Βοήθεια παιδιά να φύγω, δεν αντέχω άλλο εδώ πέρα πια...

[help]

Καλησπέρα σας, συγχαρητήρια για το forum και για τις απόψεις σας στην κατηγορία της μετανάστευσης, με τις οποίες συμφωνώ 100%

Συγνώμη τόσο για το μεγάλο μήνυμα, όσο και για το ότι ανοίγω ξεχωριστό θέμα.

Δεν ξέρω πραγματικά πού αλλού να απευθυνθώ... Χρειάζομαι άμεσα λύση & βοήθεια να φύγω από την Ελλάδα...

Αν βρεθεί λύση, θα σας ζητήσω αμέσως να διαγράψετε το θέμα που άνοιξα.

Είμαι 27 χρονών, ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΕΦΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, μένω ακόμα στο πατρικό και αντιμετωπίζω σοβαρό προσωπικό πρόβλημα με το σπίτι μου με 2 κοντινά συγγενικά μου πρόσωπα, τα οποία έχω προς το παρόν περιορίσει νομικά για να απαγορευτεί κάθε προσέγγιση από δω και πέρα με αυτούς. Δε θέλω να αναφέρω ακόμα πολλές λεπτομέρειες, μέχρι να σιγουρευτώ εντελώς.

Το πράγμα δεν είναι τόσο απλό, όσο φαίνεται πίσω από ένα κείμενο.

Είμαι πρακτικά ανίκανος τόσο να δουλέψω όσο και να μιλήσω φυσιολογικά & πάσχω από ένα είδος ιδιότυπης διαταραχής που ονομάζεται επιλεκτική αλαλία, με στοιχεία κοινωνικής φοβίας.

Επί τόσα χρόνια βασανιζόμουν, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι'αυτό και όταν επιχειρούσα να προσαρμοστώ στον έξω κόσμο και να μιλήσω κανονικά, γινόμουν ως συνήθως εκνευριστικός στους άλλους, τους ενοχλούσα & τους νευρίαζα αλλά δεν ήξερα τι συνέβαινε.

Επειδή δε με άφησε το forum να βάλω link στο μήνυμα, ψάξτε στο google για την ''επιλεκτική αλαλία''.

Τα συμπτώματα και τα προβλήματα που αντιμετώπισα με τον κόσμο για χρόνια, είναι ακριβώς ίδια με αυτά που περιγράφονται.
Μόνο σε ήπιο και ήρεμο περιβάλλον και με λίγα λόγια μπορώ να μιλήσω & να κινηθώ αλλά τυπικά.
Έχει μείνει μόνιμο πλέον. Προφορικά είμαι κακόηχος και πολύ λιγομίλητος...

Γι'αυτό αν γίνεται θέλω να σας τα γράψω ελεύθερα και σταδιακά στο μήνυμα. Με κακομεταχειρίζονταν και είχα μπλεξίματα με ψευτονταηλίκια, για ασήμαντη αφορμή. Δεν μπορώ να αναφέρω ακόμα περισσότερα από εδώ, αλλά όσο είμαι εδώ, δε θα αντέξω άλλο...

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν τρολλάρω.

Και όσο αφορά την πάθηση, ούτε τραυλίζω, ούτε μιλάω δυνατά, ούτε έχω ψυχιατρικό πρόβλημα άλλου τύπου (π.χ. κατάθλιψη, νεύρα, σχιζοφρένεια, παράνοια, τάσεις αυτοκτονίας, μανία καταδίωξης κλπ).

Τίποτα απ'όλα αυτά ειλικρινά γιατί δεν ξέρω τι μπορεί να φανταστεί ο άλλος για μένα. Θέλω να φύγω από την Ελλάδα γιατί εδώ, όταν επιχείρησα να απευθυνθώ και να βρω το δίκιο μου, δε με βοήθησε ποτέ κανένας.

Δεν μπορώ να μιλήσω κανονικά & ελεύθερα, κομπλάρω και ακούγομαι εκνευριστικός. Η σιωπή κατάλαβα ότι με σώζει και εκεί θέλω να μείνω.
Ό,τι δεν μπορώ να πω προφορικά, το λέω γραπτά.

Εδώ ΔΕΝ μου δίνουν επίδομα αναπηρίας, επειδή ΔΕΝ αναγνωρίζουν την εν λόγω πάθηση ως ''αναπηρία'' και λόγω κατοχής στο όνομά μου ενός διαμερίσματος από κληρονομιά, από το οποίο (όταν δεν ήταν ξενοίκιαστο) έπαιρνα 150 ευρώ, λόγω παλαιότητας, και άρα υφίστανται (λένε) περιουσιακά κριτήρια. Θέλω να ζήσω αξιοπρεπώς σε ένα κατάλληλο για μένα μέρος σχεδόν αυτόνομο, για να σιτίζομαι και να μένω μόνιμα. Θα εξηγήσω παρακάτω τι εννοώ.

Το μόνο που με έσωσε, είναι η πρόσβαση στο διαδίκτυο, από το όποιο έχω μάθει πολλά και έχω σωθεί πολλές φορές.

Αν δεν το έψαχνα από εκεί, θα ήμουν ζωντανός νεκρός και δεν θα ήξερα μέχρι σήμερα τι μου συμβαίνει... ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΝΟΡΜΑΛ, ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ.

Δεν έχω λεφτά για διαβατήριο & από αποσκευές, μόνο την τσάντα για το λάπτοπ.

Είδα για παράδειγμα ότι μερικές χώρες δίνουν σημαντική βοήθεια με το σύστημα υγείας τους και την παροχή social housing, αλλά αυτό που θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πρώτα είναι το αν δικαιούμαι ιατρικής/κοινωνικής βοήθειας ως νεοεισερχόμενος μετανάστης, που δεν έχει δουλέψει ποτέ.

Ακόμα και αλλού θα πήγαινα αν χρειαζόταν & σε ορισμένες άλλες χώρες όπως π.χ. Κόστα Ρίκα, Μεξικό, Κατάρ, Ντουμπάι (είδα σε ένα link ότι αυτές οι δύο αραβικές χώρες βοηθάνε κόσμο με επιδόματα), αλλά και Ταϊβάν, Καμπότζη, Βιετνάμ κοκ.

Παρότι χρειάζομαι διαβατήριο εκτός Ευρώπης, έχω αποκλείσει αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες γιατί παρά τη μεγάλη ανάγκη αφενός δεν θα μπορούσα να προσαρμοστώ και αφετέρου δεν θα άντεχα καθόλου το ρατσισμό. Αν γινόταν, θα πήγαινα εκτός Ευρώπης, (όχι όμως ΗΠΑ, Καναδά ή Αυστραλία)

Μέχρι και σε κάποια φιλήσυχη χώρα της Ασίας ή ακόμα και στη Λατινική Αμερική σκέφτηκα να πάω, αρκεί να ήξερα ότι θα μπορούσαν να με βοηθήσουν.

Δεν κάνω καμία πλάκα.
Ουγκάντα να μου πείτε, έφυγα χθες' και δεν υποτιμώ ούτε μιλάω προσβλητικά για τον κατά τα άλλα συμπαθέστατο και ευγενικό (από όσο διάβασα) λαό της αφρικανικής αυτής χώρας, παρά τα όποια σοβαρά προβλήματά του.

Απλά για να σας δείξω ότι το μόνο που θέλω είναι το εξής:
Να νιώθω ασφαλής και ήσυχος, να ζω αξιοπρεπώς σε ένα οίκημα με τροφή, φως, νερό & ίντερνετ και να μπορέσω να προσαρμοστώ ομαλά και σταδιακά, όσο μπορέσω περισσότερο.

Και αν τύχει να συμβεί καμία στραβή ή δεν τα καταφέρω να συνέλθω από την πάθηση, τουλάχιστον να νιώθω μία στοιχειώδη σιγουριά σε αυτό το μέρος που θα μείνω μόνιμα και ότι δεν θα πεταχτώ ξαφνικά στο δρόμο.

Αν και αυτό που έχω, είναι δύσκολο πια να ξεπεραστεί.

Αυτό το πρόβλημα δε με βοηθάει να μιλάω κανονικά, να κινούμαι άνετα και να μπορώ να δουλέψω.

Γι'αυτό ψάχνω κι εγώ βοήθεια αν μπορούν από καμία φιλανθρωπική οργάνωση ή ΜΚΟ να ταξιδέψω μαζί τους για να μπορέσω να μείνω μόνιμα & σχεδόν αυτόνομα σε ένα μέρος να σιτίζομαι, με φως και νερό και πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Δεν θέλω καθόλου επιδόματα.

Θα ήθελα πρώτα να εμπιστευτώ σίγουρα και χίλια τοις εκατό μερικούς ανθρώπους για να φύγω από το σπίτι μου. Τα αεροπορικά έξοδα θα μπορούσα να τα πληρώσω.

Θα χρειαζόμουν ανθρώπους να με βοηθήσουν στο να συνεννοηθούν προφορικά ή να μιλήσουν εκ μέρους μου για τη πρόβλημα είτε στις αρχές είτε στο σύστημα υγείας της εκάστοτε χώρας, μέχρι να μείνω σε ένα σίγουρο και κατάλληλο μέρος μόνος μου, μέσω social housing ήρεμα και φυσιολογικά, χωρίς να ενοχλώ κανέναν. Κακοποιούμαι λεκτικά, με αφόρητο ψυχολογικό πόλεμο.

Αν γινόταν και είχα βρει κάτι σχετικά σίγουρο για την κατάστασή μου, θα έφευγα και μόνος μου, αλλά ακόμα και να μπορούσα να μιλήσω, τα χάνω και θα πελαγώσω...
Υπάρχουν όλο εμπόδια και μου 'ρχεται να τρελαθώ σε αυτό το ρημαδιό...

Δε θέλω να φύγω ξεκρέμαστος γιατί για μένα, υπάρχει ένας λόγος παραπάνω να προσέχω λόγω αυτής της διαταραχής.

Πρέπει να μάθω αν το πρόγραμμα με την κοινωνική κατοικία μπορεί να επιτραπεί και για νεοεισερχόμενους μετανάστες που βρίσκονται σε μέγιστη ανάγκη ή αν πρέπει ένας να έχει ζήσει στη χώρα για ένα μεγάλο διάστημα.

Δεν προτίθεμαι να μείνω σε κανενός το σπίτι ή να λάβω οικονομική βοήθεια από κανένα κράτος. Απλά σε ένα οίκημα κοινωνικής κατοικίας και θα σας το ξανατονίσω για να μην πάει αλλού το θέμα, ΟΧΙ ΨΥΧΙΚΑ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΩΝ, χωρίς να κατηγορώ ή να μιλάω ρατσιστικά για κανέναν.

Αν μείνω κι άλλο, τότε είναι που θα καταλήξω εκεί που δεν πρέπει. Πρέπει να βρεθεί λύση να φύγω. Αν δε φύγω, φοβάμαι για το τι θα επακολουθήσει. Δε θέλω καμία επαφή με κανέναν εδώ πέρα. Πάνε να με τελειώσουν.

ΔΕΝ θέλω όπως προείπα να μου δώσουν επιδόματα στο ξένο κράτος. Μόνο ένα τυπικό διαμέρισμα να μένω και να ζω με αξιοπρέπεια, όσο και ένα μέρος να σιτίζομαι. Νομίζω το δικαιούμαι πια, μετά από όσα πέρασα εκεί μέσα επί χρόνια. Η κατάσταση μου είναι μη αναστρέψιμη γιατί έτσι έμαθα τόσα χρόνια και ήταν τεράστιο και εγκληματικό το λάθος μου που δε ζήτησα πολύ πριν βοήθεια.

Οι πρεσβείες είναι ένα έκτρωμα.

Θα μπορούσατε να μου πείτε αν γίνεται να φύγω με μερικούς ανθρώπους π.χ. από καμία ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), να με πάνε κάπου και να κινηθούν μαζί τους οι διαδικασίες για αριθμό social housing, μέσα από το εθνικό σύστημα υγείας της εκάστοτε χώρας??
Όλα αν γίνεται, θα ήθελα να γίνουν διακριτικά και να μπορέσω να φύγω από το σπίτι μου.

Δεν αντέχω πλέον άλλο εδώ.

Είμαι αυτός που είμαι πια και άμα το τραβήξω κι άλλο, νιώθω ότι θα χάσω εντελώς τη ήδη χαμένη μου ζωή εδώ πέρα...

Αυτά προς το παρόν.
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγνώμη για την ενόχληση.

[Adminović]

Κατ' αρχήν καλώς ήρθες.
Δεν καταλαβαίνω τί ψάχνεις ακριβώς. Έχεις σπουδάσει; Ξέρεις κάποια τέχνη; Τί δουλειά θα ήθελες να κάνεις;
Μεξικό και Αργεντινή ξέρω ότι δεν σε σουταρουν, ακόμα και αν είσαι παρανομος. ΑΛΛΑ κι εκεί δεν ξέρω αν δεν έχεις δουλειά τι θα κάνεις. Μιλάς ξένες γλώσσες;
Έχε υπόψιν ότι αυτές οι χώρες δεν έχουν και τα καλύτερα νοσοκομεία και σύστημα υγείας.

[help]

Καλησπέρα Admin και σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Έχω τελειώσει μόνο λύκειο και όπως θα είδες στο ποστ, είμαι ανίκανος προς το παρόν για εργασία, δεν μιλάω καλά αγγλικά και θέλω να μείνω σε ένα σπίτι/οίκημα ανήμπορων και ανίκανων μέσω social housing, με σίτιση και με τα άλλα τα βασικά (φως, νερό και ίντερνετ).

Θα πρέπει να βρω αν δικαιούμαι κοινωνικής βοήθειας ως νεοεισερχόμενος μετανάστης.

Από ό,τι μου είπαν ορισμένοι, αν πρακτικά θεωρείσαι άστεγος ή ανήμπορος συν έχεις κάποια αναπηρία ή διαταραχή, σου δίνεται προτεραιότητα στην παροχή σπιτιού.

Για δωρεάν σίτιση δεν έχω δει μέχρι τώρα ως παροχή δυστυχώς.

Είχα υποστεί πολλά λόγω του προβλήματος μου, παρότι δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα τόσο στο γραπτό όσο στο προφορικό μου καθημερινό λόγο που υπερέβαινε τις απλές μαθησιακές ή άλλου τύπου δυσκολίες.

'Έτσι όπως κατάντησα από το σπίτι μου, αχρηστεύτηκα και ακουγόμουν στη χροιά της φωνής εκνευριστικός και αντιπαθής, το οποίο παραδέχτηκα από την πρώτη στιγμή.

Έχω αναγνωρίσει τα ελαττώματα μου και γι'αυτό είπα ότι η σιωπή με σώζει μέχρι σήμερα.

Είχα υποστεί τέτοια ελεεινή κακομεταχείριση, που η ίδια μου η φωνή και το παρουσιαστικό λειτουργούσαν αποτρεπτικά για τον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν είχα βλάψει λεκτικά ή σωματικά κανέναν. Είχα στείλει μήνυμα και σε άλλα forum, αλλά δεν με βοήθησαν ιδιαίτερα και σε ορισμένα είτε το πέρασαν στο ντούκου με γνωστά έτοιμα χιλιοειπωμένα κλισέ είτε διέγραψαν το θέμα που άνοιξα, επειδή με θεώρησαν troll.

Απλά επιμένω γιατί πραγματικά είναι κρίμα από μία παρανόηση να μη βοηθηθώ από κάποιους αν μπορώ.

Αν φάνηκε βαρύ έτσι όπως έγραφα ή φαίνομαι προκλητικός ή τεμπέλης, δεν το κάνω επίτηδες.
Δεν είμαι τίποτα από όλα αυτά που δείχνω, αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω και θέλω να μένω μόνος.

Απλά χρειάζομαι άμεσα μία τυπική αλλά σημαντική βοήθεια για να φύγω κι έχω απελπιστεί γιατί ξέρω τις περιορισμένες μου δυνατότητες.

Μακάρι να είχα βρει μία λύση να μείνω κάπου μόνιμα για την υπόλοιπη ζωή μου και τότε θα έφευγα μόνος μου.

Μέχρι που πήγα και εξετάστηκα και σε ελληνικό δημόσιο νοσοκομείο για να έχω στα χέρια μου μία τυπική γνωμάτευση.

Μου ανέφεραν ότι τα συμπτώματά έχουν να κάνουν συνδυαστικά λίγο από επιλεκτική αλαλία (Selective Mutism), λίγο από κοινωνική φοβία (Social Phobia) και από κάτι άλλο που ονομάζεται αποφευκτική/ψυχαναγκαστική διαταραχή προσωπικότητας (Personality Disorder), ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ αυτό να έχει καμία σχέση με άλλη σοβαρότερη πάθηση τύπου βαριάς κατάθλιψης, ψυχώσεων, νευρώσεων κλπ.

Δεν είχα ποτέ μου τέτοιες τάσεις, παρά τα βιώματα.
Γι'αυτό, στο φινάλε, μίλησα και για την Ουγκάντα.

Δεν θα ήθελα να πάω πουθενά για να πάρω επιδόματα.
Δεν θέλω καν επιδόματα, μόνο ένα μέρος, π.χ. καταφύγιο (μέσω social ή sheltered housing) ή παροχή μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης ή έστω ένα κατάλληλο από το κράτος αυτόνομο διαμέρισμα για να μένω μόνος, να σιτίζομαι και να έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο, αν είναι εφικτό.

Τώρα ζορίζομαι πολύ και βρίσκομαι σε αδιέξοδο.
Η περίπτωση μου δεν είναι του τύπου κανονικής μετανάστευσης για δουλειά, σπιτιού κλπ...

Ευχόμουν να τελειώσει αυτό το μαρτύριο και να βρω λύση...

Δεν μπορώ να κρύβω άλλο το τι περνάω, πρέπει να γίνει κάτι πια, γιατί χρειάζομαι πραγματικά να φύγω.

[Freisinniger]

http://www.therapyact.gr/index.php?act= ... oductId=77

Καλώς ήρθες

απ ότι βλέπω η πάθησή σου δεν είναι και τόσο δραματική, μην τρελαίνεσαι, τουλάχιστον ακούς καλά δεν έχεις προβλήματα ακοής;
Κάποιο επίδομα, για το οποίο κράτος θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις το πρόβλημα είναι η Γερμανία, Σουηδία αν θέλεις να μεταναστέψεις και όχι μόνο, θα πας και σε λογοθεραπευτές, απλά ψάξε μόνο έλληνες λογοθεραπευτές μπορείς ταυτόχρονα να δουλεύεις και να πηγαίνεις να σε βοηθήσουν ή μπορείς να μαθαίνεις και την ξένη γλώσσα.

[help]

Καλησπέρα φίλε Metranion.

Ναι εννοείται πως ακούω κανονικά, αλλά δυστυχώς η ομιλία μου είναι αρκετά προβληματική.
Προς το παρόν, χρειάζομαι ΜΟΝΟ και ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ καθολική και ριζική αλλαγή περιβάλλοντος σε άλλη χώρα και μία σίγουρη & για αρκετό χρονικό διάστημα παραμονή σε ένα διαμέρισμα μέσω κοινωνικής πρόνοιας, μέχρις ότου προσαρμοστώ και ηρεμήσω απόλυτα από αυτό το ψυχοφθόρο, ανθυγιεινό και όχι μόνο περιβάλλον.

Δεν έχω πρόβλημα να μάθω τη γλώσσα της όποιας χώρας που θα πάω, έχω σοβαρό πρόβλημα (τουλάχιστον προς το παρον και για χρόνια) στο να εκφραστώ νορμάλ και να δουλέψω και δεν είναι εννοείται τεμπελιά ή κάτι τέτοιο.

Παρά το ότι η πάθηση λέγεται επιλεκτική αλαλία, είναι κάπως ιδιαίτερη και στη δική μου περίπτωση, δεν έχει να κάνει τόσο με λογοθεραπεία αυτό το πρόβλημα, όσο με τα τραγικά βιώματα που πέρασα από το σπίτι μου.

Ψάχνω να δω ακόμα τι θα κάνω επιτέλους.

Παρότι οι χώρες που μου αναφέρεις είναι υπόδειγμα για κοινωνική πρόνοια, φροντίδα, παροχές κλπ, δεν ήθελα να πάω Γερμανία ή Σουηδία, γιατί φοβάμαι εκεί όσο να 'ναι τον πολύ ρατσισμό.

Το σκέφτηκα αλλά μετά, παρά την ανάγκη μου, το απέκλεισα.

Μακάρι να βρεθεί πολύ σύντομα κάτι επιτέλους, γιατί δυστυχώς, προς το παρόν και μέχρι τώρα, υπάρχουν όλο κωλύματα και εμπόδια.

Όλο λέω ότι θέλω να φύγω εδώ και χρόνια, αλλά λύση δεν έχει βρεθεί...

Αν βρισκόταν ένα μέρος να μείνω μαζί με όσα άλλα είπα, φεύγω σήμερα κιόλας.
Είναι όμως πολύ δύσκολο και ακόμα βασανίζομαι.

Φοβάμαι αν πάω μόνος μου έξω, μην καταλήξω σε καμία φυλακή ή στο δρόμο, γιατί δεν θα έχω κάποιο λόγο νόμιμης παραμονής όπως π.χ. αναζήτηση εργασίας, σπουδές κοκ

Να θέλω εδώ και χρόνια σαν παλαβός να φύγω από αυτό το μαυσωλείο και να μην μπορώ για όσα είπα πιο πριν, είναι μεγάλη αδικία και δε μου αξίζει...

Αλλά δυστυχώς, δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό μέχρι σήμερα...

[Freisinniger]

Ρατσισμό στην Γερμανία; Δεν υπάρχει ρατσισμός φίλε στην Γερμανία τουλάχιστον έτσι όπως είναι στην Ελλάδα, ξέχασέ τα αυτά. Το να μεταναστεύσεις σε χώρες εκτός ΕΕ, είναι αρκετά πολύ δύσκολο και ιδιαίτερα στην περίπτωση που δεν έχεις πτυχίο και προϋπηρεσία.

Και εγώ ήθελα να φύγω εκτός ΕΕ, αλλά τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα. Ακόμη και εντός ΕΕ οι μετακινήσεις πλέον είναι αρκετά δύσκολες.

Όσο αφού πέρασες δύσκολα μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, καλό είναι τότε να το αποφύγεις, όσο μακρυά τόσο το καλύτερο, να γνωρίσεις νέους ανθρώπους, από πολλά έθνη μέσα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Λογικά το πρόβλημά σου παραμένει σταθερό, εφόσον μένεις κοντά στο οικογενειακό περιβάλλον που σε επηρεάζει αρνητικά, γι αυτό και το πρόβλημά σου παραμένει σταθερό.

Έτσι μια από τα ίδια από Ελλάδα, μια μέρα τα πήρα στην κράνα και απλά έφυγα, είχα σκάσει με όλη αυτή την άρρωστη κατάσταση που επικρατούσε και επικρατεί ακόμη. Είπα θα τα καταφέρω και να έχω πίστη στις ικανότητές μου, θα ταλαιπωρηθώ αλλά ξέρω με τον καιρό έρχονται τα καλύτερα. Να αποφεύγεις να κάνεις ανάκληση παλιών κακών στιγμών το οποίο επιβαρύνει το πρόβλημα ομιλίας.

Ο καθηγητής Γερμανικών μου περιέγραψε το ίδιο πρόβλημα με μια ημικωφάλαλη κοπέλα από πολωνία που δεν ήξερε πως να το αντιμετωπίσει και όμως στο τέλος τα κατάφερε και μπορούσε να μιλήσει σε αρκετά καλό βαθμό μια ξένη γλώσσα. Απλά μην σκέφτεσαι παλιές κακές αναμνήσεις.

[Freisinniger]

Εξάλλου το πρόβλημα σκεφτόμαστε ότι είναι πολύ άσχημο, ενώ είναι επουλώσιμο να νιώθεις αισιόδοξος και να λες πάντα θα τα καταφέρω, θα γμσ και θα σπείρω που λέμε και στην αργκό.

Αν το σκεφτείς για Γερμανία, έχω μια ειδική σελίδα στο fb που υπάρχουν αρκετά μέλη που μπορούν να βοηθήσουν. Θα στην στείλω σε πμ.

[help]

Έχεις πολύ δίκιο σε όσα γράφεις και εννοείται ότι πρέπει να φύγω από 'κει μέσα γιατί ΚΑΙ με αρρωσταίνουν ΚΑΙ το μυαλό μου στριφογυρίζει συνέχεια σε αυτά τα καθάρματα και δεν μπορώ να ηρεμήσω και να εκφραστώ λογικά...

Αν φύγω, σώθηκα και βρήκα την υγειά μου.

Υπάρχει ένας δισταγμός όμως, μέχρι να κάνω την κίνηση.

Σ'ευχαριστώ πάντως.
Στείλε μου τη σελίδα που λες σε πμ, μπας και βρεθεί μια άκρη.

Θα το σκεφτώ γιατί είναι λίγο δύσκολο.

Και μιας και το είπες, αν εσύ ή όποιος άλλος στο forum θέλει να με βοηθήσει και δεν μπορεί να στείλει το μήνυμα δημόσια για διάφορους λόγους, μπορεί να μου στείλει άνετα πμ.

[Adminović]

Καλησπέρα Admin και σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.

Έχω τελειώσει μόνο λύκειο και όπως θα είδες στο ποστ, είμαι ανίκανος προς το παρόν για εργασία, δεν μιλάω καλά αγγλικά και θέλω να μείνω σε ένα σπίτι/οίκημα ανήμπορων και ανίκανων μέσω social housing, με σίτιση και με τα άλλα τα βασικά (φως, νερό και ίντερνετ).

Θα πρέπει να βρω αν δικαιούμαι κοινωνικής βοήθειας ως νεοεισερχόμενος μετανάστης.

Ναι, αλλά καμία χώρα δεν θα σε δεχτεί ως μετανάστη και να σου δώσει παροχές, αν δεν εργάζεσαι. Εκτός αν είσαι πρόσφυγας (που δεν είσαι) ή αν είσαι ο σύζυγος υπηκόου του κράτους αυτού που εργάζεται.

Οπότε, είτε βρίσκεις κάποια έστω και πολύ απλή δουλειά εκεί που θα πας (πχ ως ανειδίκευτος εργάτης) είτε βρίσκεις γυναίκα ξένη και την παντρεύεσαι.

[help]

Οκ Admin.

Το δεύτερο που γράφεις, σίγουρα δεν γίνεται.

Κατάλαβα πώς το γράφεις, αλλά αυτό δεν θα το έκανα ποτέ, ούτε και για μούφα που λένε, απλά για να πάρω την υπηκοότητα.
Φιλικά σου το λέω έτσι??

Άλλωστε εγώ, παρότι ήθελα να νιώσω λίγη στοργή από μία υπέροχη γυναίκα, ποτέ μου δεν σκόπευα να κάνω καμία σχέση, γιατί έτσι όπως κατάντησα, είμαι αξιολύπητος.

Δεν είμαι και ιδιαίτερα εμφανίσιμος.
Η ζωή μου διαλύθηκε, δεν θέλω να καταστρέψω και τη ζωή καμίας γυναίκας.

Έπρεπε να είχα ζητήσει βοήθεια από παλιά, αλλά το πράγμα με αυτά τα καθάρματα διαιωνίστηκε και σ'αυτό φταίω πολύ εγώ, αλλά υπήρχαν και πολλά άλλα προβλήματα με επιπλοκές εξαιτίας τους.

Αν είχα φύγει εδώ και χρόνια, θα είχα ηρεμήσει από αυτούς τους εγκληματίες που μου κατέστρεψαν ό,τι είχα και δεν είχα.

Θα δω τι θα κάνω ίσως με μία δουλειά (δεν ξέρω όμως ακριβώς τι), αν και από ''νοητικής'' καθαρά πλευράς, λόγω προβλήματος, το θεωρώ πρακτικά αδύνατο και το πρώτο.

Και εννοείται, πως αν βρω κάτι, θα σας πω να διαγράψετε το θέμα, γιατί ίσως το παράκανα εδώ μέσα...