Νέα από το Διάστημα

[Εσθήρ]

«Αποστολή εξετελέσθη» για τον κυνηγό πλανητών της NASA, TESS

Την κύρια αποστολή του ολοκλήρωσε στις 4 Ιουλίου το TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite), όπως ανακοίνωσε η NASA.

O κυνηγός πλανητών της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας χαρτογράφησε/ κατέγραψε περίπου το 75% του έναστρου ουρανού στο πλαίσιο μιας έρευνας δύο ετών- ένα εγχείρημα στο πλαίσιο του οποίου βρήκε 66 εξωπλανήτες και περίπου 2.100 υποψήφιους, τους οποίους αστρονόμοι εργάζονται για να επιβεβαιώσουν.

«Το TESS παράγει έναν χείμαρρο παρατηρήσεων υψηλής ποιότητας, παρέχοντας πολύτιμα δεδομένα σε ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών θεμάτων» είπε η Πατρίσια Μπόιντ, επιστήμονας προγράμματος για το TESS στο Goddard Space Flight Center στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. «Καθώς εισέρχεται στην παρατεταμένη αποστολή του, το TESS είναι ήδη μια τεράστια επιτυχία».

Το TESS παρακολουθεί λωρίδες ουρανού 24 επί 96 μοιρών (τομείς) για περίπου έναν μήνα χρησιμοποιώντας τις τέσσερις κάμερές του. Η αποστολή πέρασε το πρώτο της έτος παρατηρώντας 13 τομείς στον νότιο ουρανό και μετά πέρασε άλλο ένα έτος παρατηρώντας τον βόρειο.

Τώρα στο πλαίσιο της παρατεταμένης αποστολής, άρχισε ξανά την παρατήρηση του νοτίου- ενώ επιπρόσθετα η ομάδα του έχει κάνει βελτιώσεις όσον αφορά στον τρόπο που ο δορυφόρος συλλέγει και επεξεργάζεται δεδομένα. Οι κάμερές του πλέον τραβάνε μια πλήρη εικόνα κάθε 10 λεπτά, τρεις φορές ταχύτερα από ό,τι κατά την κύρια αποστολή του. Ένα νέο, fast mode, επιτρέπει τη μέτρηση της φωτεινότητας χιλιάδων άστρων κάθε 20 δευτερόλεπτα, μαζί με την προηγούμενη μέθοδο συλλογής αυτών των παρατηρήσεων από δεκάδες χιλιάδες άστρα κάθε δύο λεπτά. Οι ταχύτερες μετρήσεις θα επιτρέψουν στο TESS να επεξεργάζεται καλύτερα τις μεταβολές φωτεινότητας από αστρικές ταλαντώσεις και να καταγράφει εκλάμψεις από ενεργά άστρα με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.

Οι αλλαγές αυτές θα εξακολουθήσουν να είναι σε ισχύ για όλη τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής, που θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2022. Μετά από έναν χρόνο παρατήρησης και καταγραφής του νοτίου ουρανού, το TESS θα περάσει 15 μήνες πραγματοποιώντας επιπλέον παρατηρήσεις στον βόρειο και εξετάζοντας περιοχές στην εκλειπτική- τον «δίσκο» της τροχιάς της Γης γύρω από τον ήλιο- που δεν έχει εξετάσει ακόμα.

Το TESS αναζητεί διελεύσεις (transits)- το θάμπωμα ενός άστρου που προκαλείται όταν ένας πλανήτης σε τροχιά περνά από μπροστά του σε σχέση με το δικό μας οπτικό πεδίο. Μεταξύ των νεότερων ανακαλύψεων της αποστολής είναι και ο ΤΟΙ 700 d, ένας πλανήτης μεγέθους αντίστοιχου της Γης, που βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του- δηλαδή το εύρος αποστάσεων όπου θεωρείται πως μπορεί να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή στον πλανήτη.

https://m.naftemporiki.gr/story/1627794 ... -nasa-tess

[Εσθήρ]

Μπα,νόμιζα ότι είχα βαλει αυτή την είδηση,δεν...

Ανακάλυψη μακρινού μεν, αινιγματικού δε, «εξαδέλφου» του γαλαξία μας



Έναν πολύ μακρινό και ως εκ τούτου πολύ «νεαρό» γαλαξία που θυμίζει πολύ τον δικό μας ανακάλυψαν αστρονόμοι στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής Μαξ Πλανκ στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας το Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA).

Ο γαλαξίας είναι σε τόσο μεγάλη απόσταση που το φως του χρειάστηκε πάνω από 12 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει σε εμάς- το βλέπουμε όπως ήταν όταν το σύμπαν ήταν ηλικίας «μόλις» 1,4 δισ. ετών. Επίσης, είναι έκπληξη το ότι είναι μη χαοτικό- θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις θεωρίες πως όλοι οι γαλαξίες στο πρώιμο σύμπαν ήταν ασταθείς και ταραχώδεις. Γενικότερα, η απρόσμενη αυτή ανακάλυψη θέτει υπό αμφισβήτηση όσα γνωρίζουμε και κατανοούμε ως προς το πώς σχηματίζονται οι γαλαξίες, παρέχοντας νέα στοιχεία σχετικά με το παρελθόν του σύμπαντός μας.

Η έρευνα αυτή αποτελεί σημαντική εξέλιξη στον τομέα του σχηματισμού γαλαξιών, δείχνοντας πως οι δομές που παρατηρούμε σε κοντινούς σπειροειδείς γαλαξίες και στον δικό μας υπήρχαν ήδη πριν από 12 δισ. χρόνια, είπε η Φραντσέσκα Ρίτσο, διδακτορική στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ, η οποία ηγήθηκε της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο Nature. Αν και οι γαλαξίας τον οποίο μελέτησαν οι αστρονόμοι, ονόματι SPT0418-47 δεν φαίνεται να έχει σπειροειδείς βραχίονες, έχει τουλάχιστον δύο χαρακτηριστικά τυπικά για τον δικό μας γαλαξία: Έναν περιστρεφόμενο δίσκο και ένα «φούσκωμα»- μια μεγάλη ομάδα άστρων συγκεντρωμένων γύρω από το κέντρο του γαλαξία. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ένα τέτοιο «φούσκωμα» παρατηρείται τόσο νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος, καθιστώντας τον SPT0418-47 τον πιο μακρινό «εξάδελφο» του γαλαξία μας.

«Η μεγάλη έκπληξη ήταν πως διαπιστώσαμε ότι αυτός ο γαλαξίας είναι στην πραγματικότητα πολύ παρόμοιος με κοντινούς γαλαξίες, αντίθετα με όλες τις προσδοκίες από τα μοντέλα και τις προηγούμενες, λιγότερο λεπτομερείς, παρατηρήσεις» είπε άλλος ένας εκ των ερευνητών, ο Φιλίπο Φρατερνάλι του Αστρονομικού Ινστιτούτου Καπτέιν στο Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία. Στο πρώιμο σύμπαν οι νεαροί γαλαξίες ήταν ακόμα σε φάση σχηματισμού, οπότε οι επιστήμονες τους ανέμεναν χαοτικούς και χωρίς δομές που είναι συνηθισμένες σε πιο «ώριμους» γαλαξίες όπως ο δικόας μας.

Η μελέτη μακρινών γαλαξιών όπως ο SPT418-47 είναι πολύ σημαντική ως προς την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν οι γαλαξίες. Ο γαλαξίας αυτός είναι τόσο μακριά που τον βλέπουμε όταν το σύμπαν ήταν μόλις στο 10% της τρέχουσας ηλικίας του, επειδή το φως του χρειάστηκε 12 δισ. χρόνια για να φτάσει στη Γη. Μελετώντας τον, έχουμε ένα «ταξίδι στον χρόνο», πίσω στην εποχή που οι γαλαξίες αυτοί ήταν ακόμα «μωρά», και άρχιζαν να αναπτύσσονται.

https://m.naftemporiki.gr/story/1628114 ... laksia-mas

[Εσθήρ]

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός μέσα από τον φωτογραφικό φακό



Στις 2 Νοεμβρίου κυκλοφορεί το λεύκωμα φωτογραφιών «Interior Space: A Visual Exploration of the International Space Station», εγκαινιάζοντας τους εορτασμούς για εικοσαετή αδιάλειπτη ανθρώπινη παρουσία στον International Space Station (Διεθνής Διαστημικός Σταθμός - ISS).


Τo 200 σελίδων λεύκωμα είναι συνεργασία ενός καλλιτέχνη επί γήινου εδάφους, του φωτογράφου Ρόλαντ Μίλερ, και ενός αστροναύτη στον ISS, του μηχανικού Πάολο Νέσπολι. Οι δυο τους τράβηξαν καταπληκτικές φωτογραφίες: έναν ωκεανό με πέπλο από σύννεφα, τους λαβυρίνθους καλωδίων που είναι «στρίφωμα» στα εσωτερικά τοιχώματα του σταθμού, στολές και κράνη των αστροναυτών αφημένα σε σημεία για να χρησιμοποιηθούν.


«Αν μπορούσες να βρεθείς εκεί και να ρίξεις μια ματιά -στον σταθμό-, ελπίζω ότι θα έβλεπες αυτό ακριβώς (που βλέπεις στο άλμπουμ)» είπε, μιλώντας στο Colossal, ο Μίλερ.

Η ιδέα της απευθείας συνεργασίας με αστροναύτη στον ISS ξεκίνησε μετά από συζήτηση που είχε ο Μίλερ με την αστροναύτη και χημικό Κέιντι Κόλμαν.

Η Κόλμαν, δεξιοτέχνης του φλάουτου, έπαιρνε στις αποστολές μαζί της πολλά μουσικά όργανα, και μάλιστα έπαιξε ένα ντουέτο με τον Ίαν Άντερσον των Jethro Tull όταν αυτός ήταν στη Ρωσία και εκείνη στον σταθμό, για να τιμήσουν τα 50χρονα της αποστολής του Γιούρι Γκαγκάριν, του πρώτου ανθρώπου που ταξίδεψε στο διάστημα.
https://m.naftemporiki.gr/story/1629201 ... afiko-fako

[Εσθήρ]

NASA: Ένας πολύ μικρός αστεροειδής πλησιάζει τη Γη

Ένας μικρός αστεροειδής πλησιάζει τη Γη, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της NASA. Ο αστεροειδής 2018VP1 έχει πιθανότητα 0,41% να πέσει στον πλανήτη μας στις 2 Νοεμβρίου, μία ημέρα πριν από τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Κέντρο Μελετών για Αντικείμενα κοντά στη Γη (Center for Near Earth Objects Studies) του εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA. Το ουράνιο σώμα είχε εντοπιστεί από το αστεροσκοπείο του Πάλομαρ στην Καλιφόρνια το 2018. Ακόμα όμως κι αν τελικά πέσει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, δεν θα αποτελέσε την παραμικρή απειλή. «Ο αστεροειδής 2018VP1 είναι πολύ μικρός, έχει περίπου 2,3 μέτρα διάμετρο και δεν αποτελεί την παραμικρή απειλή» διαβεβαιώνει η NASA στην ανακοίνωσή της. «Ακόμα και αν πέσει στην ατμόσφαιρα, θα διαλυθεί εξαιτίας του πολύ μικρού μεγέθους του».

Το αμερικανικό Κογκρέσο έχει ζητήσει από τη NASA να εντοπίσει και να προσδιορίσει τις τροχιές του 90% των αστεροειδών που πλησιάζουν τη Γη και έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 140 μέτρα. Η NASA είναι υποχρεωμένη να αναφέρει κάθε κοντινή διέλευση αστεροειδούς, ανεξαρτήτως μεγέθους.

https://www.lifo.gr/now/tech_science/29 ... zei-tin-gi

[Εσθήρ]

Σύστημα τεχνητής νοημοσύνης «ανακάλυψε» 50 νέους εξωπλανήτες από παλιά αρχεία της NASA

Βρετανοί ερευνητές έχουν εντοπίσει 50 νέους πλανήτες χρησιμοποιώντας την τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης στην αστρονομία. Οι αστρονόμοι και οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Warwick δημιούργησαν έναν αλγόριθμο με βάση της τεχνολογία AI για να ανακαλύψουν παλιά δεδομένα της NASA που περιέχουν χιλιάδες πιθανούς πλανήτες.



Όταν οι επιστήμονες αναζητούν εξωπλανήτες (πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα), αναζητούν διακυμάνσεις φωτός στα μακρινά άστρα, που υποδηλώνουν τη διέλευση ενός πλανήτη μπροστά από αυτά. Αλλά αυτές οι λάμψεις και οι μεταβολές θα μπορούσαν επίσης να προκληθούν από άλλους παράγοντες, όπως παρεμβολές ή ακόμη και σφάλματα στην κάμερα. Όμως το νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί να εντοπίσει τη διαφορά.

Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε τον αλγόριθμο με την παρακολούθηση δεδομένων που συλλέγει το πλέον σύγχρονο Διαστημικό Τηλεσκόπιο της NASA, το οποίο πέρασε εννέα χρόνια στο διάστημα. Μόλις ο αλγόριθμος «έμαθε» να διαχωρίζει με ακρίβεια τους πραγματικούς πλανήτες από εκείνους που έμοιαζαν με πλανήτες, χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση παλαιών δεδομένων που δεν είχαν ακόμη επιβεβαιωθεί. Και έτσι εντόπισε περίπου 50 εξωπλανήτες. Αυτοί οι εξωπλανήτες που περιφέρονται γύρω από άλλα αστέρια, κυμαίνονται σε μέγεθος μεταξύ από εκείνο του πλανήτη Ποσειδώνα έως και μικρότερο από τη Γη. Οι τροχιές τους έχουν διάρκεια έως και 200 ημέρες, και μερικές δεν ξεπερνούν την μία μέρα. Τώρα που οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι οι πλανήτες είναι πραγματικοί, μπορούν να τους δώσουν προτεραιότητα για περαιτέρω παρατήρηση.
Τα ευρήματα των ερευνητών δημοσιεύθηκαν την περασμένη εβδομάδα στις Μηνιαίες Ειδοποιήσεις της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας.



«Όσον αφορά την εξακρίβωση του πλανήτη, κανείς δεν έχει χρησιμοποιήσει μια τεχνική μηχανικής εκμάθησης στο παρελθόν,» δήλωσε στο δελτίο τύπου ο David Armstrong του Πανεπιστημίου του Warwick, ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της μελέτης. Τώρα που οι ερευνητές γνωρίζουν ότι λειτουργεί, ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν το AI για τρέχουσες και μελλοντικές αποστολές τηλεσκοπίων. Μπορεί να παρέχει μια συνεπή και αποτελεσματική μέθοδο επικύρωσης, της ύπαρξης εξωπλανητών. Στη μελέτη, η ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι οι αστρονόμοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν πολλαπλές τεχνικές επικύρωσης - συμπεριλαμβανομένου αυτού του νέου αλγορίθμου - για να επιβεβαιώσουν μελλοντικές ανακαλύψεις εξωπλανητών. Επί του παρόντος, περίπου το 30% όλων των γνωστών πλανητών επικυρώθηκαν χρησιμοποιώντας μόνο μία μέθοδο, η οποία ωστόσο «δεν είναι η ιδανική».

Χαρτογραφώντας περίπου το 75% του ουρανού, η TESS εντόπισε 66 νέους επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και σχεδόν 2.100 πιθανούς υποψήφιους. Μεταξύ των επιβεβαιωμένων εξωπλανητών, βρέθηκε ένας που έχει το μέγεθος της Γης και είναι ενδεχομένως κατοικήσιμος, σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι 100 ετών φωτός. Ανακάλυψε επίσης έναν πλανήτη σε τροχιά γύρω από δύο ήλιους, όπως το Tatooine στις ταινίες του Star Wars. Το TESS βρίσκεται τώρα σε μια εκτεταμένη αποστολή έως το 2022, ενώ οι επιστήμονες εργάζονται στην τεχνολογία AI για να επικυρώσουν και να επιβεβαιώσουν ποιοι από τους υπόλοιπους πιθανούς υποψήφιους πλανήτες είναι πραγματικοί.
Με πληροφορίες από CNN

https://www.lifo.gr/now/tech_science/29 ... a-tis-nasa

[Εσθήρ]

Στo αστεροσκοπείο Χελμού ο πρώτος επίγειος σταθμός της ESA για το «ευρυζωνικό δίκτυο του Διαστήματος»

Το αστεροσκοπείο Χελμού και το τηλεσκόπιο «Αρίσταρχος» επελέγη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) για την κατασκευή του πρώτου επίγειου σταθμού για την επόμενη γενιά τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών της Ευρώπης. Σε σχετική επιστολή προς τον γενικό γραμματέα Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων Αντώνη Τζωρτζακάκη η διευθύντρια Τηλεπικοινωνιών και Ενοποιημένων Εφαρμογών της ESA Magali Vaissiere ενημερώνει για την επιλογή του Αστεροσκοπείου Χελμού και του τηλεσκοπίου «Αρίσταρχος» στο πλαίσιο του προγράμματος ARTES ScyLight, μέσω του οποίου αναβαθμίζονται δραστικά οι δυνατότητες των σύγχρονων δορυφορικών υποδομών. Με την ολοκλήρωση των σχετικών εργασιών, το Αστεροσκοπείο Χελμού θα αποτελέσει κομβικό στοιχείο στη νέα γενιά δικτύων της Ευρώπης


Συγκεκριμένα, μέσω του προγράμματος ARTES ScyLight προβλέπεται η αναβάθμιση των δορυφορικών συστημάτων και η κατασκευή επίγειων σταθμών σε επιλεγμένα σημεία, ώστε να δημιουργηθεί ένα «δίκτυο οπτικών ινών στον ουρανό» («fibre in the sky»). Αυτή η αναβάθμιση θα ενοποιήσει τα διαφορετικά δορυφορικά συστήματα που λειτουργούν σήμερα και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε οι δορυφορικές επικοινωνίες να αποτελέσουν βασικό δομικό στοιχείο των σύγχρονων δικτύων υπερυψηλών ταχυτήτων.

Στο πλαίσιο του προγράμματος θα παρέχονται υπηρεσίες όπως:
- Διασύνδεση και ενοποίηση δορυφορικών συστημάτων στο πρότυπο της διασύνδεσης που επιτυγχάνεται σήμερα στα επίγεια δίκτυα σταθερών και κινητών επικοινωνιών
- Υποστήριξη επίγειων δικτύων και παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών σε μεγάλες εκδηλώσεις που απαιτούν ισχυρές τηλεπικοινωνιακές υποδομές (π.χ. αθλητικές διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες) και σε περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται σημαντική αύξηση του φόρτου στα επίγεια δίκτυα
- Παροχή υπηρεσιών σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης και σε έκτακτες περιπτώσεις (π.χ. φυσικές καταστροφές)
- Κάλυψη απομακρυσμένων περιοχών με υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών υψηλών ταχυτήτων
- Χειρισμός από απόσταση εξοπλισμού που βρίσκεται σε σημεία όπου δεν προσφέρεται κάλυψη από τα επίγεια δίκτυα.

Η κατασκευή στην Ελλάδα του πρώτου επίγειου σταθμού του ARTES Scylight δημιουργεί νέες δυνατότητες για το επιστημονικό δυναμικό της χώρας. Εκτιμάται ότι μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον για επενδύσεις τόσο από ελληνικές όσο και από ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Η επιλογή του Αστεροσκοπείου Χελμού από την ESA είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής της Ελλάδας, προκειμένου η χώρα μας να έχει κεντρικό ρόλο στις εφαρμογές νέας γενιάς για τον τομέα του Διαστήματος με την αξιοποίηση και αναβάθμιση υφιστάμενων υποδομών.

Η συγκεκριμένη στρατηγική αναπτύχθηκε κατά τη Σύνοδο του Συμβουλίου της ESA σε υπουργικό επίπεδο (Space19+) τον Νοέμβριο του 2019. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης προσυπέγραψε τη Διακήρυξη Euro QCI (Quantum Communication Infrastructure), με την οποία η Ελλάδα γίνεται μέλος της ομάδας των ευρωπαϊκών χωρών που συμμετέχουν ενεργά στην ασφάλεια νέας γενιάς για προηγμένες τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. Το Euro QCI ενσωματώνει κβαντικές τεχνολογίες και συστήματα για ασφαλείς, κρυπτογραφημένες επικοινωνίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περιλαμβάνει τόσο επίγεια όσο και δορυφορικά συστήματα.

Η χρήση των τεχνολογιών του Διαστήματος στα ευρυζωνικά δίκτυα υπερυψηλών ταχυτήτων Οι νέες τεχνολογίες επικοινωνίας μεταξύ δορυφόρων και επίγειων σταθμών αντικαθιστούν τα ραδιοκύματα με συστήματα λέιζερ και είναι ευρύτερα γνωστές ως «fibre in the sky». Πρόκειται για μία καινοτομική τεχνολογία που αλλάζει ριζικά τις δορυφορικές επικοινωνίες όπως τις γνωρίζουμε, θέτοντας τις βάσεις για την ενοποίηση των δορυφορικών δικτύων με τα σύγχρονα δίκτυα υπερυψηλών ταχυτήτων. Το Αστεροσκοπείο Χελμού Το Αστεροσκοπείο Χελμού βρίσκεται σε υψόμετρο 2.340 μ., σε απόσταση 240 χλμ. από την Αθήνα. Εγκαινιάστηκε το 2007 και αποτελεί τη μεγαλύτερη ερευνητική υποδομή του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Είναι το μεγαλύτερο αστεροσκοπείο στα Βαλκάνια και το δεύτερο μεγαλύτερο στην ηπειρωτική Ευρώπη, ενώ φιλοξενεί το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο που έχει κατασκευάσει ποτέ η εταιρεία Zeiss.

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση http://helmos.astro.noa.gr/

https://www.lifo.gr/now/tech_science/29 ... iastimatos

[Εσθήρ]

NASA: Δοκιμή σε πανίσχυρο «πύραυλο προώθησης» - Για νέα επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη Δοκιμές σε «πύραυλο προώθησης» από τη NASA για την επικείμενη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη

Μηχανικοί πραγματοποίησαν δοκιμή σε «πύραυλο προώθησης» που αναμένεται να βοηθήσει τις ΗΠΑ να επιστρέψουν με επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη το 2024. O «πύραυλος προώθησης» (booster rocket) που στερεώθηκε στο έδαφος δοκιμάστηκε για δύο λεπτά. Δύο τέτοιοι «πύραυλοι προώθησης» θα αποτελέσουν κομμάτι του Space Launch System (SLS), του μεγαλύτερου πυραύλου που κατασκευάστηκε από την περίοδο του Saturn V, κατά τη δεκαετία του 1960. Σύμφωνα με τη NASA ο SLS είναι «ο πιο ισχυρός πύραυλος που φτιάξαμε ποτέ».

Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε στη Γιούτα των ΗΠΑ. Οι εγκαταστάσεις λειτουργούν από την εταιρεία αεροδιαστημικής Northrop Grumman και τα αποτελέσματα των δοκιμών αναμένεται να γίνουν γνωστά το επόμενο χρονικό διάστημα. Τα γιγαντιαία Solid Rocket Boosters παρέχουν το μεγαλύτερο μέρος της ώθησης που απαιτείται κατά τα δύο πρώτα λεπτά της πορείας του SLS στο διάστημα. Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε για τον έλεγχο της απόδοσης και της ποιότητας κατασκευής των μηχανικών μερών. Παράλληλα αναμένεται να βοηθήσει τους κατασκευαστές του να αξιολογήσουν πιθανά νέα υλικά, διαδικασίες και βελτιώσεις για ανάλογα συστήματα, πέρα από αυτά που θα χρησιμοποιηθούν για την επόμενη επανδρωμένη προσελήνωση που είναι προγραμματισμένη για το 2024.

Το Space Launch System, με μήκος 54 μέτρα και πλάτος 4 μέτρα, είναι ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος πύραυλος που φτιάχτηκε στην ιστορία. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά καταναλώνει περίπου έξι τόνους καυσίμου ανά δευτερόλεπτο δημιουργώντας ώθηση μεγαλύτερη από αυτή που παράγουν 14 εμπορικά σκάφη των τεσσάρων κινητήρων. Αποτελείται από ένα κεντρικό κομμάτι, στο οποίο υπάρχουν τέσσερις κινητήρες, ενώ δύο SRB βρίσκονται σε κάθε πλευρά του. Αυτά τα δύο SRB του παρέχουν το 75% της απαιτούμενης ώθησης κατά τα δύο πρώτα λεπτά μετά την απογείωση. Το Space Launch System θα αποτελέσει το όχημα για αποστολές στη Σελήνη, και, όπως ελπίζεται και στον Άρη.

Το 2021 η εκτόξευση του Space Launch System H ΝΑSA σχεδιάζει να εκτοξεύσει τον τεράστιο πύραυλο, για πρώτη φορά, την επόμενη χρονιά. Στην αποστολή αυτή, που ονομάζεται Artemis 1, μία μη επανδρωμένη κάψουλα θα μπει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Ομάδες στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της ΝASA συναρμολογούν ήδη τα boosters των πυραύλων γι αυτήν την αποστολή. Κατά την αποστολή Artemis 2, τέσσερις αστροναύτες θα ταξιδέψουν γύρω από τη Σελήνη το 2023. Το 2024 μία ακόμη επανδρωμένη αποστολή θα πραγματοποιηθεί και αστροναύτες θα προσεληνωθούν στον δορυφόρο της Γης για πρώτη φορά από το 1972.
Με πληροφορίες από BBC/space.com

https://www.lifo.gr/now/tech_science/29 ... sti-selini

[Εσθήρ]

Για κάτι τέτοια ζω!

Πιθανό ίχνος εξωγήινης ζωής στην Αφροδίτη
Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020 12:19

Την ανακάλυψη ενός σπάνιου μορίου, της φωσφίνης, στα σύννεφα της Αφροδίτης, ανακοίνωσε τη Δευτέρα διεθνής ομάδα αστρονόμων.

Στη Γη το αέριο αυτό παράγεται μόνο βιομηχανικά ή από μικρόβια που ζουν σε περιβάλλοντα χωρίς οξυγόνο. Επί δεκαετίες, αστρονόμοι είκαζαν πως τα νέφη σε μεγάλα ύψη στην Αφροδίτη θα μπορούσαν να φιλοξενούν μικρόβια- αιωρούμενα μακριά από την καυτή, αφιλόξενη επιφάνεια, μα παράλληλα ικανά να αντέχουν σε περιβάλλοντα πολύ υψηλής οξύτητας. Ο εντοπισμός φωσφίνης θα μπορούσε να υποδεικνύει ύπαρξη τέτοιας εξωγήινης «εναέριας» ζωής.

«Όταν είχαμε τα πρώτα ίχνη φωσφίνης στο φάσμα της Αφροδίτης, ήταν σοκ» είπε η Τζέιν Γκριβς του Cardiff University στο Ηνωμένο Βασίλειο, επικεφαλής της ομάδας των ερευνητών που εντόπισε τα πρώτα ίχνη φωσφίνης σε παρατηρήσεις από το James Clerk Maxwell Telescope, το οποίο λειτουργεί το East Asian Observatory στη Χαβάη. Η επιβεβαίωση της ανακάλυψης χρειάστηκε 45 κεραίες του ALMA (Atacama Large millimeter/submillimeter Array) στη Χιλή, ένα πιο ευαίσθητο τηλεσκόπιο που συνεργάζεται με το ESO (European Southern Observatory).

Η διεθνής ομάδα, η οποία περιλαμβάνει επιστήμονες από το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, εκτιμά πως η φωσφίνη υπάρχει σε μικρές συγκεντρώσεις στα σύννεφα της Αφροδίτης, μόνο περίπου 20 σωματίδια ανά δισεκατομμύριο. Μετά από αυτές τις παρατηρήσεις, έγιναν υπολογισμοί για να εκτιμηθεί εάν οι ποσότητες αυτές θα μπορούσαν να έρχονται από μη βιολογικές διαδικασίες στον πλανήτη. Μεταξύ των ιδεών περί αυτού περιλαμβάνονταν το ηλιακό φως, ορυκτά εκτοξευόμενα προς τα πάνω από την επιφάνεια, ηφαίστεια ή αστραπές, μα καμία από αυτές δεν θα μπορούσε να παράγει αρκετή φωσφίνη. Αυτές οι μη βιολογικές πηγές διαπιστώθηκε πως παράγουν το πολύ το 1/10000 της φωσφίνης που εντοπίστηκε από τα τηλεσκόπια.

Για να δημιουργηθεί η παρατηρηθείσα ποιότητα φωσφίνης (η οποία αποτελείται από υδρογόνο και φώσφορο) στην Αφροδίτη, οι γήινοι οργανισμοί θα έπρεπε να λειτουργούν μόνο στο 10% της μέγιστης παραγωγικότητάς τους, σύμφωνα με την ομάδα αυτή. Τα γήινα βακτήρια είναι γνωστό πως παράγουν φωσφίνη: Παίρνουν φωσφάτη από ορυκτά ή βιολογική ύλη, προσθέτουν υδρογόνο και βγάζουν φωσφίνη. Εάν υπάρχουν οργανισμοί στην Αφροδίτη, πιθανότατα θα διαφέρουν πολύ από τους γήινους «ξαδέλφους» τους, μα θα μπορούσαν να είναι οι πηγές της φωσφίνης στην ατμόσφαιρα.

Αν και η ανακάλυψη της φωσφίνης στα νέφη της Αφροδίτης αποτέλεσε έκπληξη, οι ερευνητές είναι αρκετά βέβαιοι για αυτήν. «Προς μεγάλη μας ανακούφιση, οι συνθήκες ήταν καλές στο ALMA για επιπλέον παρατηρήσεις ενώ η Αφροδίτη ήταν σε κατάλληλη γωνία προς τη Γη. Η επεξεργασία των δεδομένων ήταν πολύπλοκη, ωστόσο, καθώς το ALMA συνήθως δεν αναζητεί πολύ ανεπαίσθητα ίχνη σε πολύ φωτεινά αντικείμενα όπως η Αφροδίτη» είπε η Ανίτα Ρίτσαρντς, ερευνήτρια του UK ALMA Regional Centre και του University of Manchester. «Εν τέλει διαπιστώσαμε πως και τα δύο αστεροσκοπεία είχαν δει το ίδιο πράγμα: Αχνή απορρόφηση στο σωστό μήκος κύματος για να μιλάμε για αέριο φωσφίνης, όπου τα μόρια έχουν από πίσω τους φωτισμό από τα θερμότερα νέφη από κάτω» πρόσθεσε η Γκριβς, η οποία ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.

Οι ερευνητές θεωρούν πως η ανακάλυψή τους είναι σημαντική επειδή μπορούν να αποκλείσουν πολλούς εναλλακτικούς τρόπους δημιουργίας φωσφίνης, αλλά αναγνωρίζουν πως η επιβεβαίωση της παρουσίας «ζωής» απαιτεί περισσότερη δουλειά. Αν και τα νέφη σε μεγάλα ύψη της Αφροδίτης έχουν ανεκτές θερμοκρασίες, μέχρι και 30 βαθμών Κελσίου, είναι απίστευτα όξινα, κάτι που συνιστά μεγάλο πρόβλημα για την επιβίωση μικροβίων εκεί.

https://www.naftemporiki.gr/story/16363 ... n-afroditi

[Εσθήρ]

Οι νέες θύελλες του Δία

Νέα εικόνα του Δία που τράβηξε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA στις 25 Αυγούστου 2020 παρέχει στους επιστήμονες ένα ανανεωμένο «δελτίο καιρού» για την ταραχώδη ατμόσφαιρα του γιγαντιαίου πλανήτη, που περιλαμβάνει τη διαφαινόμενη «γένεση» μιας νέας θύελλας και μία «εξαδέλφη» της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας, που ετοιμάζεται να αλλάξει χρώμα.

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια της εικόνας του Hubble εμφανίζεται σε βόρεια γεωγραφικά πλάτη ως μια φωτεινή, λευκή, εκτεταμένη θύελλα που ταξιδεύει ανά τον πλανήτη σε ταχύτητα 560 χλμ/ ώρα. Το ίχνος αυτό εμφανίστηκε στις 18 Αυγούστου, και ανακαλύφθηκαν άλλα δύο που εμφανίστηκαν αργότερα στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος.

Αν και είναι κοινό να εμφανίζονται θύελλες στην περιοχή αυτή κάθε έξι περίπου χρόνια, συχνά με πολλαπλές καταιγίδες ταυτόχρονα, η χρονική αυτή συγκυρία των παρατηρήσεων του Hubble είναι ιδανική για να φανούν οι δομές στο πέρασμα της αναταραχής, κατά τα πρώιμα στάδια της εξέλιξής της. Πίσω από το ίχνος υπάρχουν μικρά στρογγυλά χαρακτηριστικά με πολύπλοκα κόκκινα, λευκά και μπλε χρώματα. Τέτοια χαρακτηριστικά χάνονται κατά κανόνα στον Δία, αφήνοντας πίσω μόνο αλλαγές στα χρώματα των νεφών και στις ταχύτητες των ανέμων, ωστόσο μια παρόμοια θύελλα στον Κρόνο άφησε μια μεγάλης διάρκειας δίνη. Οι διαφορές στις στα «μεθεόρτια» των θυελλών σε Δία και Κρόνο ίσως σχετίζονται με τις διαφορετικές περιεκτικότητες νερού στις ατμόσφαιρές τους.

Το Hubble δείχνει πως η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα, η οποία περιστρέφεται αντίθετα με τη φορά του ρολογιού στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη, εισέρχεται στα σύννεφα μπροστά της. Η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα αυτή τη στιγμή είναι σε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα, με τον πυρήνα και το εξώτερο τμήμα να είναι σε βαθύτερο κόκκινο. Σύμφωνα με ερευνητές, πλέον έχει διάμετρο περίπου 9.800 μιλίων- αρκετά μεγάλη για να «καταπιεί» τη Γη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό που είδαν οι ερευνητές ήταν το Oval BA, που αστρονόμοι έχουν χαρακτηρίσει ως «Ερυθρά Κηλίδα Τζούνιορ». Τα τελευταία χρόνια το χρώμα του ξεθωριάζει στην αρχική απόχρωση του λευκού, αφού είχε φανεί κόκκινο το 2006. Ωστόσο τώρα ο πυρήνας αυτής της θύελλας φαίνεται να σκουραίνει ελαφρώς- και αυτό ίσως να είναι ένδειξη πως θα αλλάξει σε ένα χρώμα που είναι κοντινό στην «εξαδέλφη» του (Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα).

https://www.naftemporiki.gr/story/16376 ... es-tou-dia

[Εσθήρ]

Τέσσερις κόσμοι- ισχυροί «υποψήφιοι» για ύπαρξη εξωγήινης ζωής στο ηλιακό μας σύστημα

H ανακάλυψη φωσφίνης στα νέφη της Αφροδίτης αποτέλεσε «βόμβα» στην επιστημονική κοινότητα, αναζωπυρώνοντας τις συζητήσεις και το ενδιαφέρον περί ύπαρξης εξωγήινης ζωής στο ηλιακό μας σύστημα. Ωστόσο, πέρα από τον ιδιαίτερα αφιλόξενο αυτόν, «κολασμένο» πλανήτη υπάρχουν και άλλοι τέσσερις κόσμοι στη διαστημική μας «γειτονιά» που φαίνονται ικανοί να φιλοξενούν μορφές ζωής διαφορετικές από όσα γνωρίζουμε στη Γη.

Οι τέσσερις αυτοί κόσμοι, όπως παρουσιάζονται σε σχετικό δημοσίευμα του The Conversation, είναι οι εξής:

Άρης: Ο κοντινότερος στη Γη πλανήτης είναι και ένας από τους πιο παρόμοιους σε αυτήν. Έχει ημέρα 24,5 ωρών, πολικούς παγετώνες που επεκτείνονται και συρρικνώνονται με τις εποχές, και πολλά χαρακτηριστικά στην επιφάνειά του που διαμορφώθηκαν από νερό στο μακρινό του παρελθόν. Ο εντοπισμός μιας λίμνης κάτω από τους πάγους του νοτίου πόλου και μεθανίου στην ατμόσφαιρα (που αυξομειώνεται με τις εποχές και ακόμα και την ώρα της ημέρας) κάνουν τον Άρη έναν ισχυρό υποψήφιο για ύπαρξη ζωής, δεδομένου ότι το μεθάνιο μπορεί να παραχθεί από βιολογικές διαδικασίες. Γενικότερα, θεωρείται πως ο Άρης κάποτε ήταν «φιλόξενος» πλανήτης, με ένα αρκετά πιο ήπιο περιβάλλον σε σχέση με το σήμερα.

Ευρώπη: Ο δορυφόρος του Δία ανακαλύφθηκε το 1610 από τον Γαλιλαίο, μαζί με τα άλλα τρία μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία. Είναι λίγο μικρότερη από τη Σελήνη και περιστρέφεται γύρω από τον γίγαντα αερίων σε απόσταση περίπου 670.000 χλμ, μία φορά κάθε 3,5 ημέρες. Θεωρείται γεωλογικά ενεργή, όπως και η Γη, και η επιφάνειά της είναι μια παγωμένη απεραντοσύνη, κάτω από την οποία θεωρείται πως κρύβεται ένας ωκεανός σε υγρή μορφή. Τα στοιχεία περί ύπαρξής του περιλαμβάνουν θερμοπίδακες μέσα από ρωγμές, ένα αδύναμο μαγνητικό πεδίο και χαοτική μορφολογία στην επιφάνεια (πιθανότατα λόγω των ρευμάτων από κάτω). Επίσης ο πάγος μονώνει τον ωκεανό και τον προστατεύει από το ψύχος του διαστήματος, καθώς και από την ακτινοβολία.

Εγκέλαδος: Ένας παγωμένος κόσμος, όπως και η Ευρώπη. Το φεγγάρι αυτό του Κρόνου προσέλκυσε έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον μετά από την ανακάλυψη γιγαντιαίων θερμοπιδάκων κοντά στον νότιο πόλο του, που υποδεικνύουν την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή κάτω από τους πάγους. Στους θερμοπίδακες αυτούς έχουν εντοπιστεί επίσης οργανικά σωματίδια, καθώς και βραχώδη πυριτικά σωματίδια που μπορούν να είναι παρόντα μόνο αν το νερό του ωκεανού έρχεται σε επαφή με τον βραχώδη πυθμένα σε θερμοκρασία τουλάχιστον 90 βαθμών Κελσίου. Αυτό υποδεικνύει την πιθανή ύπαρξη υδροθερμικής δραστηριότητας που παρέχει την κατάλληλη χημεία και ενέργεια για να υποστηριχθεί ζωή.

Τιτάνας: Το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου είναι το μόνο στο ηλιακό σύστημα με ουσιαστική ατμόσφαιρα, που περιλαμβάνει μια πυκνή πορτοκαλί ομίχλη πολύπλοκων οργανικών σωματιδίων και ένα καιρικό σύστημα με μεθάνιο αντί νερού- με βροχές, ξηρασία και αμμοθύελλες. Η ατμόσφαιρα αποτελείται κυρίως από άζωτο, που είναι σημαντικό για τη δημιουργία πρωτεϊνών σε όλες τις γνωστές μορφές ζωής. Παρατηρήσεις με ραντάρ έχουν δείξει την ύπαρξη ποταμών και λιμνών υγρού μεθανίου και αιθανίου και πιθανώς την παρουσία κρυοηφαιστείων. Αυτό δείχνει πως και ο Τιτάνας έχει κάτω από την επιφάνειά του αποθέματα υγρού. Η ποικιλία των χημικών που υπάρχουν στο φεγγάρι έχει οδηγήσει σε υποθέσεις περί πιθανής ύπαρξης ζωής- η οποία, εάν υπάρχει, θα έχει εντελώς διαφορετική χημεία από ό,τι οι γήινοι οργανισμοί.

https://www.naftemporiki.gr/story/16385 ... as-sustima