Τέιον

[Diego]

Δηλώνω φαν του ροφήματος και εξειδικευμένος γνώστης.Άλλος;

[Μπακάλης]

Μόνο βουνού (Ταϋγέτου κατά προτίμησιν) και με λεμόνι ή μέλι.

[Χαοτικός]

Μόνο βουνού (Ταϋγέτου κατά προτίμησιν) και με λεμόνι ή μέλι.

[libre]

Δηλώνω φαν του ροφήματος και εξειδικευμένος γνώστης.Άλλος;

Όψιμος φαν και μη εξειδικευμένος γνώστης. Τα σέβη μου, δάσκαλε!

[oportunistas]

Φασκόμηλο με μύρτιλλο το καλύτερο.

[Μπακάλης]

Φασκόμηλο με μύρτιλλο το καλύτερο.

Το νήμα μιλάει για τσάι (τέιον) και όχι για αφεψήματα γενικώς... μην το χαλάσουμε....κι εγώ πίνω πολύκομπο με μέντα αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

[mnimes_istorikes]

Φασκόμηλο με μύρτιλλο το καλύτερο.

Το νήμα μιλάει για τσάι (τέιον) και όχι για αφεψήματα γενικώς... μην το χαλάσουμε....κι εγώ πίνω πολύκομπο με μέντα αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Καλα ..εσύ τσίπουρο και μαλαματίνα πίνεις αλλά ας μήν το κάνουμε θέμα

[Diego]

Ευχαριστώ για την τάξη.

Υπάρχουν 4 κύριες ποικιλίες τέιου:

Το μαύρο, το πράσινο, το oolong και το λευκό.Με άλλες ποικιλίες(πχ κίτρινο) δεν θα ασχοληθούμε επί του παρόντος.

Οι ποικιλίες προκύπτουν από το πόσο έχει αφυδατωθεί και οξυδωθεί το φυτό κάτω από τον ήλιο (ή τη ζέστη).Αν προέρχεται μόνο από τον μόσχο και έχει οξυδωθεί ελάχιστα, είναι λευκό.Αν έχει οξειδωθεί λίγο παραπάνω και προέρχεται και από τα φύλλα, είναι πράσινο.Αν έχει οξειδωθεί αρκετά είναι μαύρο ενώ το όολονγκ είναι μια ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ μαύρου και λευκού.

Αναλόγως το τσάι, πάει και η θερμοκρασία του νερού( πολύ σημαντικό αυτό).

Ποτέ μα ποτέ δεν βράζουμε το τσάι σε νερό (όπως κάνει ο πατέρας του γράφοντος για να τον συγχίσει).Βράζουμε το νερό και μετά
-αν έχουμε μαύρο, περιμένουμε ίσα για να σταματήσει ο βρασμός (ώστε να επανέρθει ελαφρώς το οξυγόνο μέσα στο νερό που θα δώσει μια πιο έντονη γεύση) και μετά το ρίχνουμε στο φλυτζάνι/στην τσαγιέρα/στην κούπα.
-αν έχουμε λευκό ή πράσινο, περιμένουμε κάπου στα 5-10 λεπτά για να πέσει η θερμοκρασία κάτω από τους 95 βαθμούς ώστε όταν μπει στο δοχείο/φλυτζάνι/τσαγιέρα/σαμοβαρι/κούπα, να έχει το πολυ 90 βαθμούς Κελσίου ώστε να μην καταστραφεί το άρωμα.
Πράσινο τσάι και 95 βαθμοί απλά καταστρέφουν το άρωμα του τσαγίου.Το αυτό και για το λευκό.

Το όοολονγκ είναι πιο περίπλοκο και εξαρτάται από τη φύση του-συνήθως το νταρζιλινκ που κυκλοφορεί σε φακελάκια, είναι πιο κοντά στο μαύρο και μπορεί να αντέξει 95 βαθμούς (αν και εγώ θα το σέρβιρα πιο κοντά στο πράσινο).Νταρζιλινγκ πρώτης εσοδείας όμως πρέπει να σερβίρεται όπως το πράσινο.

Θα επανέρθω στο νήμα με αναλύσεις επί μαύρων τσαγιών,πράσινων, μαγαζιών και τελετών σερβιρίσματος.

ΥΓ.Και μην ξεχνάμε-το τσάι είναι το 2ο πιο καταναλισκόμενο υγρό από το ανθρώπινο είδος μετά το νερό.Ποιος καφές; Απω Ανατολή,Αραβία,Ρωσία,ΗΒ, όλοι τέιον.

[Διάδοχος]

Το τσάι του βουνού δεν είναι τσάι, είναι στην ίδια κατηγορία με το φασκόμηλο, herbal tea κλπ.

Σχετικά με το τσάι, ενδιαφέρον έχει ότι όσοι λαοί το γνώρισαν μέσω των εμπορικών δρόμων της ξηράς, το λένε τσάι (Βαλκάνια, Ανατολική Ευρώπη, Ρωσία), και όσοι μέσω του θαλάσσιου εμπορίου (των Άγγλων κατά βάση) το λένε τέιον.

[Freisinniger]

Καραφάν!! Τσάι του βουνού που προσφάτως βρέθηκε πως βοηθά κατά την νόσο αλτσχάιμερ και τσάι με μέντα και τα δυο χωρίς ζάχαρη, μέλι ή κάτι ζαχαρώδης.