Λίβανος, Καζέρτα, Απελευθέρωση, Δεκεμβριανά, Βάρκιζα

[pluton]

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ενώ ανεμπόδιστα και με τις καλύτερες προϋποθέσεις εγκαταστάθηκε ο ΕΛΑΣ στο ΑΟ με την αποχώρηση των Γερμανών τον Μάιο του 1944 και την μείωση της δυνάμεως της Χωροφυλακής, την Άνοιξη του 1945 επικρατούσε εχθρικότητα προς τους εκπροσώπους των ΕΑΜικών διοικήσεων, από όσα παράθεσα αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα τους λόγους.

Θα μπορούσε βέβαια ο Εθνικός στρατός να ξεκινήσει εκκαθαρίσεις από το ΑΟ αλλά μια τέτοια ενέργεια θα καταγγελλόταν στον ΟΗΕ, υπήρχε και ο κίνδυνος περιπλοκών μεταξύ Ρώσων, Βουλγάρων και Σέρβων και να ζητηθεί η διεθνοποίηση του ΑΟ , που όπως είδες δεν κατορθώθηκε κατά την κατοχή.

Έτσι αντί του στρατού η κυβέρνηση των Αθηνών ανέθεσε την υπόθεση αυτή στην χωροφυλακή η οποία επέστρεψε στις 27/4/1945 στο ΑΟ (υπό την γενική ανακούφιση κελλιωτών και λοιπών μοναχών).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Η άφιξη της χωροφυλακής στο ΑΟ το 1945 (ο πολίτης που βλέπετε έχει στον σκούφο του το σήμα του ΑΟ είναι Σερδάρης δηλαδή άοπλη εσωτερική αστυνομία του ΑΟ, η οποία περισσότερο καθήκοντα κλητήρων έχουν).

[pluton]

Για να καταλάβουμε τι πέρασε το ΑΟ στο θέμα του επισιτισμού κατά την κατοχή, ας δούμε τα παρακάτω ... και μέσα σ αυτή την συμφορά επέπεσε και το ΕΑΜ.


Η τραγική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα στο θέμα του επισιτισμού του πληθυσμού είχε ανταπόκριση και στο Άγιο όρος.

Τα ΑΟ την εποχή της κατοχής αριθμεί περίπου 4.000 μοναχούς και 1000 εργάτες.

Το ΑΟ ουσιαστικά είναι απομονωμένο από την υπόλοιπη χώρα και δεν υπάρχει οδικό δίκτυο, έτσι η όποια συναλλαγή γίνεται από την θάλασσα , πράγμα πολύ δύσκολο λόγω της έλλειψης καυσίμων.

Οι περισσότεροι μοναχοί δεν ζουν σε μονές αλλά σε σκήτες, κελιά, καθίσματα και ησυχαστήρια σε δυσπρόσιτα μέρη.

Η χειροτεχνία των μοναχών περιορίζεται σε μικρά ενθυμήματα, και την παραγωγή των λιγοστών γεωργικών προϊόντων που όμως δεσμεύονται από τις γερμανικές αρχές για τις ανάγκες των γερμανικών στρατευμάτων.

Υπάρχουν πολλές διαταγές δεσμεύσεως ξηρών καρπών όπως η υπ αριθμ 115528/16-2-1942 . το Σεπτέμβριο του 1941 οι Γερμανοί «αγόρασαν» 500 οκάδες λάδι από την μονή Βατοπεδίου σε εξευτελιστική τιμή και προκειμένου να μη πεθάνουν οι μοναχοί της μονής, η Ιερά Κοινότητα ζήτησε οι λοιπές μονές να στείλουν 25 οκάδες λάδι η κάθε μια προς βοήθεια των μοναχών του Βατοπεδίου.


Στις 17/6/1941 έγινε μια ληστρική επιδρομή από 8 Γερμανούς στρατιώτες στην Ι Μ Ξενοφώντος οι οποίοι συναπεκόμισαν 50 οκάδες λάδι. Το ήθος των Γερμανών στρατιωτών περιγράφεται στα πρακτικά της Ι Κοινότητας (Συνεδρία Ζ 13-4-1943) . Επιτάξεις προϊόντων από τις μονές έγιναν με πλήθος επιδρομές οργανωμένες και μεμονωμένες πχ

27/10/1942 «ανταλλάγησαν» ξηροί καρποί με άλλα προϊόντα.

Τα 1943 δεσμεύτηκε ολόκληρη η παραγωγή ξηρών καρπών.

Βέβαια η μονή Ζωγράφου που είχε γίνει το κέντρο της Βουλγαρικής προπαγάνδας εφοδιαζόταν με τρόφιμα και ρούχα από την Βουλγαρική κυβέρνηση, ψηφίστηκε μάλιστα νόμος(2/2/1942) που απάλλασσε φόρου τις παροχές στο εν λόγω μοναστήρι, αυτό γινόταν στα πλαίσια της εκβουλγαροποιήσεως την Μακεδονίας.


Οι Βούλγαροι μοναχοί πρότειναν να εφοδιάζουν με τρόφιμα και άλλα είδη τις μονές αρκεί να υπογράψουν δήλωση υποταγής στον Βασιλιά της Βουλγαρίας.

Οι Ελληνικές μονές απάντησαν ότι προτιμούν να πεθάνουν από την πείνα παρά να υπογράψουν μια τέτοια δήλωση, η Ρωσική μονή (Αγίου Παντελεήμονα) έστειλε αντιπροσώπους να πάρουν τρόφιμα από την Βουλγάρικη (Ζωγράφου), το ίδιο έκαναν και οι σκήτες Αγ Ανδρέα, και Προφήτη Ηλία και τα ρουμανόφωνα εξαρτήματα.

Το Μάιο του 1942 οι Ζωγράφου και η Παντελεήμονος παρέλαβαν από την Βουλγαρική κυβέρνηση 120 τόνους σιτάρι, ρύζι, ζάχαρη, και όσπρια.


Οι Έλληνες μοναχοί πεινούσαν κυριολεκτικά σε σημείο που πουλούσαν τα παπούτσια τους, τα εσώρουχά τους τα ράσα τους και όλα αυτά προ της χλιδής των Σλάβων μοναχών.

Σου παραθέτω έγγραφο με ημερομηνία 21/3/1943 της ΙΜ Αγίου Παύλου που αναφέρει:

« κατά τα μέσα του παρελθόντος μηνός απεστάλησαν εκ Βουλγαρίας εις την ΙΜ Ζωγράφου δια βενζινόπολοιου περί τας 20.000 οκάδας σίτος, κρίθη, όσπρια κλπ τρόφιμα, εκφορτωθέντα εις την παραλία της Μονής ταύτης.
Προ ολίγων δε ημερών αφίχθη εις την Δάφνην δια τους εξαρτηματικούς Βουλγάρους, έτερον φορτίον τροφίμων συνοδευόμενον υπό τελωνειακών Βουλγάρων προερχομένων εκ Καβάλας και εκφορτωθέντος του φορτίου εις Δάφνην.
Εκ παραλλήλου προς αυτούς, οι ημέτεροι εξαρτηματικοί πένονται κυριολεκτικώς….»

Η στάση των Βούλγαρων μοναχών άρχισε να αλλάζει το 1944 μετά την τροπή των πολεμικών γεγονότων.



Αλλά και οι Ρουμάνοι για λόγους προπαγάνδας οργάνωσε αποστολή τροφίμων στο ΑΟ.

Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίστηκε από την ΕΔΙΣ , στις 25/6/1941 αποφασίστηκε να σταλεί επιτροπή στην Αθήνα από τον Αρχιμ Αθανάσιο Παντοκρατορινό και τον Βαρλαάμ τον Γρηγοριάτη, ύστερα από πολλές πιέσεις η κυβέρνηση Τσολάκογλου έστειλε 3.000.000 δραχμές και μετά από νέες πιέσεις εστάλη 60.000 οκάδες σιτάρι και 95.000 οκάδες κριθάρι για έξη μήνες, δηλαδή για να καταλάβεις αυτό που έστελνε η κυβέρνηση ήταν 60 δράμια ψωμί ανά μοναχό την ημέρα.

Ο Β Κορδιωτάκης έδωσε εντολή να χορηγηθούν 200 σακιά αλεύρι των 45 οκάδων για τις ανάγκες των λαϊκών που εργαζόντουσαν εκεί.

Οι Γερμανοί αποφάσισαν να στείλουν τα πιο κάτω:

Α) Χορήγηση 21 δοχείων φωτιστικού πετρελαίου για τις ανάγκες των μονών.
Β) 200 κιλά ακαθάρτου πετρελαίου το μήνα για την λειτουργία του σκάφους της γραμμής Τρυπητή Δάφνη.

Από το καλοκαίρι του 1942 βελτιώθηκαν οι συνθήκες με τον εφοδιασμό σε τρόφιμα . Ο Καναδάς χορήγησε σιτάρι και οι Γερμανοί μικρές ποσότητες δημητριακών και οσπρίων, βέβαια οι γερμανικές παροχές αμέσως τις έπαιρναν πίσω με επιτάξεις.

Το 1942 η ΓΔΜ χορήγησε 50 τόνους αλάτι και η κυβέρνηση έδωσε 20 οκάδες σιτάρι για κάθε αγιορείτη μοναχό.

Με ενέργειες του καθηγητή Αλεβιζάτου η Σουηδική πρεσβεία χορήγησε 54.000 οκάδες σιτάρι προς 26, 85 την οκά.

Οι Γερμανοί έστειλαν μια επιτροπή για να ερευνήσει το επισιτιστικό πρόβλημα των μοναχών και τελικά η επιτροπή έδωσε μεν υποσχέσεις αλλά και ζήτησε λάδι για 35.000 ορφανά Ελληνόπουλα, οι πεινασμένοι μοναχοί δέχτηκαν αμέσως το αίτημα της επιτροπής!


Η Κυβέρνηση των Αθηνών προ των σοβαρών κινδύνων που διαγραφόντουσαν, αποφάσισε να εγκρίνει κονδύλι 70.000.000 δραχμών (πληθωριστικό χρήμα) για την επισιτιστική ανακούφιση του ΑΟ τελικά έφτασαν μόνο 35.000.000 δραχμές.

Παρά τα τεράστια προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας συνεχίστηκε η βοήθεια προς το ΑΟ
Το 1943 και το 1944 οι μονές πούλησαν ξυλεία στο γερμανικό στρατό και τα όποια χρήματα πήραν διετέθησαν για τις επισιτιστικές ανάγκες του ΑΟ .

Από το 1943 οργανώθηκαν συσσίτια απόρων του ΑΟ (ΣΑΑΟ), αυτό το πρόγραμμα είχε διάφορες δυσκολίες λόγω της διασποράς των μοναχών σε απρόσιτα μέρη, το πρόγραμμα ΣΑΑΟ έγινε και για εθνικούς λόγους, διότι η Βουλγαρική κυβέρνηση σκεπτόταν να ιδρύσει οικονομικό συσσίτιο των Ελλήνων μοναχών με στόχους προπαγανδιστικούς, διότι όπως ήδη είπαμε οι Σλάβοι μοναχοί σιτίζοντο πλουσίως.


Από το 1943 οργανώθηκε ένα σύστημα ανταλλαγών με τις γερμανικές κατοχικές υπηρεσίες, δες μερικές μονάδες ανταλλαγών :

ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ ή ΚΑΡΥΔΙΑ : 1 οκ = 1.5 οκ Σιτάρι 1,5 οκ Όσπρια 2 οκ Καλαμπόκι
ΛΑΔΙ 1οκ = 1,5 οκ Σιτάρι 4,5 οκ Όσπρια 6οκ Καλαμπόκι
ΡΑΚΗ 1 οκ = 4οκ Σιτάρι 4 οκ Όσπρια 5 οκ Καλαμπόκι
ΚΡΑΣΙ 1οκ = 1 οκ Σιτάρι 1οκ Όσπρια 1,5 οκ Καλαμπόκι

Μετά από αυτή την ανταλλαγή το ΑΟ άρχισε να κάνει ΔΩΡΕΕΣ τροφίμων σε δεινοπαθούντες κατοίκους των Ελληνικών πόλεων, σε φυλακισμένους, σε παιδικά συσσίτια και σώθηκαν χιλιάδες Έλληνες.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Οι Βούλγαρόφωνοι πανηγύρησαν την στρατιωτική νίκη του Γ Ράιχ επί της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδος. Μακεδονία, Απρίλιος 1941 αυτοί οι εν όπλοις σύμμαχοι των Γερμανών στο τέλος έγιναν με τα μαγικά τερτίπια της διεθνούς διπλωματίας αντιαξονικοί και συντρατεύτηκαν με τον ΔΣΕ για να πολεμήσουν την Ελλάδα.

[pluton]

Υπήρχε και το ζήτημα της προστασίας των θησαυρών από τους μοναχούς.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Βιβλίο του Dr Franz Dolger σχετικά με την Αθωνική Μοναχική πολιτεία, οι ΝΑΖΙ έστειλαν άνθρωπο που γνώριζε πολύ καλά τι θησαυρούς περιείχε το "περιβόλι της Παναγιάς" και ο Dr Franz Dolger από την πρώτη στιγμή (δηλαδή το καλοκαίρι του 1941) γνώριζε ότι στόχος δεν ήταν η καταγραφή θρησκευτικών - πολιτιστικών μνημείων, αλλά η καταγραφή της θρησκευτικής - πολιτιστικής κληρονομιάς μας προκειμένου να την αρπάξουν οι Γερμανοί κατακτητές.

Από την αρχή της κατοχής (Ιούνιος 1941) οι Γερμανοί προσπάθησαν αποκτήσουν πρόσβαση προς τους επί χίλια χρόνια φυλασσόμενους θησαυρούς.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Από τις εργασίες καταγραφής και φωτογράφησης των θησαυρών στο Άγιο Όρος.

Ήρθε λοιπόν με εντολή της Ανωτάτης στρατιωτικής αρχής των Γερμανών ο διαπρεπής βυζαντινολόγος καθηγητής του πανεπιστημίου του Μονάχου και ναζιστής Δρ Φραντς Ντέλγκερ (Dr Franz Dolger) με ομάδα τεχνικών και επιστημόνων συγκεκριμένα:

- Ανθυπολοχαγό von Ingram αρχηγό των Sonderkommandow στην Ελλάδα.
- Α Deindl Διοικητή των κεντρικών υπηρεσιών του Ράιχ από το Βερολίνο εντεταλμένος του Al Rosenberg.
- Dr O Treitinger επιστημονικός συνεργάτης
- Κ Κρεσς (K Kress) ειδικός φωτογράφος από το επιτελείο του Al Rosenberg.
- Ο Δρ Μ Σιώτης του Πανεπιστημίου Αθηνών
- Ο διερμηνέας Ε Τσιγκιρίτης.

Την αποστολή χρηματοδότησε ο γερμανικός στρατός και υπεύθυνος ορίστηκε ο αρχιστράτηγος Λιστ.

Επίσημα σκοπός ήταν η μελέτη και η φωτογράφηση των θησαυρών του ΑΟ, συστατικές επιστολές προς την ΙΚ έδωσαν ο Γ Τσολάκογλου , Κ Λογοθετόπουλος, ο μητροπολίτης Γεννάδιος, ο αντιστράτηγος Χάαρντε και άλλοι.

Η επιστημονική φήμη του Dr Franz Dolger ήταν γνωστή στο ΑΟ από κατ ιδία επισκέψεις του πριν τον πόλεμο.

Ο Dr Franz Dolger επισκέφτηκε λοιπόν το ΑΟ στις 15/6/1941 και φωτογράφησαν το τυπικό (τράγο ) και χειρόγραφα του Πρωτάτου, συνολικά πραγματοποίησαν 1900 φωτογραφικές λήψεις, απ ότι καταλαβαίνεις αυτή ήταν η αρχή της σχεδιαζόμενης μεταφοράς των θησαυρών στην Γερμανία. Θα πρέπει να συνδυαστεί αυτή η υπόθεση με την αρπαγή από τους Ιταλούς τον Σεπτέμβριο του 1941 της αρπαγής των θησαυρών της Δήλου, που τελικά οι Ιταλοί αναγκάστηκαν να επιστρέψουν μετά την απειλή του Τσολάκολου ότι θα παραιτηθεί και θα καταγγείλει το γεγονός σε όλο τον κόσμο.

Ο Τσολάκογλου μάλιστα έστειλε απόρρητο έγγραφο προς τον διοικητή Μακεδονίας τονίζοντας την ανάγκη περιφρούρησης των θησαυρών του ΑΟ.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ένας από τους κύριους οργανισμούς των ΝΑΖΙ που ασχολούνται με την λεηλασία της πολιτιστικής κληρονομιάς στις κατεχόμενες από τους Ναζί χώρες κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η Einsatzstab Reichsleiter Rosenberg (ERR), μια ειδική επιχειρησιακή ομάδα εργασίας με επικεφαλής τον ηγετικό ιδεολόγο Rosenberg. Σε εκτεταμένη έρευνα του διεθνούς Patricia Kennedy Grimsted περιγράφονται τα αρχεία της ERR σε 29 αποθήκες σε 9 χώρες.







ΤΑ ΜΟΥΛΑΡΙΑ

Ο Dr Franz Dolger ευχαρίστησε την ΙΚ του ΑΟ με δύο επιστολές 12-10-1942 και 5-11-1942 , εξέφρασε δε την ευγνωμοσύνη του με ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ! προς την ΙΚ να μοιράσει προς τις Μονές 10 μουλάρια της αποστολής του, και ιδιαίτερα ζήτησε να δοθούν από ένα στις Ζωγράφου (Βουλγάρικη), Ιβήρων, Φιλοθέου, Εσφιγμένου και Κωνσταμονίτου.

Η παράδοση έγινε κατά πανηγυρικό τρόπο από τον διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών Μ Σιώτη και τον διερμηνέα Ε Τσιγγερίτη στις 13/7/1941!


Η ΑΠΑΓΩΓΗ!

Το φθινόπωρο του 1943 η Einstatzstab Reichsleiter Rosenberg επιχείρησε να πραγματοποιήσει την απαγωγή των φωτογραφηθέντων θησαυρών, Ο Μέρτεν αργότερα υποστήριξε ότι με δική του υπόδειξη η Γερμανική Στρατιωτική Αστυνομία δεν επέτρεψε την είσοδο της Einstatzstab Reichsleiter Rosenberg στο ΑΟ.

Αυτό απ ότι καταλαβαίνεις δεν είναι αλήθεια το πιθανότερο είναι να μη εισήλθαν στο ΑΟ λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν με την συνθηκολόγηση της Ιταλίας.

Ο Dr Franz Dolger συμπερασματικά βγάζουμε το συμπέρασμα ότι ήταν γνώστης του σχεδίου του 1943 από την εποχή της φωτογράφησης.

Η τελευταία επαφή της Einstatzstab Reichsleiter Rosenberg με το ΑΟ έγινε στις 4/11/1943 ο Γερμανός Διοικητής ΑΟ Στένγκερ , ο αντισυνταγματάρχης Pfannestl καθηγητής του Μαρβούργου και ο καθηγητής Ν Έξαρχος επισκεφτήκαν την ΙΚ και εξέφρασαν το ενδιαφέρον του Γερμανικού λαού για το ΑΟ και την επιθυμία για διαφώτιση του , τέλος προσέφεραν 22 αντίτυπα της επιστημονικής απόστολής του Dr Franz Dolger.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Γερμανός βυζαντινολόγος Φραντς Νταίλγκερ, επικεφαλής της πολυάριθμης ειδικής αποστολής Ρόζενμπεργκ για την καταγραφή των κειμηλίων του Αγίου Όρους, εν ώρα εργασίας. Δίπλα του, μόλις διακρινόμενος από πίσω, ο μετέπειτα καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακαδημαϊκός Μάρκος Σιώτης, ο οποίος τότε ήταν επιστημονικός βοηθός και διερμηνέας του πρώτου.

[pluton]

ΣΕΡΒΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΔΙΕΝΕΞΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ





Η προκλητική στάση των βουλγαρικής καταγωγής μοναχών δημιούργησε από νωρίς προστριβές με τους μοναχούς της μονής Χιλιανδαρίου (Σέρβικη μονή).

Η πρώτη αφορμή δόθηκε από την κατάληψη του χιλιανδαρινού μετοχιού στην Θεσσαλονίκη από τους Βουλγάρους.

Στο μετόχι αυτό που υπήρχε και η μονή του Αγίου Σάββα ζήτησε να καταλάβει η Βουλγαρική λέσχη Θεσσαλονίκης τον Δεκέμβριο του 1941, ο Σέρβος μοναχός Μπλαγκογιεβιτς Σρέμπρεν ανρνήθηκε να παραδώσει το μετόχι στο Βούλγαρο ταγματάρχη Μίτκοφ χωρίς την έγκριση της μονής και ζήτησε την βοήθεια από τις Ελληνικές αρχές και από τον προηγούμενο Ονούφριο. Οι Βούλγαροι τότε ζήτησαν την βοήθεια των Γερμανών.

Τον Φεβρουάριο του 1942 ο Μπλαγκογιεβιτς Σρέμπρεν προσκλήθηκε από το γερμανικό Στρατηγείο όπου ο Βούλγαρος Μίτκοφ του ζήτησε να υπογράψει πρωτόκολλο παραδόσεως του ναού και των χώρων του μετοχιού, για να εγκατασταθούν Βούλγαροι μοναχοί, ο Μπλαγκογιεβιτς Σρέμπρεν παίρνοντας θάρρος από τις διαμαρτυρίες των Ελληνικών αρχών. Αρνήθηκε και τέλος ο Μίτκοφ δήλωσε ότι θα καταληφθεί δια της βία, και πράγματι 9/6/1942 οι Γερμανοί και δύο Βούλγαροι αξιωματικοί κατέλαβαν το μετόχι και έδιωξαν τον Σέρβο μοναχό. Ο Μητροπολίτης Γεννάδιος κατάφερε να διαφυλάξει την εκκλησία από την Βουλγαρική κατοχή.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Βούλγαροι στην Θεσσαλονίκη της κατοχής το 1942.

Στα κελιά του μετοχιού εγκαταστάθηκαν ιερείς Βούλγαροι, οι Μαρίνοφ και Γεννάδιεφ, οι οποίοι με θορυβώδεις διασκεδάσεις και με φανερή σχέση με γυναίκες ελευθέρων ηθών προκαλούσαν σχόλια, ο στρατηγός Ζίλκοφ ζήτησε την ανάκληση και πράγματι τμηματικά απομακρύνθηκαν και στις 7/11/1942 έφτασαν τρεις νέοι Βούλγαροι ιερείς και εγκαταστάθηκαν στο μετόχι του Αγίου Σάββα.

Η μονή Χιλιανδαρίου διαχώρισε την θέση της από τους λοιπούς Σλάβους, και συμπαρατάχθηκε με τους Έλληνες μοναχούς. Οι Βούλγαροι θέλησαν να κάμψουν την στάση των Σέρβων και έστειλαν τον ρωσικής καταγωγής μοναχό Πρωτογένη από την Ι Μ Παντελεήμονος ο οποίος υπέβαλε προτάσεις για συνεργασία, τις οποίες και απέρριψαν, τότε οι Βούλγαροι ζήτησαν να εξεγερθούν Σκοπιανοί μοναχοί οι οποίοι την εποχή αυτή τα μέρη τους είχαν προσαρτηθεί στην Βουλγαρία, οι λοιποί όμως Σέρβοι ματαίωσαν το Βουλγαρικό σχέδιο.

Έκτοτε η Ι Μ Χιλιανδαρίου υποστήριξε στην Ι Κοινότητα τις Ελληνικές θέσεις και αρνήθηκαν να αλληλογραφήσουν με τον Βούλγαρο Βασιλιά, προϋπόθεση απαραίτητη για την δωρεάν παραλαβή τροφίμων από την Βουλγαρία.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο βασιλιάς Μπόρις, στη Σόφια, το 1942, γιορτάζει την προσάρτηση Θράκης , Μακεδονίας και "δυτικής Βουλγαρίας" (περιοχή Σκοπίων) στο βασίλειό του... Αυτοί οι ίδιοι μετά πλασαρίστηκαν από τους κομμουνιστές σαν αντιαξονικοί.... και φυσικά βοήθησαν στην ανταρσία που έκανε το ΚΚΕ.

[pluton]

ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ





Μετά την απαγωγή των χωροφυλάκων από τον ΕΛΑΣ , άρχισαν να υπάρχουν φήμες ότι θα ερχόντουσαν στον Άθω το Τάγματα Ασφαλείας, για να τιμωρήσουν όσους έκαναν εράνους για την διατήρηση της Χωροφυλακής.

Για τον λόγο αυτό ο Πάλμος και ένας Ανθυπασπιστής έφυγαν από το ΑΟ κρυφά στις αρχές του Απριλίου 1944.

Τα ΤΑ παρουσιάστηκαν στα όρια του Άθω στις αρχές Μαΐου του1944, και οι αγιορείτες μοναχοί ανησύχησαν σοβαρά, ειδικότερα όταν τα ΤΑ δημιούργησαν την έδρα τους στον Άγιο Νικόλαο Χαλκιδικής μετά από φρικαλεότητες που έκαναν στην Αφυσιά και την ληστεία του Ξηροποταμηνού Μετοχιού του χωριού.





Τα ΤΑ αποβιβάστηκαν στην Αμμουλιανή όπου φόρεσαν αντάρτικα ρούχα και εμβλήματα και παρουσιάστηκαν σαν αντάρτες. Ο Γερμανός ναυτοφύλακας ξεγελάστηκε και κάλεσε βοήθεια τη βουλγάρικη μονάδα της Ιερισσού, στην συμπλοκή που ακουλούθησε σκοτώθηκαν 4 ταγματασφαλίτες, με το πάθημα αυτό τα ΤΑ αναγκάστηκαν αν ματαιώσουν την είσοδό τους στο ΑΟ.


Τα κατ ευφημισμό ονομαζόμενα ΤΑ ήταν πραγματική μάστιγα της υπαίθρου, οι καλόγεροι τα ονόμαζαν «αποβράσματα του άδου», τα έργα τους ήταν να δέρνουν τον μισό πληθυσμό σαν κομουνιστές, και τον υπόλοιπο σαν γερμανόφιλους και όλους μαζί σαν μη πατριώτες, η πλειοψηφία των ΤΑ στην περιοχή είναι Κουτσόβλαχοι πρώην λεγεωνάριοι συνεργάτες των Ιταλών, ανάλογα την περίσταση υποκρίνοντο τον εθνικιστή ή τον κομουνιστή και το μόνο τους μέλημα ήταν η ληστεία.

Όλα αυτά τα έγραψε ηγούμενος της Ι Μ Διονυσίου στις 15/5/1944 σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιεζεκιήλ και συνεχίζει ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ στο γράμμα του:

«Αλλοίμονον αν πράγματι το Κράτος αναθέσει εις τοιαύτα τέρατα την ασφάλειάν του, δεν χρειάζεται να κοπιάσει ο κομμουνισμός δια την επικράτησίν του, φθάνουν αυτοί.

Ο κόσμος εν τη απομονώσει του ως μόνον κριτήριον έχει σήμερον την σύγκρισιν , όπου επικρατούν οι άλλοι, οι λεγόμενοι αριστεροί , επικρατεί άκρα ασφάλεια τιμής και περιουσίας, όπου δε αυτοί οι φερώνυμοι της ασφαλείας, γενική ρεμούλα και το χείριστον , το ανυπόφορον, το ανομολόγητον, άκρα ατίμωσις, τα κορίτσια και αι γυναίκες πήραν κυριολεκτικώς τα βουνά, ίνα προστατευθώσιν από τους άλλους τους λεγόμενους κακούς.

Δια τον λόγον αυτόν, Σεβασμιώτατε, σας παρακαλώ αν πράγματι το κράτος συμμετέχει εις την οργάνωσιν των ταγματων αυτών και δύνασθε να εισηγηθείτε και εις την αρμοδίαν αρχήν, να συστήσητε και επιστήσητε την προσοχήν αυτής εις τα γεγονότα εν Χαλκιδική ιδίως εν Σιθωνία.

Το εδρεύον εν Αγίω Νικολάω τάγμα, έχει τελείως εκτραχειλισθή εναντίον παντός τιμίου πολίτη….θα ήτο προτιμότερον να έλειπον αι οργανώσεις αυταί των αλητών…..δεν είναι δυνατόν να παύσουν φέροντες την Ελληνικήν σημαίαν ως έμβλημα τοιαύτα τέρατα και να είναι εξ ολοκλήρου και αυτοί τύρανοι;

Εκείνο που δεν κατώρθωσαν 3 έτη κατοχής, επεργάζεται ραγδαίως η πάλη των οργανώσεων. Δεν υπάρχει λογική εις τας ιθύνουσας τάξεις;…...

Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς πρέπει να άδομεν την 3ην διεθνή και τα φασιστικά θούρια;…..»



Στις 14/5/1944 μερικοί ταγματασφαλίτες παρουσιάστηκαν στη Μ Λαύρας και ισχυρίστηκαν ότι ήταν Άγγλοι φυγάδες που ήθελαν να δραπετεύσουν στην Τουρκία, ο αντιπρόσωπος της Μονής δεν τους πίστεψε και ειδοποίησε την φρουρά του γερμανικού σταθμού με τον ασύρματο. Οι Γερμανοί έφτασαν και εκεί έγινε μια εικονική μάχη έξω από την Λαύρα και μετά το θέατρο αυτό αναχώρησαν Γερμανοί και ταγματασφαλίτες όλοι συναδελφωμένοι.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ Προσέγγιση στην πρόσφατον ιστορία του Δημ Γ Τσάμη

[pluton]

Βλέπετε τι γράφουν οι Αγιορείτες για τα Τάγματα Ασφαλείας.... για να καταλάβετε πόσο προοδευτικοί με την σωστή του όρου έννοια ήταν οι καλόγεροι.

[pluton]

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Βούλγαροι φασίστες - ναζιστές στην Θεσσαλονίκη, αυτοί οι ίδιοι εν μία νυκτί μετετράπηκαν σε κομμουνιστές και φυσικά συνεργάστηκαν στενά με το ΚΚΕ.



Αμέσως μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τον Γερμανικό στρατό το 1941, υπό κατοχή περιήλθε και το Άγιο Όρος.

Προ του κινδύνου να περάσει το Άγιο Όρος στην Βουλγαρική διοίκηση, όπως εντονότατα επιδίωκαν και διέδιδαν οι Βούλγαροι, πράγμα που πρώτοι το έμαθαν οι Βούλγαροι μοναχοί, και μετά την συνάντηση του Βασιλιά Βόρις με τον Χίτλερ την 19/4/1941 προκειμένου να συνεννοηθούν τον διαμελισμό των Βαλκανίων προς όφελος της Βουλγαρίας.

Η ηγεσία του Αγίου Όρους κλήθηκε να λάβει μέτρα για τον περιορισμό της απειλής.

Στις 22/4/1941 πέντε αξιωματικοί του γερμανικού στρατού με επικεφαλής τον ταγματάρχη στρατιωτικό διοικητή Ν Μαδύτου επισκέφτηκαν τις Καρυές και την ιερά κοινότητα. Οι Γερμανοί βεβαίωσαν ότι δεν θα θιγούν τα προνόμια του Αγίου Όρους.


Την ίδια ημέρα συγκλήθηκε η Έκτακτη Διπλή Ιερά Σύναξη (ΕΔΙΣ), η οποία πήρε απόφαση για αποστολή επιστολής προς τον Αδόλφο Χίτλερ με την οποία ζητούσαν να αναλάβει «υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν» του το Άγιο Όρος. Την επιστολή παρέλαβαν με επισημότητα έξη αξιωματικοί του Γερμανικού στρατού στις 29/4/1941 προκειμένου να προωθηθεί προς το Βερολίνο. Ο Χίτλερ ανταποκρίθηκε αμέσως θετικά στα αιτήματα των μοναχών και ο Γερμανικός στρατός απαγόρευσε την είσοδο των Βουλγάρων στο Άγιο Όρος που ήδη είχαν στρατοπεδεύσει στην Ιερισσό.


Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επιστολή υπήρξε σωτήρια για το Άγιο Όρος και αποτέλεσε δείγμα υψηλής διπλωματικής ευελιξίας, αλλά θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η επιστολή δεν συντάχθηκε χωρίς προβλήματα.

Αντιδράσεις υπήρξαν από την Ι Μ Γρηγορίου και τον Γέροντα Βαρλαάμ, τους εκπροσώπους των σλαβοφώνων μονών Παντελεήμονος (Ρώσικο) , Ζωγράφου (Βουλγάρικο) και η υπογραφή γίνηκε μετά από αμοιβαίες παραχωρήσεις, παράλληλα όμως συνέταξαν υπόμνημα που ζητούσε Διεθνοποίηση του Αγίου Όρους και ο αντιπρόσωπος της Παντελεήμονος Βασίλειος Κριβοσέιν, ο οποίος γνώριζε άριστα την γερμανική γλώσσα αναχώρησε με προορισμό το Βερολίνο και Σόφια για να επιδώσει το υπόμνημα, ενεργούσαν με στόχο την εγκατάσταση γερμανικού και βουλγαρικού στρατού στο Άγιο Όρος ή την Διεθνοποίηση. Στην όλη αυτή προσπάθεια βοήθησε και ο μοναχός Βενιαμίν της Παντελεήμονος και οι βουλγάρικής καταγωγής μοναχοί Μιχαήλοφ (του κελιού «Άξιον Εστί» ) και Ευθύμιος της Ζωγράφου.

Το σχέδιο τους αυτό είχε δύο σκέλη

1ον Δημιουργία προϋποθέσεων και συνθηκών που θα υποχρέωναν τον γερμανικό στρατό να εισβάλει.

2ον Η αποστολή μονάδων του Βουλγάρικου στρατού και τελική κατάληψη του Αγίου Όρους από τους Βουλγάρους.

Για την εκπλήρωση αυτών των στόχων εκμεταλλευόντουσαν και το παραμικρότερο περιστατικό για να τονίσουν την ανεπάρκεια της Ελληνικής Χωροφυλακής ή τον Κομμουνιστικό κίνδυνο. Στην συνέχεις τόνισαν την ευθύνη των Αγιορειτών για την προστασία των κειμηλίων και πάντα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι το Άγιο Όρος πρέπει να περάσει επίσημα στον γερμανικό στρατό.

Την επιστολή του Αγίου Όρους προς τον Χίτλερ την έμαθε η Ελληνική κυβέρνηση τον Μάρτιο του 1942, το Υπουργείο των Εξωτερικών από τον νομικό σύμβουλο Κ Τενεκίδη στα 15/5/1942 απάντησε ότι το πρακτικό της συνεδρίας ΝΔ της ΕΔΙΣ και η επιστολή προς τον Χίτλερ δεν μπορούν να μεταβάλουν το καθεστώς του Αγίου Όρους και ότι το ΕΔΙΣ κινήθηκε στα όρια της δικαιοδοσίας του.

Την επιστολή αυτή προς τον Χίτλερ επικαλούντο οι Αγιορείται κάθε φορά που επιέζοντο από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής, με θετικά πάντα αποτελέσματα.

Οι Γερμανοί υπήγαγαν στην δικαιοδοσία του γερμανικού Περιφερειακού Φρουραρχείου Λαγκαδά το Άγιο Όρος και ειδικά στον Λοχαγό Γκρίσε (Η Grisse), ο οποίος ενδιαφέρθηκε θετικά για το Άγιο Όρος και βοήθησε τους Αγιορείτες, την ίδια τακτική ακουλούθησε ο Ταγματάρχης Στένγκερ ( G Stenger) μέχρι τον Ιούνιο του 1944. Έκτοτε το Άγιο Όρος μετατέθηκε στην Στρατιωτική Διοίκηση Ελλάδος στην Αθήνα. Και υπεύθυνος ορίστηκε ο Δρ Γιαχερ (Jacher).

Παράλληλα το ΑΟ λειτουργούσε σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΧ (Καταστατικός Χάρτης) και η Ελληνική Διοίκηση ΑΟ (ΔΑΟ) με διοικητή τον Αρ Φωκά (μέχρι 26/6/1941) , Β Κορφιώτάκη (1/8/1941 – Φεβρουάριο 1943) ο οποίος δέχτηκε πλήθος διαβολές από τα σλαβόφωνα μοναστήρια οι οποίες τον έφεραν σε ευθεία σύγκρουση με τα συμφέροντα τους και τον υποχρέωσαν να εγκαταλείψει το ΑΟ τοποθετώντας προσωρινό διοικητή τον υπομοίραρχο Αν Πάλμο.

Σε επέμβαση του Γερμανού Ταγματάρχης Στένγκερ μετά από διαβολές των Σλάβων μοναχών προκειμένου να αντικατασταθεί ο , Β Κορφιωτάκης και σε ερώτηση του αν επιθυμούν οι μοναχοί να μην υπάρχει Έλληνας διοικητής οι μοναχοί έδωσαν την πιο κάτω απάντηση « Το να ερωτάται το ελληνικότατον ΑΟ αν επιθυμεί Έλληνα Διοικητήν της προξενεί εντύπωσιν».

Φυσικά οι Σλάβοι (Ρώσοι και Βούλγαροι) διεχώρησαν επιδεικτικά την θέση τους στην πιο πάνω τοποθέτηση των Ελλήνων μοναχών. Στο ενδεχόμενα να τεθεί επικεφαλής Γερμανός ή Βούλγαρος διοικητής η Αθήνα έστειλε τον τμηματάρχη του Υπουργείου Εσωτερικών Δημ Ρωμανό σαν Διευθυντή της Διοικήσεως του ΑΟ .



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : 16 Ιουνίου1941, Βούλγαροι αξιωματικοί στην κεντρική πλατεία την ήμερα που οι Γερμανοί παραδίδουν την Ξανθη στους Βουλγάρους. Ήρθε πολύ πρόσφατα στην επιφάνεια και είναι από τις ελάχιστες οπτικές μαρτυρίες με σβάστικες στην πόλη της Ξάνθης.

[pluton]

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ






Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΜΜΟΥΛΙΑΝΗΣ

Οι Γερμανοί αποχώρησαν από το ΑΟ τον Μάιο του 1944.

Δημιουργήθηκε ένα ζήτημα ασφαλείας για τις Μονές μέχρι την εμφάνιση των ανδρών του ΕΛΑΣ τον Αύγουστο του 1944 .

Την περίοδο λοιπόν αυτή παρουσιάστηκαν κάποιοι που δήλωναν αντάρτες και δημιούργησαν έκτροπα εις βάρος ηλικιωμένων μοναχών που ζούσαν σε εξαρτήματα.

Ταυτόχρονα διαδόθηκε ότι το ΕΑΜ θα απαλλοτρίωνε τα Αγιορείτικα Μετόχια.

Η ΙΚ έστειλε λοιπόν μια επιτροπή (Γαβριήλ τον Διονυσιάτη και Σεραφείμ τον Άγιο Παυλινό) στον Πολύγυρο να συζητήσουν με το ΕΑΜ, στην Αμμουλιανή (νησάκι βγαίνοντας από το ΑΟ απέναντι από την Ουρανούπολη) συνάντησε τον Φάνη (Φιλ Τάσιο) γραμματέα της ΠΕ ΕΑΜ Χαλκιδικής, με τον οποίο συζήτησε και κρίθηκε άσκοπη η συνέχιση προς Πολύγυρο. Εκεί συμφωνήθηκαν τα πιο κάτω:

α) Δεν θα απαλλοτριωθούν τα Μετόχια του ΑΟ.
β) Δεν θα κατασχεθούν υποζύγια των Μονών.
γ) Θα ληφθούν μέτρα για τα έκτροπα ανταρτών εις βάρος μοναχών.
δ) Θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη στις Καρυές επιτροπής του ΕΑΜ .
ε) Ζητήθηκε η συγκέντρωση και παράδοση στο ΕΑΜ όπλων του ΑΟ.




Στις 19/9/1944 έφτασε στις Καρυές απόσπασμα του ΕΛΑΣ από 10 άνδρες με σκοπό την τήρηση της ασφάλεια του ΑΟ.

Η ΙΚ για να τιμήσει τους άνδρες του ΕΛΑΣ αποφάσισε:

Α) Οι Καρυές και τα Κελιά να σημαιοστολιστούν.
Β) Να σταλούν τα αναγκαία κλινοσκεπάσματα από τις Μονές για τον στρατωνισμό των ανδρών
Γ) Να γίνουν προαιρετικοί έρανοι για την επιμελητεία του ΕΛΑΣ
Δ) Να πάρει μέτρα για την διατροφή πλέον των 30 ανδρών
Ε) Να παραδοθούν όλα τα όπλα αμέσως στον ΕΛΑΣ.


Ήδη όμως οι μοναχοί είχαν κρυώσει με τις αυθαιρεσίες της ΕΤΑ και δεν έδειξαν προθυμία στις εντολές της ΙΚ .






ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Μπαρουτοκαπνισμένοι ΕΠΟΝίτες του ΕΛΑΝ με Αμερικανό ναύτη στη Θεσσαλονίκη. Αριστερά διακρίνεται ο Ιερισσιώτης Κώστας Σουλτάνης και πάνω δεξιά ο Γεώργιος Λαγόντζος. Φωτογραφία από την εφημερίδα “Λεύτερα Νιάτα” της ΕΠΟΝ Μακεδονίας στις 1 Ιανουαρίου του 1945.



ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ

Ο καπετάν Στράτος που ήταν επικεφαλής της στρατιωτικής διοικήσεως του ΑΟ ζήτησε από την ΙΚ να στείλει εγκύκλιο στις 20/9/1944 προς τις Μονές και τους Εξαρτηματικούς να παραδώσουν τα όπλα και τα στρατιωτικά είδη που είχαν και να υπογράψουν δήλωση ότι έλαβαν γνώση της διαταγής του, επιπλέον έπρεπε να παραδώσουν όλα τα καλώδια και γυμνό σύρμα, διότι το θεωρούσαν ότι όποιος είχε αυτά σαν πράξη δολιοφθοράς.

Στις 15/9/1944 αφαιρέθηκαν 80 μέτρα σύρμα από την τηλεφωνική γραμμή Λαύρα Καρυών.

Ο Διοικητής Ν Αμπελάς διέταξε 22/9/1944 την διατροφή των ΕΛΑΣιτών μέχρι σύστασης ΕΤΑ και επέταξε το αντιπροσωπείο της ΙΜ Σίμωνος Πέτρας όπου εγκατέστησε το αρχηγείο του.

Στο τέλος Οκτωβρίου η δύναμη των ΕΛΑΣιτών έφτασε στους 50 και την συντήρησή τους ανέλαβε η ΙΚ (βάρος ασήκωτο για τους πενούντες μοναχούς).

Οι διαταγές των καπεταναίων του ΕΛΑΣ για τα όπλα, ρουχισμό, υπόδηση υποζύγια κλπ απέδωσαν κατώτερα των αναμενομένων και έτσι ο Διοικητής της ΕΠ Αμπελάς έχασε την ψυχραιμία του και άρχισε να απειλεί με εκτελέσεις όποιον δεν συμμορφωθεί τις διαταγές του, δες μια διαταγή αυτού του «λεβέντη» που θα κοκκίνιζαν και οι Γερμανοί να την εκδώσουν:


«Δίνουμε παράταση προθεσμίας για να παραδοθούν όλα τα στρατιωτικά είδη (όπλα, ρούχα, παπούτσια, εξαρτήματα, ζώα κλπ) μέχρι 6/10/1944. Μετά την προθεσμία αυτή όποιος πιαστεί να κατέχει τέτοια είδη θα τουφεκίζεται….», αυτή η διαταγή εκδόθηκε 1/10/1944.

Νομίζεις ότι ήταν απλή απειλή, όχι βέβαια στις 1/11/1944 εκτελέστηκε από τον ΕΛΑΣ στην Αρναία ο Αγιορείτης μοναχός Αγαθάγγελος Λαυριώτης, ο Ιωακείμ Παπαστεργίου συνελήφθηκε και εκτελέστηκε κοντά στις Καρυές
.

Στις 2/10/1944 έβγαλε και άλλη διαταγή με ανάλογο ύφος, μετά την απομάκρυνσή του ο νέος Διοικητής της ΕΠ του ΑΟ Κίμων Διαμαντέας την δεύτερη διαταγή του την αναφέρει σαν «αστυνομική διάταξη» (για τα δεδομένα του ΑΟ ολίσθημα) και γράφει:

«…υπενθυμίζουμε εις όλους τους Μοναχούς….την διαταγήν που είχαμε κοινοποιήσει περί παραδόσεως οπλισμού και στρατιωτικών ειδών.

Επειδή παρετηρήθη καθυστέρησις παραδόσεως από πολλούς Πατέρας τους οποίους γνωρίζομεν καλώς, διατάσσομεν όπως εντός πέντε ημερών …παραδώσουν (στην ΕΠ) όλα τα στρατιωτικά είδη. Οι μη συμμορφούμενοι μετά την προθεσμίαν θα τουφεκίζονται ως προδόται της πατρίδος…».



Εκδόθηκαν λοιπόν πλήθος τέτοιες διαταγές όσο διάστημα ελεγχόταν το ΑΟ από τον ΕΛΑΣ και οι μοναχοί περιφρονούσαν μέρα με την μέρα αυτούς τους άφρονες και υπηρμένους που δεν σεβόντουσαν τον τόπο τους.




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Τον Νοέμβριο του 1944 αντιπροσωπεία 3 Νεοζηλανδών στρατιωτικών επισκέφτηκε επίσημα το Άγιο Όρος και τους γύρω από αυτό οικισμούς για να αποδώσει εύφημη μνεία για τη περίθαλψη και διάσωση εκατοντάδων συμμάχων από τους Γερμανούς. Στη φωτογραφία διακρίνεται ένας από τους Νεοζηλανδούς αξιωματικούς (με την πλάτη στη φωτογραφία) στο Άγιο Όρος τον Νοέμβριο του 1944. Νοεμ. 1944, από τον ΝΖ W. G. McClymont (Photos Ref: PAColl- 4161- 01- 102) Εθν. Βιβλ. ΝΖ.


ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΕΑΜΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΑΟ


Στις 2/10/944 η Υποδιοίκηση Καρυών της ΕΠ του ΑΟ άρχισε να εφαρμόζει σχέδιο επιστρατεύσεως.

Πρώτη φάση, υποχρεώθηκαν όλοι οι λαϊκοί που έμεναν στο ΑΟ να παρουσιαστούν μέχρι 10/10/19144 στα Φυλάκια και τους Σταθμούς της ΕΠ και να εφοδιαστούν με σημειώματα θεωρημένα και με φωτογραφία, με αυτό το σημείωμα η ΕΠ Καρυών θα τους έδινε ταυτότητα.

Στην συνέχεια διατάχτηκε η επιστράτευση όλων όσοι ήταν γραμμένοι στον εφεδρικό ΕΛΑΣ για τις κλάσεις 1930 με 1945 ενώ οι αξιωματικοί του εφεδρικού ΕΛΑΣ επιστρατευόντουσαν ανεξάρτητα κλάσεως, οι επιστρατευμένοι θα έπρεπε να παρουσιαστούν στην Αρναία μέχρι 6/10/1944.

Η ΤΕ του ΕΑΜ στο ΑΟ στις 31/10/1944 καθόρισε τα καθήκοντα και το έργο των Τοπικών Εαμικών Επιτροπών των Μονών, αυτές ήταν 4μελείς και έπρεπε να εκτελούνται από τις μοναστηριακές αρχές.

Το ΕΑΜ έφτιαξε και ΕΤΑ με τομεάρχη της τον Γαβριήλ και κατά τα γνωστά άρχισε αλλεπάλληλους εράνους, την δε Μ Λαύρα της ανάθεσαν την τροφοδοσία του ΕΛΑΝ.

Οι έρανοι που πραγματοποιήθηκαν ήταν αμέτρητοι από τις 20/10/1944 μέχρι το Φεβρουάριο του 1945 που έγινε ο τελευταίος έρανος από τον Γ Κάλφα για την ενίσχυση της ΕΠΟΝ, συγκεντρωνόντουσαν κλινοσκεπάσματα, υποζύγια, χρήματα, τρόφιμα και ότι μπορούσαν να μεταφέρουν οι υπεύθυνοι των εράνων.

Την 15/9/1944 η ΕΤΑ ανακοίνωσε ότι θα φορολογεί τις εισαγωγές και εξαγωγές προϊόντων και ο καπετάν Νικήτας (Νικήτας Μούσκουλας) ζήτησε από το ΑΟ να αναλάβει τον εξοπλισμό του νοσοκομείου του 1/31 τάγματος του ΕΛΑΣ Χαλκιδικής.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Δαφνοστολισμένος ΕΛΑΝ 6η Μοίρα Θερμαϊκού – Χαλκιδικής, παρελαύνει ποια ήταν η δράση του; Πέρα από την απελευθέρωση 62 εξόριστων κομμουνιστών από το ξερονήσι του Άη-Στράτη, στις 17 Ιουνίου 1943, καμιά άλλη!

«Στους κάβους τα βαθιά νερά

Αντάρτες Ελανίτες

Παλεύουν για τη λευτεριά

Πνίγοντας τους φασίστες»

[pluton]

Ευριπίδης Μπακιρτζής

Η μεγάλη λατρεία των αριστερών, ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ



Τα μέλη της ΠΕΕΑ και ο Μητροπολίτης Ιωακείμ. Από αριστερά προς δεξιά: Κ. Γαβριηλίδης, Στ. Χατζήμπεης, Αγγελος Αγγελόπουλος, Στρατηγός Μανώλης Μάντακας, Γιώργ. Σιάντος, Πέτρος Κόκκαλης, Αλεξ. Σβώλος, Ιωακείμ Κοζάνης, Ευρ. Μπακιρτζής, Ηλίας Τσιριμώκος και Νίκος Ασκούτσης

Ο Ευριπίδης Μπακιρτζής γεννήθηκε στις Σέρρες το 1895. Φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων και πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Το 1916 προσχώρησε στο κίνημα της «Εθνικής Άμυνας» στη Θεσσαλονίκη και πήρε μέρος στις μάχες που δόθηκαν από τις δυνάμεις της Αντάντ στο Μακεδονικό Μέτωπο. Το 1918 πήγε στο Παρίσι για σπουδές στην Ανώτατη Στρατιωτική Ακαδημία. Με την επιστροφή του πήρε μέρος στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία και το Σεπτέμβριο του 1922 μετά την καταστροφή συμμετείχε, ως ταγματάρχης πλέον, στο κίνημα των Πλαστήρα-Γονατά, υπασπιστής του πρώτου και γραμματέας της Επαναστατικής Επιτροπής. Από τότε και μέχρι το 1935 ακολουθούσε τον Πλαστήρα σε όλες τις κινήσεις του.

Με αφορμή τη δημοσίευση στο «Ριζοσπάστη» της δεκαετίας του ’30, σημειωμάτων, που έδειχναν ότι οι συντάκτες τους είχαν πολύ καλή γνώση των τεκταινομένων στο εσωτερικό του στρατεύματος, σε αρκετούς κύκλους άρχισε να κυκλοφορεί η φήμη, που κράτησε μάλιστα για πολλά χρόνια, του «κόκκινου συνταγματάρχη» και μάλιστα πως πίσω από αυτό το χαρακτηρισμό κρυβόταν ο Ευριπίδης Μπακιρτζής.

Το Δεκέμβρη του 1940 ο Μπακιρτζής συναντιέται με τον συγγραφέα Γιώργο Θεοτοκά και τον Γιώργο Καρτάλη κατοπινά ηγέτη της οργάνωσης ΕΚΚΑ μαζί με τον συνταγματάρχη Ψαρρό.

Μετά τη συγκρότηση της οργάνωσης «Προμηθέας» ο Μπακιρτζής έφυγε, τον Αύγουστο του 1942, για το Κάιρο όπου παρέμεινε μέχρι το Σεπτέμβρη του 43, οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα (σαν στρατηγός).

Ακολούθησε η ένταξή του στην ΕΚΚΑ του συνταγματάρχη Ψαρρού, και στην οργάνωση Α (γών) Α (νόρθωσις) Α (πελευθέρωσις) με το Στέφανο Σαράφη και τελικά, μπροστά στα αδιέξοδα που είδε στο δρόμο αυτών των οργανώσεων η προσέγγισή του με το ΕΑΜ και η ανάληψη της προεδρίας της πρώτης Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης ( ΠΕΕΑ) το Μάρτιο του 1944.



«Στρατηγός Μπακιρτζής- μια ζωή αφιερωμένη στον Ελληνικό Λαό», από την πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη» (11.5.1947).

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...........

[pluton]

Ο Ευριπίδης Μπακιρτζής είχε δύο συνθηματικά ονόματα

Α. Προμηθέας
Β. 333

Οι μέρες της Απελευθέρωσης της Ελλάδας από τους ναζί βρίσκουν το Μπακιρτζή διοικητή της Ομάδας Μεραρχιών Μακεδονίας του ΕΛΑΣ με δίπλα του τον καπετάνιο της Ομάδας Μάρκο Βαφειάδη και το Λεωνίδα Στρίγκο υπεύθυνο από το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ για την περιοχή.



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Ευριπίδης Μπακιρτζής ΣΤΗΝ Θεσσαλονίκη κατά την απελευθέρωση.

Από τις 7 του Σεπτέμβρη του ’44, το Γενικό Στρατηγείο του ΕΛΑΣ με διαταγή του στρατηγού Σαράφη προς την Ομάδα Μεραρχιών Μακεδονίας διέτασσε την προετοιμασία των δυνάμεών της για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης: « …Κύριος όγκος δυνάμεων Ομάδος δέον προσανατολισθεί προς πεδιάδα και πόλιν Θεσσαλονίκης. Μετά τούτο διοίκησης Ομάδος δέον έλθη άμεσον επαφήν με διοίκησιν ΕΛΑΣ Θεσσαλονίκης δια κατάστρωσιν από κοινού σχεδίου καταλήψεως πόλεως ταύτης».

Ακολούθησε διαταγή του Σκόμπυ, σε εφαρμογή της συμφωνίας που όριζε ότι οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ απαγορεύεται να μπουν στη ζώνη μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμώνα, μέσα στην οποία βρισκόταν και η Θεσσαλονίκη.

Το Σεπτέμβρη του 1946 ο Ευριπίδης Μπακιρτζής εξορίζεται στην Ικαρία, στον Άγιο Κήρυκο και μετά στους Φούρνους μαζί με άλλους ανώτατους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ. Εκεί άρχισε να γράφει το βιβλίο του που έμεινε ανολοκλήρωτο με τίτλο «Πολιτικοστρατιωτική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου».

Το βράδυ της Παρασκευής 9 του Μάη του 1947, στην Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ έφτασε τηλεγράφημα του εκπροσώπου των εξορίστων στην Ικαρία Γεράσιμου Στεφανάτου που ανέφερε:

«Σήμερον Παρασκευήν δευτέραν πρωινήν ευρέθη νεκρός με τραύμα εις την καρδίαν εντός δωματίου του εις Φούρνους Ικαρίας ο στρατηγός Μπακιρτζής. Αι συνθήκαι υπό τας οποίας επήλθεν ο θάνατος είναι ύποπτοι. Ο διοικητής της Χωροφυλακής Ικαρίας ηρνήθη να επιτρέψη εις τον ιατρόν των εξορίστων και εις επιτροπήν αυτών όπως μεταβούν επί τόπου προς διαπίστωσιν των συνθηκών υπό τας οποίας επήλθεν ο θάνατος . Εζητήσαμεν την μεταφοράν του νεκρού εις Αθήνας και την άφιξιν του Εισαγγελέως Σάμου προς διενέργειαν ανακρίσεων.

Δια τους εξορίστους Ικαρίας

Γεράσιμος Στεφανάτος».



Για την αυτοκτονία του έχουν υπάρξει πολλά μυθιστορηματικά από την αριστερά.

Γιατί το ένα γιατί το άλλο .... το τι ήταν πράγματι ο Ευριπίδης Μπακιρτζής θα αναφέρουμε στην συνέχεια.