Spark έγραψε:Στην αρχαιότητα η λέξη “δαίμων” είχε ευσέβεια. Δεν είχε την αρνητική σημασία που της προσέδωσε ο Χριστιανισμός. Αρχικά στην επική ποίηση δαίμονες καλούνταν οι θεοί. Παράγεται από το ρήμα «δαίω» και «δαίομαι» που σημαίνει μοιράζω (μοιράζω στον καθένα την τύχη του). Επομένως δαίμων είναι αυτός που μοιράζει, που δίνει μερίδια και κατ’ επέκταση «αυτός που ορίζει τη μοίρα ενός ανθρώπου». Εφόσον οι άνθρωποι ήσαν πολυάριθμοι, θεωρούσαν ότι εξίσου πολυπληθείς ήσαν και οι δαίμονες
Αν και συνυπήρχε με τη λέξη θεός, εντούτοις, ο δαίμων αναφερόταν στην απρόσωπη και απροσδιόριστη δύναμη, ενώ ο θεός στην ανθρωπόμορφη θεϊκή οντότητα. Η έννοια του δαίμονος ισοδυναμούσε με την Μοίρα, την Ειμαρμένη. Επίσης, στη λέξη “δαίμονα” απέδιδαν την έννοια του φύλακα αγγέλου: «κατά φύλακα δαίμονα». Από εδώ προέρχεται και η λέξη ευδαιμονία (: ευτυχία, προσδιόριζε τον έχοντα την εύνοια του δαίμονος). Στην αρχαία Ελλάδα “οι δαίμονες” είχαν σημαντικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων. Συναντούνται σε πλήθος συγγραμμάτων, όπως του Ομήρου, του Ησιόδου, του Πλάτωνα, του Πλούταρχου, του Ηρόδοτου κ.α. Αναφέρονται κυρίως σαν θεότητες που δρουν στον ουράνιο χώρο ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους. Έχουν μια αμφίδρομη σχέση, δηλαδή είναι κατά κάποιο τρόπο ο ενδιάμεσος αγγελιοφόρος των θεών προς τον γήινο κόσμο και το αντίστροφο. Σαν βοηθοί των θεών στέλνουν τις αποφάσεις τους διαμέσου των χρησμών, ενώ παρακολουθούν και την εξέλιξη της ζωής των θνητών μέχρι να ελευθερωθεί η ψυχή τους από τα δεσμά του ανθρώπινου σώματος. Ακόμα φέρονται σαν φύλακες άγγελοι του κάθε ανθρώπου, ενώ κάθε θεός μπορούσε να έχει πλήθος απ’ αυτούς στη διάθεσή του. Ο Ησίοδος μας αποκαλύπτει περισσότερο την αγαθή έννοια της ύπαρξής τους, διότι μας αναφέρει ότι σαν δαίμονες δρουν οι ψυχές του “χρυσού γένους” που θεοποιήθηκαν και με προσταγή του Δία προστάτευαν τους ανθρώπους.
απο τον Πλάτωνα εδω \|/
http://vagiablog.blogspot.com/2011/06/blog-post_6474.html
σχολιο 4συμφωνω κι επαυξανω με την αναπυση αυτη περιγραφει ακρβως τι εχιε συμβει μετην εννοοια <<δαιμονας>> ειναι μια εννοια πουε χει παθει μεταστρφη και διστρφη και επτωση νοηματος ...αετυμολογια η εννοια δεν σημαινει κατι κακο ..ισα ισα ανφερεται στην διανομη μοιρασια του φωτος ...
...οπως κι η εννοια
< πουτανα> που καταγεται απο το αρχαιοελληνικο
< ποτνια> ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ...
...χμμ....αλλα απο την στιγμη που η εννοια εχει παθει εκπτωση Σπαρκ δεν μπορουμε παρα να την χρησιμοποιουμε με φειδω .. ειμαστε αναγκασμενοι να κραταμε το σημερινο νοημα της στις αναλυσεις μας για να μη παρεξηγιομαστε απο το ευρυ κοινο που μα ςδιαβαζει η μας ακουει ..στην πραγματικοτητα οι θεοι ειναι οι ΕΥ-ΔΑΙΜΟΝΕΣ και οι κατρακυλουντες α-θεικοι ΟΙ ΑΙΩΝΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ ΟΙ ΑΡΠΑΓΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ Η ΕΧΟΝΤΕΣ ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΝΑ ΠΡΟΞΕΝΟΥΝ ΚΑΚΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΠΟΝΟ, ΟΙ ΖΗΛΟΦΘΟΝΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ειναι οι ΔΥΣ-ΔΑΙΜΟΝΕΣ Ή ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΕΣ ..
.. αρα συμφωνα με οσα σε καναν να αυτοπροσδιοριστεις ως απεχθανομενος την ταξη την ιεραρχια, ως ελκουμενος απο τις ουσιες, τα μπαφα, την περιπλανηση χωρις στοχο ζωης ...ο σωστος ορος ειναι ΔΥΣ -ΔΑΙΜΩΝ .. ΚΑΚΟΔΑΙΜΩΝ ...συ ειπας !!!.. δεν σε χαρακτηρισα εγω αλλα εσΥ μονος σου ...αυτχαρακτηριστηκες .. κι εγω το αποδεκτηκα ...
ξαναδιαβασε
σχολιο 1...
Σπαρκ..πιστευεις λοιπον οτι εχεις μοιρα κακοδαιμονα ???οτι θελει ςαιωνια να περιπλανιεσαι οτι αυτο ειναι η <<ευτυχια>> σου οτι θελεις αιωνια την αταξια μεσα σου ...εεε ???οτι εχιε συνδεσει την μοιρα σου με το σκοτος και το περιθωριο ???οτι εχεις αποδεκτεις τον χαμο σου ως ζωσα ψυχη ??οτι σκοποσ καποτε θα γινει να τρεφεσαι απο τι ζωε ςτων αλλων οπως οτι οι εκπτωτι απομακρινομενοι απο τ φως ...
...αν ολα αυτα δνε τα εχιες αποδεκτει τοτε δεν λεγεσαι κακοδαιμων....
.gif "Teleia")
