Δεν ξέρω άλλο λαό, που οι ξενιτεμένοι του να θυμήθηκαν τη Μητέρα- πατρίδα τους στην έκταση που το έχουν κάνει οι Έλληνες. Έλληνες από την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Αμερική έδωσαν κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν επιχειρήσεις, που οι ντόπιοι Έλληνες δεν θα είχαν ποτέ τα μέσα να τις δημιουργήσουν. Χάρισαν σχολεία, νοσοκομεία, εργαστήρια, βιβλιοθήκες, μουσεία. Ακόμη και θωρηκτά και αυτοκινητόδρομους..
Οι Έλληνες έχουν περισσότερη κλίση στον αυτοσχεδιασμό παρά στην οργάνωση. Σ αυτό θυμίζουν τους Γάλλους. στην Ελλάδα πιάνει τον άνθρωπο θαυμασμός για την διαφανή φωτεινότητα της ατμόσφαιρας της αττικής, που διαγράφει ξεκάθαρα το περίγραμμα του τοπίου πάνω στο φόντο του ουρανού.
Κάνει εντύπωση ο ρυθμός της αρχαίας αρχιτεκτονικής με τις καθάριες γραμμές της. Αλλά η ατμόσφαιρα και το πνεύμα δεν καθρεπτίζονται πάντα στον τρόπο συμπεριφοράς των ανθρώπων.
Έτσι, λείπουν κάποτε από τον Έλληνα οι πρακτικές κλίσεις που συνίστανται σε μεθοδικότητα για την κατάστρωση σχεδίων, σε πρόβλεψη και πειθαρχία. Μου έκανε εντύπωση η διαπίστωση του πόσο συχνά φοβούνται τις απλές λύσεις ενός προβλήματος.
Ήταν σαν να τους έλειπαν έτσι οι ευκαιρίες να ικανοποιήσουν τη λεπτόλογη διάνοιά τους. Όσο περισσότερο έμπλεκαν τα πράγματα , τόσο περισσότερο έβρισκε να γυμναστεί ένας ανώτερος εγκέφαλος.
Μόνο τότε μπορούσε ο Έλληνας να δείξει τις αρετές του. Το ίδιο συμβαίνει και με τον τρόπο που εκφράζονται. Τα έγγραφα που παρουσίαζαν για να τα υπογράψω με έφερναν σε απελπισία για το περίπλοκο και περίτεχνο ύφος του. Το νήμα ήταν κρυμμένο κάτω από άφθονες περίπλοκες λέξεις.
Έκανα συνεχώς αγώνα για να βάλω σαφήνεια στη διατύπωση των εγγράφων μας.
Το μεγαλύτερο κεφάλαιο του ελληνικού λαού είναι η ανεξάντλητη ζωτικότητά του. Η πιο μεγάλη του αδυναμία ο ιός της πολιτικής , κατά του οποίου δεν εφευρέθηκε ακόμα εμβόλιο. Μόνο τη στιγμή του κινδύνου σωπαίνει η αιώνια διχόνοιά τους. Και τότε οι Έλληνες ενώνονται για μεγάλα κατορθώματα.»
Σας ερωτώ πιο πληρέστερη περιγραφή των Ελλήνων έχετε ξαναδιαβάσει;
