Μοσχοπολίτης για Ρωμαίους, Ρωμιούς κλπ

[Τλαξκαλτέκος]

Τα ίδια και τα ίδια. Ξεστραβώσου :

Ρήγας
Ο Αλέξανδρος γεννηθείς εις τους 355:προ Χριστού, εσπόδασε την φιλοσοφίαν εις τον Αριστοτέλη, έκαμε τα πρώτα δείγματα της ανδρείας, κ(αι) της πολεμικής αξιότητός του εις την μάχην της Χαιρωνείας, υπό την διοίκησιν του πατρός του, κ(αι) διεδέχθη τον θρόνον της Μακεδονίας 21:χρόνου γνωρισθείς αρχηγός των Ελλήνων εις τους 333:διεύθηνε τας δυνάμεις των κατά των Περσών, εχάλασε την αυτοκρατορίαν των εις την Ασίαν κ(αι) Αφρικήν, κ(αι) την ήνωσε με την ειδκήν του. Πολλαί αξιόλογοι πόλεις ακόμι, τω χρεωστούν την ύπαρξίν τους. Απέθανε 32:χρόνων, βασιλεύσας 12.

------------------------------------------------------
Το γνωστό απόσπασμα από το ημερολόγιο του Ιωάννη Πρίγκου, που αναφέρεται συχνά σε σχέση με το φυλλάδιο του Ρήγα, γραμμένο μια γενιά νωρίτερα, διαφωτίζει πραγματικά τη λειτουργία του Αλέξανδρου σαν εθνικοαπελευθερωτικού συμβόλου στη νεοελληνική συνείδηση :

….επεριχύθη δάκρυα ο Ρωμαίος όπου ταύτα γράφει : Οϊς κρίμασι, Κύριε, είπε, και διατι εμείς να είμαστε κάτω από τον Τούρκο, και διατί εμείς να είμαστε υπόδουλοι και να μη εχωμε καθώς ετούτοι βασίλειο και ελευθερία; [...]Ό Θεός να γίνη και εις εμάς έλεος να ελευθερωθή το γένος από τον Αγαρινόν [...]"Εως πότε βασιλεύει αυτό το ήμισυ φεγγάρι οπού κυριεύει την πόλιν του Κωνσταντίνου ; από το 1454 [sic] εως τώρα 1768 χρόνοι 314. Φτάνει Θεέ μου η οργή σου, μακροθύμησον, ακόμη δεν σώθηκαν οι αμαρτίες να μας ελευθέρωσης, θεέ μου; [...]Άσήκωσε, Θεέ μου, έναν άλλον Αλέξανδρον, ως ποτέ εκείνος τους Πέρσας έδιωξε από την Ελλάδα, ετζι και αυτόν τον τύραννο να τον δίωξη, να λάμψη πάλε η χριστιανοσύνη στους τόπους της Ελλάδος καθώς και πρώτα

...ό μέγιστος Θεός ν' αναστήση, ήγουν να άσηκώση και δια εμάς τους σκλαβωμένους στον Τούρκο τώρα ύπερ τους τρακοσίονς χρόνους, ως τον Άλέξανδρον, άλλον έναν τέτοιον άξιον να μας λυτρώση από τη τυραννίαν του άθεου Άγαρηνού, όπου επερίσσευε η κακία του εις την αδικία και είμαστε κομμένοι, ήτοι σκυφτοί εις την γήν, μη δυνάμενοι πλέον βαστάζειν τα βάρη των αδικημάτων, τα βαριά δοσίματα. Ανάστησε, Θεέ μου, έναν Άλέξανδρον Μακεδόνα να ελευθέρωση την αθλία Ελλάδα μας.




https://ejournals.epublishing.ekt.gr/in ... 1/7695.pdf

[Adminović]

[Τλαξκαλτέκος]

Βρε δυστυχή σταμάτα να παίρνεις τις αντιμακεδονικές απόψεις κάποιων λογίων του 1750 - 1850 από το τουκιθεμπλόμ και τα παρασάιτς που το αντέγραψαν και να ψάχνεις να τις βρίσκεις αλλού για να μου τις παραθέσεις. Τις ξέρω όλες. Μάθε μπαλίτσα . Ο ποιητής Σταυρινός απ' την Ήπειρο γράφει ποίημα για τον Μιχαήλ τον Γενναίο της Βλαχίας που πολεμούσε τους Τούρκους. Στις επιχειρήσεις του συμμετείχαν και Έλληνες ( Ρωμαίοι ) στρατιώτες . Γι' αυτούς γράφει ο Σταυρινός :

1600
Αλέξανδρος ο βασιλεύς όλην την οικουμένην με τους Ρωμαίους την όρισεν … Αν Μακεδόνες είμασθε σήμερον ας φανούμε , σήμερον ας τιμήσομεν και γένος και πατρίδα, ή σήμερ' ας ποθάνομεν χωρίς άλλην ελπίδα.


Ρήγας :
Αλέξανδρε, τώρα να βγής
από τον τάφον, και να ιδής
των Μακεδόνων πάλιν
ανδρείαν την μεγάλην,
πώς τους εχθρούς νικούνε,
με χαρά στη φωτιά!


Επιστολή των Ναουσαιων το 1822 προς τους Καρατζά και Μαυροκορδάτο : Είμεθα εις μεγάλην ανάγκην [ αλλά ] μην αμφιβάλλητε ότι ήρωες Μακεδόνες , απόγονοι του Αλεξάνδρου θέλομε εξουσιάση ταχέως του τυράννου ημών.

[Adminović]

Πάπσε μπζεκαζμένη Αρβελέρ, ο Τλαξκαλτέκος το διάβασε στο εθνολογκαγκά ότι είμαστε αρχέη Αίλυνες!!!1!11!1

Αυτό το τουκιθεμπλομ μου βγάζει ότι είναι μη ασφαλές σάιτ. Πρόσεχε μλκ σε τί μπλογκ μπαίνεις, μη γεμίσεις ιούς.

[Τλαξκαλτέκος]

Το έχεις διαβάσει ;

ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ;
ΠΟΣΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ;
ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ ΕΛΕΝΗ


Το Βυζάντιο δέχτηκε και αφομοίωσε στοιχεία από πολλές παραδόσεις (αρμενικές, σλαβικές, ανατολικές ρωμαϊκές μεταξύ άλλων), αλλά εκείνο που χαρακτηρίζει την πολιτιστική του υπόσταση είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε και η ιστορική συνέχεια στην οποία εγγράφεται. Είναι αναμφισβήτητα πλέον γνωστό, και αυτό ασχέτως εθνικών σκοπιμοτήτων, ότι το βυζαντινό κράτος είναι η οργανική συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ότι η τέχνη του χρωστά πολλά στο ελληνιστικό κατόρθωμα και στην ανατολική εμπειρία των χρόνων εκείνων, αλλά ως πολιτιστική συνέχεια (και όχι μόνο γλωσσική) εγγράφεται το Βυζάντιο μονάχα ως βίωμα του Ελληνισμού. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
https://www.politeianet.gr/books/978960 ... tio-265721

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Έτσι κι έγινε.

Στις παρενέργειες, όλοι ετούτοι νομίζουν ότι είναι απόγονοι του Περικλή.

Χιονοστιβάδα ο ελληνισμός που ενσωματώνει στο διάβα της κάθε αλλόφωνο. .

Οπως τους Λαζους για παράδειγμα.

[Τλαξκαλτέκος]

Χιονοστιβάδα ο ελληνισμός που ενσωματώνει στο διάβα της κάθε αλλόφωνο. .

Οπως τους Λαζους για παράδειγμα.

Εγώ δεν λέω πως οι Έλληνες δεν αφομοίωσαν Λαζούς. Και Λαζούς αφομοίωσαν, και Αρμένιους αφομοίωσαν κ.λπ. Εγώ έλεγα πως οι Έλληνες του Πόντου, δεν είναι Λαζοί που μεταλλάχτηκαν μαζικά σε Έλληνες. Όπως υπήρχαν 3000 χρόνια Έλληνες στον Πόντο , άλλα τόσα υπάρχουν και Λαζοί ως διακριτή εθνοτική ομάδα.

[Τλαξκαλτέκος]

Δύο ακόμη λόγιοι που θεωρούσαν τον Αλέξανδρο τμήμα του ελληνισμού. ( Βλ. πιο πριν Μελέτιο Πηγά , Ρήγα , Αναστάσιο Μιχαήλ κ.α. ). Ο Αλέξανδρος Σούτσος (1803-1868) φαναριώτης, ποιητής και συγγραφέας της Α΄ Αθηναϊκής Σχολής, σε ποίημά του :

Στρατηλάτης τῶν Ἑλλήνων, ἐκδικῶν τόν Μαραθώνα,
ὁ Ἀλέξανδρος εἰσῆλθε νικητής εἰς Βαβυλῶνα.


Ο Λέων Μελάς στο πολυδιαβασμένο βιβλίο του «Ο Γεροστάθης» (1858), αν και μιλάει για τον κατακτητή της Ελλάδας Φίλιππο και ρωμαιοκρατούμενη Ελλάδα ως το 1453 - εμφανώς επηρεασμένος απ' τους Δυτικούς κλασικιστές όπως και άλλοι λόγιοι του 19ου αι. - εντούτοις τον Αλέξανδρο τον θεωρεί τμήμα της ελληνικής ιστορίας. Π.χ.

Ὀλίγοι ἦσαν καί μεταξύ τῶν προγόνων μας οἱ ἄριστοι ποιηταί, φιλόσοφοι, γλύπται και ἀρχιτέκτονες. Ὀλίγοι οἱ Μιλτιάδαι, οἱ Λεωνίδαι, οἱ Θεμιστοκλεῖς, οἱ Κίμωνες, οἱ Ἐπαμεινῶνδαι καί οἱ μεγάλοι Ἀλέξανδροι»

Πηγή : Ο Μέγας Αλέξανδρος του Ελληνισμού του Δημητρίου Κ. Κουγιουμτζόγλου

[Τλαξκαλτέκος]

Μερικοί ακόμη λόγιοι του 19ου αι. Το 1846, ο Διονύσιος Πύρρος ο Θετταλός εκδίδει στην Αθήνα το έργο Βίος, πράξεις καί κατορθώματα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος. Ο Πύρρος, ιερωμένος ο ίδιος και παιδαγωγός, αιτιολογεί τη συγγραφή της ιστορίας του Αλεξάνδρου τονίζοντας πως «οἱ ἀναγιγνώσκοντες θέλουσιν ωφεληθῆ πολύ, ἐπειδή καί ὁ Ἀλέξανδρος εἶναι τό καύχημα τῆς Ἑλλάδος καί ἡ αἰσχύνη τῶν βαρβάρων».

Για τους νέους γράφει χαρακτηριστικά: «Οἱ παῖδες τῶν Ἑλλήνων, καί μάλιστα οἱ Μακεδόνες, ἔχοντες πατριώτην ἕνα τοιοῦτον ἥρωα τοῦ κόσμου Ἑλληνα καί φιλέλληνα τον μέγαν Ἀλέξανδρον .… πρέπει αὐτοί, τόσον πολιτικοί ὅσον καί πολεμικοί, τόν βίον αὐτοῦ νά τόν ἕχουσιν ὡς κειμήλιον εἰς τόν κόλπον των….».

Ο ζωγράφος Αθανάσιος Ιατρίδης (1798-1866) δημιουργεί ένα ιχνογράφημα για τη δόξα της «ελληνικής αυτοκρατορίας» που επαναπροβάλλει, μαζί με το σύμβολο του χριστιανισμού μέσα από τον αχό της ελληνικής επανάστασης, σε πρώτο πλάνο, ανάμεσα σε σπασμένους κίονες, τον Αλέξανδρο, τον Αχιλλέα, τον Πύρρο, τον Όμηρο, αλλά και τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο (Μέγα; Παλαιολόγο; * ).

* Μάλλον ο Μέγας Κωνσταντίνος αφού υπάρχει το Εν τούτω νίκα.

Στιγμιότυπο οθόνης 2021-01-30 225538.png

Το 1848 από τα Επτάνησα ο λόγιος Νικόλαος Τιμολέων Βούλγαρης προσφωνεί τον Όθωνα: «Μιμητής τοῦ Μεγάλου Αλεξάνδρου, / Βασιλεῦ, ὑπό σέ τούς λαούς / τῆς Ἑλλάδος συνένωσον ὅλους / ἐναντίον εἰς βαρβάρους ἐχθρούς».

[Τλαξκαλτέκος]

Διάκριση ρωμαίικων ( νεοελληνικής ) και ελληνικών ( αρχαίας ελληνικής ) απ' τον μπαμπά του Ηλία Μηνιάτη και τον βιογράφο του Ηλία Μηνιάτη.


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ : (...)δακρυρροῶν ἐδυνήθην νὰ τὰ ἀντιγράψω εἰς διάλεκτον Ῥωμαϊκήν, καὶ ὀλίγα τινὰ Ἰταλικήν(...)



ΒΙΟΣ ΕΝ ΣΥΝΟΨΕΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ : ... εἰς τὸ Φλαγγινιανὸν φροντιστήριον, εἰς τὸ ὁποῖον ἑρμηνεύονται τὰ Ἑλληνικά, Ἰταλικὰ καὶ Λατινικὰ μαθήματα. (...) ψυχωφελεστάτας Διδαχάς του, διδάσκωντας πανταχόθεν καὶ εἰς κάθε καιρόν, καὶ μάλιστα τὴν Ἁγίαν καὶ μεγάλην Τεσσαρακοστήν, εἰς γλῶσσαν Ῥωμαϊκὴν ἁπλῆν, καὶ πολλάκις Ἰταλικήν (...) Αἱ διδασκαλίαι του κηρύττονται διὰ τὸ καλλίτερον βιβλίον, ὁποῦ νὰ διαβάζεται εἰς τὴν Ῥωμαϊκὴν ἁπλῆν διάλεκτον, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι τόσον δύσκολον εἰς τὸ νὰ γράψῃ τινὰς μὲ καθαρότητα, ὅσον εἶναι εἰς τὸ νὰ εὕρῃ εἰς τοὺς παλαιοὺς Ἕλληνας Βάρβαρον. (...) Ἦτον καὶ ἄλλα πολλὰ εὐαγγελικὰ καὶ πανηγυρικά του συγγράμματα Ῥωμαϊκά, καὶ τὰ περισσότερα Ἰταλικά (...)
Δημητρίου Προκοπίου Μακεδόνος Μοσχοπολίτου
κρίσις περὶ τοῦ Συγγραφέως, κειμένη παρὰ τῇ τοῦ Φαβρικίου
Βιβλιοθ. Ἑλλην. Τόμ. ια´ σελ. 787, ἀριθ. νδ´
Ἡλίας Μηνιάτης ἐκ νήσου Κεφαληνίας, ἀκροατὴς τῶν ἐξ Ἰταλίᾳ διδασκάλων, ἀνὴρ σοφὸς καὶ πολυμαθής· δαήμων τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Λατινικῆς γλώσσης πεπαιδευμένος οὐδενὸς τῶν κατ᾿ αὐτὸν ἔλαττον τήν τε θύραθεν φιλοσοφίαν, καὶ τὴν Ἱερὰν Θεολογίαν. Πρὸ δὲ πάντων εὐδοκίμησεν ἐν τῇ Ῥητορικῇ, εὐροίᾳ τοῦ λόγου καὶ φυσικῇ εὐγλωττίᾳ κοσμούμενος, καὶ μαρτυροῦσι τῷ λόγῳ αἱ τύπῳ δοθεῖσαι Ἑνετίῃσιν Ἐκκλησιαστικαὶ αὐτοῦ Ὁμιλίαι, ἁπλῇ διαλέκτῳ συγγεγραμμέναι, ἐχρημάτισεν Ἐπίσκοπος Κερνίκης τῆς κατὰ τὴν Πελοπόνησον.

http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/e ... ndaloy.htm