Λίβανος, Καζέρτα, Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, Βάρκιζα

[Ραν ταν πλαν]

Σιγά ρε Πλούτωνα με τα αστεία σου. Θα μας πεθάνεις από τα γέλια.

[nemo]

Σιγά ρε Πλούτωνα με τα αστεία σου. Θα μας πεθάνεις από τα γέλια.

κοιτα αν σου παραθετει βιβλιογραφια δεξιων και αριστερων και συ γελας και δειχνεις τα καταστατικα μιας επιτροπης
τρεχα γυρευε ...που μια ελεγε αυτο το αλλο μια αλλη ελεγε κατι αλλο
εμεις γελαμε με το κκε

[pluton]

Μετά όμως την γνωστοποίηση της συμφωνίας του Λιβάνου έφερε τεράστιες αντιδράσεις στο ΕΑΜικό κίνημα.

Το Μακεδονικό γραφείο με επικεφαλής τον Μάρκο κατήγγειλε ως προδοτική την συμφωνία.

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ (Σιάντος, Ιωαννίδης, Ζευγός, Παρτσαλίδης, Ρούσος) πήρε απόφαση να συγκαλέση την ΚΕ του ΚΚΕ, η ΚΕ έφτασε στις 28 Ιουλίου 1944 στα Πετρίλια Αργιθέας Αγράφων, μόλις έφτασαν ο Γιάννης Ιωαννίδης κάλεσε τον Β Μπαρτζιώτα και του περιέγραψε τι συνέβει μέχρι εκείνη την στιγμή στην συνεδρίαση του ΠΓ «...που κόντεψαν να δαρθούν, γιατί όλοι ζητούσαν να τουφεκιστεί ο Ρούσος...».


Η συνάντηση της ΚΕ έγινε στο σπίτι του Γιάννη Ιωαννίδη 28 και 29 Ιουλίου 1944 και 30 και 31 έφυγαν όλοι να πάνε στις περιοχές τους (για λόγους ασφαλείας στην ανακοίνωση γράφτηκε ότι έγινε 2-3 Αυγούστου).

Περίμενε να δεις ποια η τύχη του Ρούσου και με τι οδηγίες έφυγαν από τα Πετρίλια Αργιθέας Αγράφων τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ....

[pluton]

Στα Πετρίλια Αργιθέας Αγράφων έγινε σφοδρότατη κριτική στον Πέτρο Ρούσο, ο Σιάντο έκανε προσωπική επίθεση στον Πέτρο Ρούσο κατακόκκινος από τον θυμό του λέγοντας:

«... για την υπογραφή του συμφώνου του Λιβάνου (και την παραβίαση των εντολών που πήρε από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ) έπρεπε να περάσει από στρατοδικείο και να εκτελεστεί!».

Στο σημείο εκείνο πετάχτηκε ο συνήθως μειλίχιος Γιάννης Ζευγός* με σηκωμένες τις τρίχες του κεφαλιού του φώναζε: «Αυτή την στιγμή κιόλας πρέπει να τουφεκιστεί!».


Ο Πέτρος Ρούσος καθόταν πελινδρός σε μιαν άκρη του δωματίου και ακούστηκε να λέει μονολογώντας; «επιτέλους πάρτε μια απόφαση!».

Ο Σιάντος συνέχισε το κατηγορητήριο χωρίς καμιά ξεκάθαρη θέση ούτε υπέρ ούτε κατά του Λιβάνου, και είπε

«Πάντως, σύντροφοι, εμείς, το κόμμα μας, σε σχέση με τον Παπανδρέου θα είμαστε στην αντίπερα, στην άλλη όχθη του ποταμού!» . Έριξε το σύνθημα «Όλοι επί ποδός πολέμου».

Ζήτησε να πάρουν την εξουσία στην Αθήνα με την αποχώρηση των Γερμανών και είπε: «Σε σένα Φάνη, ανήκει η τιμή και η ΚΕ σου αναθέτει σαν επικεφαλής των κομμουνιστών της Αθήνας να πάρετε την εξουσία στην πρωτεύουσα».

Σε αυτό το πνεύμα μίλησαν όλοι, στην ομιλία του ο Πέτρος Ρούσος μεταξύ των άλλων είπε:

«Αν πιστεύετε ότι η συμφωνία είναι προδοτική, να την αποκηρύξετε κατηγορηματικά ... σχετικά με την κατάληψη της εξουσίας, δεν ξέρω αν οι σύμμαχοί μας θα μας ακολουθήσουν... Αν όχι, πρέπει να προχωρήσουμε χωρίς σπασμωδικότητες στην εφαρμογή της συμφωνίας του Λιβάνου και να παλέψουμε για την καλυτέρεψη της κατάστασης, για την δημοκρατικότερη λύση του ελληνικού ζητήματος».

* Ο Γιάννης Ζέβγος ή Ζευγός ή Πολύβιος (πραγματικό όνομα Γιάννης Ταλαγάνης) (1897 - 1947), ήταν δάσκαλος, Υπουργός Γεωργίας στην πρώτη μετακατοχική οικουμενική κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου.



Γι αυτόν πάντα είχα έτσι μια καλή ιδέα, έλεγα ότι τούτος διαφέρει από τα λοιπά γιουρούκια του ΚΚΕ, μέχρι που διάβασα ένα έγγραφο που έβγαλαν οι Βούλγαροι μετά την πτώση του κομμουνισμού, είναι μια συνομιλία του Ζέβγου με το Τράιτσο Κοστόφ (απαγχονίστηκε στις φυλακές της Σόφιας στις 17 Δεκεμβρίου 1949 αφού είχε καταδικαστεί από «λαοδικείο» για αντι-Κομματικές και «αντικρατικές». δραστηριότητες.).

Αυτή η συνομιλία έγινε όταν πρωθυπουργός ήταν ο Ν Πλαστήρας μετά το τέλος των Δεκεμβριανών Ιανουάριος - Απρίλιος 1945.... και εκεί διαπίστωσα ότι είχε μαύρα μεσάνυχτα στην πληροφόρηση που έκανε στα αφεντικά του τους σλάβους για γεγονότα που έγιναν πρίν ένα μήνα περίπου όταν αυτός ήταν πρωταγωνιστικό στοιχείο των Δεκεμβριανών. Ο σλάβος κομμουνιστής Τράιτσο Κοστόφ υπερασπιζόταν την πατρίδα του όταν ο ίδιος έδινε γη και ύδωρ στους σλάβους...

Το έγγραφο αυτό έχει τα πιο κάτω στοιχεία:

CDA, CPA, F 1 Op 7 Aph. Ed 229

[Ραν ταν πλαν]

Περίμενε να δεις ποια η τύχη του Ρούσου και με τι οδηγίες έφυγαν από τα Πετρίλια Αργιθέας Αγράφων τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ....

Περιμένω.
Τα στοιχεία υποθέτω ότι τα παίρνεις από τα επίσημα πρακτικά αυτών των συνεδριάσεων ε; Σε ρωτάω γιατί τα έχω.

[pluton]

Περίμενε να δεις ποια η τύχη του Ρούσου και με τι οδηγίες έφυγαν από τα Πετρίλια Αργιθέας Αγράφων τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ....

Περιμένω.
Τα στοιχεία υποθέτω ότι τα παίρνεις από τα επίσημα πρακτικά αυτών των συνεδριάσεων ε; Σε ρωτάω γιατί τα έχω.

Tα στοιχεία τα παίρνω από τον επίσημο ιστορικό (για την περίοδο αυτή) του ΚΚΕ Βασ Μπαρτζιώτα (Φάνης).

Βιβλίο: "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 1944" Εκδόσεις ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ ΑΘΗΝΑ 1979
πήγαινε σελίδα 277 να τα δεις.

[Ραν ταν πλαν]

Για χιλιοστή ίσως φορά. Το ΚΚΕ δεν έχει ''επίσημους'' ιστορικούς.
Έχει τμήμα ιστορίας της κεντρικής επιτροπής που εκφράζει την επίσημη κομματική θέση πάνω στα ιστορικά γεγονότα που το αφορούν με κριτήριο πάντα την αλήθεια και όχι την ιστορική διαστρέβλωση.
Από την άλλη όμως ποτέ δεν απαγόρευσε στα στελέχη του την έκδοση των απομνημονευμάτων τους και το να καταθέτουν τη δική τους προσωπική άποψη, και όπως τα αντιλαμβάνονταν, πάνω στα γεγονότα στα οποία πρωταγωνίστησαν.
Τα παίρνει υπόψη του αλλά πάντα κάτω από βασανιστική ιστορική διασταύρωση με τα αρχεία του, γιατί η επιστημονική ιστορική έρευνα δε βασίζεται στις προσωπικές αφηγήσεις αλλά στη βάση τη διαλεκτικής σχέσης αιτίου και αποτελέσματος και του ιστορικού γεγονότος που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, όπως μια υποκειμενική προσωπική μαρτυρία.
Τι σου λέω τώρα ε;

[pluton]

Για χιλιοστή ίσως φορά. Το ΚΚΕ δεν έχει ''επίσημους'' ιστορικούς.
Έχει τμήμα ιστορίας της κεντρικής επιτροπής που εκφράζει την επίσημη κομματική θέση πάνω στα ιστορικά γεγονότα που το αφορούν με κριτήριο πάντα την αλήθεια και όχι την ιστορική διαστρέβλωση.
Από την άλλη όμως ποτέ δεν απαγόρευσε στα στελέχη του την έκδοση των απομνημονευμάτων τους και το να καταθέτουν τη δική τους προσωπική άποψη, και όπως τα αντιλαμβάνονταν, πάνω στα γεγονότα στα οποία πρωταγωνίστησαν.
Τα παίρνει υπόψη του αλλά πάντα κάτω από βασανιστική ιστορική διασταύρωση με τα αρχεία του, γιατί η επιστημονική ιστορική έρευνα δε βασίζεται στις προσωπικές αφηγήσεις αλλά στη βάση τη διαλεκτικής σχέσης αιτίου και αποτελέσματος και του ιστορικού γεγονότος που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, όπως μια υποκειμενική προσωπική μαρτυρία.
Τι σου λέω τώρα ε;

Πραγματικά τι μου λες τώρα για τον Β Μπαρτζιώτα, την εποχή εκείνη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, γραμματέας της ΚΟΑθηνών, υπουργός της ΠΔΚ, στρατηγός του ΔΣΕ, το Νο 2 μετά τον Ν Ζαχαριάδη, μέχρι το τέλος Σταλινικός, που γράφει βιβλίο γι αυτά τα θέματα στον εκδοτικό οίκο του ΚΚΕ την ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ.... Δεν έχει καμιά σχέση με την ιστορία του ΚΚΕ εκείνη τη εποχή....

Θα μας τρελάνετε;

[Ραν ταν πλαν]

Έχει άμεση σχέση και έπαιξε σημαντικό και πρωταγωνιστικό ρόλο.
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι έγραψε ιστορία αλλά ότι στο βιβλίο του κατέθεσε τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκε ο ίδιος μέσα από από ένα πολυσύνθετο πλέγμα αντιλήψεων των τεκταινομένων της εποχής που έχει να κάνει ακόμα και με τις προσωπικές του συμπάθειες ή αντιπάθειες ή το ρόλο που επεδίωκε για τον εαυτό του τότε ή το ρόλο που θέλει να του αποδώσει η ιστορία.
Η παράθεση ιδιωτικών συζητήσεων μεταξύ δύο ή τριών ατόμων δεν είναι ιστορία αυτή καθαυτή αλλά ίσως και κουτσομπολιό.
Ιστορία είναι ό,τι αποδεικνύεται μέσα από τις επίσημες καταγεγραμμένες συζητήσεις των όποιων επίσημων οργάνων,
οι επίσημες αποφάσεις που πήραν αυτά και τα γεγονότα που προέκυψαν από αυτές τις αποφάσεις και που επηρέασαν στον έναν ή τον άλλο βαθμό το πολιτικό-κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής τους και καταγράφηκαν ως αδιαμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα και εξετάζονται από τον ιστορικό του μέλλοντος ως σημαντικά στοιχεία με την έννοια του ότι υπήρξαν σημαντικά λόγω του ότι έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην ιστορική αλληλουχία και τα αποτελέσματα της.
Το ''εκτελέστε τώρα το Ρούσσο γιατί μαλακίστηκε στο Λίβανο'' δεν είναι ιστορία.
Ιστορία είναι το ότι η συμφωνία του Λιβάνου υπήρξε μέγα στρατηγικό λάθος του ΚΚΕ, το χρεώθηκε το ΚΚΕ λόγω της ηγετικής θέσης του στο ΕΑΜ και την ΠΕΕΑ, το οποίο αναγνώρισε με τον πιο επίσημο τρόπο άμεσα και στο τέλος το πλήρωσε με τον πιο οδυνηρό τρόπο παθαίνοντας και μαθαίνοντας όπως έγραψα πιο πάνω.
Εν ολίγοις η ιστορική καταγραφή δε βασίζεται σε ''οφ δη ρέκορντ'' συζητήσεις αλλά σε ντοκουμέντα και αποδείξεις όπως άλλωστε και τα δικαστήρια που δε λαμβάνουν ποτέ υπόψη τους τους όποιους ισχυρισμούς αλλά τις απτές αποδείξεις.
Τι σου ξαναλέω τώρα ε;

[nemo]

με τον πλουτων δεν μαθαινω και εγω διοτι ετσι που τα παραθετει δεν καταλαβαινω τι γινεται
δεν εξηγει το αποτελασμα και βαζει το προσωπικο στοιχειο υποβαθμιζοντας τα γεγονοτα