nrg έγραψε:Υποστηρίζεις "διαφορική αναπαραγωγή" στους ιούς; Θα μας τρελάνεις;
Αναπαράγονται οι ιοί από μόνοι τους και δεν το ήξερα;
Πολύ προσεκτικά ανέφερα διαφορική
αναπαραγωγή και όχι διαφορική
επιβίωση.
Μόνο οι ιοί που υπέστησαν τις κατάλληλες μεταλλάξεις μπορούσαν να διοχετεύσουν το υλικό στον ξενιστή και να αναπαραχθούν. Ο ορισμός της διαφορικής αναπαραγωγής.
Στις μεταλλάξεις όμως που δεν "έτυχε" θα έπρεπε να μετράμε δεκάδες άλλες μεταλλάξεις, σε τυχαία σημεία του βακτηριδίου. Οπότε τα βακτηρίδια να έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετικά μέσα σε λίγες γενιές.
Οι 68.000 γενιές στα βακτηρίδια του Lenski μας αποδεικνύουν ότι τα βακτηρίδια είναι τα ίδια ακριβώς. Ούτε μία νέα λειτουργία, ούτε μία νέα πρωτεΐνη.
Σταμάτα να υπερασπίζεσαι ότι συγκεκριμένες μεταλλάξεις, που συμβαίνουν σε συγκεκριμένα σημεία, σε συγκεκριμένο χρόνο, είναι τυχαίες.
Το πρόβλημα δεν είναι αν είναι αδιάφορες.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να εντοπιστούν.
(Έχω φυσικά αφήσει και ένα μικρό παράθυρο για το πραγματικά τυχαίο, το οποίο όμως με τίποτα δεν μπορεί να εξηγήσει την εξέλιξη των ειδών, στον χρόνο που μιλάμε)
Αδιάφορες μεταλλάξεις θα είχαν δημιουργήσει αδιάφορες πρωτεΐνες και αδιάφορες νέες λειτουργίες. Τίποτα όμως... Οι αδιάφορες μεταλλάξεις, γίνονται μεν, αλλά κανείς δεν μπορεί να τις εντοπίσει...
Τέλος με την ταχύτητα που υποστηρίζεις ότι γίνονται οι τυχαίες μεταλλάξεις, τα βακτηρίδια θα άλλαζαν από γενιά σε γενιά.
Ο Lenski θα είχε πλημμυρίσει το διαδίκτυο με papers που θα φανέρωναν αυτές τις νέες μεταλλάξεις και κατά συνέπεια τις νέες λειτουργίες, των βακτηριδίων που μελετά.
Δεν είναι δυνατόν να έχεις τόσο μεγάλο πρόβλημα αντίληψης. Το συγκεκριμένο παράδειγμα έχει τύχει να το εξηγήσω σε 10χρονα και δεν χρειάστηκε η παραμικρή διευκρίνηση. Εσύ παλεύεις κοντά ένα χρόνο να το καταλάβεις....
Οι μεταλλάξεις, ειδικά σε τέτοιου είδους πειράματα, είναι δισεκατομμύρια. Οι μεταλλάξεις από μόνες δεν συνιστούν εξέλιξη. Πρέπει να επιλεγούν και να εξαπλωθούν στο είδος. Αν δεν επιλεγούν σβήνουν ή αποβάλλονται.
Πως επιλέγονται οι μεταλλάξεις; Μόνο αν επιφέρουν διαφορική επιβίωση και αναπαραγωγή.
Τι διαφορετικό είχαν το πείραμα του Lenski με αυτό του Minich και του Meyer (ιοί);
Στο πείραμα του Lenski τα ecoli ήταν πάντα ταϊσμένα και σε περιβάλλον απουσίας φυσικών εχθρών. Από τις δισεκατομμύρια μεταλλάξεις που συνέβαιναν καθημερινά καμία δεν επέφερε κάποιου είδους διαφορική επιβίωση. Δεν επιλέγονταν και μοιραία έσβηναν.
Αντίθετα στον Minnich τα ecoli πεινούσαν. Ο παραμικρός ασθενής μεταβολισμός κιτρικού επέφερε άμεσα τρομερή διαφορική επιβίωση. Εξαπλωνόταν άμεσα στον πληθυσμό. Επιλέγονταν συνεχώς και δεν έσβηναν. Εξελίσσονταν ραγδαία τα ecoli.
Στο πείραμα του Meyer πως επήλθε η διαφορική αναπαραγωγή; Την επέβαλε η παράλληλη εξέλιξη των ecoli. Όσο έκλειναν τις μεμβράνες τους τόσο αποκτούσε διαφορική αναπαραγωγή ο ιός που μπορούσε με άλλο τρόπο να διοχετεύσει το DNA του στο ecoli.
To (απλούστατο και προφανές) συμπέρασμα είναι ένα. Οι νέες λειτουργίες, τα νέα γονίδια, οι νέες πρωτεΐνες προκύπτουν από ήδη υπάρχοντα γονίδια όταν και μόνο όταν οι μεταλλάξεις που υποστούν επιφέρουν διαφορική επιβίωση και αναπαραγωγή.