Ο αντί­πα­λος είναι απέ­να­ντι

[vallon]

το άρθρο παλιό, αλλά πολύ επίκαιρο γι αυτά που επιχειρούνται ακόμα σήμερα
Από Οικοδόμος Μαρ 24, 2015
Όσοι εμπι­στεύ­ο­νται την ενη­μέ­ρω­σή τους στα τη­λε­ο­πτι­κά ψευ­το­δελ­τία ει­δή­σε­ων ή στις που­λη­μέ­νες αστι­κές φυλ­λά­δες των ερ­γο­λά­βων της ενη­μέ­ρω­σης (και όχι μόνο αυτής), έχουν σχη­μα­τί­σει την εντύ­πω­ση ότι για τα κακά αυτού του τόπου φταί­νε τρία πράγ­μα­τα: ο ξε­χαρ­βα­λω­μέ­νος δη­μό­σιος το­μέ­ας, οι υπερ­βο­λι­κές αμοι­βές κά­ποιων βο­λε­μέ­νων υπαλ­λή­λων και η φο­ρο­δια­φυ­γή των αυ­το­α­πα­σχο­λου­μέ­νων (εμπό­ρων και ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών). Φυ­σι­κά, η αλή­θεια βρί­σκε­ται πολύ μα­κρυά από το ση­μείο όπου θέ­λουν να εστιά­ζουν ο Πρε­τε­ντέ­ρης, ο Πα­πα­δη­μη­τρί­ου ή ο Κύρ­τσος και οπωσ­δή­πο­τε πολύ μα­κρύ­τε­ρα από εκεί όπου υπεν­νο­εί η πρό­σφα­τη γε­λοία κου­βέ­ντα για του­ρί­στες που θα κα­λω­διώ­νο­νται και θα με­τα­τρέ­πο­νται σε φο­ρο­μπά­τσους.

Όλα τα τερ­τί­πια αυτής της κα­τευ­θυ­νό­με­νης «ενη­μέ­ρω­σης» δεν απο­τε­λούν παρά επί μέ­ρους τα­κτι­κές μιας γε­νι­κώ­τε­ρης στρα­τη­γι­κής, η οποία συ­νι­στά μια καθ’ όλα με­θο­δευ­μέ­νη και βρό­μι­κη προ­πα­γάν­δα σε βάρος του συ­νό­λου των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Στό­χος αυτής της στρα­τη­γι­κής είναι να διαρ­ρα­γεί ο κοι­νω­νι­κός ιστός και να στρα­φούν η μία κατά της άλλης όλες οι κοι­νω­νι­κές ομά­δες, οι οποί­ες απο­τε­λούν στο σύ­νο­λό τους θύ­μα­τα της πο­λι­τι­κής στή­ρι­ξης του κε­φα­λαί­ου. Στό­χος της, δη­λα­δή, είναι να ενερ­γο­ποιεί και να υπο­δαυ­λί­ζει αυτό που μά­θα­με να απο­κα­λού­με «κοι­νω­νι­κό αυ­το­μα­τι­σμό».

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα όλης αυτής της δια­δι­κα­σί­ας είναι τα πε­ρί­φη­μα «τρο­φεία» της ΔΕΗ. Ση­κώ­θη­κε μπου­χός, ξέ­σπα­σε αντά­ρα, πήραν φωτιά τα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, βγή­καν δε­κά­δες ρε­πορ­τάζ στα κα­νά­λια, απλοί πο­λί­τες ξε­σπά­θω­σαν βρί­ζο­ντας όχι μόνο τον Φω­τό­που­λο αλλά συλ­λή­βδην τους συν­δι­κα­λι­στές και, γε­νι­κά, η κοινή γνώμη αι­σθάν­θη­κε βα­θύ­τα­τη προ­σβο­λή από το γε­γο­νός ότι κά­ποιοι ερ­γα­ζό­με­νοι σε τού­τον τον τόπο κα­τά­φε­ραν να εξα­σφα­λί­σουν φα­γη­τό αξίας 6 ευρώ την ημέρα. Μόνο που, παρά τα τόσα και τόσα που ει­πώ­θη­καν και ακού­στη­καν, ελά­χι­στοι κα­τά­λα­βαν ότι αυτά τα «τρο­φεία» αφο­ρού­σαν μόνο εκεί­νους που δου­λεύ­ουν στα λι­γνι­τω­ρυ­χεία κι όχι όλους τους ερ­γα­ζο­μέ­νους της ΔΕΗ. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι κα­τά­λα­βαν ότι κάτι τέ­τοια «τρο­φεία» φταί­νε που οι λο­γα­ρια­σμοί της ΔΕΗ έχουν γίνει ανυ­πό­φο­ροι. Ο «κοι­νω­νι­κός αυ­το­μα­τι­σμός» σε όλο του το με­γα­λείο.

Η βρό­μι­κη στρα­τη­γι­κή που προ­α­να­φέ­ρα­με έχει μια πολύ απλή λει­τουρ­γία. Στην αρχή, στο­χο­ποι­ή­θη­καν οι δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι. Πα­ρου­σιά­στη­καν ως οι ιδιαί­τε­ρα ευ­νοη­μέ­νοι με­τα­ξύ των ερ­γα­ζο­μέ­νων και δέ­χτη­καν τόν­νους λά­σπης από πα­ντού. Ακού­σα­με για την τε­μπε­λιά τους, για τα μειω­μέ­να τους ωρά­ρια, για τις ανέ­σεις στους χώ­ρους δου­λειάς τους κλπ. Εν συ­νε­χεία, επι­χει­ρή­θη­κε η πε­ραι­τέ­ρω διά­σπα­σή τους, τόσο με το φαρ­μά­κι που χύ­θη­κε για δια­φο­ρές με­τα­ξύ μο­νί­μων και συμ­βα­σιού­χων όσο και για τα υψηλά επι­δό­μα­τα που κά­ποιοι απο­λαμ­βά­νουν. Έτσι, τα «υπό­γεια» έμα­θαν να αλ­λη­λο­μι­σού­νται με τα «ρε­τι­ρέ», δίχως να προ­σέ­χουν ότι στην ίδια ετοι­μόρ­ρο­πη πο­λυ­κα­τοι­κία έμε­ναν όλοι.

Μετά, μπήκε μπρο­στά το κόλπο με τους «προ­νο­μιού­χους» των κλει­στών επαγ­γελ­μά­των: οι με­τα­φο­ρείς έγι­ναν εμπό­διο στους πα­ρα­γω­γούς, οι αγρό­τες έγι­ναν εχθροί των λι­με­νερ­γα­τών, οι για­τροί έγι­ναν εχθροί των ασθε­νών, οι ερ­γα­ζό­με­νοι στις συ­γκοι­νω­νί­ες ανα­δεί­χθη­καν σε μά­στι­γα του επι­βα­τι­κού κοι­νού κλπ. Η κοινή γνώμη έπρε­πε να πει­στεί ότι για το ακρι­βό ψωμί έφται­γε ο φούρ­να­ρης της γει­το­νιάς και για το ακρι­βό φάρ­μα­κο ο φαρ­μα­κο­ποιός της γει­το­νιάς. Μόνον έτσι θα έδινε την συ­γκα­τά­θε­σή της να που­λά­νε ψωμί και φάρ­μα­κα τα σου­περ­μάρ­κετ. Βέ­βαια, κα­νείς δεν θα υπεν­θύ­μι­ζε σ’ αυτή την δόλια κοινή γνώμη ότι τα σου­περ­μάρ­κετ μπο­ρεί να φέρ­νουν κα­τε­ψυγ­μέ­νο ψωμί από την Κίνα και δεν που­λά­νε φάρ­μα­κα βε­ρε­σέ…

Με απλά λόγια, γί­να­με μάρ­τυ­ρες αλ­λε­πάλ­λη­λων βομ­βαρ­δι­σμών κα­τα­συ­κο­φά­ντη­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων, μόνο και μόνο για να ευ­νοη­θεί η πο­λι­τι­κή γε­νι­κευ­μέ­νης μεί­ω­σης των απο­δο­χών τους και κα­τά­λυ­σης κάθε έν­νοιας κοι­νω­νι­κού κρά­τους. Κα­νέ­νας δεν μας είπε με­ρι­κές απλές αλή­θειες, όπως για πα­ρά­δειγ­μα:
– Το κρά­τος έδινε τόσα χρό­νια τα λο­γής-λο­γής επι­δό­μα­τα, τα οποία ήρθε κα­τό­πιν να ισο­πε­δώ­σει, μόνο και μόνο για να αντι­σταθ­μί­σει εν μέρει τις μι­σθο­λο­γι­κές αυ­ξή­σεις που δεν έδινε. Μήπως πρέ­πει να θυ­μη­θού­με εδώ ότι η αλή­στου μνή­μης ΑΤΑ (αυ­τό­μα­τη τι­μα­ριθ­μι­κή ανα­προ­σαρ­μο­γή) δι­νό­ταν μόνο στον βα­σι­κό μισθό κι όχι στα επι­δό­μα­τα;
– Το κρά­τος μεί­ω­νε τις ώρες ερ­γα­σί­ας των εκ­παι­δευ­τι­κών, σε αντάλ­λαγ­μα των εξευ­τε­λι­στι­κών μι­σθών που έδινε και συ­νε­χί­ζει να δίνει. Δεν είναι μα­κρυά η εποχή που οι δά­σκα­λοι στα χωριά θε­ω­ρού­νταν φου­κα­ρά­δες και στή­ρι­ζαν την επι­βί­ω­σή τους στην φι­λαν­θρω­πία του κό­σμου. Η λαϊκή ρήση «πήρε το απο­λυ­τή­ριο με έναν τε­νε­κέ λάδι» είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή. Όσοι γνω­ρί­ζουν τον Μέλιο του Λου­ντέ­μη κα­τα­λα­βαί­νουν από­λυ­τα τι εννοώ.
– Το κρά­τος ευ­νό­η­σε την ανά­πτυ­ξη των «κλει­στών επαγ­γελ­μά­των», σε αντάλ­λαγ­μα για τις ευ­τε­λέ­στα­τες -έως ανύ­παρ­κτες- πα­ρο­χές του. Οι συ­ντά­ξεις πεί­νας του ΤΕΒΕ, του ΤΣΑ ή του Τα­μεί­ου Εμπό­ρων (ΤΑΕ) έχουν μεί­νει πα­ροι­μιώ­δεις.

Το πιο ωραίο τερ­τί­πι της στρα­τη­γι­κής του «κοι­νω­νι­κού αυ­το­μα­τι­σμού» ήταν οπωσ­δή­πο­τε η μο­νι­μό­τη­τα των δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων. Αφού προη­γή­θη­κε επί­μο­νη και διαρ­κής πλύση εγκε­φά­λου της κοι­νής γνώ­μης περί «υδρο­κέ­φα­λου κρά­τους», περί «βο­λε­μέ­νων» και «τε­μπέ­λη­δων» αλλά και περί «άχρη­στων» που γί­νο­νταν βα­ρί­δια στα πόδια της κοι­νω­νί­ας και δεν την άφη­ναν να ανα­πτυ­χθεί, μπήκε μπρος η φά­μπρι­κα της «δια­θε­σι­μό­τη­τας». Η κοινή γνώμη έπρε­πε να πει­στεί ότι ήταν άδικο να απο­λαμ­βά­νουν ασυ­λία οι δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι, την ώρα που στον ιδιω­τι­κό τομέα οι απο­λύ­σεις έπε­φταν βροχή. Μόνο που η τα­λαί­πω­ρη κοινή γνώμη δεν έμαθε ποτέ ότι οι δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι στην Ελ­λά­δα δεν ήσαν ποτέ πε­ρισ­σό­τε­ροι από τον ευ­ρω­παϊ­κό μέσο όρο, όπως δεί­χνει το διά­γραμ­μα (εν­νο­εί­ται ότι μετά από πέντε χρό­νια μνη­μό­νια, με τις απο­λύ­σεις που έχουν γίνει και με τις προ­σλή­ψεις που δεν έχουν γίνει, η κα­τά­στα­ση έχει αλ­λά­ξει και το 22% του δια­γράμ­μα­τος έχει γίνει 14%):



Πέρα, όμως, από όσα δεν ει­πώ­θη­καν, είναι και τα ψέμ­μα­τα τα οποία μας σέρ­βι­ραν. Για πα­ρά­δειγ­μα, κο­ντέ­ψα­με να πα­λα­βώ­σου­με ακού­γο­ντας τον Μαν­δρα­βέ­λη, τον Κών­στα και την Μακρή να μας μι­λά­νε για ερ­γα­ζο­μέ­νους του ΟΣΕ με ετή­σιες απο­δο­χές 70-80.000 ευρώ. Αυτό, βέ­βαια, το οποίο απε­δεί­χθη με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση των ακρι­βών στοι­χεί­ων έτους 2009 (προ μνη­μο­νί­ων, δη­λα­δή) για την μι­σθο­δο­σία στο δη­μό­σιο, ανα­τρέ­πει ολό­κλη­ρη τη φι­λο­λο­γία των κυ­βερ­νώ­ντων και των ενερ­γού­με­νών τους στα Μου­ΜουΕ. Πράγ­μα­τι, τα στοι­χεία για τις απο­δο­χές των πε­ρί­που 760 χι­λιά­δων ερ­γα­ζο­μέ­νων στο δη­μό­σιο είναι απο­κα­λυ­πτι­κά: το 80% είχαν συ­νο­λι­κό μικτό ει­σό­δη­μα μέχρι 2.078 ευρώ (απ’ αυ­τούς, σχε­δόν οι 3 στους 4 είχαν μικτό μη­νιαίο ει­σό­δη­μα κάτω από 1640 ευρώ), το 10% είχε μι­κτές απο­δο­χές μέχρι 2.418 ευρώ και μόνο το υπό­λοι­πο 10% είχε υψη­λό­τε­ρες απο­δο­χές! Αυτά το 2009, πριν κο­πούν δυο μι­σθοί (δώρα εορ­τών και επι­δό­μα­τα αδειών) και πριν αρ­χί­σουν τα τσε­κου­ρώ­μα­τα και οι μειώ­σεις. Επα­να­λαμ­βά­νω δε ότι τα ποσά αφο­ρούν μι­κτές απο­δο­χές, όχι τα λεφτά που πή­γαι­νε στην οι­κο­γέ­νειά του ο κάθε ερ­γα­ζό­με­νος.

Το γε­γο­νός ότι απο­κα­λύ­πτο­νταν ψεύδη για το επί­πε­δο των αμοι­βών των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο δη­μό­σιο, κα­θό­λου δεν εμπό­δι­ζε τις κυ­βερ­νή­σεις να επι­χει­ρούν συ­νε­χείς μειώ­σεις των απο­δο­χών τους. Προ­βάλ­λο­ντας ως πρό­σχη­μα αφ’ ενός το με­γά­λο δη­μό­σιο χρέος και την ανά­γκη συ­νέ­χι­σης των κα­νο­νι­κών πλη­ρω­μών του αφ’ ετέ­ρου δε το λαϊ­κί­στι­κο «με τέ­τοια ανερ­γία, δεν μπο­ρεί­τε εσείς να παίρ­νε­τε τόσα» (λες και για την ανερ­γία ευ­θύ­νο­νταν κά­ποιοι εξω­γή­ι­νοι!), ισο­πέ­δω­σαν τους μι­σθούς προς τα κάτω. Όπως έλε­γαν, έπρε­πε να μειω­θεί ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο το συ­νο­λι­κό κον­δύ­λι για μι­σθούς σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας. Μόνο που κι εδώ έλε­γαν ψέμ­μα­τα:

– Το 1990, για τους μι­σθούς και τις συ­ντά­ξεις των 633.522 ερ­γα­ζο­μέ­νων και συ­ντα­ξιού­χων του δη­μό­σιου τομέα, η κοι­νω­νία πλή­ρω­νε το 14,1% του ΑΕΠ της χώρας.
– Το 2000, με ερ­γα­ζό­με­νους και συ­ντα­ξιού­χους να έχουν φτά­σει τα 769.704 άτομα, οι μι­σθοί και οι συ­ντά­ξεις τους είχαν πε­ριο­ρι­στεί στο 10,1% του ΑΕΠ.
– Το 2009, με το σύ­νο­λο των αμει­βο­μέ­νων από το δη­μό­σιο να φτά­νει στα 914.946 άτομα και το ΑΕΠ να πα­ρου­σιά­ζει κάμψη, το αντί­στοι­χο πο­σο­στό ήταν όλο κι όλο γύρω στο 9%.

Για το πα­ρα­μύ­θι περί «σπά­τα­λου κρά­τους», πάνω στο οποίο στη­ρί­χτη­κε η κα­τε­δά­φι­ση κάθε έν­νοιας σχε­τι­κής με κοι­νω­νι­κές πα­ρο­χές, πρό­νοια, υγεία κλπ, ας αφή­σου­με να μι­λή­σει το σχε­τι­κό διά­γραμ­μα. Είναι λα­λί­στα­το…



Θα μπο­ρού­σα να πω πολλά ακόμη αλλά δεν υπάρ­χει λόγος. Το γε­γο­νός είναι ότι ο λαός πρέ­πει να είναι ενω­μέ­νος για να αντι­με­τω­πί­σει τις αλ­λε­πάλ­λη­λες επι­θέ­σεις τις οποί­ες δέ­χε­ται και οι οποί­ες δεν προ­βλέ­πε­ται να μειω­θούν. Στον κα­κο­πλη­ρω­μέ­νο δη­μό­σιο υπάλ­λη­λο δεν φταί­ει ο έμπο­ρος που «κλέ­βει», στον εξα­θλιω­μέ­νο ελεύ­θε­ρο επαγ­γελ­μα­τία δεν δη­μιουρ­γεί βάρος ο αγρό­της που «κο­νο­μά­ει» από τις επι­δο­τή­σεις, στον έμπο­ρο που πα­λεύ­ει με νύχια και με δό­ντια να απο­φύ­γει το λου­κέ­το δεν είναι αντί­πα­λος ο κα­κο­πλη­ρω­μέ­νος δά­σκα­λος που «κά­θε­ται» 3 μήνες τον χρόνο και στον ιδιω­τι­κό υπάλ­λη­λο της «ελα­στι­κής απα­σχό­λη­σης» δεν στέ­κε­ται εμπό­διο ο φορ­τη­γα­τζής, ο φαρ­μα­κο­ποιός ή ο λι­με­νερ­γά­της. Ο ερ­γά­της είναι πάντα ερ­γά­της και ο αντί­πα­λός του δεν μπο­ρεί να ανή­κει στην τάξη του. Ο αντί­πα­λος είναι απέ­να­ντι.

http://atexnοs.gr/ο-αντίπαλος-είναι-απέναντι/

[L'ami du peuple]

ΜΠΡΑΒΟ !!!
Επανηλθες !!!

Μην επειτρεπεις στον μπατιρονεοφιλελερα να σε παρασυρει στο παιχνιδι του εαν μου επιτρεπεις.

Σορρυ και για το off-topic (over and out).

[ΓΙΑΝΝIΣ ΓΙΑΝΝΩΠΟΥΛΟΣ]

Καλως ηρθες

Μια ερωτηση
Τα διαγραμματα για την απασχοληση στον Δημοσιο Τομεα μεχρι το 2008 ως ποσοστο της συνολικης απασχολησης ποσο αξιοπιστα ειναι με βαση το γεγονος πως στα πρωτα μνημονιακα χρονια αποδειχτηκε οτι το Ελληνικο Δημοσιο δεν ηεξερε καν ποσους ΔΥ μισθοδοτει και αναγκαστηκε να κανει απογραφη για να βρει ποσους πληρωνει;

[vallon]

Η αξιοπιστία των στοιχείων συνοδεύεται από την παράθεση της πηγής που υπάρχει στο κάτω μέρος των πινάκων.

Βεβαίως μπορεί πάντα κανείς να αμφισβητήσει τα στοιχεία της Eurostat ή του πρατηρίου της ΓΣΕΕ,
η ουσία όμως δεν βρίσκεται εκεί

η ουσία βρίσκεται στον τρόπο διαμόρφωσης κλίματος "κοινωνικού αυτοματισμού", του τρόπου με τον οποίο οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε και το πόσο εξαπατήθηκε ο απλός κόσμος που πλέον πρέπει να αρχίσει να σκέφτεται και να αναθεωρεί.

[ΓΙΑΝΝIΣ ΓΙΑΝΝΩΠΟΥΛΟΣ]

H Eurostat και η ΓΣΕΕ επαιρναν στοιχεια απο το Ελληνικο δημοσιο το οποιο δεν ηξερε τελικα ποσους μισθοδοτει
Δηλαδη δεν αμφισβητειται η αξιοπιστια της Eurostat αλλα του Ελληνικου δημοσιου

Απο εκει και περα υπαρχουν καποια αντικειμενικα δεδομενα σχετικα με το Δημοιο
1.Οι ΔΥ ειχα σουπερ προνομιακη μεταχειριση με μισθολογικα-επιδοματικα κτιτηρια καθως και προνομιακη μεταχειριση οσον αφορα τον ελεγχο της εργασιακης τους αποδοσης,την αποδοση που τελικως ειχαν ανυπαρκτες συνεπειες αν ηταν υποαποδοτικοι η αν παραβιαζαν καταφωτα τις εργασιακες τους υποχρεωσεις.
2.Το Δημοσιο ειχε δημιουργησει χιλαιδες αχρηστες θεσεις,οι μεταταξεις πηγαιναν συνεφφο με συνεπεια να εργαζονται σε καποια αντικειμενα ατομα που δεν ειχαν τα καταλληλα προσοντα και καποιες υπηρεσιες να ειναι μονιμα υποστελεχωμενες
3.Το δημοσιο δημιουργουσε γραφειοκρατικα εμποδια στον πολιτη απλα και μονο για να δημιουγησει θεσεις και αρνουταν να εξυγχρονιστει για να διατηρησει τις υπαρχουσες θεσεις

[vallon]

Δεν ξέρω αν έχεις αποδείξεις ότι αυτά τα συγκεκριμένα γραφήματα τροφοδοτήθηκαν από το Ελληνικό Δημόσιο και δεν υπάρχει τρόπος να το ξέρεις εκτός και αν δουλεύεις μέσα στην ΓΣΕΕ ή στη Eurostat,

Πάντως ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος που πλασάρονταν όλες αυτές τις συκοφαντίες για να πουλήσουν τον ΟΣΕ. Όχι πως θα μπορούσε κανείς να τους σταματήσει καθώς η διάβρωση των πολιτικών ήταν δεδομένη, ποιές κυβερνήσεις ήταν άραγε στο προσκήνιο τότε; αλλά επιπρόσθετα είχε αμείλικτο σύμμαχο τα γνωστά παπαγαλάκια τον Μαν­δρα­βέ­λη, τον Κών­στα και την Μακρή. Σήμερα το σύστημα αφού τους χρησιμοποίησε όπως έπρεπε, τους έφτυσε σε μια γωνιά απείραχτους. Ίσως να απολαμβάνουν πολιτική ασυλία όμως στη συνείδηση του κόσμου που ενδιαφέρεται για την αλήθεια έχουν ταυτιστεί με τα παροιμιώδη ψέμματα που έλεγαν .

[ΓΙΑΝΝIΣ ΓΙΑΝΝΩΠΟΥΛΟΣ]

η Eurostat δεν κανει δικες της ερευνες στα επιμερους κρατη
Παιρνει στοιχεια απο τις εθνικες στατιστικες υπηρεσιες
Η ΕΛΣΑΤ επαιρνε στοιχεια απο το Ελληνικο δημοσιο


Μαρεσε ομως που το επικεντρωσες καπου ωστε να μην πλατιαζουμε
Οποτε ας ασχοληθουμε λιγο με τον ΟΣΕ δηλαδη με αυτο

Για πα­ρά­δειγ­μα, κο­ντέ­ψα­με να πα­λα­βώ­σου­με ακού­γο­ντας τον Μαν­δρα­βέ­λη, τον Κών­στα και την Μακρή να μας μι­λά­νε για ερ­γα­ζο­μέ­νους του ΟΣΕ με ετή­σιες απο­δο­χές 70-80.000 ευρώ. Αυτό, βέ­βαια, το οποίο απε­δεί­χθη με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση των ακρι­βών στοι­χεί­ων έτους 2009 (προ μνη­μο­νί­ων, δη­λα­δή) για την μι­σθο­δο­σία στο δη­μό­σιο, ανα­τρέ­πει ολό­κλη­ρη τη φι­λο­λο­γία των κυ­βερ­νώ­ντων και των ενερ­γού­με­νών τους στα Μου­ΜουΕ. Πράγ­μα­τι, τα στοι­χεία για τις απο­δο­χές των πε­ρί­που 760 χι­λιά­δων ερ­γα­ζο­μέ­νων στο δη­μό­σιο είναι απο­κα­λυ­πτι­κά: το 80% είχαν συ­νο­λι­κό μικτό ει­σό­δη­μα μέχρι 2.078 ευρώ (απ’ αυ­τούς, σχε­δόν οι 3 στους 4 είχαν μικτό μη­νιαίο ει­σό­δη­μα κάτω από 1640 ευρώ), το 10% είχε μι­κτές απο­δο­χές μέχρι 2.418 ευρώ και μόνο το υπό­λοι­πο 10% είχε υψη­λό­τε­ρες απο­δο­χές! Αυτά το 2009, πριν κο­πούν δυο μι­σθοί (δώρα εορ­τών και επι­δό­μα­τα αδειών) και πριν αρ­χί­σουν τα τσε­κου­ρώ­μα­τα και οι μειώ­σεις. Επα­να­λαμ­βά­νω δε ότι τα ποσά αφο­ρούν μι­κτές απο­δο­χές, όχι τα λεφτά που πή­γαι­νε στην οι­κο­γέ­νειά του ο κάθε ερ­γα­ζό­με­νο

Καταρχας βλεπουμε οτι εκει που αναφερει για υπαλληλους του ΟΣΕ τελικα αντιπαραθετει στοιχεια για το συνολο του Δημοσιου τομεα
Δηλαδη σις αναφορες καποιων για πορτοκαλια απανταει με κερασια

[ΓΙΑΝΝIΣ ΓΙΑΝΝΩΠΟΥΛΟΣ]

Παμε λοιπον
2010

Ο μέσος μισθός στις ΔEKO ανέρχεται σε 40.772 ευρώ και είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού τομέα και μεγαλύτερος του Δημοσίου

Nα σημειωθεί ότι με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, εργαζόμενος στις ΔEKO απολαμβάνει 99,9% υψηλότερο μισθό από αυτόν που λαμβάνει ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα (μέσοι μισθοί) και 44,1% περισσότερα από τον δημόσιο υπάλληλο. Aκόμη ποιο εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία για την TPAINOΣE. O μέσος μισθός φτάνει τις 3.552 ευρώ. Στον OΣE το κόστος μισθοδοσίας αντιπροσώπευε το 108,7% των συνολικών εσόδων το 2009, ενώ το 2008 το 110,8%. Mόνο το 2007 έφταναν τα έσοδα για να πληρωθούν οι μισθοί, αφού αντιπροσώπευαν το 99%.
Tο συνολικό κόστος μισθοδοσίας ανέρχεται σε 1,169 δισ. ευρώ το 2009. Tο 78% των εσόδων καταβάλλεται σε αμοιβές, εργοδοτικές εισφορές και λοιπές παροχές των εργαζομένων. Aπό τα συγκεντρωτικά στοιχεία προκύπτει ακόμα ότι το μέσο κόστος μισθοδοσίας ανά εργαζόμενο (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι εργοδοτικές εισφορές) ανέρχεται σε 40.772 ευρώ, αυξημένο κατά 6,5% έναντι του 2008. O συνολικός μέσος αριθμός του απασχολούμενου προσωπικού ανέρχεται σε 21.627 εργαζόμενους μειωμένος κατά 4,5% έναντι του 2008.

https://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/6444

[ΓΙΑΝΝIΣ ΓΙΑΝΝΩΠΟΥΛΟΣ]

22.07.2008

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ η οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «K», στη διάρκεια του 2007 εμφάνισε κόστος μισθοδοσίας 103 εκατ. ευρώ για 1.681 εργαζομένους. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε εργαζόμενο η εταιρεία έχει ένα μέσο ετήσιο κόστος περίπου 62.000 ευρώ - ποσό που είναι «αμύθητο» σε σχέση με εταιρείες του ιδιωτικού τομέα. Φυσικά υπάρχει διαστρωμάτωση στο κόστος μισθοδοσίας, αλλά κάποιοι εργαζόμενοι -κυρίως μηχανοδηγοί τρένων- εμφανίζονται ν' αμείβονται αδρά, ξεπερνώντας ακόμη και τα 100.000 ευρώ ετησίως. Το τελικό κόστος διαμορφώνεται κυρίως από τις υπερωρίες και τις πρόσθετες αμοιβές, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις διπλασιάζουν τις απολαβές. Για παράδειγμα, ο πιο υψηλόμισθος εργαζόμενος στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ετήσιο κόστος για την επιχείρηση 109.000 ευρώ (τα 49.000 αφορούν υπερωρίες και έκτακτες αμοιβές). Τις υψηλότερες υπερωρίες και έκτακτες αμοιβές για το 2007, ύψους 50.200 ευρώ εμφανίζει μηχανοδηγός με ετήσιες αμοιβές επίσης 109.000 ευρώ - 19 εργαζόμενοι κοστίζουν στην επιχείρηση πάνω από 100.000 ευρώ και περίπου 490 εργαζόμενοι πάνω από 70.000 ευρώ. «Οι πιο υψηλόμισθοι στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, κοστίζουν όσο ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΔΙΣΥ (σ.σ.: θυγατρική εταιρεία του ΟΣΕ)», παρατηρεί στέλεχος του ΟΣΕ.

Σύμφωνα με την ανάλυση μισθοδοσίας της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, από τα 103 εκατ. ευρώ ετήσιου κόστους, τα 29 εκατ. αφορούν βασικούς μισθούς και χρονοεπιδόματα, 10 εκατ. δώρα και 14 εκατ. τακτικά επιδόματα. Οι εργοδοτικές εισφορές ανέρχονται σε κάτι περισσότερο από 24 εκατ. ευρώ, ενώ άλλα 25 εκατ. αφορούν τις υπερωρίες. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, υπενθυμίζεται ότι έχει έσοδα 105 εκατ. ευρώ, όσα και η μισθοδοσία της. Σύμφωνα με το σχέδιο εξυγίανσης που πρότεινε στον πρωθυπουργό ο υπ. Μεταφορών & Επικοινωνιών κ. Κ. Χατζηδάκης, η επιβίωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ εξαρτάται από την μετάταξη τουλάχιστον 600 εργαζομένων στον ΟΣΕ και την πρόσληψη νέων μηχανοδηγών που θα περιορίσουν το κόστος των υπερωριών. Στελέχη του ΟΣΕ χαρακτηρίζουν «έγκλημα» την ενοποίηση του Προαστιακού Αθήνας με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, που οδήγησε στην εξομοίωση των αμοιβών των μηχανοδηγών του Προαστιακού με εκείνους του ΟΣΕ. «Το αποτέλεσμα ήταν», παρατηρεί στέλεχος του οργανισμού, «μηχανοδηγοί με καθαρές μηνιαίες αμοιβές 1.800 ευρώ, μέσω της εξομοίωσης, να φτάσουν τις 6.000 ευρώ καθαρά».

[vallon]

Μα είναι πολύ απλό, απορώ γιατί δεν το καταλαβαίνεις
Αποδεικνύει ότι μόνο το 10% των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα είχε αποδοχές πάνω από 2418 ευρώ γιατί προσπαθούσαν τα παπαγαλάκια να περάσουν στον κόσμο ότι οι μισθοί στον ΟΣε ήταν της τάξης των 70 με 80 χιλιάδων ευρώ. ( και αυτά μικτά όπως αναφέρει το άρθρο, άρα ακόμα και αυτά που λέγανε τότε το 2009 ήταν ψέματα γιατί τα καθαρά ήταν πολύ πιο κάτω)


Είναι γεγονός ότι ο μηχανισμός κατασυκοφάντησης κατευθύνει την κοινή γνώμη προς τρείς κατευθύνσεις

Τον ξεχαρβαλωμένο δημόσιο τομέα

Τις υπερβολικές αμοιβές των «δικών» τους

Και την ατελείωτη φοροδιαφυγή των μικροεπιχειρηματιών αυτοαπασχολούμενων

Μα σταμάτησε μήπως μέχρι εκεί; Και σήμερα ακόμα όποιος θέλει να παράγει προπαγάνδα και να καλλιεργήσει την περιρέουσα ατμόσφαιρα που θέλουν συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας , που έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα, θα κινηθεί πάλι προς αυτούς τους τρείς άξονες. Βεβαίως μερικοί έχουν ιδιαίτερη αγάπη στο να διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις όπως :
Ο δημόσιος τομέας που κάθονται όλοι και κανένας δεν δουλεύει, ενώ από τα στοιχεία που παράθεσα φαίνεται ότι ο αριθμός των ΔΥ είναι ο μικρότερος στην Ευρώπη.!!!!!!!!

Για φανταστείτε τι λέμε
οι ΔΥ στην Ελλάδα, είναι οι λιγότεροι που αντιστοιχούν στην Ευρώπη και όμως βγαίνουν μερικοί και υποστηρίζουν ότι παρ όλα αυτά κάθονται και το ξύνουν...!!!!!
παραλογισμός πράγματι...