Βιβλία Ιστορίας

[Μέγας Αλέξανδρος]

όπως λέει ο τίτλος προτείνεται βιβλία με θέμα την Ιστορία

[Μέγας Αλέξανδρος]

αρχίζω με το Σιδηρούν παραπέτασμα
για να μαθαίνουν οι παλιοί και θυμούνται οι καινούργιοι


https://www.politeianet.gr/books/978960 ... sma-264859

[Ραν ταν πλαν]

Αυτό ρε έχει εκδοθεί με χρηματοδότηση της CIA, του Βατικανού ή της αρχιεπισκοπής της Ελλάδας;

[Μέγας Αλέξανδρος]

Αυτό ρε έχει εκδοθεί με χρηματοδότηση της CIA, του Βατικανού ή της αρχιεπισκοπής της Ελλάδας;

συνέχισε έτσι και το μισοπεθαμένο φόρουμ θα γίνει blog

[Ραν ταν πλαν]

Αυτό ρε έχει εκδοθεί με χρηματοδότηση της CIA, του Βατικανού ή της αρχιεπισκοπής της Ελλάδας;

συνέχισε έτσι και το μισοπεθαμένο φόρουμ θα γίνει blog

Γι' αυτό κι εμείς έχουμε ρίξει το βάρος της ανάστασης του πάνω σου βασιζόμενοι στη δική σου προσπάθεια εισροής μελών από το φασιστικό χώρο.

[Μέγας Αλέξανδρος]

συνέχισε έτσι και το μισοπεθαμένο φόρουμ θα γίνει blog

Γι' αυτό κι εμείς έχουμε ρίξει το βάρος της ανάστασης του πάνω σου βασιζόμενοι στη δική σου προσπάθεια εισροής μελών από το φασιστικό χώρο.

τώρα καταλαβαίνω γτ είναι ψόφιο το φορουμ

[Μέγας Αλέξανδρος]

το τέλος του κόκκινου ανθρώπου



Σπάνια η ιστορία μιλάει με τόσες συνταρακτικές φωνές συγχρόνως: Στο "Τέλος του κόκκινου ανθρώπου", το τελευταίο της μυθιστόρημα-χρονικό, η Σβετλάνα Αλεξίεβιτς απεικονίζει μέσα από τις μαρτυρίες δεκάδων ανθρώπων τη μετάβαση από την "αυτοκρατορία" της ΕΣΣΔ στη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία. Λαμπρές πορείες δίπλα σε τραγικά πεπρωμένα, έρωτες αλλά και θάνατοι, ενθουσιασμός και πικρία - η ανθρώπινη μοίρα σε αυτό το βιβλίο δεν είναι κάτι αόριστο: Οι καταιγιστικές εξελίξεις που ακολούθησαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης αποτυπώνονται στις ζωές μεμονωμένων ανθρώπων, που με αυθεντικούς, ειλικρινείς απολογισμούς-εξομολογήσεις μάς θυμίζουν τι πραγματικά μπορεί να σημαίνει "ενδιαφέρουσα" πολιτική εξέλιξη για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Είκοσι χρόνια ιστορίας, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έως το 2012, στις ενθυμήσεις γυναικών και ανδρών όλων των ηλικιών και των πολιτικών αποχρώσεων δεν αφήνουν περιθώρια στον αναγνώστη να κλίνει προς τον έναν ή τον άλλον: Το πεπρωμένο του καθενός απ' αυτούς υποβάλλει δέος και σεβασμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Το Τέλος τον κόκκινου ανθρώπου είναι το εκτενέστερο και το πλέον φιλόδοξο πείραμα της Αλεξίεβιτς: μια προσπάθεια να χρησιμοποιήσει την προφορική ιστορία από τη δεκαετία του 1990 για να κατανοήσουμε τη σοβιετική και μετα-σοβιετική ταυτότητα». (The New Yorker)
«Στα βιβλία της συναντάμε πρωταγωνιστές για τους οποίους οι ιστορικοί συνήθως μιλούν στον πληθυντικό: στρατιώτες, κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης, σταλινιστές. Σε αυτές τις ομάδες δίνει η Αλεξίεβιτς πρόσωπα». (Carmen Eller, Die Zeit)
«Όπως κάποτε ο φιλόσοφος και γνώστης της Ρωσίας Λάιμπνιτς είχε χαρακτηρίσει τους Ρώσους "βαφτισμένες αρκούδες", έτσι και η Αλεξίεβιτς θέτει το ιερόσυλο ερώτημα εάν οι συμπατριώτες της είναι ικανοί να ανταποκριθούν στην ελευθερία. Οι απαντήσεις είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους συγκλονιστικές, κυρίως σε ό,τι αφορά τη νεότερη, υπερκαταναλωτική γενιά». (Katrin Hillgruber, Der Tagesspiegel)
«Η αυτοκτονία ως ατομικό φαινόμενο πάντα υπήρχε στη Ρωσία. Όμως κατά καιρούς έγινε ένα κοινωνικό φαινόμενο» έγραφε ο φιλόσοφος Νικολάι Μπερντιάεφ. Και η Σβετλάνα Αλεξίεβιτς προσθέτει: «και πολιτικό φαινόμενο». (Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου)



https://www.politeianet.gr/books/978960 ... pou-264907

[Ραν ταν πλαν]

Γι' αυτό κι εμείς έχουμε ρίξει το βάρος της ανάστασης του πάνω σου βασιζόμενοι στη δική σου προσπάθεια εισροής μελών από το φασιστικό χώρο.

τώρα καταλαβαίνω γτ είναι ψόφιο το φορουμ

Και ''ψόφιο'' θα παραμείνει. Το περιβάλλον του ''ελεύθερου'' είναι τοξικό για τους φασίστες.

[Μέγας Αλέξανδρος]

τώρα καταλαβαίνω γτ είναι ψόφιο το φορουμ

Και ''ψόφιο'' θα παραμείνει. Το περιβάλλον του ''ελεύθερου'' είναι τοξικό για τους φασίστες.

από τα εκατομμύρια των Ελλήνων,όλοι είναι φασίστες εκτός από 3-4 που γράφετε εδώ
μάλιστα
όχι βγαίνει νόημα τώρα που το διαβάζω
συνέχισε την καλή δουλεία

[Μέγας Αλέξανδρος]

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΓΚΟΥΛΑΓΚ


«Η περιοχή του ποταμού Κολύμα ήταν το μεγαλύτερο και το πιο φημισμένο νησί, ο πόλος της απανθρωπιάς αυτής της καταπληκτικής χώρας Γκουλάγκ, που η γεωγραφία την έχει κομματιάσει σε αρχιπέλαγος, αλλά η ψυχολογία την αλυσόδεσε σε ήπειρο - μιας χώρας σχεδόν αθέατης, σχεδόν ανεπαίσθητης, όπου και κατοικούσε ο λαός των Ζεκ [κρατουμένων]». Τούτη τη χώρα του τρόμου περιγράφει ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, δημιουργώντας μια απέραντη τοιχογραφία του συστήματος των φυλακών και των στρατοπέδων στην πρώην Σοβιετική Ένωση από το 1918 ως το 1956, και κυρίως κατά τη σταλινική περίοδο. Η προσωπική του εμπειρία από τον εγκλεισμό στα γκουλάγκ και οι μαρτυρίες 227 πρώην κρατουμένων έδωσαν στον Σολζενίτσιν τη δυνατότητα να γράψει αυτό το βιβλίο-μνημείο στον Άγνωστο Κρατούμενο, έργο μοναδικό στη ρωσική και την παγκόσμια λογοτεχνία. Ένα σύγχρονο έπος, όπου η αβάσταχτη σκληρότητα των περιγραφών, μετριάζεται συχνά από το χιούμορ, τα αυτοβιογραφικά κεφάλαια εναλλάσσονται με μεγάλους ιστορικούς πίνακες, και μέσα από όλα αυτά προβάλλει η τραγική μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων. Ένα βιβλίο που σφράγισε τον 20ο αιώνα. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)









https://www.politeianet.gr/books/978960 ... lio-189744