Πεθανε ο Στιβεν Χογκινγκ

[stavmanr]

http://www.tovima.gr/science/article/?aid=149425

Σύμφωνα με τη θεωρία της Σχετικότητας, το μήκος Planc (όπως κάθε μήκος) εξαρτάται από τον παρατηρητή και η ταχύτητα του φωτός σταθερή.
Σύμφωνα με τη θεωρία της Διπλής Σχετικότητας, το μήκος Planc είναι σταθερό και η ταχύτητα του φωτός μεταβάλλεται.

Επομένως, σύμφωνα με την πρώτη, τα "κουτάκια" του παραδείγματος που δόθηκε πρωτύτερα, αυξομειώνονται σε μέγεθος.
Είναι επί της ουσίας η λεγόμενη "καμπύλωση του χωροχρόνου".

[nik_killthemall]

Δεν είναι «υλικό», απλώς έχει ιδιότητες.

Αν αυτό που αποκαλούμε "υλικό" είναι παραμορφωμένος χωρόχρονος, τότε και ο μη παραμορφωμένος χωρόχρονος είναι υλικό.

Ουσιαστικά το χωροχρονικό συνεχές είναι το μόνο που υπάρχει. Όλα τα άλλα είναι γεωμετρικές πολύπλοκες δομές του σε πολλές διαστάσεις.

υλικό είναι ό,τι ισοδυναμεί με ενέργεια. Ο χωρόχρονος από μόνος του δεν ισοδυναμεί με ενέργεια, είναι απλά ένα μαθηματικό μοντέλο της οπτικής μας, που ορίζει επεκτεινόμενα τα όρια της υλο-ενέργειας τα οποία κιόλας δεν τα έχουμε επιβεβαιώσει αλλά υποθέτουμε πως υπάρχουν.

[Γύπας]

Χονγκ Κινγκς

[stavmanr]

Αν αυτό που αποκαλούμε "υλικό" είναι παραμορφωμένος χωρόχρονος, τότε και ο μη παραμορφωμένος χωρόχρονος είναι υλικό.

Ουσιαστικά το χωροχρονικό συνεχές είναι το μόνο που υπάρχει. Όλα τα άλλα είναι γεωμετρικές πολύπλοκες δομές του σε πολλές διαστάσεις.

Άψογη παρατήρηση!

Δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ και πουθενά το τέλειο κενό. Αυτό που συνήθως λέμε "κενό" στο υλιστικό αφήγημα, είναι κάτι που υπάρχει, διπλώνει, ξεδιπλώνει και ...σιγοβράζει. Και το κυριότερο: γνωρίζοντας ότι οι ιδιότητες του σύμπαντος είναι γεωμετρικές, το κενό είναι φορέας όλων των γνωστών ιδιοτήτων.

[Ελληγεννής]

Αν αυτό που αποκαλούμε "υλικό" είναι παραμορφωμένος χωρόχρονος, τότε και ο μη παραμορφωμένος χωρόχρονος είναι υλικό.

Ουσιαστικά το χωροχρονικό συνεχές είναι το μόνο που υπάρχει. Όλα τα άλλα είναι γεωμετρικές πολύπλοκες δομές του σε πολλές διαστάσεις.

Όπως ακριβώς έγραψε ο killthemall, ονομάζουμε υλικά αυτά που αποτελούνται από υλοενέργεια, το σύμπαν από μόνο του δεν αποτελείται από ενέργεια. Είναι κάτι, ένα πράγμα, αλλά δεν είναι ούτε ύλη ούτε ενέργεια. Απλά δεν είναι το φιλοσοφικό τίποτα, γιατί αυτό το πράγμα δεν υπάρχει.

Η φιλοσοφική έννοια του μηδενός είναι αφαιρετική, δεν αφορά τον φυσικό κόσμο, είναι η σχετική απουσία ενός πράγματος. Π.χ. αυτήν την στιγμή έχω στις τσέπες μου μηδέν ευρώ. Αυτά τα λέω για τον αποπάνω, που λέει για κενό που δεν έχει παρατηρηθεί. Δεν υπάρχει το φιλοσοφικό κενό, υπάρχει το φυσικό κενό, που δεν είναι τελείως άδειο.

[Γύπας]

Ένα πρωτόνιο καμπυλώνει το χώρο;

[Nandros]

Το σεντόνι του κρεβατιού σου έχει ένα συγκεκριμένο μήκος και πλάτος. Όταν ξαπλώνεις, το σεντόνι "ξεχειλώνει" υπό το βάρος σου. Δηλαδή, αυξάνεται το μήκος και το πλάτος του (χονδρικά). Αυτό μεταφράζεται σε αραίωση της πλέξης του. Ενώ μέχρι πριν να ξαπλώσεις, η πλέξη του (το "μάτι" ανάμεσα στις κλωστές) ήταν πχ. ανά 0,2mm, αφού ξαπλώσεις γίνεται ανά 0,4mm. Κι αυτό είναι εν τέλει άσχετο με το αν το είχες επίπεδα στρωμένο (πχ. κρεβάτι), ή σε καμπύλο αντικείμενο (πχ. κάλυμμα πολυθρόνας). Το βάρος σου επάνω του συνιστά "ξεχείλωμα" της επιφάνειας.

Έστω ότι είσαι ένα ... ακάρεο, δηλαδή ένα εντομάκι που μπορεί κι αντιλαμβάνεται μόνο το επίπεδο του σεντονιού. Περπατάς ξέγνοιαστος επάνω στα νήματα της πλέξης του δισδιάστατου σεντονιού. Ξαφνικά μία μεταλλική σφαίρα προσγειώνεται στο σεντόνι. Νιώθεις κάτι να σε τραβά (το σεντόνι έχει καμπυλωθεί και είναι κατηφορικό). Εσύ ως διδιάστατο ακάρεο, δεν αντιλαμβάνεσαι καμπύλωση του σεντονιού. Για εσένα, απλά, υπάρχει μία δύναμη που σε σπρώχνει προς μία κατεύθυνση. Αυτό το ονομάζεις "βαρύτητα". Όσο μεγαλύτερο το βαθούλωμα στο σεντόνι, τόσο μεγαλύτερη αισθάνεσαι τη δύναμη που σε σπρώχνει. Όταν αυτή η καμπυλότητα ξεπεράσει ένα όριο, στο οποίο δεν συγκρατείται τίποτα επάνω στο σεντόνι, τότε μιλάμε για "μαύρη τρύπα" για τα ακάρεό μας.

Κάπως έτσι θα αντιλαμβάνονταν το διδιάστατο "ακάρεο ερευνητής" τον τριδιάστατο "χωροχρόνο". Αν προσπαθήσεις να δημιουργήσεις την αναλογία αυτή ως τριδιάστατο ακαρεάκι, σε τετραδιάστατο χωροχρόνο, έχεις σχηματοποιήσει τη σύγχρονη θεώρηση της τέταρτης διάστασης.

Ωραίο!

Να ξεκαθαρίσουμε ότι μαζί με το σεντόνι, ξεχειλώνει και το ακάρι.

Είπαμε ΌΧΙ, δεν ξεχειλώνει και το ακάρι, που είναι στο ηλιακό σύστημα. Το ανέφερα πιο πριν δις!
https://en.wikipedia.org/wiki/Metric_expansion_of_space
the model is valid only on large scales (roughly the scale of galaxy clusters and above), because gravitational attraction binds matter together strongly enough that metric expansion cannot be observed at this time, on a smaller scale.

[Ελληγεννής]

Ένα πρωτόνιο καμπυλώνει το χώρο;

Κι ένα φωτόνιο καμπυλώνει τον χώρο, αν και ο τρόπος που συμβαίνει αυτό είναι πιο περίεργος. Αυτή είναι η απλή απάντηση. Η πολύπλοκη απάντηση πρέπει να περιμένει την θεωρία της κβαντικής βαρύτητας. Λυπούμαι.

[Γύπας]

Προϋπάρχει η μάζα και καμπυλώνει αυτόν τον χώρο ή ο χώρος καμπυλώνεται κάπου (γιατί έτσι) και αυτό είναι μάζα με άλλα λόγια (με άλλη εξέταση);

[Ελληγεννής]

Δεν είναι η μάζα που καμπυλώνει τον χώρο. Έδωσα ένα hint στο αμέσως προηγούμενο ποστ.