Οι σημαντικές μεταβολές στη σύσταση του πληθυσμού στον ελλαδικό χώρο

[Τλαξκαλτέκος]

Γι' αυτό οι αγωνιστές του '21 Πλαπουταίοι που κατάγονταν απ' την Παλούμπα ήταν αρβανιτόφωνοι.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Γι' αυτό οι αγωνιστές του '21 Πλαπουταίοι που κατάγονταν απ' την Παλούμπα ήταν αρβανιτόφωνοι.

Παρατήρησα επίσης ότι στη σημερινή Αλβανία τα ανθρωπωνύμια Μπράτης, Μέξας, Δήμας, Ράδος, Σαρακίνης, Μουρίκης απαντώνται μόνο ως επώνυμα και όχι ως κυρία ονόματα.

[Τλαξκαλτέκος]

Γι' αυτό οι αγωνιστές του '21 Πλαπουταίοι που κατάγονταν απ' την Παλούμπα ήταν αρβανιτόφωνοι.

Παρατήρησα επίσης ότι στη σημερινή Αλβανία τα ανθρωπωνύμια Μπράτης, Μέξας, Δήμας, Ράδος, Σαρακίνης, Μουρίκης απαντώνται μόνο ως επώνυμα και όχι ως κυρία ονόματα.

Γιατί να συμβαίνει άραγε αυτό ;

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Παρατήρησα επίσης ότι στη σημερινή Αλβανία τα ανθρωπωνύμια Μπράτης, Μέξας, Δήμας, Ράδος, Σαρακίνης, Μουρίκης απαντώνται μόνο ως επώνυμα και όχι ως κυρία ονόματα.

Γιατί να συμβαίνει άραγε αυτό ;

Το ίδιο ισχύει και για το όνομα Γκι(ω)νης (Ιωάννης). Σήμερα απαντάται μόνο στους καθολικούς της βόρειας αλβανίας.

[Τλαξκαλτέκος]

Οι Πελασγοί και η εθνοτική σχέση τους με τους Έλληνες κατά τον Ηρόδοτο

Ίωνες της ηπεριωτικής Ελλάδας και Πελασγοί κατά τον Ηρόδοτο ( 7,94 )
Οι Ίωνες έδιναν εκατό καράβια κι είχαν την εξάρτυση των Ελλήνων. Οι Ίωνες λοιπόν, κατά τα λεγόμενα των Ελλήνων, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς όσο καιρό ζούσαν στην Πελοπόννησο, στην περιοχή που σήμερα λέγεται Αχαΐα, προτού φτάσουν στην Πελοπόννησο ο Δαναός και ο Ξούθος· αλλά πήραν τ᾽ όνομα Ίωνες από τον Ίωνα, το γιο του Ξούθου.
( Δηλαδή οι Ίωνες του Ίωνα αφομοίωσαν Πελασγούς).
( 8, 44 )
Οι Αθηναίοι, όσο οι Πελασγοί κυριαρχούσαν στη χώρα που σήμερα λέγεται Ελλάδα,ήταν Πελασγοί και τους αποκαλούσαν Κραναούς· αλλά την εποχή που βασίλευε στη χώρα τους ο Κέκροψ ονομάστηκαν Κεκροπίδες, κι όταν τον διαδέχτηκε στην εξουσία ο Ερεχθεύς, άλλαξαν τ᾽ όνομά τους σε Αθηναίοι· κι όταν έγινε πολέμαρχος των Αθηναίων ο Ίων, ο γιος του Ξούθου, απ᾽ τ᾽ όνομά του αποκλήθηκαν Ίωνες .

Ίωνες της νησιωτικής Ελλάδας και Πελασγοί κατά τον Ηρόδοτο ( 7,95 )
Οι νησιώτες έδιναν δεκαεφτά καράβια κι ήταν οπλισμένοι όπως οι Έλληνες· κι αυτοί ήταν φυλή πελασγική, αλλά αργότερα πήραν το όνομα Ίωνες για τον ίδιο λόγο που το πήραν κι οι Ίωνες της Δωδεκάπολης, που κατάγονται απ᾽ την Αθήνα.

Αιολείς και Πελασγοί κατά τον Ηρόδοτο ( 7,95 )
Οι Αιολείς έδιναν εξήντα καράβια κι είχαν την εξάρτυση των Ελλήνων· τον παλιό καιρό, όπως διηγούνται οι Έλληνες, λέγονταν Πελασγοί.

Ιωνία και Πελασγοί κατά τον Ηρόδοτο ( 1,146 )
Μεταξύ των αποίκων της Ιωνίας ήταν και Πελασγοί.

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Σ᾽ αυτές τις δώδεκα περιοχές είναι τώρα μοιρασμένοι οι Αχαιοί, και τότε ήσαν οι Ίωνες. Αυτός είναι ο λόγος που οι Ίωνες της Μικράς Ασίας σχημάτισαν δώδεκα πόλεις· γιατί η εξήγηση, πως είναι τάχα αυτοί περισσότερο Ίωνες από τους άλλους Ίωνες ή ευγενέστερης καταγωγής, είναι μεγάλη ανοησία και να τη λέει κανείς: αφού ένα μεγάλο ποσοστό ανάμεσά τους αποτελούν οι Άβαντες από την Εύβοια, που με την Ιωνία δεν τους δένει ούτε καν το όνομα, κι είναι ακόμη ανακατωμένοι μαζί τους Μινύαι από τον Ορχομενό και Καδμείοι και Δρύοπες και μια αποσπασμένη ομάδα από Φωκείς, και Μολοσσοί και Πελασγοί από την Αρκαδία και Δωριείς από την Επίδαυρο· κι άλλες πολλές φυλές είναι ανακατωμένες μαζί τους. Κι αυτοί ακόμη που ξεκίνησαν από το πρυτανείο των Αθηναίων, και γι᾽ αυτό πιστεύουν πως είναι οι πιο ευγενείς και καθαρόαιμοι Ίωνες, κι αυτοί ακόμη δεν έφεραν στην αποικία μαζί τους γυναίκες, αλλά παντρεύτηκαν γυναίκες από την Καρία, αφού πρώτα σκότωσαν τους γονείς τους. Γι᾽ αυτόν το φόνο οι γυναίκες αυτές έβαλαν νόμο και δέθηκαν μεταξύ τους μ᾽ όρκο, που τον παρέδωσαν στα κορίτσια τους, να μην καθίσουν ποτέ πια στο τραπέζι μαζί με τους άντρες τους, μήτε να προσφωνήσουν η καθεμιά τον άντρα της με το όνομά του, επειδή τους σκότωσαν τους πατέρες τους και τα παιδιά τους, κι ύστερα από αυτό που έκαναν τις πήρανε γυναίκες. Αυτά συνέβαιναν στη Μίλητο.
Κι όσο για βασιλιάδες, άλλοι από τους Ίωνες της Μικράς Ασίας έκαναν βασιλιάδες Λύκιους που κατάγονταν από τον Γλαύκο, το γιο του Ιππόλοχου, άλλοι Καύκωνες από την Πύλο που κατάγονταν από τον Κόδρο, το γιο του Μελάνθου, κι άλλοι κι από τις δυο γενιές. Αλλά αφού κρατούν αυτοί το όνομά τους με περισσότερο φανατισμό από τους άλλους Ίωνες, ας πούμε έστω πως είναι οι πιο καθαρόαιμοι Ίωνες. Στην πραγματικότητα είναι όλοι Ίωνες όσοι κατάγονται από τους Αθηναίους και γιορτάζουν τα Απατούρια. Και τα γιορτάζουν όλοι εκτός από τους Εφέσιους και τους Κολοφώνιους· αυτοί είναι οι μόνοι που δε γιορτάζουν τα Απατούρια, κι αυτό για κάποιον λόγο που την αρχή του την έχει σ᾽ ένα φόνο.

Αθηναίοι και Πελασγοί κατά τον Ηρόδοτο ( 1, 56 -58 )
Αθηναίοι = Ίωνες + Πελασγοί. Οι Ίωνες αφομοίωσαν τους Πελασγούς.
Έλληνες = Έλληνες + Πελασγοί + άλλοι βάρβαροι. Οι Έλληνες αφομοίωσαν τους βαρβάρους.

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Ο Κροίσος έβαλε μπρος να εξετάζει ποιοί ανάμεσα στους Έλληνες ήσαν οι δυνατότεροι, που θα μπορούσε να τους κάνει φίλους. Και ψάχνοντας έβρισκε πως ξεχώριζαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι, οι πρώτοι ανάμεσα στους Δωριείς, οι δεύτεροι ανάμεσα στους Ίωνες. Γιατί αυτά τα έθνη ήσαν τα πιο γνωστά, όντας τα παλιά χρόνια το τελευταίο πελασγικό, το πρώτο ελληνικό. Οι Αθηναίοι ποτέ ώς τώρα δεν ξεσηκώθηκαν από τον τόπο τους, ενώ οι άλλοι ήσαν πολυπλάνητοι. Γιατί όσο βασίλευε ο Δευκαλίων, κατοικούσαν τη Φθιώτιδα, στα χρόνια πάλι του Δώρου, γιου του Έλληνος, τη χώρα στις πλαγιές της Όσσας και του Ολύμπου που τη λεν Ιστιαιώτιδα. Κι αφότου και από την Ιστιαιώτιδα τους ξεσήκωσαν οι Καδμείοι, κατοικούσαν στην Πίνδο με το όνομα έθνος Μακεδνόν. Από εκεί πάλι άλλαξαν τόπο και πήγαν στη Δρυοπίδα και από τη Δρυοπίδα έφτασαν πια εκεί που είναι, δηλαδή στην Πελοπόννησο, και ονομάστηκαν έθνος Δωρικό.
Ποιά γλώσσα μιλούσαν οι Πελασγοί δεν ξέρω να πω με βεβαιότητα. Αν όμως πρέπει να πω τη γνώμη μου βασισμένος στους Πελασγούς, που και τώρα ακόμη κατοικούν πάνω από τους Τυρρηνούς στην πόλη Κρηστώνα και που κάποτε ήταν γείτονες αυτών που τώρα ονομάζονται Δωριείς (αφού τότε οι Πελασγοί κατοικούσαν τη χώρα που τώρα τη λεν Θεσσαλιώτιδα)· βασισμένος ακόμη στους Πελασγούς που έχτισαν στον Ελλήσποντο την Πλακία και τη Σκυλάκη, και που παλιότερα συγκατοικούσαν με τους Αθηναίους· αν πρέπει με βάση αυτά να μιλήσω, οι Πελασγοί μιλούσαν βαρβαρικά. Αν ωστόσο αυτό ισχύει για το σύνολο των Πελασγών, όμως το αττικό έθνος, κι ας ήταν πελασγικό, έτσι που μεταβλήθηκε σε ελληνικό, άλλαξε και τη γλώσσα του. Γιατί ούτε οι κάτοικοι της Κρηστώνος είναι ομόγλωσσοι με κανέναν από τους γείτονές τους ούτε οι Πλακιανοί· αυτοί όμως οι δύο μεταξύ τους είναι ομόγλωσσοι, και αποδείχνουν ότι τον χαρακτήρα της γλώσσας που πήραν μαζί τους μετοικώντας στα νέα αυτά μέρη, τον κράτησαν και δεν τον άλλαξαν.
Το ελληνικό έθνος, αφότου φάνηκε, την ίδια πάντα γλώσσα μιλεί — αυτή είναι η πεποίθησή μου· αφότου όμως ξέκοψε από το πελασγικό, αδύνατο τότε και στην αρχή μικρό, αυξήθηκε ύστερα και πλήθαινε σε έθνη, καθώς προσχώρησαν σ᾽ αυτό κυρίως οι Πελασγοί, αλλά και πολλά άλλα βαρβαρικά φύλα. Τέλος είμαι της γνώμης ότι το Πελασγικό έθνος πρωτύτερα και εφόσον ήταν βαρβαρικό, ποτέ δε γνώρισε μεγάλη δύναμη.

Πολιτιστικές αλληλεπιδράσεις ( 2, 51 - 52 ).

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Αυτά λοιπόν τα έθιμα, καθώς και άλλα, που θα τα αναφέρω, πήραν οι Έλληνες από τους Αιγυπτίους, τα αγάλματα όμως του Ερμή με ορθωμένο το μόριό τους οι Έλληνες δεν έμαθαν από τους Αιγύπτιους να τα φτιάχνουν έτσι, αλλά από τους Πελασγούς, : και πρώτοι απ᾽ όλους τους Έλληνες τα πήραν οι Αθηναίοι και από αυτούς τα πήραν οι υπόλοιποι. Γιατί οι Αθηναίοι λογαριάζονταν ήδη Έλληνες όταν οι Πελασγοί πήγαν να κατοικήσουν στον τόπο τους, οπότε άρχισαν κι αυτοί να θεωρούνται Έλληνες. Και όποιος έχει μυηθεί στα όργια των Καβείρων, αυτά που τελούν οι Σαμοθράκες, οι οποίοι τα έχουν πάρει από τους Πελασγούς, καταλαβαίνει τί εννοώ.Γιατί τη Σαμοθράκη την κατοικούσαν παλαιότερα αυτοί ακριβώς οι Πελασγοί που πήγαν και συγκατοίκησαν με τους Αθηναίους, και απ᾽ αυτούς πήραν οι Σαμοθράκες τα όργια. Έτσι λοιπόν τα αγάλματα του Ερμή με ορθωμένο το μόριο πρώτοι από τους Έλληνες τα έφτιαξαν οι Αθηναίοι που τα έμαθαν από τους Πελασγούς. Και οι Πελασγοί έχουν γι᾽ αυτό κάποιαν ιερή εξήγηση που παρασταίνεται στα μυστήρια της Σαμοθράκης.
Παλιά, όπως άκουσα στη Δωδώνη, σε όλες τους τις θυσίες οι Πελασγοί προσεύχονταν στους θεούς, χωρίς όμως να προφέρουν για κανέναν τους όνομα ή επωνυμία: αυτά τα πράγματα δεν τα είχαν ακούσει ακόμη· και ονόμασαν τους θεούς τους έτσι για τον λόγο ότι αυτοί είχαν βάλει τάξη σε όλα τα πράγματα και τα είχαν μοιρασμένα όπως πρέπει. Αφού όμως πέρασε πολύς καιρός, έμαθαν οι Πελασγοί τα ονόματα των θεών, τα οποία ήρθαν από την Αίγυπτο, τόσο των άλλων όσο και του Διόνυσου, που όμως το έμαθαν πολύ αργότερα· και αφού πέρασε κι άλλος καιρός, ζήτησαν από το μαντείο της Δωδώνης χρησμό για τα ονόματα: γιατί το μαντείο αυτό θεωρείται ότι είναι το αρχαιότερο στην Ελλάδα, και την εποχή εκείνη ήταν το μόνο. Όταν λοιπόν ρώτησαν οι Πελασγοί τη Δωδώνη, να πάρουν ή όχι τα ονόματα αυτά που προέρχονταν από τους βαρβάρους, το μαντείο τούς απάντησε να τα χρησιμοποιήσουν. Και από την εποχή εκείνη οι Πελασγοί χρησιμοποιούσαν πια στις θυσίες τους τα ονόματα των θεών. Ύστερα οι Έλληνες τα πήραν από τους Πελασγούς.
(...)
Όσο για τα μαντεία, το ελληνικό και της Λιβύης, οι Αιγύπτιοι αφηγούνται την ακόλουθη ιστορία. Οι ιερείς του Δία του Θηβαίου μού είπαν ότι οι Φοίνικες άρπαξαν δύο ιέρειες από τη Θήβα και μαθεύτηκε ότι τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη, την άλλη στην Ελλάδα· αυτές οι γυναίκες είναι που ίδρυσαν πρώτες τα μαντεία στους τόπους που ανέφερα.
(..)
Όσο για μένα, έχω σχετικά με αυτά την ακόλουθη γνώμη. Αν πράγματι οι Φοίνικες πήραν τις άγιες γυναίκες και τις πούλησαν, τη μια στη Λιβύη και την άλλη στην Ελλάδα, νομίζω ότι η γυναίκα αυτή της σημερινής Ελλάδας, της ίδιας δηλαδή χώρας που παλαιότερα ονομαζόταν Πελασγία, πουλήθηκε στη Θεσπρωτία * · ύστερα, δούλη σ᾽ αυτόν τον τόπο, κάτω από τη βελανιδιά που φύτρωσε εκεί, ίδρυσε το ιερό του Δία, αφού ήταν εύλογο, μια που υπηρετούσε το ιερό του Δία στη Θήβα, εδώ όπου ήρθε να έχει ανάμνηση αυτού του γεγονότος. Ύστερα εγκαινίασε το μαντείο αμέσως μόλις έμαθε την ελληνική γλώσσα. Αυτή είπε επίσης ότι η αδελφή της πουλήθηκε στη Λιβύη από τους ίδιους Φοίνικες που είχαν πουλήσει και την ίδια.

* Ενδιαφέρον πως την εποχή του ο Ηρόδοτος θεωρούσε την Ήπειρο τμήμα της Ελλάδας.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Γι' αυτό οι αγωνιστές του '21 Πλαπουταίοι που κατάγονταν απ' την Παλούμπα ήταν αρβανιτόφωνοι.

Ο Λιθοξόου όμως δεν την έχει στο χάρτη του

https://blogger.googleusercontent.com/i ... uSzy=s3425

[Τλαξκαλτέκος]

Γι' αυτό οι αγωνιστές του '21 Πλαπουταίοι που κατάγονταν απ' την Παλούμπα ήταν αρβανιτόφωνοι.

Ο Λιθοξόου όμως δεν την έχει στο χάρτη του

https://blogger.googleusercontent.com/i ... uSzy=s3425

Τέλη 19ου αι. - αρχές 20ου αι. θα είχε ελληνοφωνήσει μάλλον.
Απ' την άλλη, κοιτάζω μία συζήτηση που είχα παλιά με έναν φίλο που κατάγεται από εκείνα τα μέρη και ξέρει πολύ ιστορία . Μου λέει λοιπόν πως οι Πλαπουταίοι κατάγονταν απ' τον αρβανιτόφωνο Σουλιμά Μεσσηνίας και μετανάστευσαν στην Παλούμπα. Το "Παλούμπα" είναι αρβανίτικο από κάποιον Παλούμπα του 15ου αι. Τον 19ο αι. όμως , δηλαδή την εποχή των Πλαπουταίων, οι Παλουμπαίοι μάλλον δεν μιλούσαν αρβανίτικα. Πιθανότατα δεν ήταν οι αρχικοί οικιστές του χωριού.

[Τλαξκαλτέκος]

Μπαρδουνοχώρια και Τουρκομπαρδουνοχώρια

Η Βαρδούνια/Μπαρδούνια ήταν μια περιοχή της Λακωνίας στην οποία ζούσαν τόσο Έλληνες όσο και Τουρκαλβανοί ( Τουρκομπαρδουνιώτες ). Οι Τουρκαλβανοί εγκαταστάθηκαν εκεί κατά την Β΄ Τουρκοκρατία , ήταν πολεμικότατοι και χρησιμοποιήθηκαν για να εμποδίζουν την έξοδο των Μανιατών στην κεντρική Πελοποννησο.
Η περιοχή είναι γνωστή για το φαγητό μπαρδουνιώτικος κόκορας / μπαρδουνιώτικο κοτόπουλο .

Άγιος Νικόλαος
Άρνα ( από εδώ οι Γιατράκοι viewtopic.php?f=20&t=11635&p=373410&hilit=%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82#p373410 )
Αρχοντικό
Ασήμι
Βίγλα
Γόλα ή Μονή της Γόλας
( Στο μοναστήρι έχουν ζωγραφιστεί [ 17ος αι. ] στους τοίχους και αρχαίοι Έλληνες σοφοί που υποτίθεται πως προφήτεψαν τον ερχομό του Χριστού : Χιλων ο Λακεδαιμόνιος , Όμηρος , Πλούταρχος, Θουκυδίδης , Σόλων κ.α. ).

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Το Μοναστήρι πέρασε δύσκολους καιρούς με την εισβολή των Τουρκοαρβανιτών και των Μπαρδουνιωτών. Άνθρωποι άπληστοι, χωρίς ηθικές αρχές και αρνητές της διδασκαλίας του Χριστού, λεηλάτησαν πολλές φορές τη Μονή, η οποία, με την επιμέλεια και εργατικότητα των μοναχών είχε εκλεκτά προϊόντα.

Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε το Μοναστήρι κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας όσον αφορά την Παιδεία, κυρίως με παροχή οικονομικής και υλικής συνδρομής στα σχολεία των χωριών της ευρύτερης περιοχής.
https://immspartis.gr/ieres-mones/i-moni-golas/

Γοράνοι
Δαφνί
Ζελίνα ( Μελιτήνη )
Καστάνιτσα ( ή Καστάνιτζα ή Καστάνια ή Μικρή Καστάνια )
Κάστρο της Μπαρδούνιας ( αποκλειστικά Τουρκαλβανοί )

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

( Μια θεωρία )
Το κάστρο ήταν αρχικά βυζαντινό και χτίσθηκε τον 9ο ή 10ο αιώνα. Ανήκε σε ένα δίκτυο οχυρών τα οποία κατασκεύασαν τότε οι Βυζαντινοί μέσα στις σκλαβηνίες, δηλαδή τους σλαβικούς θύλακες που είχαν σχηματιστεί στην Ελλάδα από τον 7ο αιώνα και που από τον 9ο αιώνα και τον καιρό του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α’ Λογοθέτη οι Βυζαντινοί είχαν ξεκινήσει μια προσπάθεια για να θέσουν υπό τον έλεγχό τους.

https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=bourdoun

Κόκκινα Λουριά
Κοτσατίνα ( Σπαρτιά(ς) )
Κουρτσούνα ( Βασιλική )
Λάγιου
Λεβέτσοβα ( Κροκεές )
Λιαντίνα ( από εδώ ο συγχωρεμένος αντιχριστιανός Λιαντίνης που αυτοκτόνησε )
Μαλ(ι)τσίνα ( Μέλισσα )
Παλιά Μπαρδούνια ( Μποσινέικα )
Πετρίνα
Πολοβίτσα
Ποταμιά
Πρίτσα ( Παλαιόβρυση ή Παλιόβρυση )
Ρόζοβα ( Λεμονιά ή Λεμονέα )
Σελεγούδι
Σίνα ( από εδώ ο John Cena )
Στεφανιά
Στρο(ν)τζά ( Προσήλιο )
Τάραψα ( Βασιλάκιον )
Τρίνησα
Τσέρια ( Αγία Μαρίνα )
Τσεσφίνα ( Δεσφίνα )

Στα μπλε χωριά ζούσαν μόνο Έλληνες και αποτελούσαν την καπετανία της μανιάτικης οικογένειας των Βενετσανάκηδων . Στα υπόλοιπα χωριά ζούσαν και Έλληνες και Τουρκαλβανοί.
Στη Μονή της Γόλας ζούσαν φυσικά μόνο μοναχοί.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Η Βαρδούνια/Μπαρδούνια ήταν μια περιοχή της Λακωνίας στην οποία ζούσαν τόσο Έλληνες όσο και Τουρκαλβανοί ( Τουρκομπαρδουνιώτες ). Οι Τουρκαλβανοί εγκαταστάθηκαν εκεί κατά την Β΄ Τουρκοκρατία

Δηλαδή δεν κατάγονταν από την μεταναστευτική ομάδα του 15ου αι.;

[Τλαξκαλτέκος]

Η Βαρδούνια/Μπαρδούνια ήταν μια περιοχή της Λακωνίας στην οποία ζούσαν τόσο Έλληνες όσο και Τουρκαλβανοί ( Τουρκομπαρδουνιώτες ). Οι Τουρκαλβανοί εγκαταστάθηκαν εκεί κατά την Β΄ Τουρκοκρατία

Δηλαδή δεν κατάγονταν από την μεταναστευτική ομάδα του 15ου αι.;

Κατά την Ενετοκρατία όλοι οι μουσουλμάνοι εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο.