδρες των Ταγ­μάτων Ασφάλειας ήταν μια μικρή μειοψηφία. Ο συνολικός αριθμός ολων των Ταγματασφαλιτών πριν την μάχη ηταν 800 άτομα.

Ο Βελουχιωτης ειχε εκδώσει την υπ αριθμ. Ε.Π.Ε. 330 15-9-44 διαταγή "πας συλλαμβανομενος Ταγματασφαλιστης θα τουφεκίζεται επι τόπου", και οι ΕΛΑΣιτες πειθάρχησαν στην διαταγή του. Συνεπώς ο αριθμός ήταν πολύ λιγότερος από 800 άτομα λογω απωλειών στη μάχη και της εκτελέσεως των αιχμάλωτων.

Παρόλα αυτα το Μπεζεστενι βρέθηκαν στοιβαγμένα 2.000 άτομα, ολων των ηλικιών, από μωρά μέχρι γέρους.

Γι αυτο λοιπόν κατηρτισθη μια επιτροπή από τους ΕΑΜιτες Βασίλειο Μπράβο, Γιάννη Καραμουζη και άλλους για εκκαθάριση του στρατοπέδου. Πράγματι απελυθησαν πολλά γυναικοπεδα, αλλά μερικά από αυτα μόλις βγήκαν εξω σκοτώθηκαν από διάφορους ΕΛΑΣιτες.

Αλλά ας αφήσουμε τον ιδιο τον Γιάννη Καραμουζη να μας τα διηγηθεί από το βιβλίο "Πατριώτες και προδότες στο Μωρία!"

"Ο Αρης με τον υπα­σπιστή του Τζαβέλα και 4-5 μαυροσκουφηδες επεσκεφθη στο χωρίο Μερόπη τους Ταγματασφαλιτες που δεν είχαν εκτελεσθεί. Τους έγδυσε και ο ίδιος προσωπικώς έδωσε το σύνθημα για άγριο ξυλοδαρμό μέχρι αίματος. Μόλις βραδυασε τους παρέ­δωσε στους μαυροσκουφηδες και με την βοήθεια και άλλων ανταρτών εσφαγιασθηκαν ολοι, λιγο εξω απο την Μεροπη (σελ. 74).

Κάποιος άλλος αναφέ­ρει οτι ο Τζαβέλας σκότωσε μερικούς πατώντας τους στα κεφάλια με τις αρβύλες του!!!




Για το τι έγινε στο "Μπεζεστενι" θα αφήσουμε παλι τον ιδιο να μας τα διηγηθεί:

"Εθεωρείτο δείγμα αφοσιωσεως και πίστεως στο κόμμα η αυτοπρόσωπος εκτελεσις κρατουμένων η η συμπραξις και η συμβολή δια την εκτελεσιν. Οι οργανώσεις ειχον διαπαιδαγωγηθεί σε αυτό το πνεύμα.

Πολλές οργανώσεις, για να φάνουν "πρότυπα" κάλων και πιστών κομματικών οργανώσεων ζητούσαν και φυσικά έπαιρναν τους συγχωριανούς των να τους "δικάσουν" καινά τους εκτε­λέσουν στα χωρία τους. Το παράδειγμα το έδωσε η οργανωσις Οιχαλίας και Μερόπης. Πήραν τους συγχωριανούς των και εκ ει με πανηγύρια και χορούς τους

εξετελεσαν. Το παράδειγμα τους το μιμήθηκε και το Νησι. Πήραν 13 απο του Μελιγαλα τους οδη γησα ν στο κεντρο της πόλεως Μεσσήνης και εκει με χορούς και τραγούδια -αντιγραφή των καννιβαλων -τους εξετελεσαν" (σελις 77).


Σημείωση:

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εθνικιστική εφημερίδα 21ος ΑΙΩΝ τεύχος 32 Σεπτέμβριος 1996.

[pluton]

9/10/1831: Δολοφονείται ο Ιωάννης Καποδίστριας σαν τύραννος και αντιδημοκράτης.

[pluton]

Η Ναυμαχία στο Ναυαρίνο (20/10/1827)

[pluton]

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ: Έπεσε μαχόμενος για την Ελευθερία στις 19 Νοεμβρίου 1958
Όπως και άλλες μεγάλες μορφές των σύγχρονων Ελλήνων έπεσε μαχόμενος για την ελευθερία στις 19 Νοεμβρίου. Μαζί με τους άλλους αγωνιστές της Ελευθερίας του κυπριακού εθνικοαπελευθερωτικού έπους έγραψαν ιστορία.

[pluton]

guindigo
@guindigo2
·
12 ώ
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη.
Σαν σήμερα το 1981 καταργείται στα ελληνικά σχολεία το πολυτονικό σύστημα και καθιερώνεται το μονοτονικό. Ψιλές, δασείες και περισπωμένες εξαφανίζονται.



23 Νοεμβρίου 1826 – Η Μάχη της Αράχωβας

[pluton]

25 Νοεμβρίου 1973 η χούντα του Ιωαννίδη ανέτρεψε την πολιτική κυβέρνηση Σπ Μαρκεζίνη.

[pluton]

Διάταγμα αποστράτευσης (2-12-1944)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β΄
ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Προτάσει τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔχοντες ὑπ' ὄψει ὅτι ἤδη ἐξέλιπον οἱ Ἐθνικοὶ λόγοι δι' οὓς συνεκροτήθησαν αἱ Στρατιωτικαὶ ἔνοπλοι δυνάμεις τῶν Ἐθνικῶν Ὀργανώσεων ἀντιστάσεως, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν.

1ον. Τὴν ἀποστράτευσιν ἁπάντων τῶν ἐφέρδρων ἀξ/κῶν καὶ ὁπλιτῶν τῶν δυνάμεων Ε.Λ.Α.Σ., Ε.Λ.Α.Ν., Ε.Δ.Ε.Σ., καὶ πάσης ἄλλης τυχὸν ὑφισταμένης ὀργανώσεως καὶ τὴν διάλυσιν τῶν Μονάδων καὶ ὀργανώσεων τούτων.

2ον. Τὴν παράδοσιν τοῦ ὁπλισμοῦ, πυρομαχικῶν, παντοειδοῦς ὑλικοῦ Γενικῆς χρήσεως καὶ κτηνῶν εἰς Ἀρχὰς ὁρισθησομένας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν.

3ον. Τὴν παρουσίασιν τῶν Μονίμων Ἀξιωματικών εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν.

4ον. Διαταγαὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν θὰ καθορίσωσι τὰς λεπτομερείας

Ἡμέραν ἐνάρξεως τῆς ἀποστρατεύσεως καὶ διαλύσεως τῶν Μονάδων ὁρίζομεν τὴν 10ην Δεκεμβρίου καὶ λήξεως τὴν 20ὴν ἰδίου.

Εἰς τὸν ἡμέτερον ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπουργὸν ἀνατίθεμεν τὴν δημοσίευσιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος διατάγματος.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1944

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β'
Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον