Η μαύρη επέτειος της άλωσης.

[nik_killthemall]

Ρε σεις κινέζικα τα γράφω; Οι Ελληνες κατακτήθηκαν από τους ομοφυλους τους Ρωμαίους. Αποδείχθηκε πως οι Ρωμαίοι ήταν φίλοι τους και θέλαν το καλό τους. Μπέρδεψαν τις κουλτούρες και τα αίματα τους και φτιάχθηκε το ελληνορωμαικό έθνος, με τον ελληνισμό να είναι το δυναμικότερο κομμάτι του χαρμανιού. Όπως το έθεσε ο Παλαιολόγος πριν το game over
"Ρίχνετε καταπάνω τους λόγχες και σπαθιά και δοξάρια και κοντάρια. Και να λογαριάζετε πως κυνηγάτε κοπάδι από αγριογούρουνα, για να καταλάβουν οι άπιστοι πως δεν δίνουν μάχη με άλογα ζώα σαν κι αυτούς, αλλά με κυρίους και αφέντες κι απογόνους Ελλήνων και Ρωμαίων."
Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν γιατί να υπάρχει η ταύτιση μόνο με τους παλιούς Έλληνες, όταν γράψαμε πολλά και ενδοξα χιλιόμετρα από τότε.
Αντί να ρουφάμε την ακορεστη τσαπού των σοδομιστών γερμαναράδων και αλλών καραγκιόζιδων, η μπάλα που θα μπορούσαμε να παίξουμε στον Ορθόδοξο κόσμο είναι τεράστια και όσοι είστε χάμω δεν την πιάνεται. Έρχεται ο Ρώσσος στην γεματή βυζαντινα μνημεία Θεσσαλονίκη ή την Χαλκιδική και φιλάει το χώμα σαν τον Βέγγο στην ταινία που έκανε τον γκαστερμπαίντερ, πας να του πουλήσεις καμιά μινιατούρα αρχαίου Βαλιανάτου,σου λεει νιετ και σκαεί ενα χιλιάρικο σε κομποσκίνια,σταυρουδάκια,εικόνες και αλλες τέτοιες παπαριές.

Η συζήτηση για την καταγωγή πολιτιστική και "εθνική" των ελ με αφορμή την "μαύρη" επέτειο είναι εντελώς άτοπη. Το Βυζάντιο ήταν αιώνιο οπότε κάθε συζήτηση για την κουλτούρα του, το είναι του και την σχέση του με το ελληνικό στοιχείο δεν μπορεί να είναι στατική και συμπαγής.

Τα λόγια του Παλαιολόγου που αναφέρεις δεν δείχνουν κάτι άλλο πέρα από την πολύ τοπική πολιτική και τον ρεαλισμό της πολύ συγκεκριμένης εποχής. Και βέβαια ο Παλαιολόγος ήθελε να καταλάβουν οι άπιστοι πως έχουν να κάνουν με απογόνους Ελλήνων και Ρωμαίων :

- Ελλήνων αφού μόλις 2 αιώνες πριν είχε αφυπνιστεί το ελληνικό στοιχείο λόγω της άλωσης από τους δυτικούς (αποστρέφοντας την απαγορευμένη έννοια του ειδωλολάτρη) καθως έπρεπε να διαχωριστούν από τους δυτικούς με τρόπο πέραν της "κοινής" θρησκείας.

- Ρωμαίων όχι μόνο εξαιτίας της απαρχής της νέας Ρώμης, αλλα και επειδή το 1/3 των στρατιωτών του Παλαιολόγου εκείνη τη στιγμή απέναντι στους Τούρκους ήταν Λατίνοι καθολικοί, αλλά και επειδή τα τελευταία χρόνια επαιτούσε βοήθεια από τους δυτικούς και την πρώτη Ρώμη, με αντάλλαγμα την ένωση του κλήρου, την οποία ο ίδιος ο Παλαιολόγος είχε ασπαστεί καθώς πέθανε ως καθολικός και όχι ως ορθόδοξος ! (Οι καθολικοί τον έχουν αγιοποιήσει, ενώ οι ορθόδοξοι όχι)

Μετά την άλωση της Πόλης τον 16ο,17ο,18ο αιώνα στην Ρωσία καλλιεργήθηκε η ιδέα πως η ίδια αποτελούσε την 3η Ρώμη, την συνέχεια του χριστιανικού Βυζαντίου. Πολιτιστικά αυτή η πεποίθηση αποτελεί μέρος της ιστορίας των Ρώσων, εξού και το κόλλημά τους με τον όρθοντοξ τουρισμό που είμαστε τόσο πολύ μλκες ως κατσαπλιάδες στις ναουαντέης, που δεν μπορούμε να τον ανάγουμε σε συντονισμένη βαριά βιομηχανία της χώρας.

[Λαχουρένιος]

Keep in mind, οτι εκεινα τα χρονια δεν υπηρχε εθνικισμος οπως αυτος εμφανιστηκε απο τον 19ο και μετα αλλα μονο πατριωτισμος

Οι λαοι και οι ηγεσιες εκεινης της εποχης δεν ειχαν κομπλεξ να δανειστουν ξενες γλωσσες, θρησκειες ή διαφορα πολιτιστικα στοιχεια αν πιστευαν οτι ετσι θα καλυτερευε η θεση τους

Πχ οι ελληνες πηραν το φοινικικο αλφαβητο, οι ρωμαιοι την ελληνικη γλωσσα, οι ελληνες την εβραικη θρησκεια κλπ

Εκεινη την εποχη οι ανθρωποι ηταν πιο πρακτικοι, σημερα αν προσπαθησεις να αλλαξεις το παραμικρο απο τον ελληνικο πολιτισμο ή παραδοση, θα πεταχτουν κατι ηλιθιοι ιδεοληπτικοι και θα σε πουν ''ξενομανη''

Το λεω γιατι παρατηρω μια ταση να βλεπουμε εκεινη την εποχη με τα σημερινα γυαλια, πχ ο ταδε μιλουσε ελληνικα αρα ηταν ελληνας ή εστω φιλελληνας. Τοτε ηταν απολυτα νορμαλ να εχεις αλλη καταγωγη και αλλη γλωσσα ή πολιτισμο γενικα.

[Adminović]

Το "στα τέσσερα" Συναίλυνές μου είναι ανατολικορωμαϊκή παράδοση πολλών αιώνων, την οποία συνέχισαν επάξια ο Αντουάν και ο Αλέχσης.

Πολλοί παλαιολόγοι τακτοποιήθηκαν από το σουλτάνο κατακτητή μετά την Άλωση:

- Ο Δημήτριος Παλαιολόγος, αδελφός τού τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, παρέδωσε στον Μωάμεθ Β΄ την Πελοπόννησο κι ανταμείφτηκε με πλούσια δώρα και τις προσόδους τεσσάρων νησιών τού Αιγαίου εφ΄ όρου ζωής.

- Η κόρη τού Δημήτριου Παλαιολόγου, Ελένη, παντρεύτηκε το σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ κι έζησε το υπόλοιπο τής ζωής της στο χαρέμι του μέσα στη χλιδή.

- Ο ανηψιός τού τελευταίου αυτοκράτορα, Μανουήλ, (γιός τού Θωμά Παλαιολόγου) επέλεξε να συνδιαλλαγεί με τον κατακτητή και να ζήσει ήσυχος στην Κωνσταντινούπολη. Απόκτησε οικογένεια και πέθανε χριστιανός εισπράττοντας από τον Μωάμεθ Β΄ σύνταξη.

- Ο γιος τού Μανουήλ, Ιωάννης Παλαιολόγος, έγινε πασάς και ναύαρχος τού τουρκικού στόλου με το όνομα Μεχμέτ Μεσίχ Παλαιολόγος.

Η Ιστορία τής Άλωσης θα πρέπει να επανεξεταστεί, ιδιαίτερα τα ενοχλητικά εκείνα σημεία της, που κάνουν λόγο για παράδοση κι όχι κατάληψη τής Κωνσταντινούπολης ύστερα από συνεννοήσεις -όχι μόνο των ιεραρχών, αλλά και- τού αυτοκράτορα με τον Μωάμεθ.

[.........]

O τελευταίος δεσπότης τού Μορέως, Δημήτριος Παλαιολόγος, αφού παρέδωσε την Πελοπόννησο στο σουλτάνο Μωάμεθ Β΄ και την κόρη του Ελένη στο χαρέμι του, απέσπασε πολλά δώρα και τις προσόδους τεσσάρων νησιών κι έζησε το υπόλοιπο τής χωής του σα χριστιανός μέσα στη χλιδή. Τον τελευταίο μάλιστα χρόνο πριν πεθάνει, αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο Διδυμότειχο, όπου έλαβε το όνομα μοναχός Δαβίδ. (Μικρογραφία χειρογράφου τού 15ου αιώνα, Αγία Πετρούπολη, Κρατική Βιβλιοθήκη.)

[Λαχουρένιος]

- Ο γιος τού Μανουήλ, Ιωάννης Παλαιολόγος, έγινε πασάς και ναύαρχος τού τουρκικού στόλου με το όνομα Μεχμέτ Μεσίχ Παλαιολόγος.

Ενταξει τωρα πειστηκα οτι οι βυζαντινοι ειναι προγονοι μας

[Adminović]

Οι Ανατολίτες Ρωμιοί κουβάλησαν για πρώτη φορά τους Τούρκους σε ευρωπαϊκό έδαφος, για να χτυπήσουν το κράτος των Σέρβων και Ρωμαίων του Στέφαν Ντούσαν. Πιο συγκεκριμένα, ο Ιωάννης Κατακουζηνός, κουβάλησε το στρατό του Τούρκου γαμπρού του, εμίρη Ορχάν, κατά του Σέρβου στρατηγού και διοικητή της Θεσσαλίας (και γαμπρού του Ντούσαν), Γρηγορίου Πρέλιουμπ (Preljub). Ο Πρέλιουμπ θα καταφέρει να τους αποκρούσει στα Σέρβια της Κοζάνης (Kozjane).

Από το «Η πρώτη περίοδος της Σερβοκρατίας εν Θεσσαλία (1348-1356)», του Γ. Σούλη, Επ. Επ. Ετ. Βυζ. Σπουδών, τομ.20 (1950), σελ. 69.

'Η κρίσιμος θέσις εις την οποίαν εύρίσκετο πόλις τής Θεσσαλονίκης, περικυκλωμένης υπό σερβοκρατουμένων εδαφών καί απουσία τοΰ Δουσάν εις τά εδάφη τής Βοσνίας, ένθα διεξήγε πόλεμον, άπήτουν ενέργειαν εκ μέ­ρους των Βυζαντινών. Θεσσαλονίκη, οποία κατά τάς στιγμάς έκείνας ήτο ούσιαστικώς αυτόνομος, διήρχετο ταραχώδη περίοδον μέ τούς Ζηλωτάς, οι όποιοι όχι μόνον δεν ήθελον νά αναγνωρίσουν την αρχήν τοΰ Καντακουζηνοΰ, αλλά καί διέκειντο φιλικώς μάλλον προς τούς Σέρβους. Άλέξης Μετοχίτης, πρωτοσέβαστος τής Θεσσαλονίκης, υποπτευτείς δτι οί Ζηλωταί έσχεδίαζον παράδοσιν τής πόλεως είς τούς Σέρβους κατόπιν μυ­στικού συμφώνου μετ’ αυτών, έστειλεν επιστολάς προς τον αύτοκράτορα Καντακουζηνόν παροτρύνων αυτόν δπως ενεργήση καταλλήλως. Καντακουζηνός άνέγνωσε τάς επιστολάς μετά μεγάλης προσοχής καί αμέσως εζήτησε στρα­τιωτικήν βοήθειαν από τον γαμβρόν του Όρχάν, οποία πράγματι εστάλη αλλά επέστρεψε πάλιν είς τήν Μικράν ’Ασίαν αντί νά βαδίση εναντίον τών Σέρβων τής Μακεδονίας, επειδή Όρχάν ήπειλεΐτο υπό άλλων Τούρκων έμιρών. Έν τφ μεταξύ δμως οί Βυζαντινοί είσέβαλον είς τήν σερβοκρατουμένην Μακεδονίαν μόνοι των. Κατά δέ τό φθινόπωρον τού 1350 ’Ιωάννης Καντακουζηνός άφίχθη εις τήν Θεσσαλονίκην διά θαλάσσης μετά τού συναυτοκράτορος Ίωάννου Παλαιολόγου. Οί αρχηγοί τοΰ κινήματος τών Ζηλωτών συνελήφθησαν αμέσως καί έστάλησαν είς τήν Κωνσταντινούπολή χωρίς δέ νά χρονοτριβή Καντακουζηνός ήνάγκασε τούς Σέρβους όπως εκκενώσουν τά πέριξ τής Θεσσαλονίκης εδάφη καί εν συνεχεία διά τοΰ Βυζαντινού στρατοΰ του καί ομάδων Τούρκων μισθοφόρων κατώρθωσε όπως καταλάβη τό πλεΐστον τής Μακεδονίας Κατόπιν είσέβαλεν εις την Θεσσαλίαν καί κατέ­λαβε τάς μικράς πόλεις Λυκοστόμιον καί Καστρίον. Άπό εκεί κατηυθύνθη προς τά Σερβία, τό φυσικόν αυτό οχυρόν, την στρατηγικήν θέσιν καί σημα­σίαν των οποίων περιγράφει ’ίδιος Καντακουζηνός διά των έξης: «εΐ ταΰτης [=τής πόλεως τών Σερβίων] περιγένοιτο καί Θετταλίαν πάσαν καθέ ξοντος βασιλέως ασφαλώς». Εις τά Σερβία όμως είχε συγκεντρωθή στρατός τοϋ Πρελοΰμπου υπό την διοίκησιν αυτοϋ τοΰ ίδιου καί είχε κατασκευάσει πλήθος αμυντικών έργων. Καντακουζηνός μάς δίδει λεπτομερή διήγησιν περί τών αμυντικών αυτών έργων καί μάς πληροφορεί ότι Πρελοϋμπος ηγείτο εις τά Σερβία φρουράς πλέον τών πεντακοσίων άνδρών, βυζαντι­νός όμως στρατός έπετέθη καί έπολιόρκησε τά Σέρβια φέρων ουτω τόν Πρελοϋμπον εις δΰσκολον θέσιν. Πρελοϋμπος μάλιστα θά έγκατέλειπε τά Σερ­βία, εάν δεν τόν συνεβοΰλευον οί περί αυτόν ότι, εγκαταλειφθέντων τών Σερβίων, δεν υπάρχει ελπίς αποτελεσματικής άντιστάσεως εις άλλα σημεία τής Θεσσαλίας, άπόφασις όπως μείνουν εις τά Σερβία άπεδείχθη σωτήριος διά τόν Πρελοϋμπον, διότι καταρρακτώδεις χειμεριναί βροχαί ήνάγκασαν τόν Καντακουζηνόν όπως λύση την πολιορκίαν καί άποσυρδή πρώτον εις την Βέρροιαν καί κατόπιν είς την Θεσσαλονίκην, διώρισεν όμως τόν Διπλοβατάτζην διοικητήν τής Βερροίας καί τόν Νικηφόρον Σαραντηνόν διοικητήν τών Θεσσαλικών πόλεων τών οποίων είχε γίνει κύριος.

[Διάδοχος]

Η πολη παραδοθηκε απο τον αρχιπαπα στους μωαμεθανους.

H παρακμή και η απώλεια εδαφών δεν ήταν γεγονός της στιγμής, αλλά διεργασία που διήρκησε αιώνες. Απο την μάχη του Μανζικέρτ μέχρι την άλωση μεσολαβούν 4 αιώνες.

[Διάδοχος]

Δύο σημαντικοί σταθμοί για την Αυτοκρατορία ήταν οι συνθήκες του 1082 και του 1219 με τους Βενετούς, όπου pretty much εδώκαμε κώλο

https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine ... ty_of_1082
https://en.wikipedia.org/wiki/Nicaean%E ... ty_of_1219

φυσικά αυτές οι συνθήκες δεν ήταν η αιτία αλλά το αποτέλεσμα αμυντικής αδυναμίας..

[Οργισμένος]

Συζητησεις τυπου ''ειμαστε ρωμιοι ή γρεκοι'' εχουν καθαρα φιλολογικη αξια.

Το ζητημα ειναι να μπορεσει η Ελλαδα να φτιαξει καμια βιομηχανια και φορολογικο συστημα της προκοπης καθως και να γινουμε ανθρωποι σε θεματα καθαριοτητας και ταξης

Κανεις δεν νοιαζεται αν οι κατοικοι ενος χρεοκοπημενου βαλκανικου προτεκτορατου επεσαν απο τα @@ του Περικλη ή του Παλαιολογου

Ειναι λες και ειμαστε σε καραβι που βυθιζεται και ασχολουμαστε με το πως θα το βαψουμε αντι να προσπαθουμε να επιπλευσουμε.

Etsi

[nik_killthemall]

Τα σκηνικά στα οποία οι Τούρκοι ήταν "καλοδεχούμενοι" από τους Βυζαντινούς και αναφέρει ο αντμίν πιο πάνω, έγιναν τον 14ο και 15ο αιώνα. Ωστόσο το πράγμα είχε ξεκινήσει πολύ πιο νωρίς, πριν κιόλας την άλωση του 1204 !

Η ταφόπλακα του Βυζαντίου ήταν η ακυβερνησία που παρέδωσε μετά θάνατον ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος και η οποία ουσιαστικά έβγαλε στην επιφάνεια την ασυνειδησία των Βυζαντινών. Σε αυτήν την ακυβερνησία τα πρωτεία είχε ο Κωνσταντίνος Θ' ο Μονομάχος (1042 - 1055) ο οποίος θέσπισε τον εξαργυρισμό (εξαγορά) της στρατιωτικής θητείας. Με αυτό το μέτρο ο Βυζαντινός στρατός σύντομα γέμισε από μισθοφόρους Νορμανδούς, Βαράγγους, τουρκόφωνους βαλκάνιους Ούζους και Πατζινάκους, Ρώσους ακόμη και από Σελτζούκους Τούρκους !

Έτσι, όταν ο Ρωμανός Δ' ο Διογένης οδήγησε μετά απο επιτυχείς εκστρατείες το 1071 στην μάχη - κλειδί του Μάτζικερτ εναντίον του Σελτζούκου Ασρλάν, η μισθοφορική σύσταση του Βυζαντινού στρατού ήταν αυτή που έκρινε τα πράγματα. Αρχικά η μάχη φαινόταν πως θα είχε ευνοϊκό αποτέλεσμα για τους Βυζαντινούς, ωστόσο οι συσχετισμοί και η έκβαση άλλαξαν όταν οι τουρκόφωνοι μισθοφόροι των Βυζαντινών άλλαξαν στρατόπεδο και προσχώρησαν στους Σελτζούκους του Αρσλάν.

Η μάχη χάνεται αλλά η ταύτιση της πουστιάς με τους Βυζαντινούς δεν σταματά εδώ. Ο Ρωμανός στην μάχη του Μάτζικερτ αιχμαλωτίζεται, αλλά ο νικητής σουλτάνος Αρσλάν του συμπεριφέρεται με πραγματική μεγαλοθυμία που θα άρμοζε σε δύο άξιους στρατηγούς και με πολύ ευνοϊκούς όρους αφήνει τον Ρωμανό ελεύθερο. Επιστρέφοντας ο Ρωμανός στην Κωνσταντινούπολη ο αντίπαλός του, Ιωάννης Δούκας με συνωμοσία στην οποία πρωτοστατεί ο Μιχαήλ Ψελλός, συλλαμβάνει τον Ρωμανό. Οι συνωμοτούντες τυφλώνουν τον Ρωμανό (κατά το Βυζαντινο έθιμο ώστε να μην μπορεί να διεκδικήσει τον θρόνο). Ό,τι δεν έκανε ο Ασρλάν στον Ρωμανό το έκαναν οι Βυζαντινοί, καθώς το καλοκαίρι του 1072 ο Ρωμανός πεθαίνει μαρτυρικά από μόλυνση των πληγών στα μάτια.

Ο Μιχαήλ Ψελλός στην παρηγορητική επιστολή για τον Ρωμανό γράφει γεμάτος χριστιανική υποκρισία, πως ο Ρωμανός πέθανε επειδή ο Θεός τον είχε καλέσει κοντά του για να δει ένα ανώτερο, ουράνιο φως ...

Βέβαια, το πράγμα ξεκίνησε από εξίσου νωρίς να λειτουργεί και αντίστροφα.

Από το 1081 ιδρύεται με έδρα τη Νίκαια για πρώτη φορά ανεξάρτητο σελτζούκικο σουλτανάτο υπό τον Σουλεϊμάν Α', ο οποίος έγινε σύντομα συμπαθής και αποδεκτός στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας αφού το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να τους απαλλάξει από την επαχθή Βυζαντινή φορολογία. Αξίζει να σημειωθεί πως όταν 100 περίπου χρόνια αργότερα ο Μανουήλ οδηγείται στην μάχη του Μυριοκεφάλου της Φρυγίας το 1176 και κατατροπώνεται αναγκασμένος να υπογράψει ταπεινωτική συνθήκη με τους Σελτζούκους, τότε απεσταλμένος των Σελτζούκων για την σύναψη συνθήκης είναι ο "Βυζαντινός" Μιχαήλ Γαβράς ...

[Adminović]

Σε αυτήν την ακυβερνησία τα πρωτεία είχε ο Κωνσταντίνος Θ' ο Μονομάχος (1042 - 1055) ο οποίος θέσπισε τον εξαργυρισμό (εξαγορά) της στρατιωτικής θητείας. Με αυτό το μέτρο ο Βυζαντινός στρατός σύντομα γέμισε από μισθοφόρους Νορμανδούς, Βαράγγους, τουρκόφωνους βαλκάνιους Ούζους και Πατζινάκους, Ρώσους ακόμη και από Σελτζούκους Τούρκους !

Το κύριο πρόβλημα δεν ήταν αυτό.
Το κύριο πρόβλημα ήταν ότι ο οποιοσδήποτε έμπαινε σε κάποιο μοναστήρι και απέφευγε τη στράτευση. Είχε φτάσει σε κάποια φάση το Βυζάντιο σε επταψήφιο αριθμό μοναχών από αυτό το λόγο.
Γι' αυτό και σκέφτηκαν να τσιμπάνε τουλάχιστον κάνα φράγκο, ώστε να μπορούν να συντηρούν το στρατό των μισθοφόρων τους.

Έτσι, όταν ο Ρωμανός Δ' ο Διογένης οδήγησε μετά απο επιτυχείς εκστρατείες το 1071 στην μάχη - κλειδί του Μάτζικερτ εναντίον του Σελτζούκου Ασρλάν, η μισθοφορική σύσταση του Βυζαντινού στρατού ήταν αυτή που έκρινε τα πράγματα. Αρχικά η μάχη φαινόταν πως θα είχε ευνοϊκό αποτέλεσμα για τους Βυζαντινούς, ωστόσο οι συσχετισμοί και η έκβαση άλλαξαν όταν οι τουρκόφωνοι μισθοφόροι των Βυζαντινών άλλαξαν στρατόπεδο και προσχώρησαν στους Σελτζούκους του Αρσλάν.

Όχι μόνο.
Οι προσκείμενοι στον Δούκα έκαναν πίσω στη μάχη, με σκοπό να χάσει ο Ρωμανός και να ανέβει ο δικός τους στην εξουσία.

Από το 1081 ιδρύεται με έδρα τη Νίκαια για πρώτη φορά ανεξάρτητο σελτζούκικο σουλτανάτο υπό τον Σουλεϊμάν Α', ο οποίος έγινε σύντομα συμπαθής και αποδεκτός στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας αφού το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να τους απαλλάξει από την επαχθή Βυζαντινή φορολογία. Αξίζει να σημειωθεί πως όταν 100 περίπου χρόνια αργότερα ο Μανουήλ οδηγείται στην μάχη του Μυριοκεφάλου της Φρυγίας το 1176 και κατατροπώνεται αναγκασμένος να υπογράψει ταπεινωτική συνθήκη με τους Σελτζούκους, τότε απεσταλμένος των Σελτζούκων για την σύναψη συνθήκης είναι ο "Βυζαντινός" Μιχαήλ Γαβράς ...

Οι Σελτζούκοι ήταν η μεγάλη τους ευκαιρία να απαλλαγούν από το Βυζάντιο. Ιδίως από τη στιγμή που δέχονταν τους χριστιανούς οι Σελτζούκοι (άλλωστε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην κεντρική Μ. Ασία ήταν εκχριστιανισμένοι Σελτζούκοι από το Βυζάντιο, οι λεγόμενοι "Τουρκόπουλοι").
Το είχαν παλέψει και παλιότερα πάντως, όταν είχαν εισβάλει στη Μ. Ασία οι Άραβες, αλλά οι Άραβες τον ήπιαν και μαζί τους τον ήπιαν και οι "στασιαστές".