Διάφορα Θέματα και Ιστορίες.

[Τλαξκαλτέκος]

Σαυρομάτες : ( Οι Σαρμάτες του Στράβωνα ) . Πρόκειται για νομαδικό λαό της Ασίας , για τον οποίο ο Ηρόδοτος μας διηγείται την παρακάτω ιστορία.

Ηρόδοτος Δ 110 - 117
https://www.greek-language.gr/digitalRe ... 0&page=112
Κι όσο για τους Σαυρομάτες, διηγούνται αυτή την ιστορία: όταν οι Έλληνες έκαναν πόλεμο με τις Αμαζόνες (και τις Αμαζόνες οι Σκύθες τις λένε Οιόρπατα, που στην ελληνική γλώσσα σημαίνει τον ανδροκτόνο· γιατί οιόρ λένε τον άντρα, και το πατά σημαίνει σκοτώνω), τότε έχουν να λένε πως οι Έλληνες τις νίκησαν σε μάχη στο Θερμώδοντα ποταμό και γύριζαν με τα καράβια τους φέρνοντας μαζί τους σε τρία καράβια όσες Αμαζόνες μπόρεσαν να πιάσουν ζωντανές. Όμως αυτές στ᾽ ανοιχτά της θάλασσας όρμησαν πάνω στους άντρες και τους έσφαξαν, αλλά δεν είχαν ιδέα από καράβια ούτε πώς κουμαντάρουν το τιμόνι ούτε τα πανιά ούτε τα κουπιά· κι έτσι, αφού κατάσφαξαν τους άντρες, αρμένιζαν όπου τους πήγαινε το κύμα κι ο άνεμος, και φτάνουν στη Μαιήτιδα λίμνη, στους Κρημνούς· αυτοί οι Κρημνοί βρίσκονται στη χώρα των ελευθέρων Σκυθών. Εκεί οι Αμαζόνες αποβιβάστηκαν στη στεριά και πήραν να πορεύονται για κατοικημένους τόπους. Της πρώτης αγέλης αλόγων που συνάντησαν να βόσκει άρπαξαν τ᾽ άλογα και καβάλα πάνω σ᾽ αυτά διαγούμιζαν τη χώρα των Σκυθών.
Κι οι Σκύθες δεν μπορούσαν να καταλάβουν τί συμβαίνει. Γιατί δε γνώριζαν ούτε τη γλώσσα ούτε τη φορεσιά ούτε τη φυλή τους, αλλά απορούσαν, από πού να ήρθαν, και νόμιζαν πως είναι άντρες της ίδιας ηλικίας όλοι, νέοι, και τέλος έδωσαν μάχη μ᾽ αυτές. Κι όταν τελείωσε η μάχη, τα πτώματα έμειναν στα χέρια των νικητών, των Σκυθών, κι έτσι έμαθαν πως ήταν γυναίκες. Έκαναν λοιπόν σύσκεψη κι αποφάσισαν να μην τις σκοτώνουν πια, ό,τι κι αν γίνει, αλλά να στείλουν κοντά τους τούς νεότερους απ᾽ το στρατό τους, τόσους, όσες σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους υπόθεσαν ότι είναι εκείνες· και να στρατοπεδεύσουν κοντά σ᾽ εκείνες και να κάνουν κι αυτοί ό,τι θα ᾽καναν κι εκείνες, κι αν τους επιτεθούν αυτές, να μη δώσουν μάχη, αλλά ν᾽ αποτραβιούνται, κι όταν σταματήσουν αυτές την καταδίωξη, να πάνε κοντά τους και να στρατοπεδεύσουν. Ο λόγος που πήραν αυτές τις αποφάσεις οι Σκύθες ήταν που ήθελαν ν᾽ αποχτήσουν παιδιά απ᾽ αυτές.
Έστειλαν λοιπόν τους νεαρούς κι αυτοί εκτελούσαν τις εντολές που πήραν. Κι οι Αμαζόνες κατάλαβαν πως δεν ήρθαν για να τις κάνουν κανένα κακό και τους άφηναν στην ησυχία τους· και κάθε μέρα που περνούσε το ένα στρατόπεδο σίμωνε στο άλλο. Κι οι νεαροί, όπως άλλωστε κι οι Αμαζόνες, δεν είχαν μαζί τους τίποτε άλλο παρά μονάχα τα όπλα και τ᾽ άλογά τους, και ζούσαν την ίδια ζωή μ᾽ εκείνες, από κυνήγι και διαγούμισμα.
Λοιπόν οι Αμαζόνες το μεσημέρι έκαναν κάτι τέτοιο· διασκορπίζονταν κι η καθεμιά τους χωριστά ή δυο δυο απομακρύνονταν από τις άλλες, για να ξαλαφρώσουν με την άνεσή τους. Βλέποντας αυτό οι Σκύθες, έκαναν κι αυτοί το ίδιο. Κι ένας τους πέτυχε μια τους ξεμοναχιασμένη κι άρχισε να της βάζει χέρι, κι η Αμαζόνα δεν τον έκανε πέρα, αλλά τον άφησε να κάνει τη δουλειά του. Να του μιλήσει βέβαια δεν μπορούσε (γιατί ο ένας δεν καταλάβαινε τη γλώσσα του άλλου), όμως του έλεγε με χειρονομίες να ᾽ρθει την άλλη μέρα στο ίδιο μέρος και να φέρει μαζί τους κι άλλον ένα, εννοώντας να γίνουν δυο οι νεαροί, κι αυτή θα φέρει κι άλλη μια. Κι ο νεαρός, όταν γύρισε πίσω, διηγήθηκε αυτά στους υπόλοιπους, και την άλλη μέρα ήρθε στο γνωστό μέρος κι ετούτος που λέμε κι έφερε κι έναν άλλο, και βρήκε την Αμαζόνα να τον περιμένει μαζί με μια άλλη. Κι όταν τα ᾽μαθαν αυτά οι υπόλοιποι νεαροί, με τη σειρά τους κορφολόγησαν τις υπόλοιπες Αμαζόνες.
Κατόπι έκαναν τα στρατόπεδά τους ένα και ζούσαν μαζί κι ο καθένας είχε γυναίκα εκείνη με την οποία έσμιξε την πρώτη φορά. Τώρα, τη γλώσσα των γυναικών οι άντρες δεν μπορούσαν να τη μάθουν, όμως οι γυναίκες κατάλαβαν τη γλώσσα των αντρών. Κι όταν έφτασαν να συνεννοούνται, οι άντρες είπαν στις Αμαζόνες τα εξής: «Εμείς έχουμε γονείς, έχουμε και χτήματα. Λοιπόν, ας σταματήσουμε να ζούμε μια τέτοια ζωή κι ας πάμε στον κόσμο τον πολύ και να ζούμε εκεί· γυναίκες μας θα έχουμε εσάς, καμιά άλλη! » Κι εκείνες αποκρίθηκαν: «Εμάς μας είναι αδύνατο να ζήσουμε μαζί με τις γυναίκες του τόπου σας· γιατί άλλες οι δικές τους συνήθειες, άλλες οι δικές μας. Εμείς έχουμε να κάνουμε με τόξα και ακόντια και ιππασία, και δεν ξέρουμε από γυναίκειες δουλειές, ενώ οι γυναίκες του τόπου σας δεν κάνουν τίποτ᾽ απ᾽ αυτά που αραδιάσαμε, αλλά καταγίνονται με γυναίκειες δουλειές και κάθονται στις άμαξές σας — ούτε στο κυνήγι πάνε ούτε πουθενά αλλού. Θα μας ήταν λοιπόν αδύνατο να ζήσουμε μονοιασμένες μαζί μ᾽ εκείνες. Αλλά, αν θέλετε να μας έχετε γυναίκες σας και να σας έχει ο κόσμος για τους πιο δίκαιους ανθρώπους, πηγαίνετε να βρείτε τους γονείς σας, πάρτε με κλήρο ό,τι σας πέφτει από τα χτήματα κι ύστερα ελάτε να ζήσουμε χωριστά από τους άλλους».
Οι νεαροί τις άκουσαν κι έκαναν ό,τι τους είπαν. Πήραν με κλήρο ό,τι τους έπεφτε από τα χτήματα και γύρισαν στις Αμαζόνες. Κι οι γυναίκες τούς είπαν τα εξής: «Μας κυρίεψε φόβος και τρόμος· μπορούμε να ζήσουμε σ᾽ αυτό τον τόπο, την ώρα που από τη μια σας ξεκόψαμε από τους πατεράδες σας κι από την άλλη ρημάξαμε για τα καλά τη γη σας; Αλλά μια και θέλετε να μας έχετε γυναίκες, νά τί να κάνετε μαζί μας: ελάτε, να σηκωθούμε και να φύγουμε απ᾽ αυτή τη χώρα, να διαβούμε τον ποταμό Τάναη και να ζούμε εκεί».
Οι νεαροί τις άκουσαν και σ᾽ αυτά. Διάβηκαν τον Τάναη και πορεύονταν σε τόπο που θέλει πορεία τριών ημερών από τον Τάναη προς την ανατολή του ήλιου και τριών από τη λίμνη Μαιήτιδα προς τον άνεμο του βοριά. Έφτασαν σε τούτη την περιοχή, όπου είναι εγκατεστημένοι σήμερα, και την έκαναν πατρίδα τους. Κι οι γυναίκες των Σαυροματών πήραν και ζουν από τότε σαν τις Αμαζόνες του παλιού καιρού, και βγαίνουν συχνά από το σπίτι τους για κυνήγι καβάλα σ᾽ άλογα μαζί με τους άντρες τους, αλλά και χωρίς τους άντρες τους, και πηγαίνουν στον πόλεμο φορώντας τα ίδια ρούχα με τους άντρες τους.
Κι όσο για τη γλώσσα που μιλούν οι Σαυρομάτες, είναι τα σκυθικά, κάνουν όμως πολλά λάθη μιλώντας τα — κι η αιτία είναι παλιά: δεν τα έμαθαν καλά οι Αμαζόνες. Κι όσο για το γάμο, νά πώς τα κανόνισαν· καμιά κοπέλα δεν παντρεύεται προτού σκοτώσει εχθρό στρατιώτη. Μάλιστα μερικές απ᾽ αυτές και πεθαίνουν γερασμένες, πριν να παντρευτούν, γιατί δεν μπόρεσαν να εκπληρώσουν αυτό τον όρο.

==================================
Η αρχαιότερη παράδοση λυκανθρωπίας

Νευροί : Αρχαίος λαός της Σκυθίας. Ιρανοί ή Βαλτο-Σλάβοι. Γράφει ο Ηρόδοτος :

Κι οι Νευροί κρατούν τα έθιμα των Σκυθών· αυτούς, μια γενιά πριν από την εκστρατεία του Δαρείου, τους βρήκε κακό, ν᾽ αναγκαστούν απ᾽ τα φίδια ν᾽ αφήσουν τη χώρα τους και να φύγουν. Γιατί η γη τους έβγαζε φίδια με το σωρό, όμως τα περισσότερα έπεσαν απάνω τους απ᾽ το βοριά, από την έρημο, τόσο που, στενεμένοι, πήγαν και κατοίκησαν μαζί με τους Βουδίνους, αφήνοντας έρημη τη χώρα τους. Μάλιστα δεν αποκλείεται οι άνθρωποι αυτοί να είναι μάγοι. Γιατί, καταπώς λένε οι Σκύθες και οι Έλληνες που ζουν στη Σκυθία, καθένας από τους Νευρούς μια φορά κάθε χρόνο για λίγες μέρες γίνεται λύκος κι ύστερα αμέσως ξαναπαίρνει την πρώτη του μορφή. Βέβαια, λέγοντας αυτά εμένα δε με πείθουν, όμως δε σταματούν να τα λένε, μάλιστα και όρκο παίρνουν λέγοντάς τα.

https://www.greek-language.gr/digitalRe ... 0&page=112

[Τλαξκαλτέκος]

Τρεις μορφές της ιαπωνικής ιστορίας

Όντα Νομπουνάγκα : Ιάπωνας πολιτικός ( Οβάρι 1534 - Κυότο 1582 ). Ήταν χωροδεσπότης ( ντάιμυο ) και αγωνίστηκε για τον αυτοκράτορα Ογκεμάτσι εναντίον της εξέγερσης των ντάιμυο . Κατάφερε να επιβάλει την ειρήνη σε 32 επαρχίες ( 1562 - 1577 ). Ανάγκασε τον τελευταίο σογκούν των Ασικάγκα να παραιτηθεί ( 1573 ) και ανέλαβε ουσιαστικά ο ίδιος την διακυβέρνηση της χώρας. Επέβαλε την υπακοή στα βουδιστικά τάγματα και πέτυχε την ενότητα της Ιαπωνίας υπό τη σκληρή του εξουσία. Προστάτευσε τον χριστιανισμό και ενθάρρυνε την ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων με τη Δύση. Πολιορκήθηκε από επαναστάτες στην Μονή Χουνό - τζι στο Κυότο και αυτοκτόνησε.

Τογιοτόμι Χιντεγιόσι : ( Νακαμούρα 1536 - Φουσίμι 1598 ) Ιάπωνας φεουδάρχης. Πρώτος υπουργός του αυτοκράτορα το 1585 - 1598. Ολοκλήρωσε το έργο του Όντα Νομπουνάγκα για την ενοποίηση της χώρας. Αρχικά ήταν ένας απλός γιος χωρικού. Εισήλθε όμως στην υπηρεσόα του Όντα Νομπουνάγκα και ανδείχτηκε στις τάξεις των σαμουράι. Ανέγειρε ισχυρό φρούριο στην Οσάκα ( 1583 ) και ονομάστηκε ντάτζο -νταϊτζίν ( πρώτος υπουργός ) του αυτοκράτορα. Ενοποίησε την Ιαπωνία έπειτα από μια σειρά εμφυλίων πολέμων και αναρχίας. Το 1592, επειδή δεν είχε ακόμη αποκτήσει διάδοχο , υιοθέτησε και ονόμασε αυτοκρατορικό καγκελάριο τον ανιψιό του Τογιοτόμι Χιντετσούγκου ( 1568 - 1595 ) , τον οποίο όμως ανάγκασε να αυτοκτονήσει το 1595 , όταν πλέον είχε αποκτήσει γιο. Ο γιος του , Τογιοτόμι Χιντεγιόρι ( 1593 - 1615 ), προσπάθησε ν' αντισταθεί στην κυριαρχία του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου , αλλά έπειτα απ' την ήττα του στην Οσάκα , αυτοκτόνησε.

Τοκουγκάβα Ιεγιάσου : ( Οκάζακι 1543 - Σούμπου /σημερινή Σιζουόκι 1616 ) Ιάπωνας σογκούν* και ιδρυτής του σογκουνάτου των Τοκουγκάβα . Συμμάχησε με τον Όντα Νομπουνάγκα και αναδείχτηκε σε ισχυρό ντάιμυο ( χωροδεσπότη ) . Έπειτα απ' τον θάνατο του Όντα συμμάχησε με τον Τογιοτόμι Χιντεγιόσι. Μετά τη νίκη του εναντίον των ντάιμυο στη μάχη της Σεκιγκαχάρα ( 1600 ) αναδείχτηκε σε ηγέτη της χώρας . Το 1603 ανακηρύχτηκε σογκούν και 2 χρόνια αργότερα παραιτήθηκε από τον τίτλο υπέρ του γιου του Χιντετάτα. Δημιούργησε ισχυρότατο φρούριο στο Έντο ( σημερινό Τόκυο ) και το 1614 κατέστρεψε την Οσάκα, έδρα του τελευταίου αντιπάλου του , του Χιντεγιόρι , γιου του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι . Ο Ιεγιάσου έβαλε τις βάσεις της πολιτικής που ακολούθησαν οι Τοκουγκάβα ως την πτώση τους το 1867.

* σογκούν = τίτλος κληρονομικού στρατιωτικού απόλυτου άρχοντα

πηγή : εγκυκλοπαίδεια Π-Λ-Μπ

=========================================================

Ρασκόλνικοι : ( ή Νεμολιάκοι ) Raskolniky -> raskol = σχίσμα στα ρωσικά. Πρόκειται για Ρώσους ορθοδόξους , αλλά με πολλές εκλαϊκεύσεις και ασάφειες , που αποσχίστηκαν απ' την Ρωσική Εκκλησία το 1654 αντιδρώντας σε εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις . Οι ρασκόλνικοι κατέφυγαν στην Σιβηρία για να αποφύγουν τους διωγμούς. Σήμερα υπάρχουν ρασκόλνικοι που δέχονται τα μυστήρια της εκκλησίας και το ιερατείο και ρασκόλνικοι που δεν τα δέχονται.

[Τλαξκαλτέκος]

Μπάρμπι Κλάους : ( Γερμανία 1913 - Γαλλία 1991 ) Γερμανός ναζί. Γνωστός ως "Χασάπης της Λυών" ( ή "σφαγέας της Λυών" ). Επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λυόν το 1942 -44 , υπεύθυνος για τον θάνατο 4.000 ατόμων. Μετά το τέλος του Β΄ΠΠ συνελήφθη απ' τους ΗΠΑνούς , που τον στρατολόγησαν για την διενέργεια κατασκοπείας και στη συνέχεια απομάκρυναν τον ίδιο και την οικογένειά του κρυφά από τη Γερμανία και τους οδήγησαν στην Βολιβία. Μετά από μακρές διαπραγματεύσεις , η βολιβιανή κυβέρνηση τον εξέδωσε στη Γαλλία τον Φεβρουάριο του 1983, για να δικαστεί. Το 1987 κατδικάστηκε στη Λυών σε ισόβια δεσμά για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Μαύσωλος : ( 377 - 352 π.Χ. ) Γιος του Εκατόμνου. Σατράπης και κυβερνήτης της Καρίας υπό την κυριαρχία του Πέρση βασιλιά. Ο Μαύσωλος κυριαρχούσε στην Καρία , στη Λυκία και τα γειτονικά νησιά. Υποδαύλισε την αποστασία των νήσων Ρόδου , Κω και Χίου απ' την Αθηναϊκή Συμμαχία το 357 π.Χ. Πέθανε το 353 π.Χ. και τον διαδέχτηκε η γυναίκα του Αρτεμισία. Ο Μαύσωλος είναι γνωστός και για τον καταπληκτικό τάφο του , το περίφημο Μαυσωλείο στην Αλικαρνασσό , που έκτισε γι' αυτόν η χήρα του Αρτεμισία. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή το Μαυσωλείο άρχισε να χτίζεται από τον ίδιο τον Μαύσωλο γι' αυτόν και την γυναίκα του και η Αρτεμισία απλώς τον αποτέλειωσε μετά τον θάνατό του. Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού θεωρούταν ένα απ' τα 7 θαύματα του αρχαίου κόσμου. ( Τα υπόλοιπα ήταν ο Κολοσσός της Ρόδου, ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο , το άγαλμα του Ολυμπίου Διός, οι πυραμίδες της Αιγύπτου στην Γκίζα , οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνος και ο Φάρος της Αλεξάνδρειας. Μόνο οι πυραμίδες της Αιγύπτου έχουν διασωθεί ).

Βάρδας Σκληρός : Στρατηγός του Βυζαντίου ( 10ος αι. ). Πολέμησε κατά των Ρώσων του Σβιατοσλάβου στη Βουλγαρία. Στασίασε κατά του Βασιλείου Β΄ , του μετέπειτα Βουλγαροκτόνου , αλλά εξουδετερώθηκε από τον Βάρδα Φωκά , ο οποίος φυλάκισε τον Σκληρό. Μετά τον θάνατο του Βάρδα Φωκά ( 987 ) , ο Βασίλειος Β΄ συγχώρησε τον Σκληρό , τον απελευθέρωσε και τον τίμησε με τον τίτλο του κουροπαλάτη. Ο Βάρδας Σκληρός προσβλήθηκε από οφθαλμική νόσο και έχασε την όρασή του. Έζησε ως τα γεράματά του.
Τα 2 τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στο Διδυμότειχο. Τον Οκτώβριο του 989 , σχεδόν τυφλός και υποβασταζόμενος , συναντήθηκε με τον Βασίλειο Β΄. Όταν ο Βασίλειος τον ρώτησε τι έπρεπε να κάνει για να σταματήσει τις επαναστάσεις , ο Bάρδας Σκληρός του έδωσε την εξής συμβουλή : να μην δίνει σε κανέναν μεγάλη εξουσία και να είναι αμείλικτος με τους μεγαλογαιοκτήμονες και να τους εξουθενώνει με βαριές φορολογίες έτσι που να αναγκάζονται να ασχολούνται με τα σπίτια τους και να παραιτηθούν από όλα τα άλλα. Ο Βασίλειος Β΄ ακολούθησε αυτή την σκληρή , αλλά σώφρονα πολιτική.

Στράσερ : Επώνυμο των Γερμανών αδελφών Γκρέγκορ Στράσερ ( 1892 - 1934 ) και Ότο Στράσερ ( 1897 - 1974 ). Συνεργάτες του Χίτλερ στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Ο Ότο εγκατέλειψε το Κόμμα , όταν είδε πως ο Χίτλερ παρέκκλινε απ' τις αρχές του σοσιαλισμού , ότι δεν υποστήριζε την εργατική τάξη και ότι συνήψε συμμαχίες με τους Γερμανούς μεγαλοβιομήχανους σε αντάλλαγμα την οικονομική τους υποστήριξη. Αντίθετα ο Γκρέγκορ παρέμεινε κοντά στον Χίτλερ , με τον οποίο όμως ήρθε τελικά σε σύγκρουση , γιατί αντιτάχθηκε στην προσέγγισεη των μεγαλοβιομηχάνων και στον αντισημιτισμό και γιατί υποστήριξε ριζοσπατικές σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Το 1932 παραιτήθηκε ο Γκρέγκορ από το Κόμμα. Όταν ο Χίτλερ έγινε καγκελάριος κυνήγησε τους αδελφούς Στράσερ. Ο Γκρέγκορ δολοφονήθηκε με διαταγή του Χίτλερ το 1934. Ο Ότο διέφυγε στον Καναδά και επέστρεψε στη Γερμανία το 1955.

Θαΐς: Αθηναία εταίρα. Φίλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τον ακολούθησε στην εκστρατεία του στην Ασία. Μετά την κατάληψη της Περσέπολης έγινε συμπόσιο και η Θαΐς πήρε έναν δαυλό από τον βωμό και τον έριξε στα ανάκτορα της Περσέπολης. Έτσι έγινε η πρωταίτια της πυρπόλησης των ανακτόρων , γιατί αμέσως την μιμήθηκαν ο Αλέξανδρος και οι άλλοι συνδαιτημόνες. Εκδικήθηκαν έτσι τους Πέρσες που εκστράτευσαν κατά της Ελλάδος και έκαψαν τα ελληνικά ιερά. Την δε Αθήνα , πατρίδα της Θαΐδος , την είχαν κατακαύσει . Μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου η Θαΐς παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο.

Πλούταρχος :

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Ύστερα από αυτό, σκοπεύοντας να κινηθεί εναντίον του Δαρείου, έτυχε να πίνει και να διασκεδάζει με τους εταίρους· μαζί έπιναν και γυναίκες, που είχαν έρθει στους εραστές για διασκέδαση. Ανάμεσα σ᾽ αυτές η πιο διακεκριμένη ήταν η Θαΐδα, η εταίρα του Πτολεμαίου, του μετέπειτα βασιλιά, Αθηναία στην καταγωγή. Αυτή, από τη μια επαινώντας έξυπνα, από την άλλη αστειευόμενη με τον Αλέξανδρο, παρασυρμένη από το κρασί είπε έναν λόγο, ταιριαστό βέβαια στο ήθος της πατρίδας της αλλά προχωρημένο για μια του είδους της. Είπε δηλαδή ότι, για όσα είχε τραβήξει περιπλανώμενη ανά την Ασία, εκείνη την ημέρα απολάμβανε ευχαρίστηση που διασκέδαζε στα περήφανα παλάτια των Περσών. Και ακόμη πιο ευχάριστα θα διασκέδαζε, αν έβαζε φωτιά στο παλάτι του Ξέρξη, που πυρπόλησε την Αθήνα, βάζοντας η ίδια φωτιά υπό το βλέμμα του βασιλιά, για να συζητιέται μεταξύ των ανθρώπων ότι, για τους στρατηγούς εκείνους που έλαβαν μέρος στις ναυμαχίες και πεζομαχίες, πήραν μεγαλύτερη εκδίκηση από τους Πέρσες οι γυναίκες της ακολουθίας του Αλέξανδρου για χάρη της Ελλάδας. Τον λόγο αυτόν ακολούθησαν ζωηρό χειροκρότημα, επιδοκιμασίες, προτροπές και συναινέσεις από τους εταίρους· παρασύρθηκε και ο βασιλιάς, πετάχτηκε επάνω φορώντας στεφάνι και κρατώντας δαυλό αναμμένο και προχωρούσε μπροστά. Όσοι ακολουθούσαν με τραγούδια και φωνές δυνατές έπαιρναν θέση γύρω από τα ανάκτορα· μαθαίνοντας αυτά οι υπόλοιποι Μακεδόνες έτρεχαν σύσσωμοι με χαρά κρατώντας αναμμένους δαυλούς. Γιατί υπολόγιζαν ότι η πυρπόληση και καταστροφή των ανακτόρων ήταν δείγμα ότι ο Αλέξανδρος είχε τον νου του στην πατρίδα και δεν σκόπευε να ζήσει με τους βαρβάρους. Άλλοι ισχυρίζονται ότι έτσι έγιναν αυτά, άλλοι όμως ότι έγιναν κατόπιν σχεδίου. Πάντως και οι μεν και οι δε συμφωνούν ότι γρήγορα ο Αλέξανδρος μετάνιωσε και έδωσε διαταγή να σβήσουν τη φωτιά.
https://www.greek-language.gr/digitalRe ... 03&page=21

Διόδωρος Σικελιώτης :

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Όταν ο βασιλιάς [Αλέξανδρος] άναψε από τα λόγια τους, όλοι πήδηξαν από τα ανάκλιντρά τους και είπαν να σχηματίσουν μία πομπή νίκης προς τιμή του Διονύσου. Αμέσως μαζεύτηκαν πολλοί πυρσοί. Γυναίκες μουσικοί ήταν παρούσες στο συμπόσιο, έτσι ο βασιλιάς τις οδήγησε έξω για τον κώμο, που έγινε με ήχους φωνών, φλογερών και αυλών, ενώ η Θαΐδα ήταν η εταίρα που οδηγούσε το σύνολο. Ήταν η πρώτη, μετά τον βασιλιά, που έριξε τον φλεγόμενο πυρσό στο ανάκτορο. Όλοι έκαναν το ίδιο, και αμέσως ολόκληρη η περιοχή του παλατιού καταστράφηκε: τόσο μεγάλη ήταν η πυρκαγιά. Είναι αξιοσημείωτο ότι η Θαΐδα ήταν από την Αθήνα, πόλη που ο Ξέρξης είχε πυρπολήσει την ακρόπολή της, έτσι έπειτα από χρόνια τιμωρήθηκε η ασεβής πράξη τού βασιλιά των Περσών.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B1%CE%90%CF%82

Αρριανός :

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Ο Αλέξανδρος πυρπόλησε τα περσικά ανάκτορα, αν και ο Παρμενίων τον προέτρεψε να τα διατηρήσει και για άλλους λόγους, άλλα κυρίως επειδή δεν ήταν σωστό να καταστρέψει περιουσία που τώρα πια ήταν δική του και επειδή οι ασιατικοί λαοί δεν θα του είναι τόσο αφοσιωμένοι, γιατί θα νομίσουν ότι δεν έχει σκοπό να διατηρήσει την εξουσία της Ασίας, αλλά να διατρέξει απλώς τη χώρα ως νικητής. Ο Αλέξανδρος όμως απαντούσε ότι θέλει να τιμωρήσει τους Πέρσες για όσα έπραξαν κατά την εισβολή τους στην Ελλάδα, οπότε και την Αθήνα κατέστρεψαν και τους ναούς της πυρπόλησαν, και για όσα άλλα κακά προξένησαν στους Έλληνες. Για όλα αυτά, έλεγε, θέλει να τους τιμωρήσει. Και εγώ όμως νομίζω ότι δεν ενήργησε με σύνεση ο Αλέξανδρος, τουλάχιστον ως προς αυτό, ούτε ότι θα μπορούσε να τιμωρήσει έτσι τους παλαιούς Πέρσες.
https://www.greek-language.gr/digitalRe ... 74&page=66

Λαβάλ Πέτρος : ( 1883 - 1945 ) Αντιπρόεδρος της γαλλικής δοτής κυβέρνησης Πεταίν και απ' το 1942 πρωθυπουργός της Γαλλίας. Μετά την ήττα των ναζί κατέφυγε διαδοχικά σε Γερμανία , Ισπανία και Αυστρία. Τον συνέλαβαν οι ΗΠΑνοί και τον παρέδωσαν στους Γάλλους, οι οποίοι τον καταδίκασαν σε θάνατο για εσχάτη προδοσία και τον εκτέλεσαν ( Οκτώβριος 1945 ).

[Τλαξκαλτέκος]

Francois Genoid : ( 1915 - 1996 ) Ναζί. Υποστήριξε τους Adolf Eichmann και Klaus Barbie . Είχε επαφές με τη ναζιστική οργάνωση ODESSA , υποστήριξε τα αραβικά κινήματα του Ισραήλ και συνδεόταν με τον τρομοκράτη Carlos το Τσακάλι και τον δικηγόρο Jacque Verge.

Γιάσερ Αραφάτ : ( 1929 - 2004 ) Παλαιστίνιος ηγέτης . Το 1950 ίδρυσε την Φατάχ. Το 1994 ο Αραφάτ , ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Γιτζάκ Ραμπίν και ο Ισραηλινός υπουργός εξωτερικών Σιμόν Πέρες μοιράστηκαν το Νόμπελ Ειρήνης. Το 2004 ασθένησε. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο στο Παρίσι όπου και πέθανε.

Βαγρατίδες : Βασιλική δυναστεία της Αρμενίας ( 9ος - 11ος αι. ) . Υποτίθεται πως κατάγονταν από κάποιον Βαγράτ ή Πακαράντ , έναν Αρμένιο ηγεμόνα του 2ου π.Χ. ή 2ου μ.Χ. αι. Οι Βαγρατίδες κράτησαν την Αρμενία ανεξάρτητη τόσο απ' την Βυζαντινή Αυτοκρατορία όσο και απ' το αραβικό χαλιφάτο των Αμπασιδών.

Βαγρατιόν : ( ή Μπαγκρατιόν ) ( 1765 - 1812 ) Ρώσος στρατηγός. Καταγόταν απ' την ηγεμονική οικογένεια των Βαγρατιδών της Γεωργίας. Σκοτώθηκσε στη μάχη του Μποροντινό κοντά στη Μόσχα ( 7/9/1812 ) πολεμώντας κατά των Γάλλων του Ναπολέοντος.

Εξέγερση των Τσόμπι ( 1378 ): Εξέγερση των λαϊκών στρωμάτων της Φλωρεντίας , η οποία ίδρυσε για λίγο την πιο δημοκρατική κυβέρνηση της Φλωρεντίας. Η ονομασία δόθηκε απ' τους τσόμπι ( ciompi ) = ημερομίσθιοι εργάτες. Γρήγορα όμως οι δυνατοί νίκησαν τους εξεγερθέντες και ξαναπήραν την εξουσία.

Ζούκοφ Γκιόργκι Κονσταντίνοβιτς : ( 1896 - 1974 ) Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης. Πολέμησε στον Α΄ΠΠ , στον Ρωσικό Εμφύλιο, στα σύνορα Μογγολίας - Μαντζουρίας κατά των Ιαπώνων , εναντίον της Φινλανδίας στις αρχές του Β΄ΠΠ και στον Β΄ΠΠ. Απ' το 1953 πήρε και πολιτικά αξιώματα. Αναδιοργάνωσε τον σοβιετικό στρατό. Πήρε το παράσημο Λέννιν ( 1966 ). Έγραψε το έργο "Οι αναμνήσεις του στρατάρχη Ζούκοφ".

Κένιξμαρκ Ότο Βίλχελμ : ( 1639 - 1688 ) Σουηδός στρατιωτικός. Πολέμησε σε πολλές μάχες. Μαζί με τον Μοροζίνι πήρε μέρος στον πόλεμο των Βενετών κατά των Τούρκων. Κατά την πολιορκία της Ακρόπολης των Αθηνών, μετά από οδηγίες του , ρίφθηκαν βολές που ανατίναξαν μέρος του Παρθενώνα τη νύχτα της 26ης προς 27η Σεπτεμβρίου του 1687. Φονεύθηκε ή πέθανε από ασθένεια κατά την πολιορκία της Χαλκίδας απ' τους Βενετούς , είτε πέθανε από πανώλη στη Μεθώνη. Άφησε γραπτές ταξιδιωτικές εντυπώσεις και ποιήματα.

[Τλαξκαλτέκος]

Λιχτενστάιν : Οι κάτοικοι του Λιχτενστάιν είναι Γερμανοί και Ρωμαιοκαθολικοί στο θρήσκευμα. Τον Μεσαίωνα το Λιχτενστάιν ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και το 1815 - 1866 ήταν μέλος της Γερμανικής Ομοσπονδίας. Το 1866 έγινε ανεξάρτητο. Σήμερα αντιπροσωπεύεται διπλωματικά απ' την Ελβετία.

Λάος : Στο Λάος ζουν 4 βασικές εθνοτικές ομάδες.
1) Οι Λάο-Λου που μιλούν την Λαοτινή Τάι.
2) Οι Λάο Τάι που διακρίνονται σε Μαύρους Τάι και Ερυθρούς Τάι.
3) Οι Λάο - Τενγκ ή αλλιώς Λάο Τέουνγκ ή αλλιώς Ορεινοί Μον - Χμερ.
4) Οι Λάο Σουνγκ στους οποίους ανήκουν οι Μέο ή Μιάο ή Χμονγκ και οι Μαν ή Γιάο.

Καναδάς : Πληθυσμός 32.000.000 περίπου.
Εθνότητες : Άγγλοι - Ιρλανδοί - Σκώτοι 49 % , Γάλλοι 24 % , Κινέζοι 3 % , Ινδοί και Πακιστανοί 3 % , Γερμανοί 2 % , Ιταλοί 2 % , Ινδιάνοι 2 % , υπόλοιποι ( Εβραίοι , Άραβες , Ουκρανοί , Εσκιμώοι , Έλληνες κ.λπ. ) 15 %
Θρησκεία : Ρωμαιοκαθολικοί 43 % , Προτεστάντες 28 % , Ορθόδοξοι 2 % , Μουσουλμάνοι 2 % , Εβραίοι 1 % , Ινδουιστές 1 % , Βουδιστές 1 % , Σιχ 1 % , άθρησκοι 21 %
( Τα στοιχεία αφορούν το 2004 )

Βαυαρία : Η Βαυαρία πήρε το όνομά της απ' τον κελτικό ή γερμανικό ή κελτογερμανικό λαό των Μπαγιουβάριων.

[Τλαξκαλτέκος]

Κέλσος : Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος που άκμασε επί Αντωνίνων ( 2ος αι. μ.Χ. ) . Με το έργο του "Λόγος αληθής" κατηγόρησε τον χριστιανισμό . Πίστευε πως ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε από τον Θεό αλλά από "δαίμονες" . Κατηγορεί τον χριστιανισμό ως βάρβαρο , ανόητο , φαύλο , αφιλοσόφητο και παράλογο δόγμα. Κοροϊδεύει τους χριστιανούς για τις πολλές τους αιρέσεις και τους προτρέπει να επανέλθουν στην αρχαία θρησκεία των ολύμπιων θεών. Στο στόχαστρό του μπαίνουν και οι Εβραίοι. Εντούτοις παραδέχεται την ηθική του χριστιανισμού. Το έργο του, το οποίο δεν σώθηκε , ανασκευάστηκε απ' τον Ωριγένη στο απολογητικό του έργο "Κατά Κέλσου" . Στο πλαίσιο της διεξοδικής αυτής ανασκευής , ο Αλεξανδρινός θεολόγος παρέθετε ολόκληρα αποσπάσματα απ' το έργο του Κέλσου , και έτσι διασώθηκαν κάποια κομμάτια.

Κλόβις Β΄: Φράγκος βασιλιάς της Νευστρίας και της Βουργουνδίας το 639 - 657. Δευτερότοκος γιος του Δαγοβέρτου Β΄( 635 - 657 ).

Κλόβις Γ΄: Φράγκος βασιλιάς της Αυστρασίας. Γιος του Κλοθαρίου Γ΄. Πέθανε 6 ετών το 676.

Κλόβις Δ΄: Φράγκος βασιλιάς ( 691 - 5 ). Γιος του Τιερύ Γ΄ .

Απολλόδωρος : ( 180 - 120 ή 110 π.Χ. ) Αθηναίος συγγραφέας. Έγραψε Περί του νηών καταλόγου , Ετυμολογίαι , Χρονικά ( αφηγούνταν την ιστορία απ' τον Τρωικό Πόλεμο του 1184 π.Χ. ως το 120 π.Χ. ) , Περί θεών , Περί Σώφρονος και Περί Επιχάρμου. Με το όνομά του παραδίδονται και τα ψευδεπίγραφα έργα Περί γης και Βιβλιοθήκη. Η Βιβλιοθήκη γράφτηκε τον 1ο ή 2ο αι. μ.Χ από άγνωστο συγγραφέα που χρησιμοποίησε το όνομα του Απολλοδώρου.

Γούελφοι και Γιβελίνοι : Ο γερμανικός οίκος των Γουέλφων ήταν αντίπαλος των Χοχενστάουφεν στον αγώνα για επικράτηση στην Ιταλία. Οι Γουέλφοι λοιπόν ήταν πολιτική παράταξη που υποστήριζε τον γερμανικό οίκο των Γουέλφων και την παπική εξουσία. Οι Γιβελίνοι ήταν πολιτική παράταξη που υποστήριζε τους Χόχενστάουφεν και τους μονάρχες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Γουέλφοι και Γιβελίνοι συγκρούονταν συνεχώς τον 13ο και τον 14ο αι.

Πάτσι : Οικογένεια Γουέλφων της Φλωρεντίας , αντίπαλη των Μεδίκων. Το 1478 δύο μέλη της εξύφαναν συνωμοσία εναντίον του Λορέντσο και του Τζουλιάνο των Μεδίκων . Η δολοφονία του τελευταίου οδήγησε σε μέτρα αντεκδίκησης , με αποτέλεσμα την εκτέλεση ή την εξορία των Πάτσι.

Λορέντσο των Μεδίκων : ( 1449 - 1492 ) Λεγόταν και Λορέντσο ο Μεγαλοπρεπής. Φλωρεντινός πολιτικός , ηγεμών και προστάτης των τεχνών, των καλλιτεχνών και των γραμμάτων. Ο επιφανέστερος των Μεδίκων. Κυβέρνησε την Φλωρεντία μαζί με τον νεότερο αδελφό του Τζουλιάνο ( 1453 - 1478 ) το διάστημα 1469 -1478 και μετά την δολοφονία του τελευταίου ως μοναδικός κυβερνήτης ( 1478 - 1492 ). Στην άσκηση της εξουσίας ο Λορέντσο ήταν τυραννικός και περιόρισε τις δημοκρατικές ελευθερίες. Οι τραπεζίτες Πάτσι , ο πάπας Σίξτος Δ΄* , ο αρχιεπίσκοπος της Πίζας Φραντσέσκο Σαλβιάτι και άλλοι συνωμότησαν κατά των Μεδίκων. Ο Τζουλιάνο δολοφονήθηκε , αλλά ο Λορέντσο διέφυγε ( του έσωσε τη ζωή ο ποιητής Άντζελο Πολιτσιάνο ). Το πλήθος της Φλωρεντίας και ο βασιλιάς της Νεάπολης Φερδινάνδος Α΄ υποστήριξαν τον Λορέντσο. Ο Λορέντσο πέθανε με κλονισμένη την υγεία σε ηλικία 43 ετών. Ο λαός της Φλωρεντίας τον έθαψε με τιμές.

* Ο πάπας Σίξτος Δ΄( 1471 - 1484 ) έκτισε στο ανάκτορο του Βατικανού το περίφημο παρεκκλήσι Καπέλα Σιξτίνα και αποδοκίμασε τις καταχρήσεις της Ιεράς Εξέτασης της Ισπανίας , αλλά ταυτόχρονα ήταν αυταρχικός και δεσποτικός.

- Ως το 1797 η Πάργα της Ηπείρου βρισκόταν στα χέρια των Βενετών. Το 1797 δόθηκε στους Γάλλους. Το 1798 την πήραν οι Ρώσοι. Το 1807 την ξαναπήραν οι Γάλλοι. Το 1816 την πήραν οι Άγγλοι. Το 1819 την πήραν οι Τούρκοι.

Χίμ(μ)λερ Χάινριχ : ( 1900 - 1945 ) Γερμανός ναζί. Το 1929 έγινε αρχηγός των SS. Συμμετείχε στη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών ( 30/6/1934 ) στην οποία θανατώθηκαν ο αρχηγός των SA ( = τμήματα εφόδου ) Ερνστ Ρεμ * ( 2/7/1934 ) , ο Γκρέγκορ Στράσερ ** ( 30/6/1934 ) , ο πρώην καγκελάριος Σλάιχερ μαζί με την σύζυγό του ( 30/6/1934 ) κ.α. Το 1936 ο Χίμλερ έγινε αρχηγός της Γκεστάπο. To 1943 έγινε υπυργός εσωτερικών. Το 1945 άρχισε να διαπραγματεύεται συνθηκολόγηση με τους Συμμάχους κρυφά από τον Χίτλερ. Όταν ο τελευταίος το έμαθε , του αφαίρεσε όλα τα αξιώματά του ( στις 29/4/1945 , δηλαδή μια μέρα πριν ο Χίτλερ αυτοκτονήσει ). Στις 22/5/1945 ο Χίμμλερ συνελήφθη και φυλακίστηκε απ' τους Βρετανούς. Αυτοκτόνησε στις 23/5/1945 με μια αμπούλα κυανίου.

* Ο Ρεμ ήταν ανταγωνιστής του Χίτλερ στην ηγεσία του Ναζιστικού Κόμματος. Συνελήφθη στις 30/6 και θανατώθηκε στις 2/7.

**

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Στράσερ : Επώνυμο των Γερμανών αδελφών Γκρέγκορ Στράσερ ( 1892 - 1934 ) και Ότο Στράσερ ( 1897 - 1974 ). Συνεργάτες του Χίτλερ στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Ο Ότο εγκατέλειψε το Κόμμα , όταν είδε πως ο Χίτλερ παρέκκλινε απ' τις αρχές του σοσιαλισμού , ότι δεν υποστήριζε την εργατική τάξη και ότι συνήψε συμμαχίες με τους Γερμανούς μεγαλοβιομήχανους σε αντάλλαγμα την οικονομική τους υποστήριξη. Αντίθετα ο Γκρέγκορ παρέμεινε κοντά στον Χίτλερ , με τον οποίο όμως ήρθε τελικά σε σύγκρουση , γιατί αντιτάχθηκε στην προσέγγισεη των μεγαλοβιομηχάνων και στον αντισημιτισμό και γιατί υποστήριξε ριζοσπατικές σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις. Το 1932 παραιτήθηκε ο Γκρέγκορ από το Κόμμα. Όταν ο Χίτλερ έγινε καγκελάριος κυνήγησε τους αδελφούς Στράσερ. Ο Γκρέγκορ δολοφονήθηκε με διαταγή του Χίτλερ το 1934. Ο Ότο διέφυγε στον Καναδά και επέστρεψε στη Γερμανία το 1955.

[Τλαξκαλτέκος]

Λούκουλλος Λεύκιος Λικίνιος : ( 117 ή 114 - 58 ή 57 ή 56 π.Χ. ) Ρωμαίος στρατηγός. Λάτρης του ελληνικού πολιτισμού. Ευνοούμενος του Σύλλα. Πολέμησε κατά του Μιθριδάτη. Πρόσφερε πλουσιοπάροχα δείπνα και πλούσια γεύματα που έμειναν στην ιστορία ως λουκούλλεια. Μια φορά δεν είχε κανέναν καλεσμένο και ο υπηρέτης του ετοίμασε ένα πιο λιτό τραπέζι. Όταν ο Λούκουλλος του έκανε παρατήρηση , ο υπηρέτης προσπάθησε να δικαιολογηθεί :
- Μα κύριε , σήμερα δεν είχατε κάποιον προσκεκλημένο.
Κι ο Λούκουλλος όλος αγανάκτηση :
- Τι λες ; Δεν ξέρεις πως απόψε στου Λούκουλλου τρώει ο Λούκουλλος ;
Όταν επισκέφτηκε την θερινή επιβλητική έπαυλη του ο Πομπήιος και του είπε πως δεν είναι κατάλληλη για τον χειμώνα , ο Λούκουλλος του απάντησε :
- Και με έχεις για πιο χαζό απ' τον πελαργό ώστε να μην έχω άλλο σπίτι τον χειμώνα και άλλο το καλοκαίρι ;

σύντομη ιστορία της Αυστρίας
Το 1278 ανακηρύχτηκε βασιλιάς ο Ροδόλφος των Αψβούργων. Το 1519 το κράτος της Αυστρίας είχε συμπεριλάβει στην επικράτειά του το Τυρόλο , τη Βοημία , την Ουγγαρία και την Τρανσυλβανία. Το 1772 προσάρτησε τις Γαλικία , Ιλλυρία , Δαλματία , Λομβαρδία και Βενετία. Το 1859 η Λομβαρδία ανεξαρτητοποιήθηκε. Το 1865 η Πρωσσία νίκησε την Αυστρία. Το 1867 το κράτος ονομάστηκε Αυστροουγγαρία ( από Αυστρία ) για να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των Ούγγρων. Μετά τον Α΄ΠΠ η Αστροουγγαρία διαλύθηκε και η Αυστρία έγινε ανεξάρτητο κράτος ( 1920 ). Το 1934 ο Αυστριακός καγκελάριος Ντόλφους δολοφονήθηκε από φιλοναζιστές. Ο καγκελάριος Ζάις Ίνγκαρ ζήτησε απ' τον γερμανικό στρατό να μπει στην Αυστρία ( 1938 ). Έτσι , στις 12/3/1938 ο γερμανικός στρατός εισήλθε στην Ελβετία . Στις 10/4/1938 έγινε δημοψήφισμα και το 99 % των Αυστριακών ψήφισε υπέρ της ένωσης ( το περίφημο Άνσλους = ένωση ) της Αυστρίας με την Γερμανία. Μετά τον Β΄ΠΠ η Αυστρία έγινε πάλι ανεξάρτητη , αλλά ως το 1955 ήταν χωρισμένη σε 4 ζώνες κατοχής και στο έδαφός της έδρευαν Συμμαχικά στρατεύματα. Το 1955 τα συμμαχικά στρατεύματα αποχώρησαν με τον όρο η Αυστρία να μείνει ουδέτερη , ενώ απαγορεύτηκε για πάντα νέο άνσλους με την Γερμανία.

Λουκρίτιος Τίτος Κάρος : Λατίνος ποιητής. Φίλος του Κικέρωνος. Γεννήθηκε το 95 π.Χ. Παραφρόνησε και αυτοκτόνησε το 55 π.Χ.

Λουδοβίκος Α΄ο Ευσεβής ή Αγαθός : Τριτότοκος γιος του Καρλομάγνου. Ονομάστηκε "Ευσεβής" γιατί ένιωθε τύψεις και μετανοούσε αν έβλαπτε κάποιον.

σύντομη ιστορία της Αυστραλίας
Για την Αυστραλία ίσως να κάνει λόγο για πρώτη φορά ο Μάρκο Πόλο , χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι αυτήν υπονοούσε. Για πρώτη φορά ανακαλύφτηκε απ' τους Ολλανδούς το 1606 και την ονόμασαν Νέα Ολλανδία. Την εξερεύνησε ο Ολλανδός Άμπελ Τάσμαν , απ' τον οποίο πήρε το όνομά της η Τασμανία. Το 1770 την εξερεύνησε ο Άγγλος Κουκ. Το 1788 η Αγγλία χρησιμοποίησε την Αυστραλία ως μέρος εξορίας καταδίκων. Οι στρατιωτικοί και οι υπάλληλοι που συνόδευαν τους καταδίκους ίδρυσαν το Σίδνεϋ. Η χώρα ονομάστηκε Αυστραλία και το 1851 ανακαλύφτηκε σε αυτήν χρυσός. Οι ιθαγενείς διώχτηκαν βιαίως. To 1976 έγινε εντελώς ανεξάρτητη. Σήμερα στην Αυστραλία ζουν 500.000 Έλληνες.

σύντομη ιστορία του Αφγανιστάν
Οι Αφγανοί ή Παστούν ή Παθάνοι ή Πάτκαν είναι ινδοευρωπαϊκής , ινδοϊρανικής και συγκεκριμένα ιρανικής καταγωγής. Eίναι απόγονοι των Βακτρίων , των Σογδίων και τον Χορασμίων , αρχαίων ιρανικών λαών. Κατά 90 % στο Αφγανιστάν επικρατεί ο σουνιτισμός και κατά 10 % ο σιιτισμός. Στα ελληνιστικά χρόνια ιδρύθηκε στην περιοχή το ελληνιστικό κράτος της Βακτριανής ή Βακτρίας με πρωτεύουσα τα Βλακτρα. To βασίλειο κατέρρευσε το 150 - 130 π.Χ. κάτω απ' τις επιθέσεις των Πάρθων και των Τόχαρων. Το Αφγανιστάν κατακτήθηκε από Πέρσες , Άραβες ( 9ος αι. ) και αργότερα απ' τους Μογγόλους. Το 1747 ο Αχμάτ Αμπνταλάχ , γιος του ηγεμόνα της Χεράτ , ίδρυσε το αυτόνομο κράτος του Αφγανιστάν. Το 1840 οι Άγγλοι επέδραμαν στο Αφγανιστάν απ' την Ινδία. Στις 6/1/1842 οι Βρετανοί προέλασαν προς την Καμπούλ. Οι Αφγανοί τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν . Το καλοκαίρι όμως του ίδιου έτους οι Άγγλοι κατέλαβαν την Καμπούλ και έκαναν το Αφγανιστάν προτεκτοράτο τους. Το 1880 αποχώρησαν και το 1921 το Αφγανιστάν έγινε ανεξάρτητο. Στον Β΄ΠΠ ήταν ουδέτερο. Αντιμετώπισε συνοριακές διαφορές με το Πακιστάν. Το 1978 ήρθαν σε εμφύλια σύγκρουση οι κομμουνιστές Αφγανοί με τους μουσουλμάνους Αφγανούς. Η Σοβιετική Ένωση πραγματοποίησε επέμβαση υπέρ των κομμουνιστών ( 1979 ) και κατέλαβε το Αφγανιστάν. Τελικά , έπειτα από χρόνια συγκρούσεων με τους μουσουλμάνους μουτζαχεντίν Αφγανούς , οι Ρώσοι εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν το 1992. Το 1994 δημιουργήθηκε το ακραίο μουσουλμανικό κίνημα των Ταλιμπάν , το οποίο έλαβε αντι-ΗΠΑνικό χαρακτήρα. Οι Ταλιμπάν , οι οποίοι αποτελούνταν κυρίως από Αφγανούς/Παστούν, ήρθαν σε σύγκρουση με τους Μουτζαχεντίν , τους Τατζίκους , τους Ουζμπέκους και τους Τουρκμένιους που ζούσαν στην επικράτεια του Αφγανιστάν. Οι Ταλιμπάν υπερίσχυσαν σε όλη σχεδόν την χώρα. Τα βόρεια όμως τμήματα του Αφγανιστάν κατέχονταν από τους Μουτζαχεντίν , γνωστούς και ως "Βόρεια Συμμαχία". Το 2001 , εξαιτίας των τρομοκρατικών ενεργειών των Ταλιμπάν , οι ΗΠΑ εισέβαλαν και κατέλαβαν την χώρα. Δημιουργήθηκε μια κατάσταση στην οποία το Βόρειο Αφγανιστάν κατεχόταν απ' την Βόρεια Συμμαχία , οι πόλεις απ' τις ΗΠΑ και η ύπαιθρος απ' τους αντάρτες Ταλιμπάν. Το 2021 οι ΗΠΑ αποχώρησαν απ' το Αφγανιστάν και οι Ταλιμπάν ξαναπήραν την εξουσία.

- Κατά μια εκδοχή, η Κορώνη που ιδρύθηκε το 365 π.Χ. από Βοιωτούς αποίκους , ίσως πήρε το όνομά της απ' την βοιωτική Κορώνεια.
Η λίμνη Κορώνεια κοντά στο Λαγκαδά της Μακεδονίας, ξέρει κάποιος φίλος από πού πήρε το όνομά της ;

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Το 1519 το κράτος της Αυστρίας είχε συμπεριλάβει στην επικράτειά του τη Βοημία , την Ουγγαρία και την Τρανσυλβανία.

Το 1526 δεν έγινε αυτό;

[Τλαξκαλτέκος]

Το 1519 το κράτος της Αυστρίας είχε συμπεριλάβει στην επικράτειά του τη Βοημία , την Ουγγαρία και την Τρανσυλβανία.

Το 1526 δεν έγινε αυτό;

Ναι , έκανα λάθος.

[Τλαξκαλτέκος]

Ανάχαρσις : Σκύθης φιλόσοφος του 6ου π.Χ. αι. Γιος του Σκύθη βασιλιά Γνούρου. H μητέρα του όμως ήταν Ελληνίδα. Επισκέφθηκε την Αθήνα , όπου γνώρισε τον Σόλωνα. Όταν γύρισε στην πατρίδα του θέλησε να μεταφέρει σε αυτήν ελληνικά ήθη και έθιμα . Στην προσπάθειά του όμως αυτή βρήκε αντιμέτωπο τον αδελφό του Σαύλιο , ο οποίος τον σκότωσε με βέλος τοξεύοντάς τον. Ενώ πέθαινε είπε : Στην Ελλάδα σώθηκα από την ετοιμότητα του πνεύματός μου. Στον τόπο μου χάθηκα από φθόνο. Εννοούσε πως όταν επισκέφτηκε την Αθήνα, ο Σόλων τον φιλοξένησε μόνο όταν ο Ανάχαρσις του απάντησε με ετοιμότητα , πως βρισκόταν κι εκεί στην πατρίδα του , αφού η μητέρα του ήταν Ελληνίδα. Όταν κάποιος τον χλεύασε για την βαρβαρική καταγωγή του ο Ανάχαρσις απάντησε : Εμένα με ντροπιάζει η πατρίδα μου , εσύ όμως ντροπιάζεις την δική σου πατρίδα. Ακόμη έλεγε πως το αμπέλι παράγει 3 σταφύλια : της ευχαρίστησης , της μέθης και της αηδίας.

Καλλέργης : Επώνυμο μεγάλης κρητικής οικογένειας που καταγόταν απ' την βυζαντινή οικογένεια των Φωκάδων. Ο γνωστότερος είναι ο Δημήτριος Καλλέργης που τον θυμόμαστε από την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου εναντίον της απολυταρχίας του Όθωνα και την παραχώρηση συντάγματος.
Ο Μακρυγιάννης για τον Καλλέργη :
...καταξοχή ο συνάδελφός μου Καλλέργης, ο συχνοβαφτισμένος πότε κόμμα Ρούσσικον -αφού βύζασε τόσες χιλιάδες δραχμές όταν ήταν ο Μεταξάς εις τα πράματα, απαρατιώντας αυτός και μπαίνοντας ο Μαυροκορδάτος, έγινε κόμμα Αγγλικόν και Γαλλικόν και σε όλες τις παντιέρες καταγραμμένος.
Ο Καλλέργης για τον Μακρογιάννη κατά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου :
Επορεύθην εις του Μακρυγιάννη , όστις καθ' α με είχον βεβαιώσει, έμελλεν άγων υπερηφάνως πυκνάς φάλαγγας πολιτών, να περικυκλώση εν θριάμβω το παλάτιον. Αλλά τι είδον; Είδον αυτόν μεν φορούντα αντί περικεφαλαίας, νυκτικήν σκούφιαν, τόπον δε πολιτών επέχοντα τα κούρβουλα της αμπέλου αυτού.
Ο Καλλέργης για την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου μέσα απ' τις Αναμνήσεις του Νικολάου Δραγούμη :




Ενδιαφέρον έχουν και οι Καλλέργηδες που έδρασαν κατά των Βενετών στην Κρήτη τον 14ο αι. Ο Βάρδας Καλλέργης επαναστάτησε κατά των Βενετών το 1333. Αλλά ο Αλέξιος και ο Γεώργιος Καλλέργηδες , πατέρας και γιος , έμειναν πιστοί στους Bενετούς , συνέλαβαν τον Βάρδα και τον αποκεφάλισαν. Στο κίνημα του Βάρδα συμμετείχε και ο Λέων Καλλέργης , ανιψιός του Αλεξίου και ξάδερφος του Γεωργίου . Και αυτόν ο Αλέξιος τον συνέλαβε και τον θανάτωσε με τρομερά βασανιστήρια ( 1341 ) . Ο Αλέξιος πέθανε το 1343. 20 χρόνια αργότερα ο Γεώργιος Kαλλέργης στράφηκε κατά των Βενετών παίρνοντας μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1363 ( Αποστασία του Αγίου Τίτου ). Συνελήφθη όμως και θανατώθηκε μαζί με την γυναίκα και τα παιδιά του.