Λαχουρένιος έγραψε:Παυλος Γ. έγραψε:Πού είναι τα μέσα παραγωγής ;
Οι εγκαταστάσεις και το ανθρωπινο δυναμικό ;
Η εκμετάλευση της ανθρώπινης εργασίας ;
Στον πλανητη απο τον οποιο ηρθες δεν υπαρχουν εργοδοτες και εργαζομενοι? Δεν υπαρχουν μηχανηματα, υπολογιστες και πρωτες υλες? Tις μετοχες τρωτε εκει στο Αλφα του Κενταυρου?
Και μετοχές να τρώνε πρέπει να αναρωτηθούνε από πού προέρχονται τα κεφάλαια που χρησιμοποιούνται για την αγορά και βρώση τους.
Και στα σοβαρά τώρα ο ''καζινοκαπιταλισμός'', δλδ η κίνηση των υπερσυσσωρευμένων και πλεοναζόντων κεφαλαίων στη χρηματιστηριακή και παρασιτική αγορά, μπορεί να παρουσιάζεται ως αυτονομημένο κεφάλαιο έναντι της πραγματικής οικονομίας (αυτής δλδ που παράγει αξίες με τη μορφή εμπορεύματος) αλλά χωρίς τον πραγματικό αρχικό τροφοδότη του (την υπεραξία του παραγόμενου εμπορεύματος ως αποτέλεσμα της μισθωτής εργασίας) δε θα υπήρχε.
Ο ''καζινοκαπιταλισμός'' ως λειτουργία του πλεονάζοντος κεφαλαίου δεν είναι τίποτα περισσότερο από το αποτέλεσμα (δλδ την εκμετάλλευση της κλεμμένης υπεραξίας) των καπιταλιστικών παραγωγικών σχέσεων και υπάρχει αποκλειστικά και μόνο από τη μη διάθεση των καπιταλιστών να αναπαράγουν στην πραγματική οικονομία το σύνολο των συσσωρευμένων κεφαλαίων (λόγω του μικρότερου επιχειρηματικού κέρδους) προτιμώντας το ρίσκο της κίνησης τους στην πλασματική αγορά και λόγω της ''αδηφαγίας'' των καπιταλιστών είναι αυτά τα κεφάλαια που δημιουργούν και τις πλασματικές κρίσεις.
Και ένα απλούστατο παράδειγμα λειτουργίας του ''καζινοκαπιταλισμού'' ως σύμφυση του βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου με σκοπό την ακραία κερδοσκοπία.
Ας υποθέσουμε ότι ο κατασκευαστικός κλάδος στην Ελλάδα βρίσκεται σε ύφεση (αυτό που λέμε κρίση της οικοδομής).
Δύο είναι οι πιθανές λύσεις για το ξεπέρασμα της.
Ή η αύξηση του πραγματικού εισοδήματος των εργαζομένων ώστε να μπορέσουν να βάλουν το πολυπόθητο κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους ή η μαζική και άκριτη χορήγηση στεγαστικών δανείων σε εργαζόμενους που λόγω του χαμηλού εισοδήματος τους πιθανόν κάποια στιγμή να βρεθούν στη θέση να μην μπορούν να τα αποπληρώσουν.
Η πρώτη λύση είναι η σίγουρη αλλά αποκλείει τις τράπεζες και τους συνεταίρους της (καζινοκαπιταλιστές αμφότεροι) από την κερδοσκοπία.
Και τι κάνει ο αδηφάγος ''καζινοκαπιταλισμός'' σε αυτή την περίπτωση;
Επιλέγει με τη βοήθεια του πολιτικού του προσωπικού το δανεισμό (τοξική τοποθέτηση αδρανών κεφαλαίων) που θα επιτρέψει στα συσσωρευμένα αλλά αδρανή βιομηχανικά και τραπεζικά κεφάλαια να κερδοσκοπήσουν.
Και σκάει κάποια στιγμή η ''φούσκα'' της αδυναμίας αποπληρωμής (αφού δάνεισαν μπατίρηδες που οι ίδιοι δημιούργησαν) και να τα ''κοκκινίσματα'' και να οι πτωχεύσεις τραπεζών και να... και να.... και να... και να στο τέλος η ανακεφαλαιοποίηση των ''καζινοκαπιταλιστικών'' τραπεζών κορόιδα που θεωρείτε ότι δεν υπάρχει καπιταλισμός, κράτος και πολιτικό προσωπικό, μέσα παραγωγής και παραγωγικές σχέσεις που τον εξυπηρετούν.
Και αυτό γιατί αντί να αντιμετωπιστεί η κρίση της οικοδομής με αύξηση του εισοδήματος των αστέγων επιλέχθηκε η υψηλού ρίσκου πολιτική του δανεισμού από τον κερδοσκόπο ''καζινοκαπιταλισμό'' που δεν έχει καμιά σχέση με την παραγωγική διαδικασία αλλά χωρίς αυτή δεν μπορεί να υπάρξει.
Παρεμφερής διαδικασία ακολουθείται και κατά την αγορά και πώληση ''χαρτιών'' μεταξύ του ''καζινοκαπιταλισμού'' και των θυμάτων του.
